Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-07-13 18:32

Omgaan met een vriendin met een depressie

Geplaatst door de TopicStarter : 03-07-13 18:32

Oh bah, ik vind het niks om dit topic te openen.. Maar het is nodig, I guess.

Ik heb een (zeer) goede vriendin die al een tijdje depressief is. Ze is sinds zondag begonnen met antidepressivia, dus het is een behoorlijk heftige periode voor haar. De laatste tijd merk ik het ook aan haar, soms 'zondert' ze zichzelf af als we met onze vriendengroep zijn, haar deurtje gaat dicht zegmaar. Ik vind dit natuurlijk verschrikkelijk voor haar en ik wil er alles aan doen om de situatie voor haar beter te maken.

Toch merk ik aan mezelf dat ik het soms moeilijk vind.. Bijvoorbeeld dit:
Ik ben 4 maanden geleden naar een nieuwe plaats verhuisd. We zouden met onze vriendengroep (5 man in totaal) een keer hier, bij mij afspreken zodat ik ze de stad en mijn nieuwe huis kan laten zien. Bbq enzo, jullie kennen het wel. Nu kon de vriendin in kwestie t/m eind augustus maar één dag, en dat is aankomende zondag. Vond ik jammer, omdat ik graag op een dond/vrij/zat wilde afspreken zodat we 's avonds met zn alle een kroegje konden pakken. Maargoed, het is niet anders. Dus aankomende zondag afgesproken. Nu zegt ze net af, omdat ze zich verschrikkelijk voelt door de medicijnen (wat ik 100% begrijp!) maar ook 'omdat wij het alleen maar over zuipen hebben (?) en ze daar totaal geen zin in heeft dus ze wenst ons veel plezier'. Vind ik natuurlijk best jammer, ondanks dat ik het vooral ivm haar medicijnen wel begrijp..

Zo gaat het de laatste tijd gewoon wat stroever. Haar manier van reageren op mij is vaak ook ontzettend bot, ookal weet ik bijna zeker dat ze het niet zo bedoelt. Ik merk gewoon dat ik steeds vaker 'tot 10 moet tellen' om mijn geduld en begrip te bewaren.

Nu; Is er iemand die voor mij tips heeft hoe ik hiermee het beste om kan gaan? Boeken, ervaringen, artikelen.. Alles is welkom! Nogmaals, ik probeer haar situatie en gedachtengang 100% te snappen maar dit is gewoon heel moeilijk voor me. Ik voel me hier ook wel schuldig over, omdat ik me dan egoïstisch voel. Er is hier trouwens met haar niet over te praten.

Alvast bedankt!

**Geplaatst**: 03-07-13 18:37

Re: Omgaan met een vriendin met een depressie

Geplaatst: 03-07-13 18:37

je zou er een keer bij haar thuis alleen over kunnen praten. ben zelf ook depressief geweest en zonderde me ook af. Had straatvrees alles. Als je een depressie hebt lijkt alles je gewoon te veel. Heeft bij mij wel een jaar geduurd.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-07-13 18:41

Geplaatst door de TopicStarter : 03-07-13 18:41

tanjaatjuhh schreef:
je zou er een keer bij haar thuis alleen over kunnen praten. ben zelf ook depressief geweest en zonderde me ook af. Had straatvrees alles. Als je een depressie hebt lijkt alles je gewoon te veel. Heeft bij mij wel een jaar geduurd.

Ik heb weleens geprobeerd er specifieker over te praten (wat voel je, wat zijn jouw 'trigger' punten waaraan je je irriteert, wil je afleiding, wat kan ik voor je doen om je je beter te laten voelen) maar ze wil er niet over praten. Nooit.
Ik 'weet' ook wel het een en ander over depressie, ik kom zelf uit een flinke dip. Dus dat is het rare.
Maar ermee omgaan bij een ánder vind ik lastig.

**Geplaatst**: 03-07-13 18:44

Geplaatst: 03-07-13 18:44

Probeer niet teveel op medelijden te gaan zitten. Iemand die depressief is ziet vooral de problemen om zich heen en niet meer de dingen die goed gaan. Op het moment dat je daar dan in meegaat ("Dat is inderdaad heel erg, wat verschrikkelijk voor je") ga je die negatieve gedachten alleen maar bevestigen. Je kan wel aangeven dat je het snapt dat het heel vervelend moet zijn om je zo te voelen, haar daar in steunen.

Probeer te wijzen op de dingen die wel goed gaan, en probeer eens te vragen hoe je vriendin vroeger (voor de depressiviteit) om ging met problemen. En vraag haar ook gewoon hoe het gaat (ook al gaat het "altijd slecht"), maar probeer daarbij bij één onderwerp te blijven (dus niet "en dit is niet goed, en dat niet, en dan ook nog eens dit, en dan kon dit er ook nog wel bij, en zus, en zo, blabla"). Ga ook niet te diep op problemen in maar laat dat soort dingen over aan een hulpverlener. Ik weet ook niet of je vriendin een psychiater/ psycholoog heeft waar ze bij in behandeling is. Als dat niet het geval is, raadt het haar dan in ieder geval aan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-07-13 18:49

Geplaatst door de TopicStarter : 03-07-13 18:49

Snadrem schreef:
Probeer niet teveel op medelijden te gaan zitten. Iemand die depressief is ziet vooral de problemen om zich heen en niet meer de dingen die goed gaan. Op het moment dat je daar dan in meegaat ("Dat is inderdaad heel erg, wat verschrikkelijk voor je") ga je die negatieve gedachten alleen maar bevestigen. Je kan wel aangeven dat je het snapt dat het heel vervelend moet zijn om je zo te voelen, haar daar in steunen.

Probeer te wijzen op de dingen die wel goed gaan, en probeer eens te vragen hoe je vriendin vroeger (voor de depressiviteit) om ging met problemen. En vraag haar ook gewoon hoe het gaat (ook al gaat het "altijd slecht"), maar probeer daarbij bij één onderwerp te blijven (dus niet "en dit is niet goed, en dat niet, en dan ook nog eens dit, en dan kon dit er ook nog wel bij, en zus, en zo, blabla"). Ga ook niet te diep op problemen in maar laat dat soort dingen over aan een hulpverlener. Ik weet ook niet of je vriendin een psychiater/ psycholoog heeft waar ze bij in behandeling is. Als dat niet het geval is, raadt het haar dan in ieder geval aan.

Ontzettend bedankt voor je tips!
Ik besef inderdaad dat ik misschien teveel op mijn 'medelijden' wolk zit, want ik vínd het terecht ook heel erg voor haar. Maar misschien moet ik het eens vanaf de positieve kant gaan benaderen.

Ze gaat inderdaad wekelijks naar de psychiater en slikt antidepressivia. Hierover ben ik me ook aan het inlezen, ik weet dat het iets met neurotransmitters in je hersenen te maken heeft, maar het is behoorlijk lastig te begrijpen.
Sowieso is zij een binnenvetter en ik een prater.

**Geplaatst**: 03-07-13 18:52

Geplaatst: 03-07-13 18:52

Maar het ís ook heel erg voor haar. Het is verschrikkelijk om je zo negatief te voelen terwijl daar feitelijk geen echte redenen voor zijn. Er zit bij iedereen wel eens iets ontzettend tegen, maar als je depressief bent dan komt het nog harder aan en ga je ook overal tegenslagen zien. Als je daar dan echt in gaat doorslaan, kan het zo erg worden dat je op een gegeven moment geen uitweg meer ziet en bepaalde keuzes gaat maken. Daarom is het belangrijk voor de omgeving dat ze proberen om vooral positieve dingen te belichten (zonder te bagatelliseren), en de inhoud (waarom iemand depressief is) over te laten aan een professional.

Goed om te horen dat ze dus wel een psychiater heeft, en een vriendin die de moeite neemt om zich te verdiepen in haar ziektebeeld en medicatie!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-07-13 18:57

Geplaatst door de TopicStarter : 03-07-13 18:57

Snadrem schreef:
Maar het ís ook heel erg voor haar. Het is verschrikkelijk om je zo negatief te voelen terwijl daar feitelijk geen echte redenen voor zijn. Er zit bij iedereen wel eens iets ontzettend tegen, maar als je depressief bent dan komt het nog harder aan en ga je ook overal tegenslagen zien. Als je daar dan echt in gaat doorslaan, kan het zo erg worden dat je op een gegeven moment geen uitweg meer ziet en bepaalde keuzes gaat maken. Daarom is het belangrijk voor de omgeving dat ze proberen om vooral positieve dingen te belichten (zonder te bagatelliseren), en de inhoud (waarom iemand depressief is) over te laten aan een professional.

Goed om te horen dat ze dus wel een psychiater heeft, en een vriendin die de moeite neemt om zich te verdiepen in haar ziektebeeld en medicatie!

Het rare is, ik ben zelf nog gediagnostiseerd depressief geweest oid (dus ik durf niet te zeggen in hoeverre ik 'weet' hoe het is

) maar ik klim ook net omhoog uit een aardig diepe 'put', waarbij ik ook aan automutilatie deed. Dit heeft/doet mijn vriendin nu ook.
Alleen ik herken mijzelf totaal niet in haar wat dit betreft.
Ze is vaak zo negatief dat ze liever dood dan levend is. Pluspunt is dat ze dit tegen mij durft te vertellen op die momenten, omdat ik weet hoe dat voelt en dus niet direct in paniek 'NIET DOEN' ga schreeuwen maar haar wat meer het gevoel kan geven dat ik haar begrijp.

Alleen op die momenten dat ze afspraken afzegt waar ik me heel erg op verheug (zie op) of heel bot doet weet ik niet wat ik ermee aan moet.

**Geplaatst**: 03-07-13 18:59

Geplaatst: 03-07-13 18:59

Het kan zijn dat je vriendin dit negatieve botte gedrag toont vanuit selffulfilling prophety.
Om het maar even gek te zeggen. "Het depressieve deel in haar doet er alles aan om gelijk te krijgen"
Zich negatief gaan gedragen, zodat ze inderdaad al haar vrienden verliest. (wat haar depressieve beeld van haarzelf dus bevestigt).
Ik hoop dat je haar 'vasthoudt', zonder dat je alles hoeft te vergoelijken. Dat is ook niet nodig. Iets er tussenin... maar vooral zo nu en dan blijven benoemen/ en laten zien dat je haar waardeert om wie ze is, ook al doet ze nu 'anders' dan voorheen.
Iemand heel positief benaderen werkt meestal ook niet echt, omdat voor haar de wereld er op dit moment anders uit ziet. Hopelijk gaan haar medicijnen gauw werken, en klimt ze weer uit dat dalletje.

**Geplaatst**: 03-07-13 18:59

Geplaatst: 03-07-13 18:59

Als ik niet lekker in mijn vel zit wil ik ook niets met een groep ,dat vliegt me aan zeg maar. Probeer samen iets te doen . Soms zijn juist hele andere dingen doen zoals bv een dagje dierentuin of een lekkere lunch veel leuker om te doen.
Ja en ze kan op het laatste moment afbellen.
Respect dat je je er in verdiept.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-07-13 19:05

Geplaatst door de TopicStarter : 03-07-13 19:05

senna21 schreef:
Het kan zijn dat je vriendin dit negatieve botte gedrag toont vanuit selffulfilling prophety.
Om het maar even gek te zeggen. "Het depressieve deel in haar doet er alles aan om gelijk te krijgen"
Zich negatief gaan gedragen, zodat ze inderdaad al haar vrienden verliest. (wat haar depressieve beeld van haarzelf dus bevestigt).
Ik hoop dat je haar 'vasthoudt', zonder dat je alles hoeft te vergoelijken. Dat is ook niet nodig. Iets er tussenin... maar vooral zo nu en dan blijven benoemen/ en laten zien dat je haar waardeert om wie ze is, ook al doet ze nu 'anders' dan voorheen.
Iemand heel positief benaderen werkt meestal ook niet echt, omdat voor haar de wereld er op dit moment anders uit ziet. Hopelijk gaan haar medicijnen gauw werken, en klimt ze weer uit dat dalletje.

Ontzettend bedankt voor je informatie!
Kan je me wat meer vertellen over dat selffulfilling prophety? Wikipedia maakt me duizelig.

Als ik het goed begrijp (voorbeeld) denk zij dan bijvoorbeeld; 'niemand vind mij aardig' waardoor ze bot gaat doen tegen mensen, zodat die bot terug reageren, zodat zij bevestiging krijgt van haar gedachten als het ware?

Ik probeer haar ook absoluut 'vast te houden'. Daarom opende ik ook dit topic, omdat ik merkte dat mijn emoties langzaam de overhand beginnen te krijgen de laatste tijd (Jezus mens, doe toch eens normaal :')

) terwijl dat natuurlijk ABSOLUUT niet eerlijk is.

**Geplaatst**: 03-07-13 19:14

Geplaatst: 03-07-13 19:14

Je hebt het goed begrepen. Door de negatieve gedachten gaat ze zich negatief gedragen... wat er toe leidt dat haar wereld nog negatiever wordt.
Je mag heus wel laten merken wat haar gedrag met je doet hoor. Dat je teleurgesteld bent of dat haar gedrag je raakt mag je zeggen. Zo lang jij blijft beseffen dat ze een depressie heeft en niet depressief is, kun je het blijven onderscheiden. Maar ga ook wel door met je eigen leven. Helaas, je kunt haar niet redden... alleen steunen.
Misschien zijn er kleine dingen die ze op dit moment wel overziet. Samen een terrasje pakken of film kijken. Een kaart of cadeautje sturen. Een ontmoeting met een groep vriendinnen zal op dit moment wel wat veel van het goede zijn.

**Geplaatst**: 03-07-13 19:28

Re: Omgaan met een vriendin met een depressie

Geplaatst: 03-07-13 19:28

Hier spreekt de andere kant

Het verschilt heel erg per persoon wat werkt en wat iemand fijn vind.
Uit jou verhaal maak ik op dat jou vriendin het op prijs stelt om meer rust te hebben en niet overal aan mee te doen.

Ik denk dat je het beste kan handelen door haar te blijven uitnodigen voor leuke dingen met jou/ jullie, maar de keuze volledig aan haar te laten of ze komt of niet.
Gewoon geen druk er op leggen en ook niet steeds vragen of ze nou komt of niet. (Geen idee of je dat wel/ niet doet hoor.

)
En het haar ook niet aanrekenen als ze niet komt of af zegt.
Al is dat waarschijnlijk heel erg moeilijk.

Dat heb ik zelf wel gemerkt van mijn vrienden in ieder geval.
Mensen gaan je ziekte zien als je persoonlijkheid. Terwijl dit totaal niet het geval is.
Omdat het een psychische aandoening is, en dus niet letterlijk "zichtbaar" is, is dat ook lastig uit elkaar te houden natuurlijk.

Vind het wel heel knap dat je haar steunt!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-07-13 19:30

Geplaatst door de TopicStarter : 03-07-13 19:30

senna21 schreef:
Je hebt het goed begrepen. Door de negatieve gedachten gaat ze zich negatief gedragen... wat er toe leidt dat haar wereld nog negatiever wordt.
Je mag heus wel laten merken wat haar gedrag met je doet hoor. Dat je teleurgesteld bent of dat haar gedrag je raakt mag je zeggen. Zo lang jij blijft beseffen dat ze een depressie heeft en niet depressief is, kun je het blijven onderscheiden. Maar ga ook wel door met je eigen leven. Helaas, je kunt haar niet redden... alleen steunen.
Misschien zijn er kleine dingen die ze op dit moment wel overziet. Samen een terrasje pakken of film kijken. Een kaart of cadeautje sturen. Een ontmoeting met een groep vriendinnen zal op dit moment wel wat veel van het goede zijn.

Ik begrijp inderdaad dat een kroeg met een vriendengroepje wat teveel van haar gevraagd is. Ookal baal ik daar in mijn hart natuurlijk ontzettend van, want ja, ik woon hier al 4 maanden en ik zou zo graag eens de groep hier bij elkaar willen hebben.

Ze zei die afspraak net dus af, en dan letterlijk zo: 'jullie hebben het ook alleen maar over zuipen en ik heb daar geen zin in dus veel plezier. En opmerkingen dat het al moeilijk genoeg was om een datum te vinden hoef ik niet.'

Toen dacht ik wel even ' -O-

'. Heb het even laten bezinken en heb nu net gereageerd dat ik het jammer en een tikkie onterecht vind dat ze zo boos overkomt maar als ze alsnog behoefte heeft aan avondje ontspanning of afleiding, dat ze dan altijd welkom is.

Ohja, ik was nog iets belangrijks vergeten. -O-

Wij, vriendengroepje (-1 persoon) gaan in augustus met zijn 4en op vakantie. 2 jongens, vriendin in kwestie en ik. Naar Blanes. Ik hou mijn hart vast..

**Geplaatst**: 03-07-13 19:34

Re: Omgaan met een vriendin met een depressie

Geplaatst: 03-07-13 19:34

Misschien werkt tzt de medicatie wel heel goed, en voelt ze zich een stuk stabieler

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-07-13 19:36

Re: Omgaan met een vriendin met een depressie

Geplaatst door de TopicStarter : 03-07-13 19:36

Dat is waar, dat hoop ik ook ontzettend.

Probeer me daar nu niet te druk over te maken omdat ik denk dat dat toch geen zin heeft.

**Geplaatst**: 03-07-13 19:38

Geplaatst: 03-07-13 19:38

Ik heb bewust meer afstand genomen, omdat ze zo negatief was en ik er op die leeftijd niet mee om kon gaan. Ben zo'n eeuwige optimist en dacht wel; man, klaag toch niet zo! Dus om die reden afstand genomen

Mijn vrolijkheid en haar depressiviteit werkte niet goed samen :')

Zeg het ook dat je opmerkingen van haar niet prettig vind

je mag het ook onterecht vinden als ze onredelijk (in jouw ogen) reageert.
Hopelijk slaat haar medicatie aan!

Laatst bijgewerkt door vuurneon op 03-07-13 19:38, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 03-07-13 19:38

Geplaatst: 03-07-13 19:38

ik zeg het eerlijk, ik zou er niet mee om kunnen gaan!
Mijn partner is eens een tijdje depressief geweest (we wonen samen met onze drie kids). Ik werd er helemaal gek van! Ik was meer van het geven van tips (probeer eens dit, doe dan eens dat) maar alles werd afgeschoten. Enig initiatief vanuit hem zelf kwam er niet, hij leek er in te zwelgen.
Gelukkig heeft het al met al niet zo lang geduurd, maar ik zou dit geen jaren volgehouden hebben hoor! Ik heb dan ook geen tips voor je.....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-07-13 19:40

Geplaatst door de TopicStarter : 03-07-13 19:40

vuurneon schreef:
Ik heb bewust meer afstand genomen, omdat ze zo negatief was en ik er op die leeftijd niet mee om kon gaan. Ben zo'n eeuwige optimist en dacht wel; man, klaag toch niet zo! Dus om die reden afstand genomen Mijn vrolijkheid en haar depressiviteit werkte niet goed samen

Zeg het ook dat je opmerkingen van haar niet prettig vind je mag het ook onterecht vinden als ze onredelijk (in jouw ogen) reageert.
Hopelijk slaat haar medicatie aan!

Je moest eens weten hoe vaak ik denk 'mens, doe eens normaal, ik probeer je alleen te helpen'

Godzijdank weet ik dat ik dan even een paar minuutjes op mn boksbal moet gaan slaan en vervolgens besef dat dit natuurlijk niet eerlijk tegenover haar is.
Meer afstand nemen wil ik absoluut niet, tenzij zij het zelf aangeeft. Ze heeft het al zwaar zat en ik ben niet van plan om haar bij de eerste beste hoge golf los te laten, omdat ze dat niet verdient en omdat ik dat zelf ook nooit zou willen als het andersom was.

**Geplaatst**: 03-07-13 19:42

Re: Omgaan met een vriendin met een depressie

Geplaatst: 03-07-13 19:42

Ik vind het superlief van je dat je zoveel moeite doet voor je vriendin en haar probeert te helpen en begrijpen.

**Geplaatst**: 03-07-13 19:43

Geplaatst: 03-07-13 19:43

Is het geen idee om een soort van afspraak te maken dat ze best mag klagen en altijd bij je terecht kan als het even niet gaat, maar dat ze je wel gewoon fatsoenlijk behandelt? Ik vind namelijk de opmerking mbt het afzeggen verre van netjes en imo is het hebben van een depressie geen vrijbrief om mensen zo te behandelen. Misschien even hard, maar zou het kunnen dat je haar daar uiteindelijk meer mee helpt dan door alles goed te vinden? Ik weet het niet hoor, maar ik weet wel dat ik enorm veel kan hebben van iemand maar dat ik weiger mij als voetveeg te laten behandelen. Beetje combinatie maken van steun bieden, er voor haar zijn en haar toch ook een klein beetje gemotiveerd houden om niet nog verder weg te zakken. Is maar een gedachte.

Ik vind het trouwens ook heel lief dat je je er zo in verdiept!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-07-13 19:47

Geplaatst door de TopicStarter : 03-07-13 19:47

KoudbloedKim schreef:
Ik vind het superlief van je dat je zoveel moeite doet voor je vriendin en haar probeert te helpen en begrijpen.

Dankjewel.

Ik snap je idee, 0000.
Ik worstel zelf ook een beetje tussen 'hallo, je mag wel aardig blijven doen' en 'ze kan er niks aan doen, het is haar depressie, niet zijzelf.'
Ik heb daar dus op gereageerd dat ik het niet nodig vind dat ze zo boos tegen me reageert, maar dat ik haar afzegggen ivm medicijnen begrijp en als ze afleiding nodig heeft ze alsnog altijd welkom is. Hierop reageerde ze 'ik ben niet boos' dus waarschijnlijk bedoelt ze het niet eens zo slecht.

Ik ben niet iemand die over me heen laat lopen hoor, als een andere vriendin zo tegen me had gereageerd had ik waarschijnlijk geroepen of ze wel niet van de pot gerukt is oid

Dus dat zegt ook wel iets over de zelfbeheersing die het me soms kost.

**Geplaatst**: 03-07-13 19:54

Geplaatst: 03-07-13 19:54

Afstand nemen betekend niet iemand laten vallen hè? Sociale contacten houden tijdens het dieptepunt van de depressie is ook extra zwaar en het kan (met nadruk op kan) ook voor diegene zelf helend zijn om geen tijd te hoeven stoppen in die contacten en gewoon zich op hun eigen herstel kunnen richten. Het houden op 1 op 1 contact is al makkelijk dan met een groep iets doen.

Een depressie is nooit een excuus om onbeleefd te zijn (maar wel een reden), dus iemand aanspreken op het gedrag is echt aan te raden. Niet om elk wissewasje natuurlijk, maar als jij je l*llig voelt om iets dat zij zei? Zeg het ook gerust. Zoals jij het had opgelost was ook netjes

Laatst bijgewerkt door vuurneon op 03-07-13 19:57, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-07-13 19:56

Geplaatst door de TopicStarter : 03-07-13 19:56

vuurneon schreef:
Afstand nemen betekend niet iemand laten vallen hè? Sociale contacten houden tijdens het dieptepunt van de depressie is ook extra zwaar en het kan (met nadruk op kan) ook voor diegene zelf helend zijn om geen tijd te hoeven stoppen in die contacten en gewoon zich op hun eigen herstel kunnen richten. Het houden op 1 op 1 contact is al makkelijk dan met een groep iets doen.

Oh sorry, dan heb ik je verkeerd begrepen.

Ik snap dat het onderhouden van sociale contacten lastig is met een depressie, maar ik denk dat het voor haar wel belangrijk is dat ik er ben omdat ze een ontzettende binnenvetter is en ze me heeft verteld dat ik samen met haar psych de enige bent die bijna alles van haar 'weet'. Tenzij ze duidelijk aangeeft dat ze wat ruimte wilt natuurlijk, dan is het een ander verhaal.

**Geplaatst**: 03-07-13 19:59

Geplaatst: 03-07-13 19:59

Je kan het haar ook vragen; wat wil je? Vind je het prettig als ik je niet meer vraag om mee te gaan met een groepsactiviteit en dat je zelf aangeeft wanneer je er klaar voor bent? Hoe kijk je tegen de vakantie aan?
Even vanuit mijn vriendin bekeken; zij vond het juist moeilijk om haar grenzen aan te geven, zij had zelf nooit durven zeggen 'ik wil meer afstand, want het wordt mij teveel'. Juist door die negatieve spiraal.

Andere vriendin is nogal recht door zee en die zei dan bij 'gezeur'; heb je ook nog iets leuks te melden? Of is het alleen maar kommer en kwel :')

**Geplaatst**: 03-07-13 20:04

Geplaatst: 03-07-13 20:04

Hier iemand die in hetzelfde schuitje als je vriendin heeft gezeten.
Probeer te accepteren dat het niet uitmaakt wat je doet, je doet het nooit goed. De 1e stap uit deze depressie zal zij zelf moeten nemen en het enige dat jij kan doen is haar hand vasthouden om te zorgen dat ze dan niet valt. Tot die tijd kan je er voor haar zijn, haar vragen hoe het gaat en zo afentoe langskomen. Verplicht leuke dingen doen is net zoiets als met kerst naar je schoonouders. Geloof me, er is niks vreselijkers dan dat.
Ik kan helemaal snappen dat je soms vreselijk teleurgesteld bent in haar gedrag, maar dat is alleen gedrag. Daar mag je haar best op aanspreken, maar spreek haar dan aan op haar gedrag en niet op haar persoon.
Dat ze zich terugtrekt, herken ik heel goed. Dat is nl de enige manier om je hoofd op dat moment boven water te houden. Ik snap dat het voor iemand die dit nooit heeft eegemaakt, eigenlijk niet te snappen is, maar echt, ze gaat hier bovenop komen.
Je bent iig een geweldige vriendin en petje af dat je er zoveel tijd, moeite en liefde in steekt. Dikke :(:)

voor jou.

Nomineer dit bericht ×