Ik heb het afgelopen jaar van heel dichtbij meegemaakt. En laat je vooral goed voorlichten over alles. Als je wilt praten kun je mij altijd een PB sturen. Verder wil ik je heeeeeel veeel sterkte wensen
Jeetje... Kan me voorstellen dat je heel erg geschrokken bent Alvast sterkte voor donderdag, gelukkig kan je snel terecht. Nog geen doemscenarios in je hoofd halen hoor! (makkelijker gezegd dan gedaan, dat begrijp ik)
Kitty1985
Berichten: 1788
Geregistreerd: 06-01-13
Woonplaats: Er gaat niets boven..
Geplaatst: 11-06-13 00:33
Jeetje wat zal jij je te pletter zijn geschrokken.
Fijn dat je zo snel terecht kan!
En inderdaad geen doemscenario's in je hoofd halen hoor!! Eerst een bezoek brengen aan het ziekenhuis.
Positief denken!! Je kan het! Kop d'r veur zoals we dat hier in Groningen zeggen!
De schrik herken ik! Ik had voor mijn zwangerschap 2x een mindere uitslag. Eerst 3a, dan moet je na een half jaar opnieuw een uitstrijkje laten maken en toen 3b. Vervolgens een colos laten doen en daarna pap 2. 3 maanden later weer 3b. Ten tijde van de laatste 3b was Ik echter pril zwanger, dus doen ze niets. Nu ben ik een jaar verder en mag ik nog steeds geen uitstrijkje laten maken omdat ik nog borstvoeding geef en dit de uitslag beïnvloedt. Van de gynaecoloog mocht ik me geen zorgen maken. Dit is iets wat zich langzaam ontwikkeld. Bovendien is de uitslag 3b geen verdict voor kanker. Het zegt niet eens dat er kwaadaardige cellen zijn gevonden wel onrustige cellen, die mogelijk kwaadaardig KUNNEN worden.
Sterkte
Gebruiker1
Berichten: 419
Geregistreerd: 15-06-04
Geplaatst door de TopicStarter: 11-06-13 06:46
Benangelique, ik geef ook nog BV, de huisarts begon daar ook over dat dat de uitslag kon beïnvloeden. Ik heb dat tijdens mijn uitstrijkje ook gemeld. Maar ja, er zal vast wel wat zijn want ik geloof nooit, dat het zo hoog is alleen maar door BV, al hoop ik dat natuurlijk wel. Ik had op mijn 30e gewoon PAP1. Ik had het ook echt niet verwacht, deze uitslag.
Hoe heb jij de colos/biopt ervaren? Was het erg pijnlijk?
Traber
Berichten: 1117
Geregistreerd: 19-08-08
Geplaatst: 11-06-13 07:05
Deze uitslag hoeft toch helemaal niet zo verontrustend te zijn? Eerst maar eens het onderzoek afwachten,maak je niet bang voor dingen die er misschien helemaal niet zijn.
benangelique
Berichten: 15658
Geregistreerd: 06-09-04
Geplaatst: 11-06-13 07:11
Je hebt best kans dat de gynaecoloog alleen inwendig kijkt en verder niets doet. Dit omdat je nog bv geeft. Wanneer ben je bevallen? Als dat ook nog eens korter dan 6 maanden geleden is, is de uitslag helemaal onbetrouwbaar.
Ik vond de ingreep weinig voorstellen. Ze verdoven de bmm met 1 of andere vloeistof. daarna kleuren ze de bmm zodat ze kunnen zien waar het onrustig is en dat nemen ze dan weg. Ik heb daar niets van gevoeld. Nadien vloei je wat. Je mag dan geen tampons gebruiken, in bad of gemeenschap hebben. Als het vloeien is afgelopen, mag dat allemaal weer. Mocht je nog eens zwanger willen worden, heeft deze ingreep geen enkele invloed.
blackstar
Berichten: 3271
Geregistreerd: 03-10-04
Geplaatst: 11-06-13 07:14
Ik herken ook je angst en schrik.
Ik heb dit ook gehad op mijn 30ste, pap3b. De huisarts heeft toen gelijk bij een goeie gyn een afspraak geregeld voor een behandeling. Ik heb deze toen niet gehad op die dag omdat hij er niet goed bij kon komen, dus moest dit gebeuren in een operatie waarbij ik kon kiezen of volledig onder zeil of alleen een ruggeprik. Ik heb voor de eerste gekozen omdat ik zoiets niet wil meemaken wanneer ik bij ben. Na de ingreep mag je 2 weken geen sex hebben en 2 weken niks zwaars doen. Ik heb langer gewacht, was allemaal erg pijnlijk na die 2 weken, na 3 weken kon ik weer wat en ook weer gewoon stal uitmesten. Ik heb wel uit eigenwijzigheid eerder dan die 2 weken een riek in mijn handen gehad en een paar scheppen gemest, maar dat heb ik geweten zeg....had de volgende dag nog pijn in mijn buik. Ik ben nu 2 en half jaar verder en heb alleen nog maar goede uitslagen gehad en sta niet meer onder verscherpte controle.
Wil je heel veel sterkte wensen en kies (als je kan kiezen) een goeie gyn uit. Vraag in je omgeving en aan je huisarts welke gyn goed is.
*edit, nog wat toegevoegd*
Laatst bijgewerkt door blackstar op 11-06-13 07:34, in het totaal 1 keer bewerkt
In 2011 slechte uitslag uitstrijkje gehad. Na een half jaar weer een uitstrijkje (en HPV test) en weer verhoogd. Januari 2012 naar de gyn en tijdens het onderzoek zijn er plekjes weg gehaald en op de kweek gezet. Uitslag voorstadium BHK. Na een half jaar zou er een vervolguitstrijkje gedaan worden om te bekijken of het al rustiger was. In maart bleek ik (totale verrassing) zwanger van mijn derde. Overleg met de gyn die ook verbaasd was want die zag het niet meer gebeuren, afgesproken 6 maand na de bevalling het uitstrijkje te laten doen. Dat was vorige maand. Helaas waren mijn uitslagen weer niet goed en vele malen hoger. Na onderzoek en uitgebreid overleg is besloten dat de beste optie is om mijn baarmoeder te laten verwijderen. Het is te agressief en te snel. 20 juni hoor ik via welke methode ze het kunnen doen, en wat mijn keus hierin is en wordt ik meteen op de lijst gezet. Weinig wachttijd dus ws achterin deze maand of in juli.
Ik wil je veel sterkte wensen donderdag, en mijn pb staat altijd open voor vragen.
Gebruiker1
Berichten: 419
Geregistreerd: 15-06-04
Geplaatst door de TopicStarter: 11-06-13 08:25
.
Laatst bijgewerkt door Gebruiker1 op 19-05-25 22:53, in het totaal 1 keer bewerkt
Het was 4 dit keer en dat was ook meteen de doorslag om dit te beslissen. Vorige keer was het 3b. Het gekke eraan vind ik dat zowel mijn moeder als zus het beide ook hebben gehad (ook beide baarmoeder verwijderd) en het toch niet erfelijk is. Wel zegt mijn Gyn dat het "in de lijn der verwachting" zou liggen. Uiteraard kan ik me eerst weer laten behandelen, en streng onder controle blijven, maar dat is geen doen steeds die spanning. Ben gezegend met 3 prachtige kids en 37.
Ik neem aan dat je in maart 2012 bevallen bent ipv 2013 als het al 14 maanden geleden is? Mijn ervaring is dat ze net als wat Benangelique zegt eerst inwendig kijken en kleuren met vloeistof zodat plekjes beter zichtbaar zijn. Ik werd enorm goed afgeleid door de aanwezige verpleegkundige en mijn vriend dat ik er maar weinig van heb gevoeld. Dat viel me ontzettend mee.
Ja, inderdaad 2012. Mijn moeder heeft het inderdaad ook gehad. Die had een tumor, is weggehaald en daarna nooit meer teruggekomen. Is 36 jaar geleden. Ze zeggen inderdaad dat deze vorm van kanker niet erfelijk is, dus daar hou ik me maar aan vast. Ik snap dat je alles laat weghalen. Ik heb nog een kinderwens dus ik hoop dat het bij mij niet zover komt.
Ik duim voor je dat het meevalt en dat je het snel achter de rug hebt.
chevax
Berichten: 11338
Geregistreerd: 17-05-06
Geplaatst: 11-06-13 08:47
Even ademen, er is bij jou nog geen sprake van kanker. Er zijn onrustige cellen gevonden, maar voor dat dat kanker is, heb je nog een aantal stadia. Hoe moeilijk het ook is, probeer even rustig te blijven. Je bent er op tijd bij.
Ik niet wat ik kon verwachten de eerste keer bij de gyn, was niet verteld tegen me. Maar de mijne wilde gelijk een lis doen, maar na kijken kon hij niks doen gelijk omdat het ietsies scheef staat daarbinnen. Maar je krijgt niet op verzoek een operatie met narcose omdat je dat graag wilt, bij mij was het medisch noodzakelijk en kon kiezen narcose of ruggeprik. Gyn had liever ruggeprik ook beter voor jezelf dan volledige narcose, maar wilde dat niet en omdat ik toch mocht kiezen heb ik narcose genomen.
Gebruiker1
Berichten: 419
Geregistreerd: 15-06-04
Geplaatst door de TopicStarter: 11-06-13 15:53
.
Laatst bijgewerkt door Gebruiker1 op 19-05-25 22:53, in het totaal 1 keer bewerkt
Ik wil je aanraden naar de vrouwenpoli van het maasstad ziekenhuis in Rotterdam te gaan. Daar zijn ze zeer kundig en ben je gegarandeerd binnen 2 weken aan de beurt
Tinusje, ik mocht gewoon kiezen hoor met het vorige onderzoek. Ik kon gewoon onder narcose de Lis uit laten voeren. Gyn deed er helemaal niet moeilijk over. Gewoon bespreken.
Anoniem
Geplaatst: 11-06-13 16:23
Ik ben 29 en ben vorig jaar op amper 4 maanden tijd plots van PAP1 (was er al langer) naar PAP 3 gegaan (geen idee of het a of b was) en daar zijn ze via biopsie achter gekomen na 2 evoluerende uitstrijkjes. Heb toen een conisatie gehad, dan halen ze de onrustige cellen weg met laser. Is in het dagziekenhuis gebeurd en je mag inderdaad 4 weken geen gemeenschap hebben. Leuk als je vriend net dan thuiskomt van 6 weken afwezigheid
De ingreep heeft geen pijn gedaan, ik heb niet veel last gehad van de uitvloei en kon vrij snel alles weer oppakken. Mijn moeder heeft het ook ooit 1x gehad, ook conisatie en is niet meer teruggekeerd bij haar. Hij jongere zus heeft wel 3x borstkanker gehad (2x links + amputatie en 1x rechts).
In het begin moest ik elke 3 maanden op controle. Vanaf augustus werd dat 6 maanden. Er was altijd nog wel "iets", maar niet om te zeggen PAP1. In januari alweer uitstrijkje. Als dat goed was mocht ik terug naar jaarlijkse controle. Helaas, ik zit alweer onder PAP1 en moet nu eind juni terug op controle. Vorige keer heb ik best lang met PAP1 rondgelopen tot het dus plots op korte tijd erg ging evolueren. Geen idee wat we gaan doen als het nu terug doorgezet is of lijkt verder te ontwikkelen. Ik heb nog geen kinderen en mijn kinderwens is niet echt sterk maar mijn vriend wil er wel graag eentje. Mocht het dus de slechte kant uitgaan, dan denk ik dat we daar sneller werk van gaan maken dan voorzien en dan over naar behandelen.
In elk geval geen paniek. PAP3 is nog geen kanker en je kan er met een kleine ingreep heel makkelijk vanaf geraken. Ken tal van collega's die het ook ooit al gehad hebben en die er allemaal vanaf zijn. Ik tref altijd Murphy met zijn idiote wet
Gebruiker1
Berichten: 419
Geregistreerd: 15-06-04
Geplaatst door de TopicStarter: 11-06-13 19:38
.
Laatst bijgewerkt door Gebruiker1 op 19-05-25 22:54, in het totaal 1 keer bewerkt
Ik had totaal geen klachten. Slikte gewoon de pil, was zwanger geweest en bevallen en niets gemerkt
Anoniem
Geplaatst: 11-06-13 22:21
Ik had wel symptomen, ik liep ook al een aantal jaar met die PAP1 rond. Doorbraakbloedingen, droogheid en pijn vooral. Mijn vorige HA deed er eigenlijk weinig mee, dus toen ik op mijn werk een goeie gynaecoloog vond (werk in ziekenhuis) ben ik daarbij ten rade gegaan. Toen was de pap1 er 2 jaar denk ik. Het konden echter ook klachten zijn doordat ik al jaren lang diane35 slikte, dus ook gaan kijken met andere pillen. De klachten namen telkens in het begin van een pilwissel af, maar na 6 maanden ongeveer waren ze vaak terug. Er werd steeds controle gedaan, en zo kwamen we er eind 2011 rond november achter dat ik plots op de 2 zat, evoluerend richting 3. Toen moest ik na 3 maanden terugkomen, en toen zat ik op 3 en het was nog aan het verder ontwikkelen. Dus iets erna de ingreep, terug aan de pil maar na 3 maanden op controle heb ik zelf weer om de diane35 gevraagd omdat ik me daar toch het beste bij voelde. Nu heb ik daar de generische versie van en voel me prima. Heb ook helemaal geen klachten meer voorlopig, maar ik ben er dus nog niet helemaal vanaf. 1 juli moet ik terug op controle.
Mijn zus leeft al een hele tijd met pap 4. Er is wel een kegel destijds weg gehaald. Ze wordt met regelmaat gecontroleerd en bij Pap 5 gaan ze uit voorzorg alles weg halen.