
Ik hoop dat jullie me kunnen helpen met een 'probleem'.

In December 2012 werd bij mij het Patellofemoraal pijnsyndroom vastgesteld, door mijn huisarts.
Ik had al een tijd klachten die heel licht begonnen, maar na verloop van tijd steeds erger werden.
Om uit te sluiten dat er iets gebroken was, werd ik doorverwezen voor een Röntgen-foto.
Hier was niks bijzonders op te zien, dus kon ik worden doorverwezen naar de Fysiotherapeut.
Hier ben ik 7 keer geweest en mijn knie werd ingetapet, dat voelde gelijk een stuk beter.
Verder kreeg ik oefeningen mee voor thuis en die ook netjes gedaan.
Helaas kreeg ik van die oefeningen alleen maar meer pijn en werd het krakende geluid ook steeds harder.
Bij de 7de sessie zijn we in goed overleg gestopt, aangezien er geen verbetering, maar juist verslechtering kwam.
Mijn Fysiotherapeut (even voor het gemak F) zou mijn huisarts bellen met de bevindingen, hij vond het ook een beetje vreemd dat er nog geen scan was gemaakt, en dan zou er een vervolgbehandeling komen.
Nu komen we bij mijn probleem.
Onze laatste sessie was op een vrijdag, die dag besloten te stoppen en F. beloofde mij om direct Maandag de huisarts te bellen en daarna mij.
Maandag geen telefoontje, maar hè, misschien had hij het wel te druk gehad.
Dinsdag geen telefoontje en aan het eind van de middag zelf even gebeld naar het centrum, maar hij bleek al naar huis te zijn gegaan.
Ze zouden hem een mail sturen met de vraag of hij mij woensdag terug wilde bellen.
Je raad het misschien al, weer geen telefoon.
Omdat ik nog voor iets anders naar de huisarts moest, besloot ik een dubbele afspraak te maken en tegelijk mijn knie te bespreken.
Ik belde zo rond 15:30 om die afspraak te maken.
Zo'n 10 minuutjes later werd ik gebeld door F.
In dit gesprek liet hij zich een beetje pissig uit over de bereikbaarheid van de dokter.
Hij had meerdere keren geprobeerd te bellen, maar ze hadden volgens hem steeds koffiepauze of administratiebezigheden.
Toen ik zei dat ik net zonder problemen een afspraak had gemaakt, was hij even stil.
Ik vertelde hem dat ik overmorgen (vrijdag) een afspraak had staan en gevraagd wat ik van hem door moest geven tijdens dat gesprek.
Ik was nog niet uitgepraat of hij brak me af en zei:"Maak je dáár nou maar geen zorgen over! Ik krijg hem echt wel te pakken voor vrijdag, daar hoef je je niet druk om te maken."
Je raadt het al; weer niet aan zijn belofte gehouden.
Ik baalde daar flink van, aangezien het wel om mijn gezondheid gaat en de pijn en het ongemak steeds erger worden.
De huisarts heeft me doorverwezen naar een Ergotherapeut met het verzoek om een knie brace.
Deze vrouw kwam een week later bij me op bezoek en legde uit wat haar werk inhield.
Het bleek hier te gaan om de omgeving praktisch te maken, zoals blokjes onder de poten van de bank etc.
Deze vrouw ging helemaal niet over braces of het behandelen van iets en aan het eind van het gesprek ook eerlijk gezegd dat ik zelf al de meest mogelijke aanpassing heb gedaan in mijn huisje.
Ze zou direct voor mij gaan bellen naar iemand die wel over braces gaat en wel weet hoe je dat aan kunt passen en ze zei;"Hier laat ik je echt geen week meer mee rondlopen."
Daar was ik erg blij mee, want het ging gewoon niet meer.
Een week later, nog niks gehoord en mijn vertrouwen is ook compleet weg.
Ondertussen raak ik steeds meer beperkt, kan ik amper de trap op en af gaan (woon boven), kan ik alleen in de laagste versnelling fietsen, door mijn knieën zakken is onmogelijk geworden en lang lopen is ook een hel.
Het krachtverlies in mijn been wordt letterlijk met de dag erger.
Nu twijfel ik heel erg wat ik nu moet doen…
Terug naar de dokter om vervolgens opnieuw doorverwezen te worden, zie ik niet echt zitten, aangezien dit steeds eindigt in een teleurstelling.
Zo doorgaan kan ook niet, aangezien ik dan op korte termijn met krukken zal moeten gaan lopen en ik dan niet eens meer naar mijn paard kan.
Dus nu mijn vraag; Wat zouden jullie doen in mijn situatie?
Alvast bedankt!!
Liefs, [naam]

kun je niet gewoon zelf naar een goede brace/orthesemaker, je hebt toch een verwijzing? 
Moet ook zeggen dat door dit alles ik een gigantische aversie heb gekregen tegen ortopedische therapeuten, manueel therapeuten, fysios enz. onderaan de streep zijn ze gewoon commercieel en willen ze dat je terug blijft komen



Maar je voelt er eigenlijk niks van, behalve het prikje, maar ze spuiten er gelijk verdoving in