Geplaatst Kanker is meestal meer dan alleen misselijk, kaal en moe zijn door de behandelingen, het is heel proces. Een verwerkingsproces. Soms moet je dingen uit je oude leven loslaten en vaak ga je anders tegen dingen aan kijken. Je krijgt vaak een duidelijk voor en na leven. Natuurlijk ervaart iedereen het anders, maar ik haal altijd veel steun uit herkenning. Juist op die momenten dat je het even niet meer trekt is het fijn als er anderen zijn die weten hoe het voelt.
Het leek mij dus een goed idee om één topic te maken waar we met elkaar kunnen praten, ervaringen uit wisselen, vragen stellen, onzekerheden uitspreken, frustraties uiten en elkaar steun geven.
Een plek waar iedereen zijn of haar verhaal kwijt kan, zonder het gevoel te hebben dat je elkaars topic 'volpraat'.
Dus, alle (ex)kankerpatiënten, naasten en nabestaanden, vertel jullie verhaal, gooi je emoties eruit en deel je zorgen met elkaar!
Ik ben Sophia, nu 19 jaar oud, en zelf vorig jaar succesvol behandeld (operatie, chemo's en bestralingen) tegen Non-Hodgkin (lymfeklierkanker).
En ik ben mijn vader verloren aan longkanker. Ik zal later mijn verhaal wat uitgebreider vertellen.
(afgezien het bestralen) 
