Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-05-13 11:12

Ziekenhuis opname wat een schrik

Geplaatst door de TopicStarter : 19-05-13 11:12

Moet het gewoon even kwijt hahaha

Eer gisteren vrijdag middag rond een uur of 4 zal het begonnen zijn.
Ik was op stal. Alles al klaar stond te praten met een stal genoot.
Aan het wachten op mijn man die mij zou komen halen.
En ineens pijn vlak onder mijn linker borst.
Oke vervelend. Het feit dat mijn linker arm ook aan voelde alsof hij sliep deed mij nog geen alarm bellen rinkelen.
Ach een pijntje hebben we allemaal wel eens.
Niets aan de hand toch.
's Avonds dacht ik nog dat het na het slapen wel over zou zijn.
Er was tenslotte niets gebeurd.
Dus het zal allemaal wel mee vallen.

Dus maar naar bed gegaan rond een uurtje of half 11.
Waarna ik tot de ontdekking kwam dat liggen een drama was.
Op mijn linkerzij liggen (de kant waarop ik altijd in slaap) was onmogelijk.
De pijn was dan ondragelijk.
Op mijn rug was ook niet je van het.
Op mijn rechterzij leek het de minste pijn te doen.
Maar als je elke 5 minuten een beweging maakt die je doet kermen van de pijn slaap je niet echt lekker.

Uiteindelijk werd het om half 4 echt TE erg.
Dus maar naar beneden gegaan.
De gedachte was om dan op de stoel misschien een beetje te dommelen.
Maar na een uur wist ik niet meer hoe ik het had.
Ik kon geen enkele houding vinden waar bij de pijn dragelijk was.
Dus om even voor half 5 de huisartsen post maar gebeld.
Waarna er na 5 minuten werd gezegd er komt een dokter naar u toe.
Pardon? Gebruikelijk is toch dat ze zeggen neem maar een paracetamolletje en kijk het nog even aan.
Of dat ze zeggen komt u maar naar de huisartsenpost.
Maar nu kwam er dus een dokter naar mijn huis.
Uhm zou het dan echt zo erg zijn?

Kwart voor 5 was de dokter er.
Na wat onderzoeken was het niet direct levens bedreigend.
Nee zo voelde het ook niet natuurlijk.
Maar toch moest ik voor een ECG en bloed onderzoek naar het ziekenhuis.
Oke. Manlief was ook al uit bed dus ik dacht we gaan wel even in de auto.
Uhm schok 2 nee nee mevrouw we regelen een ambulance.
Oke tjeetje je zou er toch bijna wat van denken.

Tien over 5 was de ambulance er.
En om half 6 lag ik op de eerste hulp in het ziekenhuis.
Ach zo erg zal het allemaal niet zijn.
ECG gaf niets schokkends aan (gelukkig)
Longfoto gemaakt ook niets op te zien (wederom opluchting)
Bloed afgenomen
En dan is het wachten begonnen.
Dat bloed onderzoeken kost natuurlijk tijd.
Maar elke minuut lijkt dan wel 6x zolang te duren.
Uit eindelijk om kwart over 7 was het zover.
Bloed gaf iets van een ontsteking aan.
Dus is het waarschijnlijk zo dat ik een ontstoken hartzakje heb.

Maar het nog mindere kwam direct daarna.
De cardioloog wilde toch graag dat ik werd opgenomen.
Er moest gekeken worden of de pijnstillers zijn werk goed deden.
Dus ik mocht naar de afdeling boven.

Om 8 uur werd ik daar dus op de kamer gebracht,
Gelukkig hoefde ik niet aan allerlei apparatuur en mocht ik gewoon rond lopen.
Maar wat een ellende.
In een ziekenhuis is sowieso al een drama.
Maar dan ook nog horen dat er geen wifi is.
Wow verschrikkelijk hahaha

Om half 9 kreeg ik de eerste keer medicijnen
pijnstillers die ook ontstekingsremmend werken.
En na een uur was het echt een verademing.
Oke het was niet geheel weg.
maar de pijn was al zoveel minder.

Maar dan lig je dus in het ziekenhuis waar bij je het vooruitzicht heb dat ze tot dinsdag echt niets gaan doen.
Dat is echt zo ontzettend frustrerend.

Gelukkig was de cardioloog heel begripvol.
En zag ze dat ik goed reageerde op de medicatie.
Dus om 11:45 kwam ze aan mijn bed en mocht ik gelukkig weer naar huis.
Moest nog wel even wachten op mijn man en de medicatie.
Maar ik mocht weer naar huis.
Opluchting.

Om 14 uur was ik gelukkig weer thuis.

En nu na een nacht goede slaap.
Waarbij ik te lang heb geslapen dus uiteindelijk weer te veel pijn had.
Maar nu gaat het weer.
Moet me wel heel rustig houden.
Dus paard in de handen van mijn amazones gegeven.
Heel moeilijk hoor.
Woensdag of donderdag moet ik voor een echo naar het zieken huis.
Dan gaan ze kijken of het inderdaad mijn hartzakje is.
Anders moeten we toch nog verder op zoek gaan.

Nomineer dit bericht ×