Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-05-13 21:57

Gevangen in jezelf.

Geplaatst door de TopicStarter : 09-05-13 21:57

Hoi,

Het zit erg diep maar ik wil het graag van me afschrijven.
Vergeef me om mijn spelfouten en of niet kloppende zinnen, ik typ dit nu uit wanhoop omdat ik het niet meer weet.

Al jarenlang worstel ik met mezelf, het begon al vroeg in mijn jeugd.
Toen ik 7 jaar oud was gingen mijn ouders scheiden, en vanaf dat moment ging de knop bij mij om.
Uit het niets word je uit je fijne vertrouwde leefsituatie gegooid, alles werd anders.
En mijn "lieve" vader was niet meer de vader die ik als kind had gehad. Ik werd daar als kind erg onzeker van en begon te twijfelen aan mezelf.

Nu 16 jaar later (ben inmiddels 23) is mijn leven nog steeds erg gecompliceerd.
Ik zit in de knoop met mezelf en ik weet soms niet meer hoe ik daaruit moet komen.
Mijn relatie lijd daar ook erg onder, en dat komt voornamelijk door mijn gedrag. Ik doe mensen waarvan ik houd erg veel verdriet.
Maar op zo'n moment dan heb ik mezelf niet meer onder controle. Ik voel me zo mislukt in alles, in hoe ik ben. Ik probeer elke dag weer om positief te denken etc. om mezelf nuttig te maken. Maar tevergeefs ik ben inmiddels op... Ik wil zo graag gelukkig zijn en kunnen genieten van dit leven.

Maar het lijkt net of het niet is weggelegd voor mij.

2 jaar geleden heb ik te horen gekregen wat mijn diagnose is: Borderline. Wel een opluchting dat je weet dat het beestje een naam heeft en weet waar je gedrag vandaan komt. Maar en dan? Ik heb me jarenlang verzet tegen medicatie omdat ik het zo graag zelf wou doen, ik wou sterker zijn dan die rot stoornis en normaal kunnen leven. Inmiddels ben ik er wel achter dat het misschien niet eens zo slecht is om medicatie te krijgen, want misschien helpt dat net dat kleine beetje wat ik nodig kan hebben om normaal te kunnen functioneren. Ik hoop het zo... het is echt mijn laatste hoop wat ik nog heb, en ik zal nooit opgeven.
Maar toch op een gegeven moment dan sloopt het je gewoon en wou je zo graag dat je een "normaal" mens was.

Ik voel me gevangen in mezelf, maar hopelijk komt er ooit een dag dat ik kan zeggen: Ik ben bevrijd ik leef...

Bedankt voor het lezen, ik moest het even kwijt.

**Geplaatst**: 09-05-13 22:08

Re: Gevangen in jezelf.

Geplaatst: 09-05-13 22:08

Misschien is het een optie om met een hulpverlener te gaan praten. Om eens te kijken welke mogelijkheden je hebt.
Wie weet heeft hij/zij wel een aantal tips voor je.
Ik hoop dat je hier wat mee kunt. Zo te lezen ben je echt aan het eind van je Latijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-05-13 22:15

Geplaatst door de TopicStarter : 09-05-13 22:15

Ik heb in het verleden veel therapie gehad, maar dat hielp maar voor korte termijn.
Krijg binnenkort weer andere therapie, dus ik hoop echt dat ik daar wat aan ga hebben.
En klopt ik begin echt een beetje op te raken..

**Geplaatst**: 09-05-13 22:17

Re: Gevangen in jezelf.

Geplaatst: 09-05-13 22:17

Medicatie zou wel kunnen helpen.
Borderline is niet niks. Maar denk wel dat wanneer jij het zelf echt wil er wel verandering mogelijk is.

**Geplaatst**: 09-05-13 22:22

Geplaatst: 09-05-13 22:22

ik kan je een vorm van therapie aan raden en dat is schema therapie dan word je geconfronteerd met je eigen gedrag is erg intensief .

het is 9 maanden 3 dagen per week intern in ernstige gevallen

mij heeft het super geholpen om terug op de rit te komen naar een er afschuwelijke ex. en een verleden.
ik zeg niet dat ik geen slechte dagen heb die heb ik nog wel maar het hulpeloze is er van af

deze therapie vorm gaat terug naar het begin dus hoe voelde je je als klein meisje toen je ouders scheiden. en wat deden dan je ouders om dat gedrag te stoppen enz..

wel wil ik je zeggen verschuil je niet achter bordeline ( is de makkelijkste manier in bv conflicten) daarnaast is de diagnose borderline bij mij gesteld en naar een tijdje therapie is gebleken dat de diagnose fout was maar het post traumatische stress was met een minder waardigheid complex
en bij veel gevallen die ik ken werd de verkeerde diagnose gesteld omdat er onderling veel punten overeen komen met andere psychische klachten..

**Geplaatst**: 10-05-13 12:40

Re: Gevangen in jezelf.

Geplaatst: 10-05-13 12:40

Zeker voor Borderline zijn er hele goede therapieën die je echt zullen helpen!
Hoewel ik geen Borderline heb (maar er helaas wel naar neig), volg ik momenteel ook een therapie die speciaal voor mensen met borderline is: CAT
Voor mij is dit 1 keer per week 1 uur, waarbij we heel sterk gaan kijken naar mijn patronen, wat die patronen veroorzaken, wat het patroon is dat ik zou willen hebben en de bruggen daar naar toe slaan. Dus hoe je uit een oud patroon kan stappen naar het nieuwe patroon toe. Dit is heel concreet en daardoor merk je het sneller op het moment dat je in zo'n patroon vast zit.

Verder wil ik je zeggen dat het inderdaad allemaal niet makkelijk is, maar het komt goed! Het kost tijd en verdomd veel moeite, maar uiteindelijk is het dat wel waard!

**Geplaatst**: 10-05-13 12:43

Geplaatst: 10-05-13 12:43

Ik weet één tip: blijf doorzoeken naar een therapie die het juist bij je past!
Het kost veel moeite, verdriet en inspanning, maar dat is het uiteindelijke resultaat zeker waard. Je kan het!!

**Geplaatst**: 10-05-13 14:54

Re: Gevangen in jezelf.

Geplaatst: 10-05-13 14:54

LZP -> MW

**Geplaatst**: 10-05-13 15:32

Re: Gevangen in jezelf.

Geplaatst: 10-05-13 15:32

weet je als iemand hartproblemen heeft, of iets aan zijn nieren of iets anders, dan krijgt iemand ook medicatie.. In het geval van jou.. kun je het aan de buitenkant niet zien... maar is medicatie wel nodig..
heel veel sterkte met alles..

**Geplaatst**: 10-05-13 21:45

Geplaatst: 10-05-13 21:45

Hoi Noliita,
rot hoor - vanaf je 7e stond je wereld op zijn kop. (Qua oorzaak lijkt dat me nou eerder de reden voor je gedrag dan dat hele woordje borderline...)

Er is nog een goede therapie "tegen" borderline, of nu ja, het lastige gedoe rond borderline: dialectische gedragstherapie. Die is trouwens ontwikkeld door een vrouw, die niet alleen een briljante psychologe was, maar ook... 1x raden: zelf borderline had, Marsha Linehan.
"Dialectisch" wil zeggen, dat de eerste voorwaarde voor therapie is: onvoorwaardelijke acceptatie.
Punt.
Jij bent, wie je bent en dat is goed.
Jawel!!! GOED.
(Deze 'poot' dan wel 'pool' van de therapie is gebaseerd op een zeer troostrijke spirituele ervaring, die deze mevrouw had toen ze plm. 20 was.)

En daarnaast is het aan de orde, dat je allerlei vaardigheden moet zien, onder de knie te krijgen, om jezelf te troosten, te kalmeren, te steunen, moed in te spreken, stress af te laten vloeien, etc. etc. (En logischerwijze: deze pool/ poot staat op gespannen voet met de onvoorwaardelijke acceptatie, want hier gaat het om veranderen. En qua gevoel klinkt een oproep om te veranderen al gauw als "je moet veranderen" en dus als "'je bent niet goed, zoals je bent" - en je pijn en je rottige ervaringen zeggen uiteraard:"Nee!! Jij?! JIJ bent verre van goed!!!")

En, Hutch noemde dat ook al, in een ander verband: traumaverwerking kan ook zeer beslist geen kwaad. (Niet zelden krijgt iemand "het stempeltje" van het is die-en-die persoonlijkheidsstoornis, en daarna kijkt eigenlijk niemand meer naar trauma. Terwijl ingrijpende ervaringen uitermate bepalend kunnen zijn...!! En juist als er geen verwerking heeft plaatsgevonden, blijf je als mens telkens in dezelfde ellende verzeilen. Omdat dat is, wat een trauma doet, dat heeft niets met welke persoonlijkheidsstoornis dan ook van doen.)

En mbt. medicatie: een paar jaar terug promoveerde een psychiater (Thomas Rinne) op borderline ("Littekens op de ziel", heet het proefschrift). Het blijkt, dat door allerlei ellende, sommige mensen fysiek veel minder in staat zijn, om hun emoties te remmen. Dwz.: een ""normaal"" mens kan na een mild onplezierige ervaring, met enige moeite tegen zichzelf zeggen:"Och, persoon X is zeker met het foute been uit bed gestapt, laat ik het maar niet persoonlijk opvatten". - Iemand met borderline kan datzelfde ook, maar het kost veel en veel meer moeite.
En "moeite" betekent dus ook, dat het niet alijd lukt. (Of de eerste keer op een dag nog wel, maar de 2e of 3e keer niet meer.)
(En tel uit je winst met trauma: ieder getraumatiseerd mens heeft bakken moeite met zichzelf kalmeren als er iets is gebeurd met trauma - iemand die wegens trauma deze fysieke beperking in haar hersens heeft, kan dit soort zaken alleen ten koste van heel erg veel energie handelen. Energie die je daarna dus niet meer hebt voor andere dingen, inclusief een 2e rotopmerking "af laten vloeien"....)
Dus als je je hier in herkent, kan het zin hebben, om een paar jaar pillen te slikken: er zijn AD's, di edit effect van "je emoties wat dimmen" kunnen helpen. (Tot je met therapie zoveel hebt geoefend, dat je hersenen het op eigen kracht gaan leren kunnen.)

Noliita schreef:
Maar op zo'n moment dan heb ik mezelf niet meer onder controle. Ik voel me zo mislukt in alles, in hoe ik ben. Ik probeer elke dag weer om positief te denken etc. om mezelf nuttig te maken. Maar tevergeefs ik ben inmiddels op... Ik wil zo graag gelukkig zijn en kunnen genieten van dit leven. Maar het lijkt net of het niet is weggelegd voor mij.

Noliita schreef:
Ik heb me jarenlang verzet tegen medicatie omdat ik het zo graag zelf wou doen, ik wou sterker zijn dan die rot stoornis en normaal kunnen leven. Inmiddels ben ik er wel achter dat het misschien niet eens zo slecht is om medicatie te krijgen, want misschien helpt dat net dat kleine beetje wat ik nodig kan hebben om normaal te kunnen functioneren.

Pillen zijn zeer zeker niet slecht en het heeft niets, maar dan ook werkelijk niets te maken, met ''dat je het zelf maar een tandje harder zou moeten proberen...!!'' Je hersenen zijn ten dele gewoon fysiek en daar zitten helaas littekens. Di ekunne genezen, maar dat gaat niet vanzelf en net niet door alleen heel hard proberen.
(Zeker niet, als dat weer eens voelt als "ik deed het natuurlijk weer eens fout, ik moet leren om....")

Maar gooi svp. "ik wil normaal kunne functioneren" weg als doel. Uiteraard, het is leuk als je je makkelijk "normaal" kunt gedragen.
Maar het is veel fijner, als je je van binnen fijner gaat voelen. De pijn van de scheiding van je ouders opruimen. De onzekerheid over het gedrag van je vader, en dat hij niet zo lief meer was. Je schaamte over hoe stuurloos je soms kunt zijn opruimen - dat soort dingen zetten zoden aan de dijk.

Noliita schreef:
hopelijk komt er ooit een dag dat ik kan zeggen: Ik ben bevrijd ik leef...

Vast wel...!!
We leven in 2013 en er kan heel erg veel...!!!

**Geplaatst**: 10-05-13 22:23

Geplaatst: 10-05-13 22:23

schema focus therapie ( ze noemen het nu weer anders )
is inderdaad gebasseerd op de vroegste gebeurtenissen uit je leven
zoals bv veel gepest worden op school..

schema therapie gaat uit van de gezonde volwassen bestraffende ouder bang kind
een voorbeeld om duidelijker te maken hoe en wat

je word dus gepest op 6 jarige leeftijd je doorloopt je leven terwijl je in het begin misschien niet veel last had word alles steeds moeilijker
een depressie
schema therapie gaat dan kijken van oke wat hoor je : ( ze mogen me niet je doet het niet goed.. je kan het niet doe nou maar niet) eigenlijk alle negatieve gedachten die op dat moment in je hoofd spelen.( dit word de bestraffende ouder genoemd
deze vormt zich doordat het kleine kind in zijn kinderjaren dus altijd te horen kreeg je bent bv dik je mag niet mee spelen ) ( afwijzingen )

al dat negatieve gaan ze proberen om te zetten door middel va je groeps genoten ga je dan de situatie terug halen en probeer je er achter te komen wat je nodig had ( zo had ik warmte en vertrouwen nodig een thuis ) en ze proberen de slechte gedachten om te zetten in gedachten van o maar ik kan wel ....schilderen en als vriendin ben ik wel waarde vol

zo moet je dus thuis ook vragen aan bv je moeder wat vind je nu leuk aan mij ben ik betrouwbaar aardig enz

ik heb mijn diagnose borderline nooit geaccepteerd want ik was geen snijdende overdreven drinkend geval had geen wisselende contacten. ik loog om geaccepteerd te worden.. ik had dus achter afgezien geen broderline maar kon niet alleen zijn en had /heb grote faal angst

het jammer in mijn ervaring is dat sommige echt borderliners zich gaan verschuilen achter ja maar ik heb....

Citaat:
En daarnaast is het aan de orde, dat je allerlei vaardigheden moet zien, onder de knie te krijgen, om jezelf te troosten, te kalmeren, te steunen, moed in te spreken, stress af te laten vloeien, etc. etc. (En logischerwijze: deze pool/ poot staat op gespannen voet met de onvoorwaardelijke acceptatie, want hier gaat het om veranderen. En qua gevoel klinkt een oproep om te veranderen al gauw als "je moet veranderen" en dus als "'je bent niet goed, zoals je bent" - en je pijn en je rottige ervaringen zeggen uiteraard:"Nee!! Jij?! JIJ bent verre van goed!!!")

herkenbaar deze uitspraak de zin moet zijn ik wil veranderen omdat ik zelf dan makkelijker leef.

eigenlijk draait bij bordeline en vele persoonstoornissen alles om trauma verwerking het ene kan niet genezen zonder het ander

therapie is veel oefenen herhalen en terug lezen ik ben nu een jaar klaar en af en toe ook nog een dip je weet dat alles weer goed komt maar soms blijf je in een dal
wel heb ik moeten accepteren dat ik met regelmaat moet leven op tijd naar bed structuur dat doet goed op tijd koken uit bed enz

ik heb geen medicatie willen gebruiken maar nu achteraf had dat makkelijker geweest maar ik weet nu hoe ik het moet doen

**Geplaatst**: 10-05-13 22:31

Re: Gevangen in jezelf.

Geplaatst: 10-05-13 22:31

Heel veel succes met het vinden van de juiste therapie, TS

Er is zoveel mogelijk... Noem iets willekeurigs en er bestaat een therapie voor.
Het is aan jou (en misschien mensen in je directe omgeving?) om te zoeken naar die soort die bij jou past, waar jij je fijn bij voelt.
Van medicatie heb ik geen verstand, maar ik vind de post van delvira wel mooi verwoord.

Met doorzetten, een sterke wil en goede begeleiding kom je er wel, TS.

hutch84 schreef:
ik heb mijn diagnose borderline nooit geaccepteerd want ik was geen snijdende overdreven drinkend geval had geen wisselende contacten.

Wow. Dat is kort door de bocht.

**Geplaatst**: 11-05-13 21:02

Geplaatst: 11-05-13 21:02

hutch84 schreef:
schema therapie gaat uit van de gezonde volwassen bestraffende ouder bang kind

Grappig - dit klinkt naar transationele analyse. Ieder mens bestaat uit een kind.deel, een volwassene, deel en een ouder.deel.
Het kind kan bang zijn, spontaan, aangepast, intuitief, blij, emotioneel, noem maar op.
De volwassene kijktnaar de feite, zonder zich mee te laten slepen door het kind of de ouder.
En de ouder kan een boe-ouder zijn (met akelige verwijten) kan troosten, steunen, bemoedigen, invoelen, stunen, noem maar op.

hutch84 schreef:
je word dus gepest op 6 jarige leeftijd je doorloopt je leven (...)
schema therapie gaat dan kijken van oke wat hoor je : ( ze mogen me niet je doet het niet goed.. je kan het niet doe nou maar niet) eigenlijk alle negatieve gedachten die op dat moment in je hoofd spelen.( dit word de bestraffende ouder genoemd
deze vormt zich doordat het kleine kind in zijn kinderjaren dus altijd te horen kreeg je bent bv dik je mag niet mee spelen )

hutch84 schreef:
al dat negatieve gaan ze proberen om te zetten door middel va je groeps genoten ga je dan de situatie terug halen en probeer je er achter te komen wat je nodig had ( zo had ik warmte en vertrouwen nodig een thuis ) en ze proberen de slechte gedachten om te zetten in gedachten van o maar ik kan wel ....schilderen en als vriendin ben ik wel waarde vol

Tja, ik ben eerlijjk gezegd emdr fan. Dat ben ik, omdat ik dit soort strategieen van cognitieve therapie jarenlang gedaan heb. Onzin is het niet, je kunt stommere dingen doen, mar ik bleef het ergens oppervlakkig vinden.
(Want wat die bestraffende ouder, de rotzinnetjes met je doen, is niet alleen een kwestie van "als je nu maar anders denkt over jezelf en anders doet, dan gaat het weg". In mijn ervaring verzachtte het de boel wat - en dat heeft zin, maar daar bleef het verder wel bij.)

hutch84 schreef:
eigenlijk draait bij bordeline en vele persoonstoornissen alles om trauma verwerking het ene kan niet genezen zonder het ander

Precies!!!
(Maar juist het etiketje "Oh, persoonijkheidsstoornis zo en zo" maakt, dat vele mensen geen traumaverwerking krijgen..

hutch84 schreef:
therapie is veel oefenen herhalen en terug lezen

Kennis is zeer beslist macht. Maar het idee, dat je met je gedachten al je kunnen en voelen kunt sturen, is achterhaald.

Nomineer dit bericht ×