Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-05-13 17:05

Nog meer mensen slechte ervaring met ziekenhuisbezoek?

Geplaatst door de TopicStarter : 03-05-13 17:05

Mijn broer is maandagnacht van zijn fiets gevallen en opgenomen in het ziekenhuis. Artsen zijn 4 uur met hem bezig geweest. Hij heeft een schedelbasisfractuur, gebroken oogkas en kaak en gekneusde ribben. Het duurde ook een tijd voor hij weer bijkwam. Gelukkig geen hersenletsEL. Het was nog de vraag of hij beschadiging zou overhouden aan zijn oog en oor maar dit is gelukkig niet het geval. Woensdag werd hem in eens verteld dat hij naar het maastadzieknhuis moest voor foto's want die konden ze in het ziekenhuis in Dordrecht niet maken. Hij heeft verschillende mensen geprobeerd te bellen maar kon niemand bereiken, waardoor hij lichtelijk in paniek raakte want na zijn bezoek aan het maastad ziekenhuis mocht hij naar huis werd hem vertelt. Hij vroeg of hij niet even kon wachten tot iemand hem kon ophalen maar taxi werd voor hem gebeld en hij moest weg want er zou al een afspraak zijn gemaakt. Gelukkig kon hij uiteindelijk nog een vriend bereiken die mee is gegaan. Hij heeft daar nog 2,5 uur moeten wachten voordat hij geholpen werd. En hierna werd hij dus naar huis gestuurd zonder pijnstillers! Dus mijn ouders hebben snel paracetemol gehaald. Maar dit werkt gewoon niet hij vergaat van de pijn. Mijn vader heeft vanochtend alsnog de huis arts gebeld vanochtend want het zat hem niet lekker. De huisarts heeft de foto's bekeken en schrok dat ze mijn broer al naar huis hadden gestuurd. Hij had namelijk volgens hem nog zeker een week moeten blijven! Hij heeft diclofenac voorgeschreven en als dit niet aanslaat moeten we bij het ziekenhuis morfine voor hem gaan halen zondag. We gaan hier dan ook zeker een klacht indienen!

Er zullen vast meer mensen zijn die een klacht hebben ingediend bij een ziekenhuis. Mijn vraag is of hier dan ook daadwerkelijk iets mee wordt gedaan?

Ik vind dit namelijk een kwalijke zaak!

**Geplaatst**: 03-05-13 20:29

Re: Nog meer mensen slechte ervaring met ziekenhuisbezoek?

Geplaatst: 03-05-13 20:29

whaha genoeg!!!

laat ik beginnen met mijzelf.
ik ben in 2008 van paard afgevallen, gevolg me ringvinger en pink uit de kom. zo druk op de eerste hulp dat ze me op de gang hebben geholpen om me vingers goed te zetten. geen fotos gemaakt want dat was niet nodig. hand ingepakt als een bokhandschoen. week later terug komen op de poli. gevolg, vingers (tot nu toe nog steeds niet) recht kunnen krijgen. uiteindelijk bezoek gehad aan orthopedi en plastisch chirurg. nooit fotos gemaakt enz want dat was niet nodig. totdat ze plastisch me vinger open ging maken. gevolg, peesbuis ontsteking, pees ontsteking en botvergroeing. ik heb van mijn 2e vingerkootje tot aan me vingertopje in me ringvinger geen gevoel meer. hadden ze me serieus behandeld door een foto te maken, hadden ze gezien dat me vinger doorgebroken was op 2 plaatsen, waren me pezen niet beschadigd en had ik nu nog een goede vinger.

2011 in juni en november met super buikpijn en koorts naar het ziekenhuis toe. verdenking van blindedarm onsteking. maar na een bloedonderzoek, ctscan en echo waar ''niks'' op te zien was naar huis gestuurd (met bijna 41graden koorts). gevolg, chronische ontsteking aan me dikke darm. heel veel pijn en kan niks meer aan gedaan worden.

mijn broer was gevallen met voetbal. had een dikke bult op zn schouder. naar het ziekenhuis, fotos gemaakt op de eerste hulp. nee hoor meneer niks te zien. arm in een hangband en week later terug komen op de poli. zn schoonmoeder (werkt op de eerste hulp) terug met hem in het ziekenhuis in hun woonplaats. maken een foto van zn schouder en hij heeft gewoon zn sleutelbeen en schouderblad gebroken! zn sleutelbeen was zo doorgebroken dat ze hem met platen aan elkaar hebben moeten zetten. laat het zo zeggen, die stond als een V naar boven.

dit moet echt niet kunnen, maar jammer genoeg is het de realiteit

**Geplaatst**: 03-05-13 20:31

Re: Nog meer mensen slechte ervaring met ziekenhuisbezoek?

Geplaatst: 03-05-13 20:31

Weet niet of je thuis TV Rijnmond hebt. Elke dag weer opnieuw op teletekst dat Maasstad ziekenhuis wegens medische fouten, incompetent personeel en ga zo door. Sterkte met je broer!

**Geplaatst**: 04-05-13 08:08

Re: Nog meer mensen slechte ervaring met ziekenhuisbezoek?

Geplaatst: 04-05-13 08:08

Ja! een geval van opeenstapeling van fouten zelfs!
De schoonvader van mijn zus was gevallen en had met zijn hoofd een muur geraakt. Omdat hij erge last van zijn nek had is mijn zus met hem naar de huisarts gegaan. Deze was er van overtuigd dat er niks ernstigs aan de hand was maar voor de zekerheid en ter geruststelling mocht er een foto gemaakt worden in de dependance van het Gelre ziekenhuis te Epe.
Daar zagen ze blijkbaar dat er wel iets mis was en moest mijn zus met haar schoonvader naar Apeldoorn voor een scan (met eigen auto)
Aangekomen in Apeldoorn werd hij meteen op een brancard gelegd en werd zijn hoofd gefixeerd.
Het bleek dat hij zijn nek had gebroken!
Van Apeldoorn werd hij naar Zwolle gebracht met een ambulance omdat men in Zwolle meer expertise had.
Daar bleek dat opereren geen optie dus maten ze hem een kraag aan.
Die kraag zorgde meteen de eerste nacht al voor problemen, hij had al een beetje een scheve nek door osteoporose en kreeg door die kraag zo'n moeite met ademen dat er zuurstof gebrek optrad.
Dus hebben ze de kraag weer afgedaan en moest hij zelf zijn hoofd zo stil mogelijk houden.
Omdat ook Zwolle geen mogelijkheden meer zag mocht hij terug naar zijn zorgflat.
Het ziekenhuis in Zwolle zou de overdracht met de verpleging van het verzorgingstehuis regelen.
Dat hebben ze ook gedaan, maar niet verteld dat meneer een gebroken nek had.
De ochtend na thuiskomst is hij gewassen en geschoren door het verplegend personeel zonder dat zij wisten dat ze extreem voorzichtig moesten zijn met zijn hoofd en nek.....
Al snel ging het erg slecht en werd de huisarts erbij geroepen....deze zei dat hij meteen al had gedacht dat het foute boel was.
Ja ja, dus daarom stuur je iemand met een gebroken nek gewoon met een personenauto naar een dependance van het ziekenhuis waar men alleen bloed kan prikken en foto's maken....en daarom stuurt de dependance je met eigen auto door naar Apeldoorn....
De huisarts vond overigens dat het prima ging met de verzorging die hij kreeg in zijn zorgflat...
Maar toen ontplofte het hoofd van de verpleging. Het ging helemaal niet goed! en bovendien was hen niet verteld dat meneer een gebroken nek had!
Toen werd besloten dat de huisarts een plek zou regelen in een verpleegtehuis....helaas bleek dat niet meer nodig.
De schoonvader van mijn zusje is kort na het vertrek van de huisarts overleden.

nb.
Omdat de schoonvader van mijn zus leed aan hartritme stoornissen had hij een icd implantaat.
Daardoor was een operatie erg risicovol en ook een halotractie was onmogelijk.

**Geplaatst**: 04-05-13 08:41

Re: Nog meer mensen slechte ervaring met ziekenhuisbezoek?

Geplaatst: 04-05-13 08:41

Dat als ze je eenvallergie nood prik geven (omdat ik ging stikken) ze dwars door hun eigen duim prikt (dus de prik verkeertesom hielden) en dat die prik de laatste was....

**Geplaatst**: 04-05-13 09:07

Geplaatst: 04-05-13 09:07

mijn vader ( 80 jaar) struikelde in augustus over een putdeksel, plat met zijn kop op de straat, hij is opgelepeld door de ambu en naar het ziekenhuis gebracht, daar werden de wonden in zijn gezicht gehecht. hij was warrig en had veel pijn. na het hechten werd hij rechtop gehesen, en ging hij gelijk over zijn nek

ik mocht hem mee naar huis nemen, geef maar een paracetamolltje. op onze vraag of er geen foto gemaakt moest worden werd door de dok behoorlijk heftig gereageerd. twijfelt u aan mijn diagnose ????

ja dat doe ik zeker, heeft u een medische achtergrond ????? nee dat dan weer niet

maar het ging dus helemaal niet goed thuis, s avonds is hij door de ambu weer opgelepeld en naar een ander ziekenhuis gebracht voor foto, en herenscan . hij had 5 breuken in zijn gezicht en vocht in rond zijn hersenen. hij kreeg daana een delier, en zit nu in een verpleeghuis met niet aangeboren hersenletsel

goed gedaan dok

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-05-13 09:09

Re: Nog meer mensen slechte ervaring met ziekenhuisbezoek?

Geplaatst door de TopicStarter : 04-05-13 09:09

Zo heftige verhalen! Hebben Julie een klacht ingediend? En zo ja wordt daar dan ook echt iets aan gedaan?

**Geplaatst**: 04-05-13 09:28

Geplaatst: 04-05-13 09:28

Mijn zoon had met zijn ervaren vriendin voor het eerst aan vuurspugen gedaan. Hij werd misselijk van de lampolie en moest overgeven. Enkele uren later begon hij zich ziek te voelen. Omdat het weekend was naar de eerste hulp. Hij vertelde dat hij mogelijk lampolie in zijn longen had gekregen bij het overgeven. De dienstdoende arts luisterde even, en zei dat hij gewoon spierpijn had en maar naar huis moest tot het over ging. Die avond kreeg hij hoge koorts (41 graden en hoger), kon niet meer staan en was ontzettend beroerd.
Uiteindelijk hebben we hem hals over kop naar het ziekenhuis gebracht. Daar constateerde men een ernstige chemische longontsteking. Hij heeft 10 dagen in het ziekenhuis moeten blijven, deels op de IC.
Als hij eerder was gekomen was het niet zo ernstig geweest zei de arts...

Mijn moeder kreeg vorig jaar een nieuwe knie. Ze is in de 80. De operatie ging goed, genas netjes en ze mocht naar huis. Na een dag of vijf zakte ze ineens door haar knie waarbij de operatiewond open scheurde. Op de eerste hulp stuurden ze haar weer naar huis (ze woont alleen). Dat was geen optie want ze kon niet staan. Ze zeiden dat ze zich aanstelde. We hebben haar naar een aan het ziekenhuis verbonden zorghotel gebracht, waar ze alle benodigde zorg zou krijgen. De verpleging daar vond het onzin dat ze niet zelf kon lopen. En schold haar uit. Ze was daar doodongelukkig. Toen het door alle aandrang toch probeerde te staan, viel ze en brak haar pols. Weer opgenomen in het ziekenhuis, omdat ze nu niets meer kon. Na een week keken ze ook eens naar haar knie. Die was inmiddels enorm ontstoken, omdat de verpleging schoon verband en ontsmetten niet nodig vond. Op een röntgenfoto bleek dat een driekoppige kniespier was afgescheurd, waardoor ze dus niet had kunnen staan. Hij bleek de eerste keer niet goed aangehecht te zijn. Door de ontsteking kreeg ze verschillende antibiotica, en daarnaast nog een eindeloze hoeveelheid medicijnen. Vermoedelijk door een van de antibiotica - die gewoonlijk aan paarden wordt voorgeschreven, of aan mensen met open TBC, zo is mij verteld - kreeg ze een delier. Waandenkbeelden, vreemd gedrag, rusteloosheid en heel veel klachten waren het gevolg gedurende maanden. Uiteindelijk heeft ze een half jaar in een verpleeghuis gezeten. Nu is ze hersteld, maar durft haar andere knie niet meer te laten doen, terwijl dat wel nodig is.

Omdat mijn enkel erg slecht was, ben ik geopereerd. Dat is fout gegaan. Zenuwen zijn beschadigd en pezen doorgesneden, waardoor ik eigenlijk niets meer kan met die voet. Tijdens een tweede operatie (andere arts) een paar jaar later, was de chirurg geschokt over het knoeiwerk van zijn voorganger. Hij kon niet veel doen, want hij had zo'n kapotte boel niet verwacht. Ik ga over een poos weer voor een operatie, wil dat het beter wordt. Moet nog uitzoeken hoe en waar.

Gelukkig ook 1 heel andere ervaring: mijn moeder moest dit jaar aan een verzakking (blaas) worden geopereerd. Wij hadden op basis van reviews etc. gekozen voor het academisch ziekenhuis Utrecht. Top voorbereiding, top behandeling. Ze was na enkele dagen weer thuis en had nergens last van. het KAN dus wel!

**Geplaatst**: 04-05-13 09:43

Re: Nog meer mensen slechte ervaring met ziekenhuisbezoek?

Geplaatst: 04-05-13 09:43

Ik heb een jaar met onverklaarbare buikpijn rond gelopen.
Zo'n 10x op de eerste hulp gezeten vanwege verdenking blinde darm ontsteking.
Bloedonderzoek gaf altijd aan dat er een ontsteking zat, lichte koorts, drukpijn dus dé symptomen van een ontsteking, maar omdat er op de CT en Echo nooit wat te zien was, werd ik of 1 a 2 dagen opgenomen, of gewoon naar huis gestuurd. Ik heb maanden met morfine achtige troep gelopen, waar ik eigenlijk na een week al van de bijwerkingen af zou moeten zijn, duurde dit bij mij 3 maanden. Contstant werd er geroepen, ja spastische darm of buikgriep.....
Het was op een gegeven ogenblik zo erg dat ik de artsen van de SEH al kende bij naam, werd het gordijntje open geschoven en gekeken, god... ben jij er nu alweer!!
Of terwijl ik krom lag van de pijn, spierwit, lage bloeddruk, kots en kots misselijk, er doodleuk werd verteld... goh misschien moet je het maar eens accepteren en er mee leren leven!

ik durfde op een gegeven ogenblik niet meer naar een dokter, bang dat ik weer voor gek werd verklaard en ze weer niets konden vinden.

tot ik in maart vorig jaar weer dezelfde klachten kreeg, amper kon lopen en dus werd opgenomen ter observatie.
Een kennis van mij werkt in een ander ziekenhuis en heeft daar eens navraag bij een chirurg gedaan.
Wat bleek.... het kan dus gewoon heel veel voorkomen, vooral bij jonge vrouwen dat de blinde darm zonder enige reden op speelt.

2 weken later moest ik eerst in dat ziekenhuis langs een MDL zodat uitgesloten kon worden dat er niets met mijn darmen was (al had ik ze dat wel meteen kunnen vertellen)
Deze MDL weigerde mij door te sturen naar die chirurg, dus ik kon weer gaan.
Het zou volgens hem absoluut niet kunnen!

Ik heb een brief geschreven naar die chirurg, een week later zat ik op spreek uur en 3 weken daarna lag ik op OK, Blinde darm is eruit, en sindsdien heb ik nergens meer last van.
Ik kon van de pijnstillers af, ik kon mijn leven weer oppakken, ik kon uit de ziektewet, ik kon weer paardrijden, met de honden naar het bos, dus kort gezegd ik kon weer leven!

Ik ben die chirurg eeuwig dankbaar, en voor mij geen flevoziekenhuis meer!

**Geplaatst**: 04-05-13 15:16

Re: Nog meer mensen slechte ervaring met ziekenhuisbezoek?

Geplaatst: 04-05-13 15:16

Wat een blunders allemaal :oo

,,ik heb nooit wat en met mijn galblaas was ik binnen paar maanden geholpen. Huisarts deed eerst moeilijk maar na een echo lag ik binnen een maand op de OK

**Geplaatst**: 04-05-13 15:17

Re: Nog meer mensen slechte ervaring met ziekenhuisbezoek?

Geplaatst: 04-05-13 15:17

ja en dan vind ik mijn "blunder" nog redelijk mee vallen vergeleken met de rest

**Geplaatst**: 04-05-13 20:26

Re: Nog meer mensen slechte ervaring met ziekenhuisbezoek?

Geplaatst: 04-05-13 20:26

Mijn dochtertje is als baby verkeerd ingegipst waardoor de breuk ging wijken ipv heelde.
Daar heb ik een klachtenprocedure voor gevolgd en ben in het gelijk gesteld. Daarna is de procedure omtrent gipsen bij babies in dat ziekenhuis aangepast.

**Geplaatst**: 06-05-13 09:57

Re: Nog meer mensen slechte ervaring met ziekenhuisbezoek?

Geplaatst: 06-05-13 09:57

Ja helaas hier ook een slechte ervaring met het ziekenhuis, in ons geval MCA.

Mijn man was tijdens werkzaamheden (gewoon op z'n werk) van het dak afgevallen. Door een collega daar naar een ha gebracht die hem doorstuurde naar het MCA voor foto's
Z'n linkerarm was alleen gekneust maar rechts konden ze het niet goed zien. Zat wel een breuk maar hoe en wat verder konden ze niet zeggen vanwege de zwelling.
Ze hebben hem in het gips gezet en ze hadden hem op de lijst gezet voor een operatie. En werd naar huis gestuurt. Tegen de pijn moest hij maar een paracetamol nemen en als het erger werd bellen.

Na 2 dagen liep je gewoon weg van de geur die er door het gips naar buiten kwam (een vieze zure lucht) en de pijn was niet te harden. Hij nam 6 paracetamol en 4 brufen per dag.
We hebben diverse malen het ziekenhuis gebeld maar ze konden niets voor hem doen, hij moest de operatie afwachten.
Zelfs langs gaan via de eerste hulp had geen zin, werd ook weer weg gestuurd ....

Na een week! werd hij eindelijk geopereerd. Op de ok werd het gips er al afgezaagd toen hij nog wakker was waarop de chirurg al direct zei "jee wat een enorme zwelling, u had helemaal geen gips mogen hebben".
Tijdens de operatie hebben ze heel wat bot splinters weg gehaald en een prothese gezet.

Hij zou rond 12 uur weer terug op zaal wezen maar om 14.00 had ik nog niets gehoord. Ik heb uiteindelijk zelf maar de afdeling gebeld (wellicht waren ze vergeten mij te bellen) maar hij was nog steeds niet terug.
Uiteindelijk was hij om 18.30 pas terug op de afdeling. Ze hadden hem daar zo lang gehouden vanwege de enorme pijn, die ze zelfs niet onder controle kregen met morfine.
Nu kan hij daar niet zo goed tegen en was er goed ziek van (heel veel spugen).

Ook bleek hij z'n hand + vingers niet meer te kunnen bewegen en alles was compleet gevoelloos.
Eigenlijk wilde de arts hem dezelfde dag al naar huis sturen maar hier was de verpleging het niet mee eens en hij moest nog 3 dagen langer blijven. De arts hebben we niet meer gezien.

De extreme pijn bleef net als het gevoelloze gevoel (hij kon niets ermee).
Op controle in het ziekenhuis kregen we de assistent van de arts, maar die deed heel erg raar vonden wij. Op de vragen van mijn man werd hij narrig maar gaf geen antwoord. De hechtingen moesten er eigenlijk uit maar hij vond het beter ze te laten zitten.
Bij de volgende controle weer hetzelfde verhaal met de assistent. Maar wij wilde eigenlijk wel antwoorden, het enigste wat hij zei "je hebt geen dropping hand als gevolg van de operatie" en schreef dit groot in het dossier.
Na aandringen van ons heeft hij wel de hechtingen eruit gehaald. Mocht ook wel want die zaten er intussen al 4 weken in.

Onze maat was vol en we hebben gevraagd om een ander behandelend arts. Hier waren ze niet blij mee maar we kregen een andere toegewezen.
Onze verbazing en die van de andere arts waren groot. We wisten namelijk beide niet waarom we bij een vaatchirurg geplaatst waren.
Deze man heeft veel uit gezocht, en zijn mond is open gevallen van verbazing. Het dossier was 1 grote flop en vol tegenstrijdigheden.
Zo kwam uit dat mijn man dus wel een dropping hand had als gevolg van de operatie. De plek waar ze de arm hebben opgemaakt was een verkeerde plek, zo heeft de 1e arts een zenuw door gesneden. Tevens was hij niet bevoegd om protheses te zetten. Ook bleek de prothese te groot, en er zat iets tussen wat er niet hoorde.
Dit betekende opnieuw een operatie....
Overgedragen aan nieuwe chirurg die hier in gespecialiseerd was. Deze bevestigde de wat de vaatchirurg al dacht. Dus na 11 maanden volgde een nieuwe operatie.
Tijdens de operatie kon hij zien dat de zenuw wel weer aan het herstellen was. Hij heeft er een kleinere prothese in gezet en heel wat botsplinters en vuiligheid eruit gehaald.

Langzaamaan is het gevoel in z'n hand weer terug gekomen en kan er nu weer gewoon mee werken. Al heeft dat bij elkaar toch wel bijna 2 jaar geduurd.

**Geplaatst**: 06-05-13 11:07

Re: Nog meer mensen slechte ervaring met ziekenhuisbezoek?

Geplaatst: 06-05-13 11:07

Heb ook geen goede ervaringen met ziekenhuis.
Ze hebben tijdens een operatie me zenuwen in me arm doorgesneden waardoor ik voordurend pijn heb in me arm . Ook voel ik als je over me litteken heen gat (en daar om heen) het tintelen in me vingers.

**Geplaatst**: 06-05-13 11:15

Re: Nog meer mensen slechte ervaring met ziekenhuisbezoek?

Geplaatst: 06-05-13 11:15

Ik heb niet alleen in het ziekenhuis maar vooral met mijn huisarts de nodige botsingen gehad... Ik ben best rationeel en als er echt iets mis is met mij dan weet ik dat heus wel. Ik hoef geen pijnstillers, ik wil gewoon dat er iets aan gedaan word. Zo ben ik van mijn paard af gevallen een tijd geleden, met mijn rug tegen een balk aan. Ik ben toen wel naar de eerste hulp geweest, maar daar ben ik een beetje weggewuifd omdat ik nog kon praten en lopen en dat vonden ze al een peiler dat mijn rug sowieso niet gebroken was. Geen foto's gemaakt of wat. Mijn HA dacht er hetzelfde over. Nadat ik na een maand nog steeds met ontzettende pijn in mijn rug liep vonden ze het eindelijk toch wel een goed idee om misschien eens foto's te laten maken. Was de röntgen amper uit en ze kwamen aan met een rolstoel, want ja ik had dus toch wel een bepaalde vorm van een fractuur. Twee wervels die scheef op elkaar staan. Ik ben behoorlijk uit mijn naadje geschoten laten we het er maar op houden dat ik de rolstoel weg heb geschopt met behoorlijke kracht en half gillend met die mensen mee ben gelopen uiteindelijk

Als je pijn hebt en je dokter doet er niets aan moet je ECHT niet bang zijn om een second opinion te vragen. Wij hebben er eenmaal recht op en als je twijfelt aan het oordeel van je eigen dokter is daar echt niks mis mee. Vooral met dit soort heftige dingen denk ik dat als je broer nog steeds zo'n last heeft zondag en niks helpt, jullie het beste naar een ander ziekenhuis kunnen rijden. Denk aan iets groters wat in de buurt zit. Wij zijn ipv het Flevo uiteindelijk naar het AMC gegaan, groot ziekenhuis met een groot imago dat ze op moeten houden, ze moeten de zorg dus wel leveren. Daar ben ik heel tevreden weggegaan, ze hebben echt alles gedaan en al mijn opties duidelijk gemaakt. Ik kon voor een operatie gaan, maar de revalidatie was heel lang en met therapie en een brace was de pijn nog te accepteren. Echt meis, ik zou mijn broer lekker ergens anders mee naartoe nemen...

**Geplaatst**: 06-05-13 11:24

Re: Nog meer mensen slechte ervaring met ziekenhuisbezoek?

Geplaatst: 06-05-13 11:24

Pffffff wat een klunzen zeg.

**Geplaatst**: 06-05-13 11:27

Re: Nog meer mensen slechte ervaring met ziekenhuisbezoek?

Geplaatst: 06-05-13 11:27

Ja, ik zal het even heel erg kort hier neer zetten aangezien ik op werk zit. Mijn vader had kanker, er is tot 3x toe zonder toestemming morfine euthanasie geprobeerd te plegen (terwijl in zijn dossier stond dat hij allergisch was voor morfine en dus geen morfine mocht hebben). De derde keer was helaas fataal, dan hoor je van de zuster dat het laatste wat hij zei mijn naam was.

Was trouwens het maasstad ziekenhuis.

**Geplaatst**: 06-05-13 11:32

Geplaatst: 06-05-13 11:32

Pfjoe.. Dan valt mijn blunder ook in het niet bij hetgeen wat ik hier boven lees zeg..

Fouten maken is mensenlijk, maar sommige fouten... Die hadden dan gewoon geen dokter moeten worden vind ik persoonlijk..

Toen ik twee jaar geleden van m'n vorige paard af was gevallen ook maar rondje ziekenhuis gemaakt. Kon zowat niet meer lopen van de pijn, en dan kwam er een arts in opleiding een paar kloptestjes op m'n rug doen. Ik was inmiddels al grijs aan het kleuren, richting wit. Maar dat werd niet echt in de 'beoordeling' meegenomen geloof ik. Het zou allemaal wel meevallen, vast een rug die gekneust is, ga maar lekker naar huis en doe maar rustig aan was het advies.
Het is dat m'n moeder daar heeft ge eist dat er foto's werden gemaakt, anders weet ik eigenlijk niet hoe het was afgelopen. M'n moeder wilde gewoon zeker weten dat er geen breuken waren of iets anders verkeerd was. Hebben ze me nog een aantal keer heen en weer laten lopen voor foto's / scans, en toen ik mezelf nog op bed aan het hijsen was (ging ook niet zo lekker dus ik lag net half erop) kreeg ik de mededeling dat ik niet meer mocht bewegen, want ze hadden iets gevonden. Lig je dan -half.
Bleek dus dat ik 3 breuken in 2 wervels had zitten. En zelfs toen konden ze het er nog niet over eens worden of het een stabiele breuk was of niet. Uiteindelijk wel ingegipst en het is op zich mooi herstelt, maar wil er gewoon maar niet over nadenken hoe dat was gegaan als ik gewoon naar huis was gegaan zoals mij verteld was; moet wel een trap op en ik was niet eens in staat om 3 meter te lopen, laat staan een trap op.

Daarna ook nog een zeer onvriendelijke nachtzuster gehad, moest plat blijven liggen de eerste dagen omdat ik nog geen gipscorset had, maar na een dag liggen moet je echt wel plassen. En ik kan niet liggend plassen! Maar die was van mening dat ik het gewoon moest laten lopen.. ja prima.. maar ik kan niet liggend plassen en ik ben zindelijk, dus ik kan ook niet in bed plassen. Heeft uiteindelijk maar midden in de nacht (eindelijk) een katheter aangebracht want toen zat m'n blaas toch wel erg vol, voller dan zou mogen in ieder geval.

Vergissen kan altijd, daar ben ik me van bewust. Maar als je het niet vertrouwt, gewoon doorvragen, doorstampen en dooreisen. Als het eenmaal echt goed stuk is, is het niet zo makkelijk meer te herstellen.. Beter voorkomen dan genezen, en het recht om door te vragen en te twijfelen dat heb je hier gewoon!

Nomineer dit bericht ×