Ja zoals de titel al zegt na 2 jaar uitstellen is het dan morgen toch echt weer zo ver. Naar de tandarts.
Ik ben nooit, zoals zovele, met plezier naar de tandarts gegaan. Juli twee jaar geleden was voor het laatst (toen was alles perfect, keer daarvoor 2 gaatjes), daarna alleen maar uitgesteld om weer te gaan. Ik heb geen echte nare ervaringen gehad maar ach uitstellen en vooral er niet aan denken was zo makkelijk want ik was toch al snel een week lang zenuwachtig voor een tandartsbezoek.
Maar natuurlijk is het ook erg belangrijk... dus toch maar weer een afspraak gemaakt voor maanden later (in december voor nu), want voordat het april weer eens was... Maar ja ook april brak natuurlijk aan en nu is het de avond van te voren.... En ik ben stikt zenuwachtig, ben toch wel bang voor ongeveer 3 gaatjes pff..... En dan zou ik me ook nog dood schamen, en twee jaar niet gaan weer eens aan komen zetten en dan ook nog verschillende gaatjes...
Wie kan me helpen
?
).
Eenmaal op die stoel had ik zoiets laat maar komen. Voor je het weet sta ik weer buiten! Met dat idee ga ik weer trouw 1x per jaar, en toevallig moest ik vandaag weer. Probeer te ontspannen, en probeer maar te denken dat je binnen no time weer buiten staat (makkelijker gezegd dan gedaan
Dus ben ik maar gewoon kalm gebleven. Ik heb toen ik 12 was ooit heel histerisch gedaan voor 1 tand die eruit moest, daar schaam ik me nog steeds voor
En het deed niet eens pijn

maar je weet dus zelf niet of je gaatjes hebt? Dat voel je toch, bij heel koud of warm?
Mijn tanden zijn er erg slecht aantoe en ik moet deze week ook echt weer even bellen, want ik loop weer met allerlei pijn rond. Dat wordt weer heeerlijk 
, behalve dat gaatje voorin dus en de spleet.. Dat moet echt gerepareerd worden, maar ik durf echt niet heen. Ik vind het eng en ik schaam me te veel.. Ik voel me zo kwetsbaar als ik daar lig en mijn mond moet opendoen. Als ik er al aan denk krijg ik de bibbers.