Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-03-13 19:53

vertel hier je bevallingsverhaal.

Geplaatst door de TopicStarter : 10-03-13 19:53

Omdat er wel topics lopen over zwanger zijn zwanger worden of aparte topics geopend worden van dames die moeten bevallen.
Zou het ook leuk zijn om een apart topic te maken met enkel alleen je bevallingsverhaal erin.
Zodat we ervaringen kunnen delen dit kunnen positieve verhalen zijn maar er zullen zeker ook negatieve ervaringen zijn.

Ik heb zelf al 2 bevallingen gehad en de 3e zal niet lang meer op zich laten wachten.

Zie hier mijn verhaal van mijn bevallingen.
Mijn eerste bevalling
Ik was 42 weken en dus 2 weken overtijd donderdagochtend zou ik na het ziekenhuis gaan om ingeleid te worden.
Echter begonnen woensdagavond om 22 uur mijn weeen.
Naar een aantal uur weeen heeft mijn man de vk gebeld en die kwam langs rond 2 uur ze deed een inwendig onderzoek en vertelde dat ik 1 cm ontlsuiting had en ze in de ochtend om een uurtje of half 8 wel terug kwam om te kijken hoe het ervoor stond. Onze en vooral mijn gedachten waren waaaaaaaaaaat !! dat is er ons meisje allang haha. Na heel de nacht zwoegen door het huis lopen, douchen was daar dan eindelijk de vk weer om kwart voor 8. Ze Deed weer een inwendig onderzoek en had alsnog maar een magere 2 cm pfff wat was dat een tegenvaller. Omdat ik zoveel pijn van de weeen had stuurde ze me door naar het ziekenhuis omdat ik graag een ruggenprik wilde.
De vk belde het ziekenhuis en we mochten komen dus de auto in en vervolgens aangekomen in het ziekenhuis weer een inwendig onderzoek. Daarbij constateerde ze dat mijn weeen niet sterk genoeg waren en legde ze me aan de weeenopwekkers. Mij god wat deden die pijn. Omdat ik eigenlijk toch geen ruggenprik meer wilde omdat ik bang was kwam ik daar echter snel genoeg van terug.
Dus naar beneden voor een ruggenprik en man wat was ik blij om even tot rust te komen naar al 12 uur zwoegen.
Naar de hele dag doorgekomen te zijn zonder pijn had ik eindelijk om 19 uur 10 cm ontsluiting. Ruggenprik ging af en de pijn kwam ook al weer zeer snel terug. Met veel pijn wachtte ik op de persweeen en toen die eenmaal daar waren om kwart voor 8 vertelde de gyneceloog dat haar dienst erop zat en ik zo een andere kreeg. Die gyn heb ik vervloekt toen ze weg was en het duurde en duurde en ik maar drang om te persen en jawel hoor om 10 over 8 was daar mijn nieuwe gyn. Toen mocht ik eindelijk persen na een tijdje was haar hoofdje eruit maar zaten haar schouders vast.
Dus hoppa met een hoofdje tussen me benen werd ik verzocht om op mijn handen en knieeen te draaien en zo de bevalling te vervolgen en ja hoor na een half uurtje persen was ons meisje daar met een gewicht van 3425. Had 8 hechtingen van dit avontuur

Ik was zwanger van mijn 2e en kamptte al vroeg met B.I. omdat ik daar zoveel last van had ben ik rond de 38 weken doorgestuurd naar de gyn en die maakte voor mij een afspraak om ingeleid te worden met 39weken en 2 dagen.
Ik moest sochtends vroeg om 7 uur eerst bellen of er wel plek was.
Na een hele rusteloze nacht belde ik vol spanning het ziekenhuis en die vertelde me dat er op dit moment geen plaats was en ik om 9 uur nog maar een keer moest bellen. Man man wat was ik zenuwachtig. Dus met trillende handen belde ik om 9 uur alweer het ziekenhuis en jawel hoor ik mocht komen. Manlief en ik de auto in yes vandaag houden we ons tweede meisje in ons armen.
Aangekomen in het ziekenhuis kreeg ik om 10 uur een inwendig onderzoek striptte ze me nog een keer en brachtten ze een gel in.
Die langzaam aan zijn werk begon te doen en de weeen kwamen rustig opzetten en waren nog prima te handelen.
Om 17 uur kwamen ze weer een inwendig onderzoek doen en had ik 2 cm ontsluiting en braken ze me vliezen de weeenstorm die daarop volgde deed zoveel pijn dat ik toen ik 6 cm ontsluiting had om het pompje vroeg die haalt net de ergste pieken van de wee weg maar je voelt ze nog wel degelijk. Inmiddels zo stoned als een aap was ik gefixeerd op dat o zo mooie knopje die zodra hij groen werd weer ingedrukt kon worden. om half 9 had ik inmiddels al flinke persweeen en de gyn kwam en mocht ik perssen en naar 2 en een halve minuut persen was daar ons 2e meisje met 3310 gram. Gelukkig dit keer geen hechtingen wel flinke naweeen gehad waarvan ik dacht er komt dadelijk nog een baby uit.

Waarschijnlijk word ik mocht de bevalling niet zelf beginnen weer tussen de 39 en 40 weken ingeleid heb omdat mijn B.I. nog vele malen erger is dan bij de tweede. As vrijdag ben ik 39 weken dus nog eventjes doorzwoegen.

**Geplaatst**: 10-03-13 19:54

Re: vertel hier je bevallingsverhaal.

Geplaatst: 10-03-13 19:54

LZP -> MW

**Geplaatst**: 10-03-13 19:59

Re: vertel hier je bevallingsverhaal.

Geplaatst: 10-03-13 19:59

Ik lees mee.. heb nog geen eigen bevallingsverhaal, maar heel erg lang gaat dat niet meer duren.

**Geplaatst**: 10-03-13 20:00

Geplaatst: 10-03-13 20:00

Wat een leuk idee! Vind het altijd leuk om verslagen te lezen van anderen. Wat fijn dat je pijnbestrijding hebt gehad zeg! Had ik ook wel graag gewild.

Hieronder mijn verslag, heb hem gekopieerd nadat ik hem een paar dagen na mijn bevalling geschreven had.

Ik zit nu lekker rustig op de bank dus tijd voor een verslag

Het begon maandag ochtend toen om 9.30 mijn vliezen braken, iig dan begin je officieel met de bevalling maar meer gebeurde er dan ook niet. De verloskundige is langs geweest maar zonder weeen kan zij ook niks doen. Als je vliezen langer gebroken zijn dan 24 uur val je automatisch onder behandeling van de gynaecoloog. En er gebeurde maar niks bij ons dus op dinsdag ochtend om 9.30 werden wij door de verloskundige overgedragen aan de gyn. Daar moesten we om 10.30 zijn voor een CTG ter controle en om verdere afspraken te maken. Dit werd voor mij een hele opgave omdat mijn vliezen al gebroken waren en dat met iedere stap die ik nam te merken was en ik kan je vertellen dat het echt niet fijn is dan. In het ZH aangekomen moesten werd ik aan de CTG gelegd en daar moesten we een half uur blijven. Vincent vond het erg leuk om naar het schem te kijken om de hartslag en de bewegingen van de baby te volgen. De CTG was helemaal goed enigste was dat er dus geen weeen te zien waren helaas. Toen moesten we naar de gyn om te gaan bespreken hoe we het verder gingen doen. Die wilde dat we ons op woensdag ochtend kwamen melden om 7uur om de bevalling in te gaan leiden. Ik zat er op dat moment al helemaal door heen omdat ik me zo rot voelde door de gebroken vliezen dar ik eigenlijk liever had dat ze het maar gelijk gingen doen. Dit was alleen niet volgens het protocol dus daar wilde ze niet aan beginnen en konden we weer naar huis.
Ik had er echt de balen in en met alle hormonen erbij heb ik even een flink potje staan huilen. Tot ik om 5 uur wat krampen kreeg, ik geloofde er niet meer in dat de bevalling uit zichzelf zou beginnen dus bleef er redelijk rustig onder. Wel had ik nog tegen Vincent gezegd dat hij maar vast moest beginnen met eten maken. Toen ik naar de wc ging bleek er bloed met het vruchtwater mee te komen en dat vond ik toch wel verdacht en heb ik de gyn gebeld. Die komen niet bij je thuis langs dus wij om 19.00 voor de tweede keer die dag naar het ZH. Daar weer aan de CTG gelegd en ik bleek weeen om de 8 minuten te hebben die zo’n 30/40 sec. aan bleven houden. Na 45min kwam de arts en die vond het niet constant genoeg om ons te houden. Ook deze keer was ik het niet met ze eens omdat het toch wel vrij snel ging voor mijn gevoel om 17.00 wat krampen en om 19.30 al echt om de 8 minuten. Maar van de arts moesten we weer naar huis en werd ik de volgende dag gewoon ingeleid. We zijn dus weer gegaan (om 20.30 waren we thuis) maar ik had echt zoiets van WTF inleiden ik heb nu al weeen.
Toen we thuis waren heb ik mijn moeder gebeld omdat ik graag even mijn verhaal kwijt wilde en het voor ons makkelijker was dat de emi kwam halen (onze hond). Mijn moeder stond samen met mijn zus binnen 10minuten voor de deur en kwamen bij mij zitten zodat Vincent nog even zijn eigen ding kon doen, het was voor hem net zo spannend natuurlijk. Hij is nog met emi uitgeweest en toen hij terug kwam kwamen de weeen steeds sneller op elkaar. Hij heeft nog even snel wat gegeten (voor zo ver hij het naar binnen kon krijgen) en toen had ik al een aantal weeen om de 3 minuten die 55sec. aanhielden. Hij belde dus weer naar het ZH waar de zuster het eigenlijk een beetje vreemd vond en Vincent had echt het gevoel dat hij haar moest overtuigen zodat we er weer heen konden, maar we mochten komen en om 22.00 waren we voor de derde keer in het ZH die dag.
Weer aan de CTG en de zuster keek er idd van op dat de weeen nu een stuk sneller en langer kwamen. Ik had het ondertussen behoorlijk zwaar en wilde heel graag een ruggenprik maar daar moest de arts voor komen en die was op dat moment nog ergens anders. Ik had erg veel moeite met het opvangen van de weeen en heb een paar keer flink zitten schelden. Vincent was echt mega lief en was echt een goeie steun voor mij.
De artsen en zusters waren onder tussen gewisseld dus we kregen een nieuwe zuster en arts die wij veel fijner vonden, deze namen ons veel meer serieus voor ons gevoel. Ik had aan de arts om een ruggenprik gevraagd en ze zouden alle voorbereidingen gaan treffen daarvoor maar eerst wilde ze wel weten of ik al ontsluiting had en wat bleek ik had 4,5 cm. De arts had echt zoiets van meid je doet het zo goed je kan het echt wel zonder maar daar wilde ik niks van weten . Het infuus moest wel eerst even wat naar binnen gewerkt hebben voordat ze de prik konden geven. In totaal heb ik 3 kwartier moeten wachten van af het moment dat ze wisten van 4,5 cm en dat ze de prik konden geven. Maar de arts wilde toch nog wel eerst kijken of ik al wat meer ontsluiting had. En in die 3 kwartier had ik er 2,5cm bij gekregen en had dus 7cm. Toen wilde ze me geen prik meer geven omdat het nu alleen nog maar in mijn nadeel zou werken omdat het zo snel ging. Van af dat moment besefde ik dat ik dus maar moest dealen met de weeen. Daarvoor had ik telkens zoiets van oke nog 1 weg werken en dan kan ik een prik krijgen. Maar nu ik er dus echt mee moest gaan dealen ben ik me gaan concentreren en ging het opvangen eigenlijk wel heel erg goed maar ik was daardoor wel heel erg in mezelf gekeerd en Vincent moest soms echt even kijken of ik nog wel leefde ik was in eens zo stil. 3 kwartier later kreeg ik steeds meer pers drang en heb vin de arts laten roepen zij keek nog 1 keer en ik bleek nog een heel klein randje te hebben zitten en ik moest even op mijn linker zij liggen van haar. Dit hield ik niet lang vol omdat ik echt heel graag wilde persen en weer de arts erbij en ik mocht gaan persen. In totaal 50min en een knip later werd op 25 februari (11 dagen te laat) om 02.29 onze zoon Björn Finn Boon geboren (roepnaam Björn). Hij woog 3290 gram en is 50cm groot.

Het is echt geweldig! Hij is zo leuk!
Het is echt een heerlijk ventje, zo tevreden en lief als hij wakker is kijkt hij heel helder met grote ogen de wereld in.

Hij moest 24uur in het ZH blijven ter controle omdat mijn vliezen al langer gebroken waren en vanmorgen mochten we lekker naar huis. Het was heerlijk om samen met vin en onze kleine thuis te zijn. De kraamhulp was er vrij snel en daar moet ik wel erg aan wennen hoor het is toch een vreemde in ons huis. Het is een lieve vrouw en heeft Björn lekker in bad gedaan en daarna ben ik mijn bed in gedoken, zoveel slaap had ik nog niet gehad (om over vin maar niet te praten ) dat was wel erg fijn dat ik even kon slapen.
Deze kraamhulp kan tot maandag en dan zou er dinsdag en woensdag een ander komen maar dat hoeft voor ons niet we redden ons wel met z’n drietjes.

Ik voel me een beetje beurs maar eigenlijk best goed, opstaan en zitten is even lastig maar als ik een maal zit of sta gaat het heel goed en kan ik gewoon mijn dingen doen.

En nu ga ik de comp weer afsluiten de kleine moet zo zijn fles en dan duik ik ook lekker mijn bed in.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-03-13 20:11

Re: vertel hier je bevallingsverhaal.

Geplaatst door de TopicStarter : 10-03-13 20:11

Wat leuk om zo snel al een bevallingsverhaal te lezen.
En wat is de bevalling opeens snel doorgezet knap dat je het helemaal zonder pijnbestrijding hebt gedaan. Dat is iets wat ik voor ogen heb voor de aankomende bevalling om het zonder te doen ben benieuwd hoe dat verloopt.

**Geplaatst**: 10-03-13 20:43

Re: vertel hier je bevallingsverhaal.

Geplaatst: 10-03-13 20:43

ok dan ik ook maar.
Ik ben wel wat sneller bevallen van mijn kinderen en als ik deze verhalen lees ook een stuk makkelijker.
Mijn dochter nu 5.5 jaar geweest.

24-06-2007 was ik van haar uitgerekend maar al vanaf het begin van mijn zwangerschap zei ik al dat ik dat bij lange na niet zou redden.
mijn gevoel zei 1 tot 2 weken te vroeg en dat het een meisje zou worden.
Dit zei ik ook tegen mijn familie en vrienden.
20 weken echo liet weten dat we inderdaad een meisje kregen.

ik had al vroeg in de zwangerschap last van harde buiken ( vanaf week 19) maar heb tot 35.5 week doorgewerkt, want toen moest ik verplicht stoppen vanwege te veel harde buiken en veel voorweeen.
De tijd verstreek maar de voorweeen bleven maar aanhouden.
mijn verloskundige zei tegen mij dat ik de echte weeen wel zou herkennen dus dat nam ik dan maar aan.
Woensdag 13 juni werd ik tegen 8 uur wakker met voorweeen en die hielden de hele dag aan.
Heel onregelmatig en deden ook niet echt pijn.
Zo ook de hele nacht en had dus bijna geen oog dicht gedaan, maar goed voorweeen dacht.
14 juni ook nog steeds last van voorweeen en rond half tien kwam mijn man thuis voor pauze (wonen naast het bedrijf) en belde om kwart voor tien de verloskundige om te vragen hoe het ging.
mijn verteld haar dat ik al sinds woensdagochtend met voorweeen liep enze wou toch even langskomen om te kijken.
Rond elf uur was ze hier en manlief had het werk gebeld dat hij later zou komen vanwege de vk die kwam.
Ze keek me aan en vroeg hoe het ging en wou even voelen of ik ook ontsluiting had.
Dus ik op bed zij voelen en ja hoor 2 cm ontsluiting.
Ze besloot om half twaalf de vliezen te breken (vanaf dat punt is ze ook begonnen met de tijd van de bevalling)Spijtig genoeg dacht ze dat wendy in het vruchtwater had gepoept dus dat werd een reisje naar het ziekenhuis toe.
Twaalf uur daar aangekomen en aan de weeopwekkers gezet omdat mijn weeen niet sterk genoeg waren.
Ze hadden gezegd dat ik blij mocht wezen dat ze er voor middernacht zou zijn en ze zouden rond een uur of een weer even komen kijken.
Een uur kwamen ze weer en had ik ong vijf cm ontsluiting.
De tijd werd verschoven van middernacht naar waarschijnlijk etenstijd.
Ik allang blij natuurlijk want ja scheelt me toch zes uren hihihi.
Om twee uur kwamen ze weer en zat ik op 8 cm ontsluiting.
Om 14.20 mocht ik persen en om 14.31 is ze geboren, ze woog 2690 gram en was 47 cm dus 3 uurtjes voor een eerste.
Ik had vier hechtingen en met vijf weken zat ik weer in het zadel.

Bevalling nummer twee is nu 31 maanden geleden en is een zoon geworden genaamd youri roy.
youri deed het anders.
Met 24 weken zat ik in de ziektewet ivm erg pijnlijke harde buiken en werken lukte gewoon niet meer.
Ook liep ik vanaf 30 weken bij een gyn omdat ze dachten dat hij een probleem had met zijn darmpjes.
Het zou een opgezette dikke darm zijn met een vernauwing op het einde waardoor hij na de bevalling misschien niet zou kunnen poepen en in dat geval zou hij misschien geopereerd moeten worden.
Ook dachten ze dat hij heel klein zou zijn, zo rond de vijf pond en 45 46 cm dus nog een reden voor het ziekenhuis om daar te bevallen.
De 40 weken verstreken en 7 op 8 augustus met 40+4 werd ik om half twee wakker van weeen.
Eerst dacht ik weer dat het voorweeen waren want ook bij hem had ik die erg.
Maar tegen half vier waren ze zo sterk dat ik ze weg moest puffen en ze kwamen netjes om de vier a vijf minuten en hielden meer dan een minuut aan.
dus manlief wakker gemaakt en die heeft zijn ouders gebeld.
zijn moeder zou op de oudste letten en zijn vader zou ons naar het zieken huis rijden.
We hadden gebeld en konden gelijk komen.
dus om kwart over vier waren we daar en kwamen de weeen m de twee a drie minuten.
kreeg op mijn kop dat ik niet eerder was gekomen gezien de snelheid waarmee de eerste geboren was.
Aan de ctg en alles was goed.
Maar vlak daarna kreeg ik een weeenstorm met rug en buikweeen maar kon het toch ng goed opvangen.
Om 6.34 zegt de gyn tegen mij dat een perswee waarschijnlijk zou aanvoelen alsof hij naar beneden trekt en op dat moment gebeurde het.
Ik zei het en ik had 10 cm en mocht persen vanaf 6.36.
Om 6.40 na vier minuten en twee keer persen had ik onze zoon op de arm.
Hij was maar liefst 50 cm lang en woog geen 2500 gram zoals ze hadden verwacht maar 3225 gram.
Ook waren er geen problemen met de darmpjes en kon hij poepen als de beste.
Nog geen dag oud en hij had al de bijnaam poepkoning van het ziekenhuis.
binnen 3.5 week zat ik weer te paard.

Beide bevallingen zijn voor mij vlekkeloos verlopen en zoals deze kan ik er nog wel 10 doen.
Geen pijnverlichting en had alle energie om het te doen ondanks de slechte nachten door de voorweeen.

Soms kan het dus ook heel makkelijk zijn (ok makkelijk is het nooit maar gezien de uren die sommigen er over doen was dit makkelijk0

**Geplaatst**: 10-03-13 21:18

Re: vertel hier je bevallingsverhaal.

Geplaatst: 10-03-13 21:18

Om ook een minder positief verhaal te delen zal ik mijn ervaring ook neer schrijven

De hele zwangerschap heb ik nergens last van gehad en wist ik al dat ons kindje zichzelf niet zou aandienen (was mijn voorgevoel). Ik hoopte op een soepele thuisbevalling in alle rust en lekker ontspannen.

Ik heb kunnen paardrijden tot de 41,5 weken en wandelde toen ook nog makkelijk 5 km. Met de 42 weken werd ik in het ziekenhuis verwacht om de bevalling in te leiden.

S ochtends gebeld of er plek was en we mochten komen, dus alles ingepakt en vertrokken. In het ziekenhuis op de verloskamer geinstalleerd en aan de weeenopwekkers. Ik had 2cm ontsluiting maar verder niets. De opwekkers deden hun werk erg goed want binnen anderhalf uur had ik weeenstormen en 6cm ontsluiting dus de opwekkers werden gestopt en het pompje met pijnstiller aangesloten. Meteen stopte de weeen ook, dus de opwekkers weer aan en net na de middag had ik 10cm ontsluiting en persdrang.

Ik mocht gaan persen, en dat ging redelijk. Het hoofdje kwam elke keer mooi het baringskanaal in, maar schoot na een perswee ook direct terug. Na anderhalf uur persen begon de baby het benauwd te krijgen en moest ik doorpersen. Er werd een knip gezet, een vacuumpomp gepakt maar hiermee kwamen ze niet bij het hoofdje. Er werd een tang gepakt maar ook hiermee konden ze geen grip krijgen op het hoofdje en de baby dus niet naar buiten helpen.

Toen na dik 2 uur persen de hartslag van de baby tijdens het persen wegviel ben ik met spoed naar de OK vervoerd geworden. Hier werd ik onder gehele narcose gebracht omdat het kind zo snel mogelijk eruit moest. Ik ben van links tot rechts open gemaakt en onze zoon is om 10 voor 4 smiddags geboren middels een keizersnee. Eerste apgar was 6 (mede door narcose).. Trok gelukkig snel bij.

Ikzelf kwam pas 2 uur later bij uit de narcose op de verkoeverkamer en heb hier nog bijna een uur moeten liggen tot er iemand kon komen om me op te halen. Ook werd me door de zuster verteld dat ik een zoon gekregen had (wat ik heel jammer vond, we wisten geslacht niet en ik had het liever van mijn man gehoord).

We hebben nog 4 dagen in het ziekenhuis moeten blijven, maar gelukkig is alles helemaal goed gekomen. Ook mijn borstvoeding kwam heel goed op gang (ook niet vanzelfsprekend bij keizersnede vertelden ze me)

Zoonlief groeit als kool en na deze ervaring ben ik toch niet van gedachten veranderd om meer kinderen te willen

Aan alle aanstaande kraammoeders: Succes met jullie bevalling

**Geplaatst**: 10-03-13 22:55

Re: vertel hier je bevallingsverhaal.

Geplaatst: 10-03-13 22:55

Hier drie hele relaxte thuisbevallingen, zorgeloze zwangerschappen en lieve baby's.
Oudste: zoon: 4.5 jaar alweer. Duur zwangerschap 39+3 Duur bevalling 6 uur en in alle rust lekker thuis gebleven.
Middelste: dochter: 2.5 jaar. Duur zwangerschap 39+6. Duur bevalling 4 uur ook weer lekker thuis.
Jongste: zoon: 4.5 maanden. Duur zwangerschap 41+6. Duur bevalling 3 uur (half uurtje na breken vliezen).

Bij alledrie zijn eerst de vliezen gebroken door de VK.
bij de jongste was het alleen even spannend omdat die de volle tijd is blijven zitten. Als die 's middags niet geboren was had ik naar het ziekenhuis gemoeten, en dat wilde ik ECHT niet!!! Gelukkig heeft ons mannetje nog besloten om gewoon te luisteren

en thuis te komen. Tijdens de bevalling bleek dat hij in het vruchtwater gepoept had, maar het was al te ver (vliezen werden gebroken bij 8 cm) om naar het ziekenhuis te rijden. Gelukkig alles helemaal gezond.

Het drie hele positieve verhalen dus, kan er niks spannenders van maken

(gelukkig

)

**Geplaatst**: 11-03-13 08:38

Re: vertel hier je bevallingsverhaal.

Geplaatst: 11-03-13 08:38

Donderdagochtend werd ik gestript, in tegenstelling tot wat ik las op internet heb ik dit niet als vervelend ervaren, ja lekker is anders maar vervelend..neuh.
vrijdagmiddag wat voorweëen gehad en die stopten rond middernacht waarna ik naar bed ben gegaan, zaterdag rond de middag kwamen ze weer maar kon er prima bij ontspannen.
Zaterdagavond tijdens het eten (18u) braken mijn vliezen waarna ik hard naar de wc ben gelopen (nou ja.. hard) maar verloor weinig vruchtwater. Tijdens het douchen namen de weëen toe tot weëen van 2 min, 1 min pauze en dan kwamen ze weer. VK maar gebeld en die was er om 20u, ik verwachtte er weinig van maar toen had ik al 5cm ontsluiting, moest bedenken wat ik wilde. ZH was toen nog geen issue voor mij, was prima op te vangen en VK zei ook dat ik er ontspannen bij zat. Afgesproken om om 22.30 weer te kijken en dan te beslissen. Weëen werden steeds heftiger, ben een tijdje gaan wandelen en aan de trap gaan hangen en uiteindelijk om 21.30 gebeld of ze wilde komen.
Om 22u had ik 9cm dus dat ZH kon me wat, kreeg toch niks meer tegen de pijn en pas toen was het ook eigenlijk echt niet grappig meer.
Ik had helaas alleen geen persdrang dus het persen is me wel vies tegengevallen, en na bijna 2u persen begon ze te dreigen dat ze me naar ZH ging brengen dus toen heb ik toch maar doorgeduwd. Om 00.42 is Lars uiteindelijk geboren.

**Geplaatst**: 11-03-13 09:11

Geplaatst: 11-03-13 09:11

Het begon steeds met gebroken vliezen daarna 3x(bij elk kind) 11 uren weeën, 1e en 3e kwamen in het ziekenhuis met pethidine als pijnstilling, de middelste is thuis geboren in de woonkamer.
2x ingeknipt en 1x ingescheurd.

De 1e moest een week in het ziekenhuis blijven vanwege een mogelijke infectie, de 2e moest 2 weken blijven ivm een levensgevaarlijke (zelfde) infectie, de derde kreeg antibiotica voor het geval dat en mocht na 3 dagen mee naar huis.
Ik heb ze binnen 3 jaar gekregen en nu zoveel jaar later zijn ze volop aan het puberen

**Geplaatst**: 11-03-13 09:34

Geplaatst: 11-03-13 09:34

Dan bij deze ook mijn bevallingsverhaal

Heb de hele zwangerschap geroepen dat ik in het ziekenhuis wou bevallen.
Door mijn kortademigheid was ik bang dat het daardoor bij mij mis zou gaan.
Maar na een info avond van de vk leek thuisbevallen mij ook heel fijn (ook omdat ze zelf ook zuurstof bij zich hadden enzo)
Maar onze dochter groeide wat te snel in de buik en na een paar groeiecho's werd besloten dat ik maandag 8-8-2011 op 38 wkn ingeleid zou worden in het ziekenhuis.

Maar het verliep anders....
Woensdags was ik nog bij de gyn geweest voor controle en toen werd dus besloten voor inleiding.
Hij had aardig wat zitten vroeten daar beneden wat resulteerde dat zondag ochtend om 8 uur mijn vliezen zijn gebroken.
De vk was smorgens geweest en later eind van de dag nog een keer.
Zondag nacht veel pijn in m'n onderrug gehad dus de halve nacht heb ik niet geslapen.
Om 4 uur weer naar het toilet voor de zoveelste keer en toen kwam er wat bloed bij.
Vk maar even gebeld en die vertelde dat het normaal was,ondertussen leek het wel alsof de weeen waren begonnen,want ze kwamen heel snel en ik had persdrang.
We hadden net een minuut daarvoor de hoorn erop gelegd

gelijk maar weer gebeld.
Vk was in het ziekenhuis met een ander stel dus zou ze collega wel even bellen.
Binnen 10 min stond er iemand op de stoep (4.15) top +:)+

Bij de volgende wee even gekeken en wat bleek; ik had al 7 cm ontsluiting!!! 8)
wow....dat was snel gegaan dan, dus ze zei dat we wel naar het ziekenhuis konden omdat ik dus eigenlijk daar wou bevallen.
Maar in de afgelopen weken leek thuis bevallen me ook wel wat,dus hebben we daarvoor gekozen.
Alles klaargezet en kraamhulp gebeld,die ook binnen notime op de stoep stond.
Ondertussen werden de weeen steeds sterker en om half 8 had ik al volledige ontsluiting en mocht ik persen.
Helaas duurde dat wat lang,want ze lag vast in mijn bekken,ik had stevige bekken.....
Het zou wss inknippen betekenen,maar ze wou eerst nog even de baarkruk proberen.
Prima...alles beter dan knippen dacht ik...
Maar dat had ik even mis,
op de kruk had ik het helemaal niet meer.
Kon de weeen niet goed opvangen,zweet brak me uit en begon zowat te hyperventileren....dit komt ook mede omdat ik dus kortademig ben en was er ook wel een beetje benauwd voor dat zoiets kon gaan gebeuren.
Het werd zelfs op sommige momenten zwart voor m'n ogen en had toen ook van ,ik val weg.
Het waren 3 zware persweeen ,maar het kopje hing er half uit en kon toen op bed verder gaan.
Kruk heeft dus uiteindelijk wel geholpen,maar dat was een zwaar stukkie.
Eenmaal op bed is emy binnen 5 min geboren.
Ik ben uiteindelijk een klein beetje ingescheurd en had dus een paar hechtingen zitten,maar die deden me verder niet zeer.

Uiteindelijk is ons meisje om 9.08 geboren en was 52 cm lang en woog 4130 gr 8)
Heb trouwens de hele zwangerschap last gehad van BI en nu nog steeds.....

**Geplaatst**: 11-03-13 11:26

Re: vertel hier je bevallingsverhaal.

Geplaatst: 11-03-13 11:26

Nou na 1 verhaal heb ik wel genoeg gelezen

Dit is de beste anticonceptie

**Geplaatst**: 11-03-13 11:36

Re: vertel hier je bevallingsverhaal.

Geplaatst: 11-03-13 11:36

Lees mijn verhaal even Relaxed .... en je krijgt er vast hele lieve kinders voor terug

**Geplaatst**: 11-03-13 11:45

Geplaatst: 11-03-13 11:45

Hier altijd een voorgevoel dat ik een keizersnede zou krijgen.

Volgens 2 verloskundige was mijn baby ingedaald.
Vanwege mijn gezondheid (chronisch ziek) werd ik doorverwezen naar de gyn.
Omdat ik het gevoel had dat mijn baby niet was ingedaald,vroeg ik hem nog eens goed te voelen en was overtuigd dat ons kindje was ingedaald. 2x gel gehad om de bevalling op te wekken,wat nauwelijks wat deed, kwamen ze er toch anchter dat hij dwars lag (niet eens stuit,maar dwars). Gyn erbij, toen geprobeerd te draaien en toen dus toch een keizersnede.
Achteraf baalde ik dat ik niet om een echo had gevraagd,maar bij je eerste kindje weet je ook niet beter. raad nu wel iedereen aan om je gevoel te volgen.
Keizersnede viel erg mee. Even de baby bij me gehad en daarna is hij met mijn man naar onze kamer gebracht. Hij heeft toen nog even bij mijn man op zijn buik gelegen (ipv op moeders buik) Toen ik er was ging hij gelijk aan de borstvoeding (niks wennen,maar gelijk had hij de techniek goed)
Weinig pijn van de keizersnede gehad. Wel netjes een poos rustig aan gedaan, maar al wel snel ons kindje zelf gedragen (8.5 pond)

Succes voor iedereen die nog moet

**Geplaatst**: 11-03-13 12:18

Re: vertel hier je bevallingsverhaal.

Geplaatst: 11-03-13 12:18

De mijne staan al op Bokt, eerste keer 3,5 uur, tweede keer alleen in het ziekenhuis omdat ze zo snel kwam en de derde keer alleen met de papa samen thuis. Drie mooie bevallingen gehad, drie keer staand bevallen en drie keer zonder pijnbestrijding (ben ik geen voorstander van tenzij medische noodzaak).
Ik ben een stuk beter in bevallen dan in de kraamtijd

**Geplaatst**: 11-03-13 13:22

Geplaatst: 11-03-13 13:22

Nou, denk dat als ik mijn verhaal in geuren en kleuren vertel niemand meer durft

maar omdat het aankomende woensdag alweer 3 jaar geleden is vind ik het wel leuk om mijn verhaal ook te delen. Ik zal de beknopte versie doen

. Wens was een thuisbevalling. Is uiteindelijk een ziekenhuisbevalling geworden omdat de persweeën niet wilden vlotten, en mijn dochtertje niet helemaal goed lag met haar hoofdje. In het ziekenhuis heb ik een streptokokken A infectie opgelopen waardoor ik 2 dagen na de bevalling ineens met spoed terug naar het ziekenhuis moest in verband met een sepsis. Daar hebben we nog 8 dagen gelegen, aan de AB en de penicilline. Ik denk dus absoluut niet met plezier terug aan onze kraamtijd

maar ben wel heel blij dat ik nu in goede gezondheid van mijn kleine meid mag genieten :))

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-03-13 13:44

Re: vertel hier je bevallingsverhaal.

Geplaatst door de TopicStarter : 11-03-13 13:44

Volgende week zal er van mijn kant weer een bevallingsverhaal komen.
Word a.s maandag weer ingeleid vanwege mijn klachten.
Nu komt het wel erg dichtbij hihi de zenuwen gieren nu alweer door mijn lijf.

**Geplaatst**: 11-03-13 14:14

Geplaatst: 11-03-13 14:14

Leuk die verschillende verhalen te lezen

Hier is mijn eerste bevallingsverhaal;

S'ochtens op controle bij de gyn, was toen 38 week. Heel gesprek gehad want zou eigenlijk aan de insuline moeten, omdat een dieet niet meer hielp. Ze vond het verstandiger om dan in te gaan leiden, het kindje mocht toch geboren worden en de risico's van insuline starten waren groter. Voor de zekerheid nog inwendig onderzoek gehad of inleiden wel mogelijk was, had toen 2 cm ontsluiting. Ze hadden smiddags vergadering en dan zouden ze het bespreken.

Hele dag gewacht en niks gehoord, dacht dat ze me vergeten waren. Nog geprobeerd om te bellen, maar er was niemand meer. Toen maar begonnen met eten maken en wachten tot mn mam thuis zou komen van het werk. Toen hij thuis kwam en net onder de douche stond en ik het eten net wou opzetten werd ik gebeld met de mededeling dat het inleiden zou worden, alleen dat het de volgende dag erg druk was, of we nu konden komen. :wow:

Dus halsoverkop naar het zh, hier aan de verpleegkunidige verteld dat het zo hectisch was gegaan. Toen hebben we eerst nog eten gekregen

en hebben ze om 20.00 het infuus aangesloten en weer gecontroleerd hoe het met de ontsluiting was. Die was inmiddels 3 cm (niks van gemerkt)
Na een half uur waren de weeen erg heftig en wou ik het infuus uit hebben, mn man de verpleegkundige halen, die vond het nog wel meevallen met de weeen op de monitor te zien _-:(

Na een uur haar er weer bijgehaald dat het nu echt uit moest omdat ik ze niet meer kon opvangen. Toen gelukkig mocht het infuus uit. na nog een uur weeen proberen weg te puffen, kwam de gyn kijken hoe het ervoor stond en had ik al 8 cm ontsluiting en kwamen de persweeen eraan. Mocht gelukkig voorzichtig mee persen. Toen bleek dat de navelstreng om het nekje zat en het kindje het benauwd kreeg, dus hup verdoven van onderen en een knip want het kind moest eruit.
Net toen het hoofdje eruit kwam wou de gyn de navelstreng terug doen en knapte deze af tot bij de buik. Zelf niks van gemerkt, alleen zag ik wel dat het bloed eruit spoot en de gyn (en de coassistent die er schuin 2 meter achter stond)eronder zaten

Toen had ze snel het kindje eruit getrokken en op het inimini stukje navelstreng dat nog aan het buikje zat een klem gedaan en direkt meegenomen naar een andere kamer omdat hij niks deed en blauw was.
Gelukkig hoorde ik hem naar een paar minuten huilen en is alles goed gekomen.
Hij heeft er alleen een navelbreukje aan overgehouden.

Al met al een hectische bevalling die maar 2,5 uur heeft geduurd, deze week komt de 2e via inleiding dus ben heel benieuwd of t weer zo snel gaat.

**Geplaatst**: 11-03-13 17:48

Geplaatst: 11-03-13 17:48

Ik vind het gek genoeg ook erg leuk om verhalen van anderen te lezen. Misschien het inlevingsgevoel dat je erbij krijgt of zo? Ook voordat ik beviel heb ik veel verhalen gelezen. Niet om me voor te bereiden o.i.d., want ik ging er volledig neutraal in omdat gewoonweg niemand je kan vertellen hoe of wat, maar wel gewoon om te lezen hoe anderen het hebben ervaren. Ik ben afgelopen november bevallen van mijn eerste kindje en ik besef me steeds meer dat je als vrouw zijnde ook best trots mag zijn dat je een hele zwangerschap hebt kunnen volbrengen. Het is toch iets dat alleen een vrouw kan beleven. Het krijgen van een kindje is heel bijzonder en ook echt geen picknick

Nou ja voor de geïnteresseerden volgt hier mijn bevalling...

Tijdens mijn zwangerschap heb ik (lichte) zwangerschapsdiabetes ontwikkeld. Hierdoor werd ik ergens rond de 25 weken overgedragen aan een gynaecoloog, die mij vertelde dat de bevalling waarschijnlijk door middel van inleiding zou beginnen. De diabetes was prima onder controle te houden met een dieet, en mijn dochtertje heeft dan ook nooit dramatisch veel voorgelopen qua groei. Echter had ik op 37w6d een hoge bloeddruk en bij mijn volgende controle op 38w4d alweer (of nog steeds, wie zal het zeggen), dus het leek de gyn verstandig om toch in te gaan leiden. Dat kon de volgende dag al! Om 07:00u moest ik mij melden en mijn dag zag er als volgt uit:

07:00u hartfilmpje, aan de CTG
07:30u controle verloskundige, 2cm ontsluiting dus vliezen gebroken en infuus met weeënopwekkers
08:00u dosis verhoogd, kreeg langzaamaan weeën
08:30u nogmaals dosis verhoogd
09:00u begon het gedonder en kreeg ik om de 5 minuten weeën die qua pijn nog wel te doen waren, maar die al gauw veel heftiger werden en op een gegeven moment zat er nog amper 20 seconden tussen en was de pijn niet meer te houden. Bij het afzwakken van de ene wee viel ik zo'n 5 seconden in slaap tot ik wakker werd van het aanzwellen van de volgende wee.
12:30u dus ruggenprik gevraagd en
13:00u ruggenprik gezet. Daarna heerlijk nog wat geslapen tot
16:30u 6 centimeter ontsluiting en de ruggenprik ging uitwerken dus ik voelde weer langzaamaan een lichte pijn opkomen die rond
17:00u overging in duidelijke persweeën, bleef echter op 8 á 9 centimeter ontsluiting hangen en de verloskundige (inmiddels een dienstwisseling geweest dus een andere) vroeg mij op mijn zij te gaan liggen, dat kon die laatste centimeter wel eens versnellen en warempel, dat was ook zo.
17:45u dus 10 centimeter en ik mocht persen en mijn hemel dat heb ik gedaan... $:\$ Maar het duurde inmiddels een uur en toen is de gynaecoloog er toch maar bij geroepen.
18:52u is mijn dochter geboren met behulp van de vacuümpomp en een knip, en toen bleek ook waarom het maar niet lukte: ze lag sterren te kijken :(:)

Na de geboorte mocht ze lekker meteen op mijn borst liggen en volgens mij (was erg moe dus weet niet alles precies meer) werd ik ondertussen gehecht, wat ik overigens heel erg onprettig vond!

Tijdens de bevalling heb ik gezegd "dit nooit meer", maar achteraf is het het echt allemaal waard en ik zie mijzelf in de toekomst zeker nog minstens één keer (maar als het me gegund is vaker) zo'n gruwelijke pijn doorstaan, want mijn ideaal is wel om meerdere kinderen te hebben. Het herstel van mijn bevalling en de knip gingen overigens voorspoedig, ik heb in de kraamweek eigenlijk niet op bed gelegen en had na 2 weken nergens meer last van +:)+

Al met al kan ik concluderen dat de pijn inderdaad van het soort is dat je meegemaakt moet hebben om het te kunnen begrijpen; dat kan niemand ter wereld aan je uitleggen en is met niets te vergelijken. Maar door mijn spoedige herstel en natuurlijk mijn allerliefste dochter zie ik er niet tegenop om het hele proces nog eens te doorstaan, al ben ik me er uitermate van bewust dat een volgende bevalling natuurlijk heel anders kan lopen.

Nomineer dit bericht ×