Hoe zal ik eens beginnen,
op bokt staan er veel topics over meiden/vrouwen die verliefd zijn en daar verhalen over vertellen.
Samen heerlijk daten, misschien al een tijdje samen zijn enz.
Nu zit mijn probleem juist in die hoek, maar door omstandigheden dus iets anders als "normaal".
Een ex heeft mij nl gedwongen tot seks, dit is wel een paar jaar geleden dus niet recent gebeurd.
Dat door mijn hoofd spookt dat het gedeeltelijk mijn eigen schuld is geweest en dat ik behoorlijke faalangst heb en moeilijk nee durf te zeggen, maakt dit natuurlijk niet echt makkelijk.
Ik ben naar een psycholoog geweest voor oa dit, en kan er met een paar vrienden ook over praten.
Maar nu de kern van mijn probleem, waarvoor ik dit topic open.
Nadat het gebeurd is heb ik nog wel 2 andere relaties gehad, de eerste wist van niks waardoor mijn angst voor lichamelijke dingen dus steeds erger werd. De tweede wist het wel en heeft me er toen heel langzaam een beetje bovenop geholpen, dat wil zeggen dat het draaglijk en soms leuk kon zijn maar er altijd nog paniek in de achtergrond was.
Nu is die relatie ruim 2 jaar geleden stukgelopen en heb ik geen andere dates e.d gehad.
Nu wil het toeval dat ik iemand heb ontmoet en gaan we binnekort op date.
(Even ter info, of dit nu wel of niet iets gaat worden, het probleem blijft bestaan of het nu voor nu of later is)
Ik heb geen flauw idee hoe ik alles moet aanpakken. Mijn rugzakje is behoorlijk groot plus komt mijn paniek voor alles wat meer dan een hand geven dit niet ten goede.
Ik weet niet wanneer ik wat moet/kan vertellen en hoe ik om moet gaan met die paniek.
Stel hij legt een hand op mijn been,schrik ik daar behoorlijk van. Natuurlijk vraag ik dan of hij zijn hand weg wil halen, maar uiteraard gaat dat vragen opleveren. Het nadeel is dat hij natuurlijk niks van me weet.
Ik hoop dat ik het een beetje duidelijk heb uitgelegd en ik hoop dat ik hier tips kan vinden of iig mijn verhaal kwijt kan.
Ik heb nl alleen mannelijke vrienden, en tja daar kan ik hun dit niet bij neerleggen

Misschien vinden jullie dat ik me er te druk om maak, maar ik weet dat de paniek soms de overhand kan krijgen. Dat is voor mij maar ook voor de wederhelft niet leuk natuurlijk.
Met een HA oid ga ik er niet over praten, ik ben nl behoorlijk onzeker en zeker als ik mijn verhaal "moet" vertellen klap ik dicht en vertrouw ik iemand er niet genoeg voor.
), dan hoef je verder nog geen reden te geven.
Dan kan je ermee leren omgaan in een hele veilige setting. En zeker omdat je aangeeft nog steeds moeilijk nee te kunnen zeggen. Daar kan je écht veel mee kapot maken voor jezelf in een toekomstige relatie, doordat je hele intimiteit verstoort raakt omdat het steeds net verder gaat dan jij (op dat moment) wil. En dat zou doodzonde zijn..
IK heb vreselijk met hem geboft.
Slaat nergens op want is gewoon gezellig kletsen en waarschijnlijk bios erna. Maar toch, als ie maar geen moeilijke vragen gaat stellen

