Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-02-13 01:02

Depressie

Geplaatst door de TopicStarter : 13-02-13 01:02

Dag lieve bokkers,

Ik wil het momenteel even van mij afschrijven en misschien mensen een idee geven wat er achter de ogen schuil gaat..
Dit is hoe het bij mij begon..

Langzaam sluipt het naar binnen.
De ziekte. Je ziet het niet, Je wilt het niet zien.
‘’Het komt wel goed’’ is wat je te horen krijgt.

Langzaamaan word het erger en erger.
Je hebt het niet in de gaten.
Onzekerheid is wat opspeelt. Keuzes worden moeilijker en moeilijker. Waarom? je weet het niet.

De ogen wie je op je gericht krijgt komen steeds dichterbij.
Mensen om je heen denken steeds beter te weten wat je moet doen, en wat niet.
Het beangstigt je. Ze hebben het niet in de gaten. Ze zien niet de tranen wie je hebt. Ze zien niet de stilte. Ik ook niet.
Het kwam toch goed?

De onzekerheid word steeds erger. Het sluipt steeds meer naar binnen en de ogen achtervolgen je.
Wat je steeds te horen krijgt van je omgeving word steeds maar herhaalt. Je bent niet goed genoeg.

Langzaamaan veranderd het witte licht wat je altijd zag, in het zwart.
Waarvoor doe je het allemaal nog? De masker wie je altijd opzette is teveel geworden.
De ogen achtervolgen je. De keuzes worden steeds belangrijker. Je word ouder. Ze begrijpen je niet.
Ze zien het niet. Ze willen het niet weten. Vrienden waarvan dacht dat je ze had.. zijn er niet meer.

In mijn kamer voel ik rust. In mijn slaap heb ik rust. De minuten dat ik daar eerst was, worden vele uren..

Je blijft alleen over, op de dag dat je dacht, dat het je laatste zou zijn. Nooit gedacht dat dit zo zou eindigen. De wereld is zwart, maar veel vragen worden beantwoord. Nooit gedacht dat jij het probleem zou zijn. Jij wie altijd zo dicht bij mij stond. Wie mij ook kende achter het masker. Mijn steun en toeverlaat. Jij wou het niet zien….

En daardoor ben ik nu hier. Alleen. Op reis naar het witte licht. Ik moet weer op reis naar het verleden waar het allemaal begon, maar nu zonder jou.

*Ik ben 21 jaar en ben momenteel zwaar depressief door de vele gebeurtenissen achter elkaar... In die tijd heb ik ook 4 jaar een relatie gehad.

Edit: Een zin toegevoegd
Als dit beter ergens anders hoort. Verplaats het maar..

Laatst bijgewerkt door Astaloca op 13-02-13 01:46, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 13-02-13 01:17

Geplaatst: 13-02-13 01:17

Oh jeetje toch das zeker niet leuk en heel onprettig , ik heb zelf ook een depressie gehad en hoop het nooit meer mee te maken, ik ben weer vrolijk mede door medicijnen die het wat makkelijker maken. Maar meid vecht door als je weer een beetje puf krijgt, je kan dit maar luister goed naar jezelf. En schaam je er niet voor. Heel veel sterkte

**Geplaatst**: 13-02-13 02:03

Re: Depressie

Geplaatst: 13-02-13 02:03

Ik ken het, ben ook echt zwaar depressief 'geweest', elke dag voelde zwaar en elke dag wou ik niet opstaan, omdat ik niet de kracht, energie en zin had om aan die dag te beginnen. Elke dag opnieuw. Ik weet hoe zwaar t kan zijn.
En hoe alleen en eenzaam je je kan voelen.

Ik hb toen ook medicijnen gekregen om me een steuntje in de rug te geven, et steuntje dat ik mezelf niet geven kon. Daardoor is het wel stukken beter gegaan

Als je verder een luisterend oor nodig hebt of het erover wil hebben, m'n pb box staat open.

**Geplaatst**: 13-02-13 13:55

Re: Depressie

Geplaatst: 13-02-13 13:55

Pfff herkenbaar!
Het is voor andere ook heel moeilijk om met een depressief iemand om te gaan.

Nomineer dit bericht ×