kitag1rl schreef:@ Shenavallie: Word je zoontje er mee gepest? Dat lijkt me namelijk vreselijk..
Ik ben wel altijd bang geweest dat mensen denken dat ik iets besmettelijks heb op/aan mn handen, omdat het er zo raar uit ziet in de zomer.. gelukkig heeft er nooit iemand iets vervelends over gezegt, en is het meer mijn gevoel..
Hij wordt wel erg aangestaard, maar zelf geeft hij er - gelukkig - niet zo om. Alleen als mensen gaan staren, dat vindt hij vervelend. Hij heeft liever dat iemand vraagt wat hij heeft, zodat hij het kan uitleggen, dan dat men op een afstand gaat staan kijken en met iemand anders erover gaat praten. Hij noemt het soms zelf met een gekke bek de "vlektyfus".
Op mijn werk zie ik ook geregeld mensen met vitiligo en men is altijd erg blij dat ik er niet op reageer alsof ze "vies" zijn. Ik herken het wel dat je zegt dat mensen denken dat je iets besmettelijks hebt (er wordt mij ook regelmatig gevraagd of mijn zoon ziek is en er is zelfs een keer gevraagd of het niet overdraagbaar is
), maar als je er in je (directe) omgeving mee te maken hebt, dan kijk je er heel anders naar. Toch moet ik wel bekennen dat ik "graag" bij een ander kijk hoe het proces zich bij hem/haar heeft ontwikkeld. Puur om te zien of er overeenkomsten zijn of om te zien hoe het mogelijk zou kunnen worden. Door het gewoon te benoemen en dan met name door te zeggen dat mijn zoon het ook heeft, neem je bij de ander al snel de onzekerheid weg.