Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-13 08:05

'Tips' voor bijwonen crematie?

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-13 08:05

Hoi bokkers,

Ja, misschien een beetje raar onderwerp, maar ik ben erg gestresst/nerveus.

Dit is de eerste 'grote' crematie die ik bijwoon. Ik ben 1x naar een crematie geweest van iemand die ik zowaar bijna niet kende. Maar ik heb het hardst gejankt :')

Ik probeer me rustig te houden, maar dan als de muziek komt, barst ik echt in tranen uit, en niet zo'n beetje ook

Ik schaamde me daar een beetje voor maar kon gewoon niet ophouden

Hebben jullie misschien wat 'tips' om deze keer mezelf een beetje fatsoenlijk bij elkaar te houden?

**Geplaatst**: 11-01-13 08:07

Geplaatst: 11-01-13 08:07

Niet

Gewoon jezelf zijn en als jij hard wil huilen moet je dat vooral doen.

Ik heb juist hoe meer je je er tegen verzet hoe harder ik ga huilen.

Sterkte!

**Geplaatst**: 11-01-13 08:09

Re: 'Tips' voor bijwonen crematie?

Geplaatst: 11-01-13 08:09

Niet schamen, niet inhouden. Gewoon jezelf zijn en als huilen daarbij hoort, dan is het helemaal niet erg. Je zult vast niet de enige zijn.

Heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 11-01-13 08:09

Geplaatst: 11-01-13 08:09

Allereerste gecondoleerd.

pepermuntjes eten....aan iets anders denken etc.

Maar waarom mag je niet huilen? Daar is een crematie toch voor. Kende je deze persoon wel beter?

Kortom je kunt je emoties en gevoelens niet zomaar uitschakelen, daarbij komt ook nog dat het versterkt wordt omdat er in je omgeving allemaal mensen zijn met hetzelfde gevoel en emoties.
Dan wordt het van jezelf nog versterkt.

Verder heb ik geen tips voor je. Je moet het over je heen laten komen en zeker je gevoelens niet op gaan kroppen, want dan krijg je er later last van!

**Geplaatst**: 11-01-13 08:12

Geplaatst: 11-01-13 08:12

Is helemaal niks om je voor te schamen !

't Is veel dapperder om jezelf te durven zijn en je emoties te tonen en misschien een troost ... niemand let op je hoor, iedereen is op zo'n moment veel meer met zijn/haar eigen gedachten en emoties bezig :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-01-13 08:12

Geplaatst door de TopicStarter : 11-01-13 08:12

Dank jullie wel.
Ik ben juist helemaal niet zo'n 'jankerd' (zou ik eigelijk wel moeten zijn, ik krop altijd alles op), maar muziek maakt heel veel los in mij, en dan komt alles er in 1x uit, wat dan niet in stilte gaat

En dan schaam ik me een beetje..

Het is de vader van mn beste vriendin, dus ja, ik kende hem wel beter. Een geweldig mens was het :(:)

Ik moet trouwens zowiezo eigenlijk meer maling aan gaan hebben wat andere mensen van me vinden heb ik door..

**Geplaatst**: 11-01-13 09:23

Re: 'Tips' voor bijwonen crematie?

Geplaatst: 11-01-13 09:23

Ik heb hier het zelfde probleem. De combinatie van sfeer, muziek is bij mij altijd de reactie huilen. (normaal krop ik ook alles op)
Je kan er niets aan doen, en het is een logische reactie!

Heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 11-01-13 09:26

Re: 'Tips' voor bijwonen crematie?

Geplaatst: 11-01-13 09:26

Wat anderen zeggen: jezelf zijn

En ik snap best hoor dat je heel verdrietig was op de andere crematie, zelfs als je iemand niet goed hebt gekend kun je wel heel verdrietig zijn voor bvb de directe familie of vrienden.

**Geplaatst**: 11-01-13 09:29

Re: 'Tips' voor bijwonen crematie?

Geplaatst: 11-01-13 09:29

Ik voel de emoties van anderen altijd nogal aan bij dat soort dingen, dus ik zit ook altijd collectief mee te janken.

Probeer het te laten gaan, dan gaat het vaak toch wat 'ontspannener' dan grote snik en schreeuwpartijen zeg maar

**Geplaatst**: 11-01-13 09:29

Geplaatst: 11-01-13 09:29

Zeker bij de crematie van de vader van je beste vriendin mag je best huilen :(:)

Hij was dan ook nog betrekkelijk jong, neem ik aan?

**Geplaatst**: 11-01-13 09:32

Geplaatst: 11-01-13 09:32

gewoon jezelf zijn, je zou eventueel bij de drogist resque druppeltjes kunnen halen, dat je vooral van binnen gewoon iets rustiger blijft.
maar dat ik meer voor jezelf als om je in te houden hoor!
maar mijn moeder nam dat bij de crematie van mijn oma, omdat ze graag het verhaaltje rustig wilde kunnen vertellen, zonder constant te moeten huilen, en dat is gelukt dus het helpt wel een beetje.

Laatst bijgewerkt door Luf_Midnight op 11-01-13 09:32, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-01-13 09:32

Geplaatst: 11-01-13 09:32

Ik had het van de week nog. Crematie van de vader van een vriend en oud klasgenootje (broer en zus) van mij. Ik heb de beste man nog nooit gezien of gesproken, maar de combinatie tussen sfeer, muziek en het feit dat ik het zo zielig (misschien niet het beste woord) voor hen vond dat zij hun vader waren verloren maakte dat bij mij de waterlander ook tevoorschijn kwamen.
En ik moet zeggen, ik heb meerdere van mijn (mannelijke

)vrienden ook een traantje weg zien pinken. Ook zij hebben deze man voor zover ik weet nog nooit ontmoet.
Je bent niet de enige, gewoon laten gaan

**Geplaatst**: 11-01-13 09:35

Geplaatst: 11-01-13 09:35

Heel herkenbaar! Zelfs als ik de overledene niet goed ken (oudes van collega's bv.) heb ik er moeite mee. Dat komt deels door de sfeer (en ja, de muziek is daar zeker een deel van) en deels doordat je ook op dat momente stilstaat bij je eigen ervaringen en gevoelens. Je bent dus gewoon meelevend en ik vind dat een goede eigenshcap.

Ik heb altijd ruim voldoende papieren zakdoejes mee. Ik laat tranen gewoon rollen, ik weet dat ik die kan afvegen en het voorkomt dat ik te makkelijk 'geluid' maak want dat vind ik vervelend. En iets om op te zuigen zoals pepermuntje of zuurtje helpt inderdaad je ook je gezichtsspieren in bedwang te houden.

Veel sterkte maar het is goed om te gaan!

**Geplaatst**: 11-01-13 09:36

Geplaatst: 11-01-13 09:36

Voel met je mee. Niet dat ik uitbundig zit te huilen, maar ik heb het wel altijd erg moeilijk. Maar goed ik zit er niet voor mezelf, dus ik sleep me er altijd wel doorheen.
Zakdoekjes mee, veel naar het plafond staren, hopen dat er niemand tijdens zijn of haar speech begint te huilen en hopen dat er "vreselijke" muziek gedraaid wordt.

En anders moet je maar huilen, je bent inderdaad zeker niet de enige die hier en daar een traan laat vallen. Het is niet anders.

Sterkte!

**Geplaatst**: 11-01-13 09:41

Re: 'Tips' voor bijwonen crematie?

Geplaatst: 11-01-13 09:41

Ik zit ook altijd keihard te janken..
Idd de combi van de muziek en de sfeer, ik kan het dan echt niet droog houden..

Bij de begrafenis van de moeder van mijn beste vriendin ook, ik moest zó hard huilen!
Vooral als ik er dan aan dacht dat mijn vriendin pas 13 (of 14) was!
Moest er niet aan denken dat mijn moeder toen was overleden..

Bij de begrafenis van mijn tante heb ik bijna zitten hyperventileren omdat ik zo wanhopig de tranen aan het inhouden was..
Daarna maar lekker laten lopen, kan mij het schelen, je bent echt de enige niet!

Ik wil je heeeel veel sterkte wensen!

**Geplaatst**: 11-01-13 09:41

Geplaatst: 11-01-13 09:41

Juist omdat je aangeeft normaal op te kroppen zou ik het lekker laten gaan als je voelt dat je moet huilen! Lekker alles laten gaan. Schaam je vooral niet en wees jezelf!

**Geplaatst**: 11-01-13 09:42

Geplaatst: 11-01-13 09:42

Schaam je niet voor je verdriet hoor. Laat maar gaan, daar is zo'n afscheid toch voor? Misschien is het een tip om goede waterproof mascara/eyeliner te gebruiken die dag (mocht je dat überhaupt gebruiken) anders ziet het er meteen zo dramatisch uit

Sterkte, ook voor je vriendin :(:)

**Geplaatst**: 11-01-13 09:42

Geplaatst: 11-01-13 09:42

Herkenbaar. Ik heb er ook een hekel aan, ik verwerk verdriet liever in mijn eentje dan midden in een zaal met snot en tranen en alles wat er bij komt kijken :')

Bij de laatste crematie waar ik bij was heb ik geprobeerd om de emoties wat meer onder controle te houden door bakstenen te gaan tellen, of knoesten in het hout. Maar ja, op een gegeven moment raak je uitgeteld. En dat is dan natuurlijk nét als het kleindochtertje van 8 jaar oud huilend een stukje op de piano gaat spelen voor opa. Pff.... Ik denk dat je vooral moet accepteren dat je er hoe dan ook verdrietig gaat zitten zijn, en dat je je daar absoluut niet voor hoeft te schamen.

**Geplaatst**: 11-01-13 09:46

Geplaatst: 11-01-13 09:46

Om heel eerlijk te zijn vindt ik keihard gaan huilen met geluiden erbij op een crematie van iemand die je niet of amper kent een beetje dubbel.

Stel een naaste van jou een heel dierbaar persoon overlijd. Jij en je andere naasten hebben daar veel verdriet van, hebben een groot deel van jullie leven gedeeld met de overledene. Hebben met zorg de crematie geregeld, en dan zit er iemand op de banken er achter waarvan je weet dat die geen binding heeft met die persoon snoeihard te snikken en te snotteren. Ik vind dat dubbel, en denk dat ik me vraagtekens erbij zou hebben. (Het gaat immers niet eens om de overledene want die kan die persoon niet missen) waarom dan harder huilen dan diegene die dat wel doen?

Aan de andere kant denk ik leven en laten leven. Doe waar je je goed bij voelt en hou je niet in. Beetje dubbel.

**Geplaatst**: 11-01-13 09:51

Re: 'Tips' voor bijwonen crematie?

Geplaatst: 11-01-13 09:51

Rustig ademhalen.

Het is echt niet erg als je in huilen uitbarst en ik denk niet dat iemand je daar raar voor gaat aankijken.

**Geplaatst**: 11-01-13 09:52

Geplaatst: 11-01-13 09:52

Je weet nooit hoeveel verdriet een ander heeft, Daphne ...
Misschien roept een dergelijke situatie bij een persoon wel gruwelijke beelden of ervaringen uit het verleden op ?

**Geplaatst**: 11-01-13 09:54

Geplaatst: 11-01-13 09:54

Het is ook dubbel, maar dat wil nog niet zeggen dat je je in kunt houden. Ook op mij hebben crematies, uitvaarten en kerkdiensten (afgelopen jaar maar liefst 7 bijgewoond) voor een overledene de uitwerking dat de waterlanders los komen, vooral op de momenten dat een nabestaande iets moois verteld en daarbij zelf in huilen uitbarst. Ik kan dat zo makkelijk projecteren op mezelf. Er wordt niet voor niets gezegd: op een begrafenis begraaf je je eigen doden. Of ik de overledene nu ken of niet en hoe koel en beheerst ik in het normale leven ook ben, op dat moment nemen de emoties de overhand.

Toevoeging, je vroeg natuurlijk om tips

Ik heb er maar 1: neem genoeg zakdoeken mee en ga niet vooraan zitten als je je niet zeker voelt.

Laatst bijgewerkt door Kaka op 11-01-13 09:56, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-01-13 09:55

Geplaatst: 11-01-13 09:55

Als je nerveus raakt van hoe je zal reageren, zou je wat valeriaan van vsm kunnen halen, dit maakt je wat rustiger. Sterkte.

**Geplaatst**: 11-01-13 09:56

Geplaatst: 11-01-13 09:56

Het kan zo maar zijn dat dit soort bijeenkomsten emoties bij jou oproept die je (zoals je zelf zegt) hebt opgepropt. Het geeft helemaal niet dat jij die emoties laat gaan, gooi de sluizen maar open. Ik zou wel proberen te 'voelen' (klinkt zo Oprah... maar ja...) waar het verdriet vandaan komt. Misschien is dit toch een moment om bij stil te staan.

**Geplaatst**: 11-01-13 09:56

Geplaatst: 11-01-13 09:56

Das wel een beetje kort door de bocht DaphneR93... Je hebt er zelf niet altijd invloed op in hoeverre je moet huilen of niet. Ook al huilt de familie zelf veel minder, daar kan jij niks aan doen. En de mate van huilen geeft ook niet aan hoe groot je verdriet is!
Zelf huil ik ook zomaar. Ik ben een keer geschrokken, omdat ik alleen zou condoleren en dan weer weg zou gaan. Bleek dat de overledene midden in de kerk in een open kist lag. Hier was ik niet op voorbereid... Ik had hier gedurende de hele dienst verschrikkelijk zitten snotteren en tranen liepen over mijn wangen. Bleek dat een andere collega precies hetzelfde voelde en wel blij was dat ik dit ook had.
Kortgeleden hebben we de crematie van mijn tante moeten meemaken. Ik merk wel dat hoe ouder je wordt, hoe makkelijker dat je dingen een plaatsje kunt geven. Hoe vervelend de situatie soms ook is...
Maar wanneer de muziek begint te spelen en je begint na te denken, idd hou dan de zakdoekjes maar gereed...
Sterkte in ieder geval TS!

Nomineer dit bericht ×