Ongeveer 4 maanden geleden (12 september 2012) heb ik samen met mijn verzorgpaard een lelijke val gemaakt. Paardjelief (Haflinger) struikelde tijdens de galop waarbij we een koprol gemaakt hebben en hij uiteindelijk met een flinke klap met zijn kont op mijn been is beland, helaas door de val lag mijn voet van me andere been precies onder mijn been en werd dus mijn been even geplet tussen voet en paardenbil...
Heb aan mijn voet gelukkig niks overgehouden, maar merkte gelijk dat het niet lekker zat in mijn been.. Toch zo eigenwijs als ik ben opgestapt (na een half rondje in de bak gelopen te hebben, wat me te veel pijn ging doen toch opgestapt
ook altijd van mijn vader geleerd ‘val je er af, stap je gelijk weer op’ ) Nou na 2 rondjes stap en een nog geen half rondje draf toch maar afgestapt door een flinke pijn en naar de stallen gestrompeld. Daar zagen ze de pijn op mijn gezicht en werd pony uit mijn handen getrokken want ik zou moeten gaan zitten. Echter heb ik pony terug gepakt en duidelijk gemaakt even in beweging te willen blijven en pony zelf wel te kunnen afzadelen (hier heb ik ipv 3min 15min overgedaan..). Pas toen ik even alleen was hield ik het niet meer, kwamen de tranen en maar mijn moeder opgebeld of ze me wilde halen want om nog 15min naar huis te fietsen terwijl ik nog geen 100 meter kon lopen zag ik niet zo zitten.. Mijn moeder is nog nooit zo snel op stal geweest, en zelfs mijn broertje kwam spontaan achter zijn pc vandaan om mijn fiets naar huis te rijden (wel heel lief natuurlijk
)2 dagen ben ik ziek thuis gebleven omdat ik niet kon lopen. Zat een flinke zwelling op mijn been, die heerlijk alle kleuren heeft gehad, volgens mijn moeder zou die zwart worden maar gelukkig was dit niet het geval.
Lopen ging wel weer, niet te lange stukken achter elkaar maar het ging. Dus weer naar stage en de zaterdag weer gewoon achter de kassa bij de Jumbo.
Werken ging goed, maar pijn bleef. Toch maar even langs de dokter, deze heeft mij na 3sec. naar mijn been te kijken door gestuurd naar het ziekenhuis omdat ze vermoede dat mijn kuitbeen gebroken zou zijn… dus ik daar op de fiets naar toe
Op de foto’s was niks te zien, volgens de arts was het wat gekneusd en moest met 6 weken toch wel over zijn.Dus ik de volgende dag toch ook maar weer gaan paardrijden, zadel zag ik niet zitten (is precies de plek waar de beugelriem zit) dus zonder zadel wat rond gehobbeld. Draf voelde ik op dat moment de pijn scheuten nog door mijn been heen vliegen dus maar niet te veel gedaan.
Maar Inmiddels 17 weken verder, heb ik nog altijd veel last van mijn been.
Lopen gaat prima, werk sinds de 2e week ook weer 5 dagen per week + 1 dag bij de Jumbo achter de kassa, en rijd weer gewoon 1 tot 4x paard per week.
De hele maand december ben ik 6 dagen per week op stal en rijd ik minimaal 3x per week (tot 5x per week) en dat gaat zonder zadel bijna altijd goed, maar stap toch nog wel eens af door te veel pijn.
Als ik met mijn hand over de plek heen ga voel ik een normaal pijn niveau wat goed te verdragen is, maar zodra ik ook maar iets druk zet komt het tegen mijn pijn grens aan. Ook bv. Mijn been scheren over deze plek doet te veel pijn (en dan zet ik geen druk!) en voelt het net alsof je een rotte appel schilt en je alles dus mee trekt..
Heb voor aankomende maandag een nieuwe afspraak bij de huisarts geplant, maar ben benieuwd wat jullie denken/vinden.
Is het gebruikelijk dat een kneuzing zo lang te duurt en hoor je er dan nog zoveel last van te hebben?
Ook de lessen die ik volg met hem zijn gebasseerd op mijn zit met aanvulling van been.