Ik herken me hier zelf ook heel erg in.
Al jaren ben ik vermoeid, had als kind altijd bloedarmoede maar bij bloedtesten vorig jaar kwam dat er dit keer niet uit. Mijn bloedsuiker was wel wat te hoog, maar dat was volgens de HA niet ernstig en ik hoefde er ook niets aan te doen. Op aandringen van andere mensen die hetzelfde te horen hadden gekregen en later WEL diabetes kregen ben ik toch begonnen op m'n voeding te letten, voornamelijk minder suiker en snelle koolhydraten eten.
Maanden geleden kreeg ik een opgezette schildklier, die dan weer meer, dan weer minder opgezet was. Ook pijnlijke gewrichten, constant vermoeid, hartkloppingen, pijnlijk koude handen en voeten en pijnlijke spieren. Ook werd m'n rug weer minder (had al scoliose, spit en ischias gehad en had het gevoel dat de ischias langzaam terugkwam). Ik ben toen naar een Fysius fysiotherapeut gegaan en die raadde me aan om een MRI te laten maken en ook (weer) terug te gaan naar de HA voor een beter onderzoek van de rest van m'n klachten. MRI was goed (m'n rug was ook veel beter met de fysio
) en ik kreeg een echo van m'n schildklier en bloedonderzoek. Uit de echo kwam eigenlijk niets naar voren en m'n bloed was ook oke. Volgens mij is voor mijn schildklier alleen m'n TSH gemeten (die was netjes in het midden) en niet de T3 en T4.
Verder was er een algemeen bloedonderzoek gedaan en nog wat punten die ik helaas niet meer weet.
Ondanks de goede uitslag (gefeliciteerd...je bent gezond!
) toch een beetje teleurgesteld. Ik VOEL me nog steeds als voor het onderzoek en heb nog steeds een opgezette schildklier al wordt ie wel wat minder. Mijn eerste hond was altijd vermoeid en wat dikker totdat na 2 jaar (!!) getest werd op de werking van z'n schildklier: hij had een niet tot nauwelijks werkende schildklier. Hij kreeg medicatie en binnen 1 week was hij compleet veranderd! Na 1 dag merkte we al verschil, maar na een week kon hij alles weer en zat vol energie.
Ik had dus eigenlijk ook gehoopt op dat pilletje.
Maar goed, ik heb ook een behoorlijke stresstijd achter de rug. Begon allemaal met de verminderde gezondheid en bijkomende (emotionele) stress van mijn lievelingshond Ninja in december 2011. Ze liet me weken lang niet meer slapen 'snachts en ik zag ook behoorlijk op tegen het uiteindelijke inslapen. Na haar dood op 17 juni ging het qua slapen wel beter, maar had ik toch een emotionele "breakdown", vooral ook omdat ik het jaar daarvoor m'n pony Victor moest laten inslapen. (Verdorrie...zit alweer te janken
)
Ook werd het thuis allemaal druk en werd ik daar weer gestressed van, allemaal niet echt goed voor een goede gezondheid en lekker in je vel zitten. Tel daar bij op m'n fulltime werk, ploegendienst, 2x per week naar de fysio racen in mijn spaarzame vrije tijd (reistijd 2 uurtjes x 2) en diverse keren naar het ziekenhuis/dokter met bijbehorende stress (ook weer goed geregeld in mijn vrije tijd) en het is nog een wonder dat ik überhaupt functioneer! 
Wat ik zelf probeer om me weer wat beter te voelen:
-proberen zo actief mogelijk te zijn, ook al ben ik erg vermoeid.
-zo gezond mogelijk te eten en suikers/snelle koolhydraten te vermijden (erg moeilijk voor een chocolade- en chipsverslaafde als ik)
-proberen zo regelmatig mogelijk te leven, ook al is dat moeilijk bij ploegendiensten.
-als bovenstaande niet het gewenste resultaat heeft en/of mijn schildklier blijft opgezet, dan wil ik betere bloedtesten incl T3 en T4.
En natuurlijk proberen de stress tot een minimum te beperken! 
Edit:
Ook ik had last van krampen in m'n benen en krachtverlies in zowel benen als armen. M'n fysiotherapeut wilde daarom een MRI-scan om zeker te weten dat er niets knel zat, wat gelukkig niet zo was. Bij mij komt het last hebben van (vooral) mijn beenspieren ook doordat m'n rug (houding) nu verandert door de therapie. Ik moet als het ware weer "opnieuw leren lopen". Erg overdreven gezegd hoor, ik kan wel gewoon lopen.