Sinds eind november ben ik wat aan het kwakkelen. Gewoon hetzelfde als er in de omgeving heerst, 2x een lichte buikgriep, snot en snot verkouden, paar keer naar huis gegaan vanwge flinke buikkrampen (en ook rugkrampen) wat resulteerde in overgeven. Naar mijn idee gewoon wat griep verschijnselen. Mijn weerstand is echter nog altijd beneden pijl, wat ik kan merken aan mijn tandvlees (mijn mond doet dan altijd zo'n pijn). Dat is nu al een tijdje aan de gang, logisch dat ik het een en ander dat heerst opvang.
Lage weerstand komt vooral door het verrot slapen, om wat nare redenen thuis, evenals wat stress iop het werk. Dat ging begin deze week weer een stuk beter (en daarvoor had ik homeopatische slaaptabletjes, al werkt het maar tussen mijn oren
). Helaas de 1e door mijn rug gegaan (spit) waardoor afgelopen nachten ook behoorlijk k*t slapen was, maar vandaag gaat het een stuk beter (fysio en pijnstillers), dus ga er vanuit dat ik dekomende dagen mijn slaap weer kan bij pakken. Maar ondertussen is de weerstand nog niet heel erg verhoogd en loop ik nog met stomme verkoudheden, dichte holtes etc. Ik heb al wat dingetjes gekocht voor een 'boost' (euchinacea) in de hoop dat het weer beter wordt. Want met goed slapen, gaat het vast snel weer beter. Aldus ik.
Echter, zegt een hoop uit mijn omgeving waarom ik niet naar de dokter ga. Ik zie er het nut niet zo van in, omdat ik weet waar het vandaag komt; niet goed slapen, en ik hoop dat het daar zo mee is opgelost. Maar ben ik nu zo eigenwijs, of moet ik toch eens richting de dokter? Mijn lichaam is wel 'op' blijkbaar van al het werk, heb mij nog nooit zovaak ziek gemeld als afgelopen maand
Maar met rust en slapen kom ik er wel weer. Toch?
Wat zouden jullie doen? Volgens mij ook niet echt veel 'dokter-mensen' toch?