Zo'n 2 maanden geleden (na 3 jaar pijn te hebben gehad) is dit bij mij geconstateerd. Daarbij had ik veel te korte hamstrings en platvoeten. Ik heb nu steunzolen gekregen en 2x in de week fysio voor krachttraining en de belastbaarheid te verhogen. Ook moet ik eens in de zoveel tijd terug naar de sportarts, die dan weer vanalles onderzoekt!
Wie heeft of had dit ook? En hoe lang duurt (heeft het geduurd) bij jullie? Ik ben zeer benieuwd!
Miryamk
Berichten: 5247
Geregistreerd: 09-03-07
Woonplaats: DPS
Geplaatst: 15-12-12 10:33
Mijn dochter heeft het ook. Heeft eerst oefeningen meegekregen van de huisarts maar die hebben niet voldoende geholpen. Ze gaat nu naar de fysio om te kijken of die de klachten kan verminderen. Dus ik lees graag even mee of er hier nog bruikbare tips voorbij komen.
Ik heb het ook (al noemden ze het bij mij RPCP, weet niet of dat nog verschil uitmaakt). Na veel oefenen bij de fysio enzo weinig vooruitgang, spieren waren sterk genoeg. Daarna een periode getaped, ik tape nu nog steeds als ik er last van heb en dat werkt eigenlijk heel goed. Maar het blijft gewoon een zwakke plek. Succes!!
Ik heb er jaren last van gehad (wel meer dan 10 jaar). Allerlei therapïen gehad, oefeningen, tapen. Maar ik bleef de pijn houden. De huisarts heeft me jaren afgescheept, totdat ik zelfs bij enkel lopen zo'n pijn had. Ik ben naar de huisarts gegaan en gezegd dat ik een doorverwijzing wilde voor de het ziekenhuis, daar heeft een chirurg naar mijn knieën gekeken. (Als ik rechtop stond wezen mijn knieschijven naar elkaar, zijn conclusie: schele knieën ) Het kon operatief hersteld worden, maar daarop was maar 10% kans dat het niet terug zou komen, een loopkoker voor 6 weken en daarna ruim een half jaar revalideren. Dus ben ik uiteindelijk toch uitgekomen bij fysiotherapie, maar dan op een centrum waar mensen moeten revalideren na een operatie. Het was loodzwaar, 2x per week gedurende 1,5 uur, zo'n 3 maanden lang. Maar ik moet zeggen, het heeft z'n vruchten afgeworpen. Ik heb nog maar zelden last.
Een belangrijke oefening, die steeds verder uitgebreid werd: Op de onderste traptrede gaan staan op één been en dan steeds door je knie gaan, maar er dan vooral op letten dat zowel je onderbeen als je bovenbeen recht blijft. Later kreeg ik daar gewichtjes bij, moest ik een bal gooien, trede op en afstappen, en zelfs een wiebelende 'trede'.