Geplaatst Ik begon op iets meer dan 155 kilo (ja, veel en veel te zwaar, gewoon ongezond). Door een aantal trauma's etc had ik mezelf opgesloten in huis en propte mezelf vol met "troosteten". Uiteindelijk traumatherapie gehad en voorzichtig begonnen met afvallen door middel van thuis sporten en gezond en regelmatig eten.
In het begin ging het enorm snel, maar toen ik rond de 100 kilo zat, werd het toch wat moeilijker. Uiteindelijk een paar maanden gejojo'd en toen een dieetiste ingeschakeld. Die had een hoop nieuwe inzichten waar ik niet aan had gedacht
Ondertussen ga ik niet meer naar de dieetiste omdat het me toch een gevoel van "druk" gaf en ik raakte er heel stom gestresst van. Ook de weegschaal heb ik de deur uitgemikt en een keer in de zoveel tijd ga ik even bij mijn ouders langs om de weegschaal te kapen 
Op die manier was voor mij de druk eraf en dan gaat het stukken makkelijker.En vanochtend na drie maanden weer eens op de weegschaal gestaan en eindelijk! Mijn streefgewicht was 65 kilo en vanochtend zat ik op 64.1!!
Ik ben normaal gesproken niet iemand die heel trots een topic opent, maar dit moest ik van blijdschap toch even kwijt
Misschien dat ik nog door ga tot de zestig, maar het is voor mij nu belangrijker om niet te gaan jojo'en en toch gezond te blijven eten Ik heb namelijk nog steeds af en toe de neiging om eens flink te proppen Nooit gedacht dat het zou lukken, maar eindelijk is het zover!!!
Wat goed van je 
Wat een heerlijk gevoel moet dat zijn voor je! Geniet ervan, dat heb je zéker verdiend!! 
