Rebel_Jits schreef:In de extreme variant: is het dan niet natuurlijker om dier en mens te laten overlijden aan iets wat ze oplopen (bijv hartstilstand, koliek)?
Het is maar hoe ver je hierin gaat. Ik ben van mening dat als iemand nog gezond is, maar bijv een zere heup heeft door slijtage, dat je deze prima kan vervangen en dat zo'n mensje dan zonder pijn leeft tot haar laatste dag. Kort door de bocht: gebrekkig mag, maar als het even kan, wel zonder pijn.
Ben ik het helemaal mee eens!
Als ik kijk naar mijn grootouders, die vallen wel onder de categorie 'oud' (83) en 'gebrekkig' (één met een versleten heup & hartproblemen, de ander met een dementie in een verder stadium) maar dat mag er toch ook zijn, dat hoort bij het leven? En gelukkig zijn we als mens zijnde de laatste decennia zover ontwikkeld dat we iemand's laatste jaren nog wel aangenaam kunnen maken.
Oma kan wegkwijnen op de bank of oma kan naar dagbesteding en doet daar dingen op haar niveau in haar eigen mistige wereld en dat vindt ze hartstikke leuk. Opa kan hartproblemen houden en daardoor ademproblemen, maar kan ook een operatie ondergaan en een halfjaar later weer saxofoon spelen in zijn geliefde orkest. De kwaliteit van hun leven is dankzij de gezondheidszorg zodanig verbeterd dat ze wat mij betreft voorlopig 'nog niet hoeven te gaan'.
Ik vind de spreuk 'Als leven lijden wordt, is sterven een gewin' erg van toepassing op dit soort situaties. Echter verschilt het per persoon wanneer het zover is en wie zijn wij om te oordelen over een ander dat het 'ten koste van alles' gerekt moet worden? Waarom niet, als er nog kwaliteit van leven is?