
Op 1 februari (teruggezocht in mijn berichtengeschiedenis, waar Bokt al niet goed voor is
) werd ik 's ochtends wakker met ontzettende pijn in m'n schouder. Met heel veel moeite me aan weten te kleden en naar stage gegaan. In de bus deed elke hobbel pijn en bewegen kon ik 'm niet. Dus de dokter maar gebeld voor een afspraak, waar ik die middag gelijk terecht kon.Zij dacht dat het een (pees)ontsteking zou zijn en ik kreeg Ibuprofen mee. 3x daags één innemen. Tsja, achteraf niet zo gek dat ik die week bijna geen last meer gehad heb..
Helaas, toen m'n ibu "kuurtje" afgelopen was was het niet over. Niet zo erg meer dat ik helemaal niet meer kon bewegen, maar de zeurende pijn is eigenlijk altijd aanwezig geweest sindsdien.
Ik ben toen naar een schouderfysiotherapeut gegaan. Er is hier een Rijnland Schoudernetwerk en daar zijn hun op aangesloten. Zij dacht aan een geblokkeerd AC gewricht.
Oefeningen gekregen, schouder stabiliseren en later ook intapen. Intapen leek wel even te helpen, maar zodra ik de tape gewend ben of het er weer afgaat komt het gewoon weer terug. En op een gegeven moment is het klaar, kunnen ze niet strakker meer tapen. Ondertussen loopt het aantal behandelingen die ik gehad heb ver over het aantal waarvoor ik verzekerd ben. Dit is opzich niet erg, is het nodig is het gewoon nodig natuurlijk.
Maar we zijn nu dus 8,5 maand verder en ik heb eigenlijk weinig verbetering gemerkt. Ik doe de oefeningen die ik krijg braaf, probeer op te letten met paardrijden en met de repetities van de fanfare + dweilorkest waar ik inzit ontlast ik m'n schouder ook zoveel mogelijk. Paardrijden doe ik 2 tot 3x per week. Op woensdagavond rij ik sowieso want dan heb ik les. Vrijdag en zaterdag zijn mijn "verzorgdagen" en dan kijk ik het even aan. Veel pijn = longeren, grondwerken of gewoon lekker knuffelen. Ik rij western en m'n verzorgpaard is prima op een lang teugeltje te rijden, maar wil ik echt gaan trainen zal ik haar toch wat meer op moeten pakken en dat gaat niet altijd. Frustrerend.
Morgen moet ik weer naar de fysio en ga ik eens aankaarten of er niet eens verder gekeken moet worden. Zeker aangezien bijkomende klachten; krachtverlies, tintelingen en een slapend gevoel in m'n pink en ringvinger, gevoelig op de plaatsen waar het bot vlak onder de huid ligt (sleutelbeen, schouderdak en schouderblad), moe gevoel in m'n bovenarm en bewegingsbeperking + pijn bij bewegen. Wat ik zo raar vind is dat er gewoon totaal geen aanwijsbare oorzaak te vinden is. Op het moment ben ik er gewoon een beetje klaar mee.
Zo, nu ben ik weer klaar met zeuren
Het lucht in ieder geval op het even van me af te schrijven.Zijn er nog meer mensen met zulke klachten die er ook weer af gekomen zijn? (eraan komen is toch altijd een stuk makkelijker dan eraf
) 
Op het paard ook rechtop, soms heb ik de neiging om met sturen iets naar links of rechts te vallen maar daar zijn we hard mee bezig met les. Zit ook niet gespannen.
gelukkig hier geen last van m'n nek..
Maar doe het toch