Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
ik vond het even heel toepasselijk. Mijn neef heeft dit overigens ook. 
hannahaapje schreef:Hey,
ik heb geen PDD-nos maar wel een andere vorm van autisme. Het is inderdaad moeilijk om mee te leren leven. Ik heb ook veel moeite met sarcasme. Maar maak je niet te druk om dat huilen, iedereen verwerkt hun verdriet gewoon op zijn/haar eigen manier.
Ik heb een tip: vertel zo min mogelijk mensen dat je autisme hebt. Alleen slimme en respectvolle mensen kunnen er namelijk mee omgaan. Ik heb vaak genoeg mee gemaakt dat men me heel anders gaat behandelen en dat is naar.
Zit je op een speciale school of op een gewone?

monica08 schreef:hannahaapje schreef:Hey,
ik heb geen PDD-nos maar wel een andere vorm van autisme. Het is inderdaad moeilijk om mee te leren leven. Ik heb ook veel moeite met sarcasme. Maar maak je niet te druk om dat huilen, iedereen verwerkt hun verdriet gewoon op zijn/haar eigen manier.
Ik heb een tip: vertel zo min mogelijk mensen dat je autisme hebt. Alleen slimme en respectvolle mensen kunnen er namelijk mee omgaan. Ik heb vaak genoeg mee gemaakt dat men me heel anders gaat behandelen en dat is naar.
Zit je op een speciale school of op een gewone?
Dit gedeelte sla ik graag af! Ik herken veel in TS haar verhaal door mijn stage en zie daar juist wel positieve reacties als iemand met pdd-nos juist verteld wat diegene voelt of wat niet. Ga uitleggen dat je door pdd-nos anders met je emoties omgaat en dat veranderingen van grote invloed op je zijn. Zo kan je omgeving wellicht om je denken en er met je over praten?
Enne, bovenstaande strip maakt inderdaad veel duidelijk.
En begrip of positieve reacties, mocht ik willen... Maar misschien was mijn tip inderdaad niet helemaal handig, en heeft Jolijn er wel baat bij als mensen weten waar ze last van heeft.