Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-09-12 09:00

Slapeloze nachten door peutertje! Help!

Geplaatst door de TopicStarter : 14-09-12 09:00

Ik ben echt ten einde raad, wanhopig en totaal op!!

2010: krap 35 weken zwanger, alles ging goed en 'ineens' was daar onze dochter. Dolgelukkig .. maar niet mee naar huis.
Ruim 3 weken ziekenhuis, couveuse, warmtebedje enz.
Niet helemaal zoals verwacht, want je wil je kindje gewoon lekker bij je hebben en mee naar huis nemen. Veilig bij papa en mama en in het eigen bedje.

Ze deed het super, maar slapen en doorslapen was nog lastig. Niet meer dan logisch natuurlijk en het hoort er gewoon bij. In het ziekenhuis hadden ze geadviseerd haar lekker dicht bij me te pakken, ze had dit nu nodig.
Dit deden we dan ook. 's avonds nog lekker bij papa of mama op de borst en na de laaste voeding lekker in dr eigen wiegje.

Na 4 maanden ... ze sliep nog niet door.
Na een jaar, ze sliep nog niet door. 2/3 keer troosten snachts was niet vreemd.
Een rotavirus en een ziekenhuisopname, het slapen was dramatisch. Niet alleen snachts werd ze geregeld in paniek wakker, ook inslapen was problematisch.
Langs de osteopaat ... het was iets emotioneels (geboorte, verblijf in het ziekenhuis etc. blijkt 'normaal' te zijn), ik kreeg druppeltjes mee voor dr om afstand te doen van deze gedachte en het leek eventjes te helpen. EVENTJES ....

Inmiddels wordt onze kleine draak alweer bijna 2 en wordt het slapen alleen maar dramatischer. Ze ligt rond half 8 in bedje (van te voren lekker badje, boekje, liedje enz), en gaat tot een uur of 10 tekeer. Tot bedje onder spugen aan toe.
Alles geprobeerd, troosten, uitleggen, minutenregeling, laten huilen ..alles alles. Uiteindelijk valt ze van ellende in slaap om een uurtje of 4 later weer opnieuw te beginnen. Ik ben OP, echt op! Kan het gehuilen, mama geroep en gekrijs niet meer aanhoren.

Wie heeft ervaring of tips?!

**Geplaatst**: 14-09-12 09:01

Re: Slapeloze nachten door peutertje! Help!

Geplaatst: 14-09-12 09:01

Waar slaapt ze overdag?

**Geplaatst**: 14-09-12 09:03

Geplaatst: 14-09-12 09:03

kan je haar niet in je armen in slaap wiebelen en dan op bed leggen??
dr overdag van s,morgens tot s,avonds wakker houden en dan s,avonds op bed leggen??

**Geplaatst**: 14-09-12 09:04

Geplaatst: 14-09-12 09:04

Pff, erg lastig. Kan me voorstellen dat je even helemaal er door zit.

Wat doet ze als je haar later naar bed doet? Dus niet half 8 maar gelijk, hoppa half 10. Slaapt ze dan wel snel in en langer door?

Lichtje aan op de kamer of muziekje wil bij sommige kinderen ook nog wel eens helpen. Maar dit lijkt me geen probleem dat zo simpel op te lossen is.

**Geplaatst**: 14-09-12 09:06

Geplaatst: 14-09-12 09:06

Oei, zo een was ik er ook... Ik was bang in het donker, en was bang dat mijn ouders er ineens niet meer zouden zijn.
Bij mij heeft geholpen 's middags een dutje te doen. Als klein kind verwerk je dan de indrukken van 's ochtends alvast, zodat 's avonds het koppie niet overstroomt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-09-12 09:07

Geplaatst door de TopicStarter : 14-09-12 09:07

Ze doet nog 1 dutje tussen de middag en die doet ze ook gewoon in dr eigen bedje.
Dit gaat 'prima', eventjes wat gesputter en mama roepen. Maar na 10 minuutjes ligt ze heerlijk te slapen.

Nathalietje, dit hebben we met dr gedaan toen ze baby was. En vrees dat dat ook een grote fout is geweest.
Overigens heb ik ook wel eens geprobeerd eventjes bij dr bedje te blijven zitten. Wanneer ze dan weer eventjes wakker wordt en ziet dat je weg bent is het weer een groot drama. Ook niet echt de oplossing dus.
Voor 's nachts is dit al helemaal niet te doen!

Dr dutje tussen de middag heeft ze echt nog nodig, ze houdt het gewoon niet vol.

**Geplaatst**: 14-09-12 09:41

Re: Slapeloze nachten door peutertje! Help!

Geplaatst: 14-09-12 09:41

Is al het medische uitgesloten? Bij onze dochter kwam pas na 2 jaar en ernstige voor van KMA aan het licht...

Verder heeft ze nogal wat te verduren gehad. Allemaal dingen die ze niet begrijpt. Gewoon bij je houden, ook in de nacht. Camping bed naast jullie bed bijvoorbeeld?

**Geplaatst**: 14-09-12 09:51

Re: Slapeloze nachten door peutertje! Help!

Geplaatst: 14-09-12 09:51

Ik kan je frustratie heel goed begrijpen en dat je aan het einde van je latijn zit ook. Niets zo vervelend en moeilijk als een peuter te leren begrijpen, zeker op die leeftijd.
Heb je een nachtlampje? Zo eentje met verschillende kleurtjes. Bij de Ikea heb je leuke lampjes in de vorm een beertje. Misschien vindt ze het te donker?
Gebruikt ze een speentje? Verliest ze die tijdens het slapen? Dat kan ook een reden zijn. Bevestig een reservespeentje aan zo'n speciaal koordje aan haar slaapzak of pyjama. Als ze haar speentje verliest, en weet dat ze een reserve heeft. Bij onze jongste was dat de reden waarom hij 's nachts elke keer brullend wakker werd. Sinds hij een "reservespeentje" aan zijn slaapzak heeft, slaapt hij door.
Wat heeft ze bij zich in bed? Een vaste knuffel?
Hoe staat het bedje? Hebben jullie al eens geprobeerd om die op een andere plek te zetten?

Ik hoop voor jullie dat jullie achter het probleem kunnen komen en dat het goed komt. Succes!

**Geplaatst**: 14-09-12 09:51

Geplaatst: 14-09-12 09:51

Ik zou haar bij me houden. Ze wil gewoon bij jou zijn. Laat haar inslapen terwijl jij er bij bent en zet eventueel het bedje bij jou op de kamer.

**Geplaatst**: 14-09-12 09:56

Geplaatst: 14-09-12 09:56

Ik was precies zo en ik heb de eerste maand van m'n leven ook in het ziekenhuis doorgebracht. Ik deed geen dutjes, ik weigerde alles.

Het enige dat echt werkte was dat ik bij m'n papa mocht slapen als ik wakker werd, dan was ik stil en sliep ik. Soms kon hij me na een uurtje terug in m'n eigen bed leggen, soms merkte ik het en begon alles van voor af aan.

M'n ouders hebben alles met me geprobeerd en niets werkte, ondertussen gingen ze eraan onderdoor. Ze besloten uiteindelijk om er geen probleem van te maken en me bij ze te laten slapen. Naarmate ik ouder werd sliep ik meer en meer in m'n eigen bed, maar ik ben altijd angstig gebleven voor slapen

Ik vind het nog steeds eng om te slapen en heb afleiding nodig om uberhaupt in slaap te vallen.

**Geplaatst**: 14-09-12 10:02

Geplaatst: 14-09-12 10:02

Onze dochter heeft dat ook gehad.
Van kleine baby af aan vaak wakker en niet willen/kunnen slapen.
Haar "probleem" was dat ze gewoon bij ons wou zijn.
Ook in slaap wiegen op schoot en dan in haar bed leggen werkte niet , zodra je haar losliet werd ze 9 van de 10 x wakker.
Ondanks veel kritiek van iedereen hebben we haar op een gegeven moment bij ons in bed laten slapen en wat een rust gaf dat.
We hadden wel haar ledikantje tegen ons bed gezet en als het lukte legden we haar eerst in haar eigen bed en als ze dan wakker werd klom ze zelf bij ons in bed.
Voor haar derde verjaardag hadden we haar een hello kitty bed beloofd, die wou ze erg graag en vanaf die dag slaapt ze zonder problemen in haar eigen bed :Y)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-09-12 12:59

Re: Slapeloze nachten door peutertje! Help!

Geplaatst door de TopicStarter : 14-09-12 12:59

Alles eerst SUPER bedankt voor jullie reacties.
Vind het echt enorm fijn dat jullie zo meedenken!

Benangelique, ik heb haar medisch nooit laten onderzoeken. Wel geef ik het steeds aan op het cb, maar daar zeggen ze dat het 'wel goed komt'.
Hoe herken je een kma? Heel eerlijk gezegd eigenlijk ook nog nooit aan gedacht.

Karijn, nachtlampje hebben we een tijdje geprobeerd. Het leek daardoor of ze niet echt begreep dat ze moest gaan slapen. Vandaar dat we die dus weer even in de kast hebben gezet.
Ze duimt, dus heeft geen speentje. Wel een tutdoekje, die ze soms wel eens kwijt is waardoor ze mama roept. Verder heeft ze nog een lappe pop in haar bedje, verder niks.
Het bedje hebben we nooit verzet. Ze heeft een klein kamertje en eigenlijk is er geen ander plekje. Misschien eens aan mijn creatieve man vragen of hij het eea kan verzetten.
Proberen waard!

Suzanne F: dat is de makkelijkste oplossing ... bij ons in bed, op de kamer evt (hebben we nog niet geprobeerd), maar waar is het 'eind' dan?! Ik ben inmiddels weer 18 weken zwanger en dit kindje zal straks vanwege borstvoeding ook bij ons slapen. Moeilijkmoeilijk, maar vanacht wat dit al onze uitvlucht.

Phormicola: Ik heb zelf (schaamschaam) tot mn 13e bij mn zus in bed geslapen, maar dat was omdat ik het zo super gezellig vond. Ik ben nu ook geen fan van naar bed gaan, maar gezien dit bij onze dochter al bijna 2 jaar duurt begin ik me bijna af te vragen of het geen 'gewoonte' is. (misschien niet helemaal het goede woord). Alleen de oplossing ................

Meaghan, we hebben ook eventjes geprobeerd haar te 'chanteren'? door iets leuks te beloven. Ze snapt namelijk echt verdomde goed wat we bedoelen, de kleine wijsneus Zo vind ze in ons bed de deken geweldig... als ze een groot meisje was en goed ging slapen, snachts niet papa en mama roepen etc, kreeg ze ook zo'n grote meiden deken. Helaas!

Overigens slaapt ze bij mijn ouders beter. Soms zelf door .........................
maar de andere keer is het zelfs nog erger als thuis.

Weten jullie het nog?!

**Geplaatst**: 14-09-12 13:05

Re: Slapeloze nachten door peutertje! Help!

Geplaatst: 14-09-12 13:05

pfff.. wat moeilijk meis... zeker tijdens je zwangerschap heb je je rust hard nodig.

mijn jongste was soms ook last, maar niet zo extreem als die van jou... ik heb haar dan wel vaak bij me in bed genomen, dan sliepen we tenminste.. lukt het niet linksom dan maar rechtsom...
ik heb me eerlijk gezegd nooit veel aangetrokken van de 'regeltjes' van het cb. zeker bij de tweede niet. zij zien je kindje maar 1 keer in de zoveel weken, terwijl jij er 24/7 mee bezig bent.

veel sterkte ermee!! ik hoop dat je een oplossing vindt!

**Geplaatst**: 14-09-12 13:11

Geplaatst: 14-09-12 13:11

Ik herken jouw verhaal van een van de mannetjes waarop ik wekelijks ga oppassen. Hij is ook heel vaak in het ziekenhuis opgenomen geweest als baby en dat heeft een impact gehad op hem als in extra bang en wantrouwig maar ook op zijn mama, die hem nu al helemaal niet meer kon horen huilen en er enorm veel medelijden mee had. Zij nam hem ook steeds bij haar in bed, maar dat was ook geen oplossing, zij sliep slecht. Toen de avondschool weer begon moest ik gaan oppassen en kindje was toen 1,5 ongeveer en had nog nooit in eigen bed geslapen. Omdat het voor mij makkelijker was om hem te horen wenen lukte het na enkele maanden wel om hem in zijn bed stil te krijgen. Met veel geduld en rust. Tegen dan was hij bijna 2 en kon je er "een gesprekje" mee voeren. Hij begreep wat ik zei en dat heeft heel veel geholpen. Ik kon hem vertellen dat mama terug kwam, dat hij maar moest roepen en dat ik hem hoorde en boven zou komen eender voor wat. Hij wist dat ik berijkbaar was en heb in't begin altijd de babyfoon heel dicht bij me gehouden dat ik direct boven stond. Dat gaf hem zekerheid. Ondertussen is hij 3 en slaapt hij als een heel makkelijk kind, boven nog plasje doen, boekje lezen, kusje geven, lichtje uit en twee seconden later slaapt hij.
Ik herken ook jouw: "ik sliep zelf ook slecht" want dat zegt zijn mama ook en ook daarom heeft ze er zo lang aan toegegeven.
Ga er verder geen moraal aan toevoegen, maar denk en hoop dat je iets aan dit verhaal hebt.

**Geplaatst**: 14-09-12 13:12

Geplaatst: 14-09-12 13:12

Heb je al eens geprobeerd een gedragen t-shirt van jezelf in haar bed te leggen? Ze is nu al 2 en weet niet of het gaat helpen. Bij onze zoon heeft dat erg goed geholpen toen hij na zijn geboorte los van mij moest slapen op een andere afdeling in het zkh. En later toen dochter 2 was en geopereerd was hebben we dat ook gedaan toen ze weer thuis was. Ze hebben dan jouw geur bij zich en voelen zich veiliger.

Edit: ik lees iets over een deken die ze geweldig vind... Is het geen optie die deken gewoon te geven? ze is nu oud geneog voor een gesprekje. Leg uit dat jij moe wordt en zij ook en dat dat zo er niet fijner op wordt. ga vervolgens samen kijken, vraag het gewoon aan haar: Hoe zou zij haar bed willen hebben? Hoe denkt zij dat ze wel slapen kan? Deur open of juist dicht? wat voor deken, welke knuffel? In wat voor bed slaapt ze? Nog een dicht bedje? misschien vind ze dat opgesloten gevoel (wat ze ook in het zkh wellicht gehad heeft) niet fijn... Mijn dochter had trouwens op die leeftijd (en nu nog) heel veel knuffels in bed. Lekker gezellig.

Maak er samen met haar een projectje van en maak het ook vooral haar probleem wat ze zelf op kan lossen.

Laatst bijgewerkt door Zilfstar op 14-09-12 13:18, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 14-09-12 13:16

Geplaatst: 14-09-12 13:16

Je hebt een PB.

**Geplaatst**: 14-09-12 13:21

Geplaatst: 14-09-12 13:21

Wij hebben ook een dochter die heel slecht sliep ze was 2,5 toen ons zoontje geboren werd en ik heb ze allebei bij ons op de kamer gelegt, toen ons zoontje s'nachts goed doorsliep heb ik ze samen op 1 kamertje gelegt en een paar jaar daarna hebben ze ieder een eigen kamer gekregen.
Ben niet bang wat andere ervan zeggen als je je kindje bij je houd ga op je eigen gevoel af, wat is er nu belangrijker dan een goede nacht rust enne....er geen 1 kind van 16 die nog bij zijn/haar ouders slaapt.
Het komt goed ook als je ze nu dicht bij je houd ( die van ons zijn nu 15 en bijna 13 en nooit geen problemen meer met slapen.

**Geplaatst**: 14-09-12 13:25

Geplaatst: 14-09-12 13:25

Hoi hoi,

Als eerste gefeliciteerd met je zwangerschap!
Niet zo gek dat je er nu een beetje doorheen zit nu de tweede op komst is. Wat mij gelijk doet opvallen aan je verhaal is dat je zelf ook geen goede associaties hebt met het naar bed gaan. Het kan heel goed zijn dat je dit overbrengt op je oudste. Misschien is het een idee om het naar bed gaan te koppelen aan iets positiefs. Ik weet niet of je het al hebt geprobeerd maar misschien kun je wat leuks doen met knuffels of een kort verhaaltje. Misschien kan je stukjes van het 'naar bed gaan' ritueel ook overdag doen. Even lekker met de knuffels op bed liggen, overdag een verhaaltje voorlezen of een keer tussendoor tanden poetsen. Dan zijn dat niet perse dingen die aan het slapen gaan gekoppeld worden waardoor het wellicht makkelijker wordt om naar bed te gaan. Veel succes met alle tips en ik hoop dat het wat makkelijker gaat worden voor je!

x

**Geplaatst**: 14-09-12 13:26

Geplaatst: 14-09-12 13:26

Kan me helemaal voorstellen dat je doodop bent.
Ik denk dat je kind gewoon bij je wil zijn/slapen.
Het is uiteindelijk ook nog maar een ukkie die al behoorlijk veel heeft meegemaakt in haar korte leventje.
Ik zou uitproberen als ze met jou of naast jou kan slapen of ze dan wel rustig is. Dan zijn waarschijnlijk ernstige medische problemen niet aan de orde zou ik denken.
Zet een bedje naast je eigen bed en laat haar daar in slapen. Ga lekker samen vroeg naar bed (rust je zelf ook weer wat uit

) en kijk hoe ze dat doet. Desnoods samen in je eigen bed.
Ik denk altijd maar zo: als ze 18 zijn doen ze het niet meer hoor!

Maak er vooral geen strijd van; je kunt je energie op dit moment wel beter gebruiken. En laat ook varen wat anderen ervan zeggen of vinden, mocht je daar gevoelig voor zijn. Probeer datgene te doen waardoor je dochtertje goed slaapt en jij meer rust krijgt en dat is soms even puzzelen.

Wij slapen op het moment met onze zoontjes (één van 4 jaar en één van 15 maanden) op onze slaapkamer.

En onze oudste, nu 6 jaar, heeft ook t/m z'n 2e jaar 's nachts een fles melk gekregen. Altijd om 02:00 uur, vaste prik. En dan sliep hij weer verder.
Ieder kind is anders en vraagt een andere aanpak.

De tweede sliep "pas" na 1 jaar door en de derde al na 6 maanden!

Moeder zijn is soms best een zware job...
Succes ermee!

Laatst bijgewerkt door Coloured op 14-09-12 13:54, in het totaal 6 keer bewerkt

**Geplaatst**: 14-09-12 13:28

Geplaatst: 14-09-12 13:28

Suzanne F. schreef:
Ik zou haar bij me houden. Ze wil gewoon bij jou zijn. Laat haar inslapen terwijl jij er bij bent en zet eventueel het bedje bij jou op de kamer.

Dit. Zet een bedje naast je bed of aan het voeteneind.

Ik zou mijn kind nooit zover over de rooie laten gaan dat ie zal spugen. En dat nacht na nacht, nee daar leert het kind niets van hoor

Lekker bij je nemen en een begripvolle ouder zijn ipv de deur dichtdoen en dan later de kots opruimen.
Het ZH verblijf zal wel traumatisch zijn geweest, en dat wordt nu alleen maar versterkt.

Sterker nog, die 'methode' heet hier 'crying it out without checks/extinction' en daarvoor kan je de kinderbescherming aan je deur krijgen met alle gevolgen van dien.

En als je BV wil geven, bravo, maar daarom hoeft je kind niet letterlijk bij je in bed te slapen. Dat kan prima in een wiegje.

**Geplaatst**: 14-09-12 13:35

Geplaatst: 14-09-12 13:35

Heb niet alle reacteis gelezen, maar wil iets over m'n eigen dochter vertellen.
Die heeft na de geboorte een weekje ziekenhuis gehad, daarna thuis.
Ze heeft heel weinig slaap nodig.
Net als haar vader, die red het met 4 uurtjes wel.
Dus hebben we haar nooit vroeg op bed gehad.
Ook niet in ons bed, ik vond dat zelf niet prettig, ze sliep snachts verder prima, 11 uur borstvoeding, soms nog eens eruit maar al heel snel niet meer.
Als er een keer wat was ging ik direct, ze is nooit overstuur geweest, maar ze huilde ook bijna nooit.
Toen ze nog niet naar school ging (voor haar vierde) ging ze zo rond 10/11 uur naar bed.
Middagtukje deed ze heel af en toe, dan heel kort, ik bracht haar overdag nooit naar bed want ze had echt geen slaap.
Op deze manier sliep ze snachts gewoon door tot een uur of zeven s'morgens.
Daar heb ik vaak commentaar op gehad, maar ze was echt nooit jengelig of moe, ze had gewoon niet zoveel slaap nodig, dus ik heb gewoon mijn eigen gevoel gevolgd.
Nu ze 10 is moet ze 8 uur naar bed, dan een uurtje rommelen in bed (meestal lezen)tot 9 uur dan ligt ze meestal nog een uurtje wakker maar wel rustig...nou ja, zingend..en dan slaapt ze weer tot een uur of 7.
Mijn man lieten ze vroeger ook op bed maar die lag alleen maar te janken dan en helemaal stresserig zonder te slapen, dat schiet helemaal niet op.
Misschien is dat bij jou kindje ook zo?
Verder denk ik ook dat je eens naar de opvoedpolitie moet kijken, het kan ook best zijn dat je gewoon duidelijk moet zijn..
Als je haar wil çhanteren', moet je dat op heel korte termijn doen, iets beloven wordt al moeilijk omdat ze dat pas veel later krijgt.
Toch twijfel ik of niet het omgekeerde aan de hand is, dat ze jullie chanteerd omdat ze logischerwijs het het lekkerst vind bij jullie in bed.

**Geplaatst**: 14-09-12 13:54

Geplaatst: 14-09-12 13:54

Elicious schreef:
Meaghan, we hebben ook eventjes geprobeerd haar te 'chanteren'? door iets leuks te beloven. Ze snapt namelijk echt verdomde goed wat we bedoelen, de kleine wijsneus Zo vind ze in ons bed de deken geweldig... als ze een groot meisje was en goed ging slapen, snachts niet papa en mama roepen etc, kreeg ze ook zo'n grote meiden deken. Helaas!

Wat ik eigenlijk bedoelde te zeggen is dat wij erg veel meer rust kregen met haar bedje tegen ons bed aan, zodat ze bij ons in bed kon kruipen als ze daar behoefte aan had.
Daar werden we eigenlijk niet eens wakker van, we schoven in onze slaap een stukkie op

En zo kregen we wel allemaal onze rust.
En we hebben dr inderdaad omgekocht met haar hello kitty bed maar niet eerder dan dat ze daar aan toe was.
(en ik denk dat we wel maanden met dr over dat praaaaachtige bed gepraat hebben voordat ie er uiteindelijk echt kwam)
Eigenlijk was het niet eens een hello kitty bed is maar en hoogslaper die we in haar favoriete kleur geverft hebben en met glittertjes en hello kittys beplakt hebben.
Met verven en plakken heeft ze zelf geholpen, dus het was echt haar bed en ik geloof dat dat ook erg mee geholpen heeft dat ze er graag in wou slapen.

**Geplaatst**: 14-09-12 14:12

Geplaatst: 14-09-12 14:12

Allereerst gefeliciteerd met je zwangerschap

@ TS: Als ik heel eerlijk mag zijn zou ik net als wat BA je ook al zei je dochter laten testen/onderzoeken op KMA. Kleine van mijn schoonvader wordt bijna 2 en die heeft nog steeds KMA ze proberen soms wel koemelk producten te geven maar dan zijn de nachten gelijk weer een grote drama.

En nog een tip: Neem het cb vooral geregeld met een korreltje zout

. Gewoon een doorverwijzing via je eigen H.A gaan vragen meid.

Onze zoon heeft van baby af aan nooit veel slaap behoeftes gehad en al helemaal niet in zijn eigen bed/wieg want dit wilde ie dus ook echt totaal niet. Pas nadat zoonlief 11mnd was sliep ie in zijn bed overdag maar dat was dan ook altijd erg kort max 1uurtje, ach hij zal wel niet meer willen slapen.

Als baby zijnde sliep mijn zoon overdag vooral bij mij op de borst / in de draagdoek pas met een maand of 4 deed ie wel eens dutjes in de box van max 50min.

S'avonds en s'nachts sliep ie t/m zijn 1e jaar tussen ons in in bed (tig opmerkingen daarover gehad over dit en dat gevaren bladiebla), ben zelf van mening dat een moeder zich dusdanig wel ''waakt'' over het kind. Tenminste ik had dat wel heel sterk zodra mijn lief zich ging omdraaien werd ik al wakker.

Onze zoon gaf eerder ook dit jaar helemaal zelf aan dus echt niet meer om 19.30 op bed te willen, dus zijn we het met een half uurtje later gaan verlengen en dus gaat ie tussen 20.00 en 20.30 naar bed en ja hoor we merkten gelijk dat dit het voor hem was want hij sliep door tot 07.00 a 07.30.

Maar ook merkten we dat ie het slapen in zijn ledikant gewoon spuugzat begon te worden dus een complete peuterkamer voor hem aangeschaft en ook toen ging er voor ons maar ook voor hem een wereld van verschil open.

Zelfs kwam de buurvrouw met een verhaal van haar nu alweer inmiddels volwassen zoon dat die een hekel had aan al die tralies van het ledikant, haar zoon sliep dus al voor zijn eerste jaar in een normaal groot bed en toen sliep ie ineens wel vertelde ze.

Maar meid, zal echt het eerst laten testen/onderzoeken of je dochter niet toevallig KMA heeft

.

Succes en sterkte.

**Geplaatst**: 14-09-12 17:36

Geplaatst: 14-09-12 17:36

Suzanne F. schreef:
Ik zou haar bij me houden. Ze wil gewoon bij jou zijn. Laat haar inslapen terwijl jij er bij bent en zet eventueel het bedje bij jou op de kamer.

Als je plek hebt op je kamer voor haar bedje en een wieg voor het kindje wat je straks krijgt, dan zou ik het ook zo doen. Mijn dochter heeft een slechte start gehad en op de hc gelegen de eerste 10 dagen. Daarna had ze gewoon behoefte om veel bij ons te zijn en ze slaapt ook nog bij ons (nu 8 maanden). Prima toch? Als ze 16 is dan wil ze vast niet meer bij ons slapen en tot die tijd zien we wel

**Geplaatst**: 14-09-12 17:49

Re: Slapeloze nachten door peutertje! Help!

Geplaatst: 14-09-12 17:49

Jammer dat je een twee jarige niet meer kunt inbakeren, mocht je tweede kindje ook huilerig zijn, denk daar dan aan. Wbt je dochter, ik weet het niet, of ergens last van of een gigantische kop erop. Het eerste moet een dokter uitzoeken, het tweede is aan jezelf hoe ermee om te gaan. Elke avond precies hetzelfde doen en daar niet vanaf wijken, laten jengelen, schreeuwen is niet erg maar overgeven wel. Het is wel zo dat ze heel snel doorhebben wat ze kunnen doen om aandacht(ook negatief) te krijgen. Hopelijk is het de peuterpubertijd en is er niet wat anders aan de hand, sterkte en succes met je tweede zwangerschap. Wel belangrijk dat je goed voor jezelf zorgt en desnoods je dochter een paar middagen de deur uit doet om zelf je rust te krijgen.

Nomineer dit bericht ×