Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-08-12 19:44

10 jaar relatie .. ik denk dat dit het einde is

Geplaatst door de TopicStarter : 02-08-12 19:44

Dat ik hier ooit nog eens een topic over zou openen .....

Waar moet ik beginnen ...
Ik had het plan alles op te schrijven om zo rust in het koppie te krijgen maar hoe begin je .

Nou ja .. zoals het is , het verhaal bestaat uit flarden merk ik ...wil zoveel zeggen en schrijven
maar het komt er niet goed uit.

Ik heb een relatie van nu 10 jaar , ik ben 28 en hij 38 .
Ik heb hem ontmoet toen ik 18 was en ik ben nog nooit zo verliefd geweest als toen
vanaf het moment dat ik hem zag wist ik dit is de ware en ook hij voelde dat zo .
We zijn na een week gaan samenwonen (ook door omstandigheden) en dat is eigenlijk vrij goed gegaan een aantal jaar.
Natuurlijk hebben we tegenstand gekregen uit onze omgeving maar voor ons gevoel was het echt wij tweeen .
en daar komt niemand tussen
Wij tweeen ............

Ik zat echt niet lekker met mezelf en ben mezelf gigantisch tegengekomen in de jaren daarna
maar altijd is hij bij me gebleven en heeft me gesteund .
We groeiden samen en maakten zelfs plannen met een aantal jaar
Trouwen kindjes en de hele reutemeteut .
.
Een aantal jaar is onze relatie goed geweest , natuurlijk met de nodige dalen .
Alleen deze dalen zijn we niet samen sterker door geworden uiteindelijk
Nee we zijn langzaam uitelkaar gegroeid.

Ik werd ouder en merkte dat ik andere prioriteiten in het leven kreeg .
We hebben de eerste jaren een te gekke tijd gehad waarin we de meest geweldige dinge hebben beleeft en meegemaakt .
Niks was ons te gek en later was voor later .
Wanneer we geld nodig hadden werkten we en later zagen we wel .
We zijn samen het hele land doorgetrokken en hebben op de gekste plekken gewoond .
Maar ik merkte mede dank zij mijn hele roerige jeugd dat ik toch andere dingen wou .
Ik wou een plekkie om thuis te komen en te zijn .

Maar ook het later zien heeft ons problemen gebracht , eerst stonden we voor mijn gevoel er samen in
maar merkte dat ik steeds meer de kar moest trekken
Zijn prioriteiten bleven bij het feesten en alles wat daarbij hoort , moet eerlijk
dat feesten hield ik ook wel van .

Ik ben een paar jaar geleden een heel belangrijk persoon verloren en had hem daarbij zo hard nodig .
Hij wist niet hoe en het was makkelijker te verzwijgen en ik heb het erbij laten zitten .
Het duidelijk maken aan hem kostte te veel moeite op dat moment .
Oftewel we groeiden steeds meer uitelkaar .

Ieder gingen we steeds meer ons eigen ding doen maar toch zagen we elkaar heel graag .
Per slot van rekening is hij ook mijn beste vriend en we kunnen en konden alles met elkaar bespreken .

Het later zien we wel gevoel bleef doorgaan ..... resultaat geen huur meer kunnen betalen en huis uit worden gezet .
Ik ben me het schompes gaan werken en draaide idiote uren met de meest gekke baantjes
Hij daarintegen......lag consequent op bed als ik thuis kwam maar he , ik had net zo goed schuld aan alles .
Heel veel frustratie verder heeft hij een baan kunnen vinden waar ook hij van opknapte en alles ging weer stukken beter .
Helaas na reorganisatie lag hij met een jaar er weer uit .
Geen probleem gewoon verder solliciteren is mijn instelling maar geloof dat we daar nogal in verschilden

Al die tijd is wel het gevoel gebleven , het WIJ gevoel .

Een aantal jaar heeft het doorgesukkeld , geen geld , geen eten , dan weer hier wonen en dan weer daar wonen
Ergens vond ik het heerlijk dat leven maar toch...
Ik was mezelf kwijt , nergens een plek om tot rust te komen , constant onrust alhoewel ik het op dat moment niet doorhad
Toch komt ter sprake dat we willen trouwen en de plannen worden gemaakt
Ook komen kinderen ter sprake en ja die willen we alletwee toch wel graag
Totaal niet bij nadenkend in wat voor (financiele) positie we zitten
Kinderen krijgen bleek ons niet zomaar gegund , iets wat ons niet dichter heeft gebracht maar verder van elkaar

De ruzie's werden erger en steeds gemener (van mijn kant maar zeker ook van zijn kant)
Inmiddels ben je zo lang bij elkaar en ja dat gooi je dan ook niet zomaar weg dus weer de schouders eronder en gaan

Intimiteit was steeds verder te zoeken , het leek wel of we elkaar niet meer begrepen
Wanneer hij een knuffel wou begreep ik het niet maar ook wanneer ik 1 wou begreep hij dat niet
Onze conversatie's werden steeds minder en steeds vaker ruzie daar waar we eerder zo met elkaar konden lachen
Hij vertelde sowieso al weinig uit zichzelf maar ook dat werd steeds minder alles moest ik eruit trekken , iets wat
mij zo frustreerde
Maar dat niet alleen het sloeg bij mij over in irritatie

We lijken steeds verder in een impasse te zakken
Het lijkt wel of het hem niet meer interesseerd
Moeite voor mij doen dat is hem teveel moeite maar wel zelf overal in gestimuleerd willen worden , ja graag
Ik krijg het gevoel op eierschalen te lopen , elk woord wat ik zeg moet ik afwegen omdat hij misschien het verkeerd
kan opvatten
Doet hij het niet op het moment zelf dan een week later , maar dan om tegen mij te gebruiken
Ook dit kwakkelt een aantal jaren door en ik dacht dat ik er wel mee om kon gaan
(per slot van rekening ben ik ook echt een megabitch als het er op aan komt ) en wou en wil mezelf niet wegvlakken
Ik dacht dat ik gelukkig was .. met de nadruk op dacht (hij is wel lief
en bedoeld het allemaal niet zo die jongen is gewoon wat stimulans nodig)
Steeds meer merkte ik dat ik aan het groeien was en mezelf aan het ontplooien maar dat hij stilstond of uitontwikkeld was
(jeetje wat voelt dat eigenlijk naar om te zeggen)
Ik wou dingen doen en ontdekken maar echt respons heb ik nooit van hem gekregen ja als ik iets voorstelde ging
hij wel mee maar een voorstel van zijn kant is nooit gekomen
Ik wou alles weer oppakken en onze relatie weer laten opbloeien
Ik verraste hem met ontbijtjes op bed en picknicks , leuke cadeautjes en gewoon lekker spontane acties
Het lijkt wel of hij uitgedooft is ........Leuk om te ontvangen maar geen zin om te geven
In 10 jaar heb ik welgeteld 1 cadeau gehad , niks geen spontane dingen geen verrassingen en impulsiviteit
Dit maakt geen relatie , dat is ook wel wat ik besef maar soms verlangde ik wel naar zoiets
Al was het maar 1 keer koken , dat heb ik ook 10 jaar lang gedaan maar moet eerlijk zeggen het is een
tijd mijn beroep geweest en heb nu een beetje moeite met het toelaten van een ander in de keuken .

Ik ben al die tijd aan het werk geweest en heb gezorgd dat we konden overleven .
Hij is af en toe aan het werk maar vaker wel dan niet ...
Mijn eigen verantwoordelijkheid ligt hier natuurlijk ook want een schop onder zijn hol had misschien wonderen gedaan .

Zeg ik heb daar en daar een vacature gezien misschien is het wat voor jou .
O okee ik ga gelijk even kijken een week later moet hij nog kijken .
Stimuleren wil ik best maar bovenstaande is geen uitzondering .

Het ruzieen word steeds meer tot we elkaar letterlijk de haren in vliegen
Iets wat ik altijd heb gezegd dit wil ik niet .
Ook daar alletwee over heen gestapt en maar weer gewoon verder want tja toen 8 jaar relatie gooi je niet weg zomaar .

Het praten met elkaar word steeds minder en eigenlijk......ben ik op een punt dat ik niks meer te zeggen heb .
maar ook niks meer wil zeggen
Het wij gevoel is er niet meer .
Laat hem maar eens komen , ik ben moe en kan de kar niet meer trekken maar ga toch door
Steeds meer moet ik dingen uit hem trekken en daar waar ik wil leven lijkt het wel of hij me alleen maar dwars wil zitten
Alles wat ik aangeef uit zijn verband trekken , als ik me kwetsbaar opstel krijg ik het een week later
in een verdraaide versie om mijn oren
Maar die passiviteit ... ik kan er niet meer tegen AAAAAAAAAAAAArRRGH
Ruzieen kan hij als de beste maar energie stoppen in zijn leven niet

Dit heb ik welgeteld 1 jaar vol gehouden en dan komen we bij nu ......

Ik word ineens weer wakker !!!
Ik wil leven , spelen , groeien , werken , dartelen en mezelf worden !!!
Ik wil weten wie ik ben

Zelfs hier heb ik het geprobeerd met hem over te hebben en hij doet zijn best om luisteren maar krijg het idee dat hij
het niet wil begrijpen
Ik heb voorgesteld een tijd apart te gaan wonen en te gaan latten zodat we alletwee wat ademruimte krijgen
en als ik heel eerlijk ben hoop ik gewoon dat hij keihard op zijn bek gaat en het misschien dan leert

Maar nu .... ik durf in een keer niet meer
Ik heb de kracht niet mijn hele leven te veranderen en ik weet niet hoe ...
Hierin blijven is makkelijker want na 10 jaar heb je zoveel gezamelijks opgebouwd en ook een vriendenkring
en andere mensen in je omgeving , tuurlijk heb ik eigen vrienden
en zelfs daar kan ik terecht om te wonen maar die stap zetten....... pffff wat ben ik bang
Ik ben bang voor mezelf maar ook voor hem
Ik haat hem niet en hou nog steeds zielsveel van hem als persoon maar niet meer als partner
Ik maak me zorgen , red hij het wel .......

Red ik het wel zo zonder mijn beste vriend , ik ben bang voor mijn leven hierna en wil eigenlijk nog geen afscheid nemen maar diep van binnen wel .
Hij zou de vader van mijn kinderen worden en we zouden samen oud worden maar ............... ik kan dit niet meer , ik ben niet meer gelukkig en mezelf kwijt door deze relatie .
Langzaam aan begin ik het te beseffen maar ik wil er nog niet aan geloof ik .
Liefde voel ik nog wel maar samen verder gaan ....... nee .

Ik ben geloof ik een beetje bang.

Laatst bijgewerkt door Zappa op 02-08-12 19:51, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 02-08-12 19:49

Re: 10 jaar relatie .. ik denk dat dit het einde is

Geplaatst: 02-08-12 19:49

Wat heb je dat enorm mooi geschreven.

Weet je... Soms is het gewoon klaar. En ja, voor jezelf kiezen is dan doodeng maar hee, je leeft maar één keer en jíj bent het belangrijkste in jouw leven.

De wereld ligt voor je open! De eerste stappen zijn het zwaarst.

Succes!

**Geplaatst**: 02-08-12 19:51

Geplaatst: 02-08-12 19:51

Lieve TS,
ik heb je verhaal gelezen en ik denk dat je net het drempeltje over moet.
Je bent veranderd en hebt duidelijk, zoals je zelf al zegt, andere prioriteiten dan hem.

Ik zie dat je heel goed weet wat je eigenlijk wel wilt. Ik hoop dat je de kracht en de moed vind om het daadwerkelijk te doen. Je kunt er wellicht alleen maar beter van worden. Alles komt goed, altijd.
Het leven is te kort om te wachten (zoals mijn onderschrift al zegt), al snap ik je angst.

**Geplaatst**: 02-08-12 20:01

Re: 10 jaar relatie .. ik denk dat dit het einde is

Geplaatst: 02-08-12 20:01

jeetje wat moeilijk
mooi geschreven trouwens...

heb je ook nog familie om op terug te vallen?

ik hoop ook dat je de kracht kan vinden om door te zetten voor jezelf te kiezen...
ik zeg ook altijd tegen anderen 'bedenk eens dat je 80 bent en terug kijkt op het leven als je zo door gaat als nu, zou je dan gelukkig terug kijken???'
nee dus.... je bent nog jong, trouwen en kindjes kan allemaal nog makkelijk
probeer alles op een rijtje te zetten
-waar kan je wonen
-heb je een vaste baan/vast inkomen
-heb je mensen die je steunen

en probeer je tóch niet te druk te maken over hem... ook híj heeft hier schuld aan, dat de liefde op is in jullie relatie... wie weet komt hij er ook wel beter uit als hij op eigen benen moet gaan staan

succes

**Geplaatst**: 02-08-12 20:02

Geplaatst: 02-08-12 20:02

He meid, wat een verhaal. Ik herken me zo in je :(:)

Sinds een maand ook een einde aan mijn relatie waarvan ik dacht dat hij de ware was. Ik was ook altijd degene die met spontane acties kwam, alleen maar om te laten merken dat ik van hem hield en het goed kwam tussen ons(Wij hadden ook veel ruzies door omstandigheden).
Op een gegeven moment gooi je maar de handdoek in de ring, je krijgt het gevoel dat alleen jij er nog alles aan doet. En dat had ik.
Nu een maand verder, ik vind het nog steeds moeilijk omdat ik nog steeds erin geloof dat we bij elkaar horen. Maar ergens en ooit is er een jongen die me wel geeft wat ik nodig heb, die jongen vind jij ook. Je moet op dit moment aan jezelf denken. Dat is het allerbelangrijkste! Mijn pb-box staat altijd open voor je. Sterkte ermee! -O-

**Geplaatst**: 02-08-12 20:06

Re: 10 jaar relatie .. ik denk dat dit het einde is

Geplaatst: 02-08-12 20:06

Lieve TS

Ik werd ook na 7 jaar opeens vrijgezel en kwam laatst in een liedje een mooie zin tegen..
I'm afraid of changing because I've build my life around you

Het was niet het feit dat mijn relatie uitging waar ik zo bang voor was altijd maar het feit dat mijn leven ging veranderen..

Inmiddels ben ik een klein half jaar verder (maart) en gaat het helemaal super met me

**Geplaatst**: 02-08-12 20:14

Geplaatst: 02-08-12 20:14

CindyUniek schreef:
'bedenk eens dat je 80 bent en terug kijkt op het leven als je zo door gaat als nu, zou je dan gelukkig terug kijken???'

TS wat heb je dit onwijs goed beschreven. Ik ben er stil van. Het enige wat ik je mee kan geven is dat je altijd voor jezelf moet kiezen. Anderen komen er wel. Het is moeilijk helemaal omdat het leven wat je nu leid veilig en vertrouwd is maar het is zo belangrijk dat jij er gelukkig van wordt.

Ik heb het stukje van CindyUniek gequote omdat dit echt belangrijk is. Waar word JIJ gelukkig van!

En dan wil ik nog even zeggen dat dit topic mij inspireert. Ik zit op dit moment ook een beetje vast en door dit topic denk ik dat ik de motivatie weer kan vinden om door te gaan. Ik hoop jij ook!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-08-12 20:15

Geplaatst door de TopicStarter : 02-08-12 20:15

Barbabientje schreef:
Lieve TS

Ik werd ook na 7 jaar opeens vrijgezel en kwam laatst in een liedje een mooie zin tegen..
I'm afraid of changing because I've build my life around you

Ik weet van binnen dat de waarheid is (prachtige zin trouwens) maar het lijkt niet tot me door te dringen dat er ook een leven na hem is

(jeetje dat ik ooit nog zo vanuit mijn gevoel zo openbaar ging scrijven)

@CindyUniek Ik heb helaas geen familie om op terug te vallen dat is wat ik ook zo moeilijk vind
Ik heb geen echte vaste baan maar kan genoeg bijelkaar scharrelen om te overleven
Zelfs de huur van een kamer zou ik kunnen betalen maar ik heb een hond en een kat wat het wel erg moeiljk maakt
Deze heb ik respectievelijk 11 en 9 jaar en gaan dus echt niet zomaar weg
Ik heb een lieve vriendin waar ik terecht kan (met hond en kat) maar deze moet nog even verhuizen maar dat gebeurt in September en denk dat ik dat doe
Het ene moment ben ik heel zeker maar het andere moment .....

**Geplaatst**: 02-08-12 20:18

Re: 10 jaar relatie .. ik denk dat dit het einde is

Geplaatst: 02-08-12 20:18

Ik ben na 8 jaar uit een relatie gestapt. Ik was financieel compleet afhankelijk van hem (stom!!!) en had drie kinderen met hem, nog steeds trouwens.

Dingen komen op je pad en je dealt ermee. Voor alles is een oplossing. Hoe dat werkt, geen idee maar dingen landen toch wel vaak op hun pootjes...

**Geplaatst**: 02-08-12 20:20

Geplaatst: 02-08-12 20:20

ik vreesde idd al een beetje voor familie, door je verhaal...

moeilijk hoor!!
maar (helaas) niemand anders kan de knoop voor je door hakken...
ik denk alleen dat je niet in iets moet blijven hangen, waar je niet gelukkig mee bent, maar dat je bang bent uit dat vertrouwde wereldje te stappen

er zijn je een boel voor gegaan, je komt er wel!!!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-08-12 20:28

Geplaatst door de TopicStarter : 02-08-12 20:28

Diep van binnen heb ik de knoop geloof ik doorgehakt maar denk dat ik even nodig ben dit te beseffen
Nu lijkt het net of ik dit in een paar dagen besloten heb maar ben erachter dat het proces langer gaande is

Ergens weet ik dat ik het kan redden heb gelukkig een paar mensen waar ik op terug kan vallen maar jeetje wat ben ik bang alles te verliezen

Ymor : ook jij kunt het

Lente dank je wel voor je verhaal
Ik neem alles in me op maar het heeft allemaal wat tijd nodig geloof ik

**Geplaatst**: 02-08-12 20:30

Re: 10 jaar relatie .. ik denk dat dit het einde is

Geplaatst: 02-08-12 20:30

nee hoor, dit klinkt zeker niet als een paar dagen
je leest door het hele verhaal heen dat jullie gewoon steeds meer uit elkaar groeiden

nu nog ff goed beseffen en alles op een rijtje zetten hoe je het gaat doen/aanpakken

en als je alles of iedereen zou verliezen, zijn het ook geen echte vrienden geweest....
dan kom je ook heus wel weer anderen tegen!
al ga je maar ergens op een hobby of sport dat je wat aanspraak hebt, dat je er iig voor zorgt dat je niet helemaal alleen komt te zitten oid

**Geplaatst**: 02-08-12 20:32

Geplaatst: 02-08-12 20:32

Tuurlijk heeft dat soort dingen tijd nodig!

Wat je in 10 jaar hebt opgebouwd breek je niet in een dagje af! Ik weet van mijn moeder (die gescheiden is van mijn vader toen ik 10 was) dat ze daar vijf (!!!) jaar over heeft gedaan!

**Geplaatst**: 03-08-12 07:21

Re: 10 jaar relatie .. ik denk dat dit het einde is

Geplaatst: 03-08-12 07:21

Wat een verhaal zeg TS! Toch vind ik het ergens wel bijzonder dat jullie nog samen zijn
Misschien moet je het niet stoppen maar eens verder kijken of jullie gebaat zijn met professionele hulp?

**Geplaatst**: 03-08-12 07:39

Re: 10 jaar relatie .. ik denk dat dit het einde is

Geplaatst: 03-08-12 07:39

Hey TS. Wat een moeilijke situatie leef je. Goed dat je voor jezelf beseft dat je meer rust wilt in je leven en een stabielere situatie wilt.
Je bent niet meer op dezelfde golflengte als je vriend en als je een gelukkiger leven wil moet je het echt nu doen. Wacht niet te lang, want er liggen vast een hele hoop nieuwe uitdagingen en nieuwe mensen op je te wachten. Veel succ6 nog om dit hier allemaal aan te pakken en achter je te laten.

**Geplaatst**: 03-08-12 07:41

Geplaatst: 03-08-12 07:41

Lieve TS, in sommige stukken van je verhaal, dat je overigens mooi geschreven hebt, herken ik me helemaal. Vooral het laatste gedeelte dat je moe bent om altijd maar sterk te zijn, de kar te trekken, dat je het zelf allemaal niet meer trekt....... Ook dat je bang bent om de relatie te stoppen, het is immers je beste vriend, zou de vader van je kindjes worden....
Ik heb de stap durven nemen na 25 jaar met mijn ex te hebben samengewoond. Ik was doodsbang, dacht dat ik niet zonder hem kon, terwijl ik hetzelfde gevoel had als jij, en dat terwijl hij me vaak ontrouw is geweest , maar ik heb het gedaan en ik ben er veel gelukkiger uitgekomen. Nu, na ruim een jaar,heb ik het nog steeds vaak moeilijk, vooral als ik hem weer gezien heb om over de financiele chaos waar hij me in achter gelaten heeft, te praten. Het kost heel veel, heel veel tijd om je los te weken,(sorry voor dit lelijke zinnetje) van je partner, maar ik verzeker je , je komt er sterker uit.

Wat Barbabientje zegt is ontiegelijk waar, probeer je in te denken dat je 80 bent en dat je terug moet kijken op je leven....
Probeer je ook niet schuldig te voelen, iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen leven. (ik voel me trouwens nog steeds schuldig)

Heel veel sterkte en als je van je af wilt schrijven mijn pb staat open!!

**Geplaatst**: 03-08-12 07:42

Geplaatst: 03-08-12 07:42

Su_Cr_Cheese schreef:
Diep van binnen heb ik de knoop geloof ik doorgehakt maar denk dat ik even nodig ben dit te beseffen
Nu lijkt het net of ik dit in een paar dagen besloten heb maar ben erachter dat het proces langer gaande is

Ergens weet ik dat ik het kan redden heb gelukkig een paar mensen waar ik op terug kan vallen maar jeetje wat ben ik bang alles te verliezen

Ymor : ook jij kunt het

Lente dank je wel voor je verhaal
Ik neem alles in me op maar het heeft allemaal wat tijd nodig geloof ik

dit proces is waarschijnlijk al langer aan de gang dan je zelf beseft :(:)

mijn relatie was wat korter, maar nu ik er 15 maanden uit ben, heb ik me in die tijd zo veel dingen gerealiseerd , van wat er eigenlijk allemaal fout zat, tot het besef dta het proces van afsluiten al zo lang bezig was ten tijde van de relatie.

en ja het is eng, hoe vreemd of ongelukkig je je zelf kunt voelen in ene relatie (ondanks dat je nog steeds veel om de ander geeft) het is wel bekend..veilig en zo moelijk om er voorbij te kijken. Maar er komt ene punt waarop je het besluit echt kunt nemen, je moet er ook naar toe groeien lijkt het wel, althans, dat was mijn ervaring.
achteraf wist ik al veel langer dat het over was, maar dat stop je weg , je accepteert het nog niet...

laat alles nog eens goed bezinken en bekijk wat je opties zijn, die vriendin is een hele mooie optie tegen die tijd als je de knoop door wilt hakken.
jij gaat het echt wel redden

ik lees naast onzekerheid ook erg veel kracht bij je
maar blijf niet bij hem voor hem

hij is ene grote jongen en hij zal zijn weg ook wel vinden... en dat het nu niet werkt, wil niet zeggen dat het nooit meer werkt, misschien is het wel nodig dat jullie een tijdje je eigen weg gaan , misschien kom je elkaar in de toekomst weer tegen en zijn jullie allebei gegroeid en wekren jullie wel weer super samen, maar misschien ook niet en leid het leven jullie ergens anders naar toe.,

wat je uiteindelijk ook besluit, blijf vooral bij jezelf bij het maken van dat besluit, wat is de juiste keus voor jou, wat heb jij nodig , want als jij zelf niet krijgt of zorgt voor wat je nodig hebt om gelukkig te worden, blijf je in het cirkeltje rondlopen :(:)

**Geplaatst**: 03-08-12 07:50

Re: 10 jaar relatie .. ik denk dat dit het einde is

Geplaatst: 03-08-12 07:50

Pfoeh....Wat ellendig dat je je zo voelt, al heb je de eerste stappen al gezet, je schrijft het op, je overdenkt...je maakt bewust de balans op van je situatie, je relatie en eigenlijk je leven

Ik heb mezelf in zo'n situatie eens afgevraagd 'wat zou ik doen als ik nu een miljoen zou winnen'

Voor mij was het antwoord duidelijk, ik zou een huisje voor mezelf kopen. En m'n ex een deel geven zodat hij in ons (net aangekochte huis) kon blijven, zodat ik me niet schuldig hoefde te voelen met waarmee ik hem opzadelde. Toen ik me dat hoorde denken, realiseerde ik me dat het echt klaar was. Ben met schulden vertrokken, maar was vrij om mezelf weer gelukkig te maken. En dat is gelukt ;-)

Succes, tijd strijkt alles glad

**Geplaatst**: 03-08-12 12:15

Geplaatst: 03-08-12 12:15

Ik vind dat je van een relatie moet gelukkiger worden (mits geen kinderen). Natuurlijk hoeft het niet altijd rozengeur te zijn, maar het moet wel iets toevoegen en dat is nu niet zo als ik je verhaal lees.

Wat misschien kan helpen is om die tien jaar niet te zien als 'verloren', maar als een bijzondere ervaring waar je veel van hebt geleerd en je soms best gelukkig in was. Alleen werkt het nu niet meer, en dan is het tijd om alleen verder te gaan.

**Geplaatst**: 03-08-12 12:28

Re: 10 jaar relatie .. ik denk dat dit het einde is

Geplaatst: 03-08-12 12:28

Goed verwoord en ik denk dat je hoe moeilijk ook.. Klaar bent voor de volgende stap.
Je klinkt ook sterker dan je zelf doorhebt denk ik.
De tussenfase naar vriendin klinkt ook goed.
Je wilt doorzetten en kijkt al verder en bent bereid zelfs een kamer te huren en van alles aannemen van werk.
Het scheelt dat er geen kinderen in het spel zijn gelukkig.
Heel veel sterkte om deze stap te gaan nemen. Je komt er wel!

Nomineer dit bericht ×