Om een lang verhaal kort(er) proberen te maken, ik heb vanaf mijn 18de last van depressieve periodes, angst, onzekerheid, mijn werk lukte niet meer etc. Ik dacht in eerste instantie dus dat dit kwam door een ernstig pestverleden, maar sinds een half jaar weet ik ook dat ik ernstige pms heb waardoor een hele hoop dingen op zijn plek vallen. (de eetbuien, onzekerheid, depressie in die periode) maar ook mijn wispelturigheid, angst om keuzes te maken etc.
Ik ben voor mijn klachten een jaar lang in een klinische opname geweest, was erg heftig en soms vraag ik me af of het wel zo goed voor me was omdat ik ook een hoop meemaakte en zag wat gewoon erg lastig was en ik hoop dat geen mens ooit mee hoeft te maken. Het was namelijk op dat moment een zware groep waar ik in zat (groep wisselt steeds) waar veel mensen met borderline zaten ook, mensen die er een eind aan wilde maken (en ook pogingen deden) terwijl ik daar zat voor mijn angst/onzekerheid en slecht zelfbeeld.
Nu heb ik net een week geleden mijn laatste therapie afgerond, dit was een traject van een half jaar dat na de klinische opname kwam, en was bedoeld als resocialisatieprogramma en ik dacht echt klaar te zijn voor weer een zo normaal mogelijk leven in de maatschappij.
Nu komt dus mijn punt.. (toch nog een vrij lang bericht) ik had eindelijk een planning voor mezelf gemaakt, namelijk weer een studie te beginnen als administratief medewerkster in september, werk zoeken voor 24 uur en volgend jaar op mezelf. Maar nu komen dus de twijfels weer.. ten eerste kan ik de studie amper betalen, zie ik en hoor ik dat er haast geen werk in is, ja op hoger niveau wel, maar niet hetgeen dat ik zou gaan doen (kan namelijk niet met stress omgaan en dat is op hoger niveau wel) en vraag me ook af of ik het eigenlijk wel zo leuk vind als werk, maar twijfel al vanaf mijn 18de over welke studie nou te volgen. Ik word echt niet goed van mezelf, en heb nu al half/half besloten maar te gaan werken en dan maar te kijken wat ik nu echt wil.. ben zo bang weer de verkeerde keuzes te maken! Komt ook bij dat er amper werk is, en loop nu thuis, waardoor ik weer veel ga nadenken en piekeren en me niet beter ga voelen..
Ik ben gewoon benieuwd wat jullie zouden doen wanneer je in mijn schoenen stond.. niet dat ik verwacht dat jullie helemaal weten hoe ik ben of denk, maar meer om tips te krijgen en een beter beeld te kunnen krijgen over wat nou het beste is voor me om te doen. Let wel: ik twijfel enorm over iedere studie tot nu toe, ben al eerder in het verleden 2 studies begonnen en wil niet weer een verkeerde keuze maken hierin.
Ah sjit wat lastig! Ik zit op dit moment ook met wat probleempjes en weet ook niet welke keuze ik moet maken en ben OOK bang om de foute keuze te maken.
Ik neem aan dat je nog onder begeleiding van een psycholoog oid staat toch? Je zou eventueel eens met hem/haar kunnen overleggen,wat hij/zij ervan denkt ..
Wel heel vervelend, succes ermee!
imka
Berichten: 765
Geregistreerd: 20-04-01
Woonplaats: harderwijk
Geplaatst door de TopicStarter: 12-07-12 15:23
Ik kom als het goed is in aanmerking voor 1 op 1 gesprekken, maar daar staat een enorme wachtlijst voor dus duurt even. Ik krijg wel een gesprek met een arbeidsdeskundige eerdaags, dus wie weet komt daar iets nuttigs uit.