Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-07-12 19:29

En dan schrik je je eigen toch wel een hoedje

Geplaatst door de TopicStarter : 10-07-12 19:29

Vandaag was weer een heftige dag. Ik zal even een kleine voorgeschiedenis geven met betrekking tot mijn vader...
Mijn vader is chronisch longpatient. Hij heeft COPD en longemfyzeem en zit sinds een aantal maanden aan de zuurstof omdat hij het anders te benauwd krijgt en flauwvalt. Hij is al een aantal keren flauw gevallen en had geen tijd om te gaan zitten. Hij is dan ook op mijn verjaardag tegen de vlakte gegaan voor mijn neus. Hersenschudding en een valpartij als gevolg. Wanneer hij hoest krijgt hij het heel benauwd en daar was hij al voor opgenomen om te kijken waar het vandaan kwam. Maar ze zijn er niet achter gekomen. Hij heeft nu in totaal al een stuk of 4 keer in het ziekenhuis gelegen binnen iets minder dan een jaar tijd. Het hoesten blijft echter aanhouden en ze kunnen geen bron vinden waarbij het vandaan komt. Wel moet hij een bronchoscopie(de tweede omdat er een arts gespecialiseerd is) en die gaan ze dan filmen en dat word naar de gespecialiseerde arts gestuurd die dan eventueel actie kan ondernemen qua hoe of wat te doen. Maar het hoesten blijft echter aanhouden en het word erger met de tijd...

Een aantal weken geleden hebben we 's nachts al op de HAP gezeten omdat hij het erg benauwd had. En het hoesten blijft maar aanhouden, het is gewoon zielig om hem te zien zitten en je kan niks doen voor hem. Dat vind ik nog het ergste van allemaal. Een paar weken ging het goed tot gisteravond. Papa was al zo aan het hoesten en vannacht ging het ook al niet goed met hem. Hele tijd benauwd gevoel en maar hoesten en hoesten. Vandaag was ik vrij en ik zat in de kamer toen papa weer een hoestaanval kreeg. Het werd op een gegeven moment zo erg en heftig dat hij ook totaal niet aanspreekbaar was. Voor ik het wist had ik 112 gebeld. Met knikkende knieën kreeg ik de ambulance meldkamer aan de lijn en legde kort maar krachtig het verhaal uit. Er werd gelijk een ambulance onze kant opgestuurd en natuurlijk duurde dit voor ons gevoel(die van mijn moeder ook) een eeuwigheid. Toen uiteindelijk was de ambulance er en kwam er gelijk een brancard uit de wagen. Dan schrik je je toch wel een hoedje als dat binnenkomt. Het personeel heeft een aantal testjes gedaan en hebben besloten om hem mee te nemen naar het ziekenhuis voor verder onderzoek. Gelukkig mocht ie weer mee naar huis aan het einde van de middag. Verder krijgt ie een tweede bronchoscopie. Dit omdat hij een of ander flapje in zijn luchtpijp heeft zitten wat de boel aan het irriteren is. Misschien moet ie geopereerd worden, daar gaat een andere arts mee aan de slag.

Ik ben nog steeds bang dat het een keer fout gaat. In de ambulance(ik mocht ook meerijden) vertelde de chauffeur dat het flauwvallen een natuurlijke afweer is, om zo de schade zoveel mogelijk te beperken. Dat stelde me opzich wel geluk maar de angst blijft toch een beetje hangen....

Ik ben toch een beetje blij dat ik gelijk 112 gebeld heb... maar ik hoop het nooit maar dan ook nooit meer te doen....

**Geplaatst**: 10-07-12 19:32

Geplaatst: 10-07-12 19:32

Jeetje dat is schrikken :(:)

**Geplaatst**: 10-07-12 19:32

Geplaatst: 10-07-12 19:32

Heavy !!
Wel goed van je dat je 112 gebeld hebt, en snap ook goed dat je bang bent geweest (en nog steeds bent).
Sterkte met dit :(:)

**Geplaatst**: 10-07-12 19:34

Re: En dan schrik je je eigen toch wel een hoedje

Geplaatst: 10-07-12 19:34

Jemig, sterkte ermee! :(:)

**Geplaatst**: 10-07-12 20:51

Re: En dan schrik je je eigen toch wel een hoedje

Geplaatst: 10-07-12 20:51

Zo dat is wel even schrikken dan he.. goed dat je toch ondanks je knikkende knietjes zo adequaat hebt kunnen handelen! En dat flauwvallen herken ik, alleen dan als patient zijnde, is ook heel eng hoor! Ik had heel veel pijn en mn lichaam ging inderdaad ook in de beschermstand om het maar zo te zeggen, en dan voel je je steeds wegvallen,, vond mijn vriend ook heel eng maar daar zeiden ze toen inderdaad hetzelfde tegen!

Nomineer dit bericht ×