Ik vroeg mij af of er nog meer ouders hier ervaring hebben met bloedgroep antagonisme bij hun pasgeboren baby. Wij zijn 7 juli de trotse ouders geworden van onze tweede zoon, Hugo. Een flinke vent van 4630 gram
Hij moest vanwege dit beste gewicht sowieso 24 uur blijven, want ze wilden hem prikken op zijn suiker. Die waren steeds dik in orde en na 24 uur (dus de nacht van zaterdag op zondag) werd mij verteld: hij mag zondagochtend naar huis! Zondagochtend kwam de kinderarts nog eventjes langs voor een kleine controle en zij vond hem toch wat aan de gele kant. Dit was mij ook al opgevallen. Zijn broer was namelijk ook geel na de geboorte, maar die was vele malen geler én suffer. Dus ik verwachte eigenlijk geen bijzonderheden. Maar niks was minder waar: na een uur kwamen ze vertellen dat zijn billirubine echt aan de hoge kant was en dat hij direct mee moest naar de kinderafdeling in een couveuse met blauwe lampen
Dat is even heftig.. Zijn bili was 244 en de max was 170. Hij zat er inderdaad ver overheen, terwijl hij helder was, goed dronk en ook steeds volle luiers had. 's Middags was het 246, dus nagenoeg gelijk gebleven. Hij mag de couveuse niet uit en dat vind ik heel moeilijk. Even knuffelen is er niet bij, ook niet als hij overstuur ligt te huilen. Natuurlijk mag je hem wel aanraken en straks krijgt hij een speentje als troost, maar als kersverse moeder wil je je kind op kunnen pakken, knuffelen, troosten en verzorgen. Wat mis ik zijn geluidjes en babygeur nu al vreselijk..
Vanmorgen is zijn bili gezakt naar 231 en is de max 200. Dat gaat dus de goede kant op. Echter, het is aannemelijk dat hij pas aan het einde van de week naar huis mag. Dus rond het weekend.
Nu vroeg ik mij af: zijn er meer bokkers die dit overkomen is? En zo ja, hoe ging dat? Hoe lang duurde het voordat je je kindje weer mee mocht nemen? En hoe kwam je je kraamweek zonder kind door?
Alvast bedankt!
PS: achteraf bekeken heeft zijn broer waarschijnlijk exact hetzelfde gehad, maar toen waren ze nog minder streng.