Willekeurig voorbeeld: Ik ga naar een verjaardag. Op die verjaardag zit een nogal luidruchtig persoon, waar ik me dan dus de hele avond aan zit te irriteren. Waarom kan ik niet mijn schouders ophalen en denken ach, t is maar 1 avondje en dan zie ik ze weer een half jaar niet.
Ander voorbeeld: Afgelopen zaterdag show gehad, rubrieken liepen door elkaar en waren anders dan ik in mijn hoofd had (mijn eigen fout achteraf). Maar ik heb A in mijn hoofd, het wordt ineens B, en ik ben compleet het overzicht kwijt en schiet dus in de stress, en ben vervolgens in staat om de boel op te laden en naar huis te gaan (of: Dan donder ik wel op!, zoals het zaterdag ging
)Achteraf weet ik precies hoe ik beter had kunnen handelen, achteraf denk ik: Joh stef, maak je toch niet zo druk, laat gaan....
Maar dat is allemaal achteraf.
Hoe ga ik dit nu eens doen op het moment dat het nodig is? Zou voor mezelf een hoop rust geven.
Maar ik merk gewoon met alles dat ik niet mijn schouders op kan halen, even als dat ik dingen niet los kan laten en dingen niet af kan sluiten.
Dit zorgt soms gewoon voor best vervelende situaties.



Bij mij gaat het mis met 'het tegen de andere persoon zeggen'
Dingen komen bij namelijk altijd op een nare manier mijn strot uit, zeker als ik geïrriteerd ben.
) 