Ik heb al eerder een topic geopend over pijn op de borst een tijd terug.
In de tussentijd heb ik vele onderzoeken gehad waaruit bleek dat ik een hoge hartslag heb, daar zit ik nu voor aan pillen, en dit ging goed.. Tot gisteren.
Ik werd snachts wakker met pijn op de borst, maar ik had zoiets van dat gaat wel weer over!
Om half 10 was het nog niet weg en heb ik de huisarts gebeld.
Daar bleek dat ik een hartslag had van 150 per minuut.
De ha heeft toen met het ziekenhuis gebeld, en moest me toch even laten zien.
Ik heb van 11 tot half 3 op de eerste harthulp gelegen aan de monitor, m'n hartslag was 140 en m'n bloeddruk 190/110, ondertussen kwam de cardioloog en die stelde allerlei vragen of ik benauwd was: nee maar ik merkte wel dat ik opervlakkeriger ging ademhalen omdat de pijn op m'n borst mee ging met de ademhaling. Nouja zo nog een aantal vragen.
Hij wild me een tijd monitoren en bloed afnemen, gelijk een infuus voor het geval ik medicatie nodig zou hebben, dit was een ramp na 3x prikken zat die eindelijk, vraag niet hoe maar hij zat.
De cardioloog vertelde dat hij vermoedde dat ik mogelijk een longembolie zou hebben, maar daar zouden de bloeduitslagen uitsluitsel over kunnen geven.
3 uur later kwam de beste man terug, de waarde voor een longembolie waren goed, m'n bloeddruk was ondertussen 140/100 geworden en m'n hartslag tussen de 90 en 110.
Ik mocht naar huis met een verhoging van m'n huidige medicatie en een afspraak met de cardioloog over een maand.
Toen ik thuis kwam werdt ik niet lekker, ik weet nog dat ik bij m'n bed ben gekomen en ben toen 2 uur later wakker geworden. Toen ik wakker werdt moest ik meerder malen overgeven en was ik duizelig.
Ik belde de huisartsenpost voor advies, ik moest gelijk komen onder begeleiding van iemand anders zouden ze een wagen sturen.
Ik ben toen met m'n zusje en zwager die kant opgegaan.
M'n bloeddruk was 140/90 en m'n hartslag 60, netjes dus.
Alleen toen die 2 minuten later weer m'n harslag meette was die opeens 110.
De dokter wist het niet, ik moest maar rustig aan doen en vandaag weer terug naar de huisarts.
Vanmorgen bij helaas een vervangende huisarts geweest, m'n bloeddruk was weer 140/90 en m'n hartslag van rond de 100, en volgens haar moest ik maar rusten en goed eten.. Juist..
Alleen heb ik de hele tijd het gevoel plat te gaan, heb totaal geen fut, de pijn op m'n borst blijft, het stukje fietsen naar de dokter voelde alsof ik er al 100 km op had zitten.
Ik blijf misselijk en sta op het punt om weer te gaan braken.
Ik weet gewoon niet wat ik ermee aan moet, ik moet straks werken en weet niet hoe ik dit ga doen?? Ziekmelden is geen optie omdat de artsen zeggen dat ik gewoon de medicatie de tijd moet geven, en dit absoluut geen gegronde rede is om je ziek te melden.
Iemand dit weleens meegemaakt?
Ik voel me op het moment gewoon zielig
terwijl ik niet echt een muts ben.. 
