Geplaatst Kort en bondig:
11 weken terug viel ik van mijn paard.
Dezelfde dag nog naar spoed met de ambulance.
Platen gepakt, dokter 1: twijfel over een breuk.
Een week platliggen, niet bewegen, en terug naar het ziekenhuis naar dokter 2 voor platen.
Terug twijfel over een breuk.
4 weken later naar het ziekenhuis voor een volledige scan,
daar kwam een oude breuk uit en een breuk waarvan men twijfelde over deze oud of nieuw was.
Dokter 3 zei: we zullen gokken op een oude breuk.
2 weken later kreeg ik groen licht om terug te tillen, huishouden te doen etc.
De week erna: stééééékende rugpijn! Lieve help, wat was DAT!!!
Toch doorgebeten (want ik was een aansteller volgens de doc), maar nu, in totaal 11 weken later kan ik het écht niet meer houden van de pijn!
Gisterenavond ben ik naar de huisarts geweest, na 2 kleine testjes was het duidelijk: er klopt véél niet in mijn rug.
3 dokters hebben zich vergist, ik heb dus wél een nieuwe rugbreuk opgelopen en heb er heerlijk doorheengetild en gewerkt.
(volgens mijn dokter hadden ze gewoon het zekere voor het onzekere moeten nemen en zeggen dat het een nieuwe breuk was)
Normaal moet je met een breuk 3 maand liggen, 6 maand thuis, ik heb 1 week neergelegen en 6 weken thuisgezeten
(elke week 2 dagen wél gaan werken omdat niemand het kon overnemen).
(ik heb hier ondertussen ervaring mee, het is niet de eerste keer dat ik mijn rug breek en ik voelde het al lang dat er wél iets gebroken was,
maar hej, ik heb niet gestudeerd voor dokter, blijkbaar moet je dat wel gedaan hebben om je eigen lichaam te kennen)
Maandag moet ik dus om 10h binnen in het ziekenhuis voor een botscintigrafie en ik ben zenuwachtig.
Ze gaan me inspuiten met een fluoriserend goedje, dan moet ik 2 tot 4h wachten en daarna komt het echtelijke onderzoek.
Volgende week woensdag krijg ik de uitslag.
Ik weet nu al dat het niet positief gaat zijn, normaal mocht ik over exact een week terug beginnen met mijn paard te rijden,
maar ik voel het aan mijn kleine teen dat er nog héél wat weken gaan bijkomen...
Oef dat lucht op
(iemand tips om die vervelende naald niet te voelen/niet aan te denken? Want ik vreet mezelf echt op vanbinnen voor een stom klein prikje
) 
) wachten op een plekje bij de revalidatie. Ben je dan 21 voor.. 
!
.