Bedankt voor het lezen ik hoop dat jullie mij advies kunnen geven.
Ik ben inmiddels al 1.5 jaar mischien zelfs langer aan het rond hupsen van ziekenhuis naar ziekenhuis van revalidatiecentrum naar revalidatiecentrum, en toch lijkt niks tehelpen.
Ik zou even alles uitleggen wat er is en hoe het allemaal is begonnen hou je vast het is een lang verhaal
Vorig jaar ging ik met mijn moeder naar de stad om iets tekopen, nadat we alles hadden gedaan wat we moesten doen gingen we op de fiets naar huis (dit is ongeveer 15 min fietsen!) tijdens het fietsen kreeg ik een hyperventilatie aanval uit het niets 3 keer moeten stoppen en toen we eindelijk thuis kwamen meteen naar bed gegaan, volgenden dag ging ik gewoon naar school voelden me niet lekker en was nog steeds best benauwd op school aangekomen kreeg ik tijdens de 1ste les weer een hyperventilatie aanval naar huis gegaan en door naar de huisarts conclucie hypverventielatie en hiervoor kreeg ik fysio.
Tijdens de fysiotherapie lukten het om weer normaal te ademen en om rustig teworden maar ik kreeg steeds langzamer anderen klachten, ik begon met heel snel moe van de kleinsten dingen was ik al moe maar niet dat ik wilden slapen meer alsof ik een marathon had gelopen, daarna kreeg ik er nog bij dat ik ging trillen vooral mn benen, en als laatst kreeg ik er bij heeel veel pijn als iemand me aanraakt dan voelt het ofdat er messen in me worden gestoken.
Omdat het steeds erger werd gingen we naar de huisarts voor een verwijzing naar het sophia kinderziekenhuis uiteindelijk kreegen we die, daar aangekomen kreeg ik bloedonderzoek daar kwam niks uit en werd ik doorverwezen naar de revalidatiecentrum.
Ik kon meteen beginnen van in de revalidatiecentrum, ik kreeg elke week 1 keer fysio en 1 keer ergo en 1 keer in de 2 weken een gesprek. Omdat we merkten dat ik achteruit ging (werd nog vermoeider kreeg nog meer pijn en trillen werd erger) hebben we besloten dat ik opgenomen moest worden in een anderen revalidatiecentrum
Hier zit ik inmiddels al 15 weken, ik begon met goeden hoop voelden me er goed en dacht echt dat dit ging werken na alle suc6 verhalen die ik had gehoord, van tevoren werd mij al wel uitgelegd dat het de eerste paar weken slechter met me zou gaan omdat je opzoek ging naar de 0-lijn( de lijn tot hoever je kan gaan zonder moe of pijn tehebben).
Ik begon hier mee en volgenden allen therapie zoals ze al zijden ging het slechter maar dit bleef aanhouden en dat doet het nog steeds nu hebben we met de revalidatiearts besloten om nog veder tezoeken (in het ziekenhuis) omdat hun ook gewoon niet meer weten wat ze moeten doen.
Weten jullie wat het kan zijn? of wat ik kan doen?
ik doe echt alles ik wil gewoon weer lekker met vriendinnen dingen kunnen doen en niet met zoveel pijn naar mijn paard.
als jullie nog vragen hebben stel ze vooral! ik probeer zo goed mogelijk antwoord tegeven
Ik heb er lang over getwijfelt of ik dit wel op bokt zou zetten, wil er liever geen aandacht mee en ik wil al helmaal niet dat mensen het weten maar mischien is het juist wel slim om het van anderen mensen tevragen die mischien het zelfden of soort gelijken heb gehad
heel erg bedankt voor lezen en hopelijk kunnen jullie me helpen
De sypmtomen die jij hebt komen redelijk overeen. Mijn moeder die lyme heeft kon zelfs niet eens meer normaal een trap oplopen, zo vermoeid was ze. Daarbij inderdaad trillende ledematen, hardkloppingen, paniekerig enzovoort. Dus ik zou zeggen, ga er achteraan. Bij mijn moeder was het ook pas veel te laat getest, alles bij haar werd als "burn out" bestempeld.
maar zoals ik het lees op internet lijkt het wel veel op wat mijn klachten zijn.