
Ik weet niet zeker of dit hier hoort, en wat voor reacties ik verwacht, maar ik wil het in ieder geval even opschrijven.
Ik heb gemerkt dat ik het heel erg moeilijk vind om mijn gedachten af te leiden als iets me dwars zit. Ik kan zó lang blijven doormalen over de kleinste dingetjes, totdat ik er echt helemaal gek van wordt. Het blijft maar in mijn hoofd zitten, ik kan alleen nog maar daarover denken, en dat beïnvloedt vaak ook nog eens mijn humeur.
Ook merk ik dat ik het de laatste tijd moeilijk vind om te genieten van het 'nu'. Als ik iets moet doen de volgende dag waar ik geen in in heb, zit ik daar al vanaf de dag ervoor tegenaan te kijken. En dan moet ik echt even tegen mezelf zeggen van: je gaat er toch niks aan veranderen, en je schiet er niks mee op om er nu over te gaan zitten denken. Dus geniet maar van het feit dat je nú lekker in je bed ligt, of tv aan het kijken bent.
Maar het lukt vaak niet om van die negatieve gedachten af te komen. Ik laat de kleinste dingen mijn humeur enorm beïnvloeden, en wordt dan verdrietig/chagrijnig. Terwijl ik juist gewoon wil genieten van de kleine dingen in het leven, in plaats van dat die de hele tijd overschaduwt worden door de minder leuke dingen.
Nou goed, het is wel even fijn om dit opgeschreven te hebben, en misschien dat er mensen zijn die dit herkennen of tips hebben? Bedankt voor het lezen in ieder geval
(ons gezellige topic, je poezels en hond, vriendinnen, nieuwe schoenen/broek/ketting oid enzovoort
) 
) vriendin ga ik dan via msn praten, dat gaat voor mij makkelijker dan 'in het echt' praten.