Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-04-12 15:56

PTSS & Depressie maar therapie niet kunnen betalen

Geplaatst door de TopicStarter : 02-04-12 15:56

Ik plaats dit topic omdat ik op zoek ben naar wijze raad, steunbetuigingen, ervaringen en simpelweg het kwijtraken van frustraties. Ik ben ten einde raad en op zoek naar iemand die mij wellicht een weg kan wijzen die ik nog niet belopen heb.

Enkele van jullie zullen mijn naam herkennen en die verbinden aan een indrukwekkend topic van alweer bijna 2 jaar geleden. Op die dag verloor ik mijn paard en tevens passie, therapeut, hobby, sociale kring en tijdsbesteding door een ongelofelijk ongeluk. Na 2 jaar wil ik jullie graag vertellen dat ik niet alleen bovenstaande verloren ben die dag maar ik wil jullie tevens graag uiteggen dat je letterlijk ziek kunt worden van verdriet..

Binnen 2 weken na het ongeluk werd ik ziek. Opgezette klieren, duizeligheid, koorts, gewichtsverlies en enorme vermoeidheid. Gezien de omstandigheden werd dat vrijwel meteen toegeschreven aan een acuut stresssyndroom als reactie op het verschrikkelijke verlies van Winnie. De klachten werden echter steeds erger en ik werd met de dag lichamelijk zieker. Ik kon niet meer slapen want mijn nachten stonden in het teken van verschrikkelijke nachtmerries, schreeuwen, huilen en eindeloos wakker liggen. Bloedonderzoek wees niks uit maar de lichamelijk klachten werden ondertussen dusdanig hevig dat ik maandenlang antibiotica heb moeten slikken om de steeds erger wordende ontstekingen in mijn lymfeklieren te verminderen. Alle pogingen waren tevergeefs en halverwege de zomer verwees de huisarts me naar het ziekenhuis. De aansluitende maanden stonden in het teken van bloedonderzoek, scans, foto’s, pijnlijke lichamelijke onderzoeken, puncties, medicatie, consulten en wachtkamers.

Ik zat op dat moment tevens in de meest belangrijke periode van mijn studie; ik moest nog 1 enkel tentamen behalen om mijn Propedeuse in ontvangst te mogen nemen. Het tentamen in kwestie werd echter 3 weken na het ongeluk afgenomen en heb ik toen niet gehaald. De examencommissie was genadeloos en onverbiddelijk en vertelde mij dat ik , als student met altijd hoge cijfers zijnde, mijn opleiding moest beëindigen.

Een periode van wanhoop, intens verdriet , ziekte en radeloosheid volgde. Ik verhuisde in enkele maanden tijd van Ravenstein naar Nijmegen naar Duitsland naar Nijmegen naar Amsterdam naar Duitsland naar Amersfoort naar Enschede. Nergens kon ik blijven om de meest uiteenlopende redenen. Ik trof failliete, illegale, suïcidale en opgenomen huiseigenaren die galgen in huis bouwden, ons met messen bedreigde, overdosissen geslikt werden en waar elke nacht de politie binnenviel . Ik was alleen en werd zowel mentaal als fysiek steeds zieker en de artsen stonden voor een raadsel. In december 2010 werden mijn amandelen operatief verwijderd, in de hoop dat het enig verschil zou maken in de ontstekingen in mijn lymfeklieren. Begin 2011 werd ik doorverwezen naar een medisch psycholoog omdat, als er organisch niets te vinden was, mijn lichamelijke klachten en pijn voort moesten komen uit mentale pijn. De psycholoog in kwestie constateerde in enkele weken zware depressie en PTSS. Ik werd doorverwezen naar een specialist in Utrecht maar deze vertelde mij dat ik te onstabiel was om aan deze zware trauma therapie te mogen beginnen.

Ik kon niet aan mijn traumatherapie beginnen omdat ik geen stabiele thuissituatie had en er geen personen in mijn leven waren die mij door deze zware therapie heen zouden kunnen helpen. Ik kreeg Pfeiffer, scheurde spontaan mijn meniscus in Maart en raakte steeds dieper in depressie. Alles in mijn lichaam deed pijn en ik was zo moe. Ik kreeg dusdanige rugpijn dat ik vaak plat op de grond moest gaan liggen om de pijn te kunnen verdragen. Het slikken van pijnstillers begon inmiddels drastische vormen aan te nemen. De nachtmerries werden steeds heviger maar mijn emoties steeds minder. Waar ik 2 jaar geleden nog kon vertellen hoe enorm zwaar het is om dagelijks zoveel lichamelijke en geestelijke mee te dragen, hoe het is om geen ouderlijke steun te hebben, hoe het is om je lichaam te voelen bezwijken onder de stress en hoe het is om in je eentje met depressie en PTSS te moeten leven, kon ik nu de woorden niet meer vinden. Herinneringen vervaagden en er bleef niets dan leegt, wanhoop en eenzaamheid achter. In de nachten achtervolgde de herinneringen en emoties die ik overdag niet meer kon voelen me echter nog steeds..

Augustus 2011. Ik verhuisde naar Amersfoort. Met een knie die continu op slot schoot en een spontaan gescheurde meniscus stonden Juni, Juli en Augustus wederom in het teken van ziekenhuisonderzoeken door heel Nederland. Mijn meniscus bleek gescheurd door mijn scheve lichaam. Ik heb hamertenen in een ver gevorderd stadium en scoliose en al snel constateerde de artsen dat de krachten in mijn lichaam zo enorm scheef verdeeld zijn dat mijn banden gingen scheuren. In september werd ik geopereerd aan mijn meniscus en een langzame revalidatie volgde. De knie herstelde maar langzaam en ik verhuisde in november naar Enschede toen bleek dat ik wederom een jaar voorbij moest laten gaan voor ik weer in staat zou zijn om te kunnen studeren. Ik woonde nu echter op mezelf en moest mezelf onderhouden. Gezien mijn fysieke en geestelijke toestand lukte het me maar niet om werk te vinden en in december was ik genoodzaakt een uitkering aan te vragen. Ik werd in het eerste gesprek al arbeidsongeschikt bevonden en kreeg een tas met papieren en voorschriften en benodigde gegevens mee naar huis die ik in diende te vullen.

Mijn klachten werden alsmaar erger. De nachtmerries hielden aan, mijn klieren waren nog altijd dik en pijnlijk, de depressie verergerde en de pijn in mijn knie in rug werd inmiddels ondragelijk.

Bloedonderzoek en een MRI volgde al snel en wezen wederom niets uit. Ik werd doorverwezen naar zowel psycholoog als fysiotherapeut. Begin januari 2012 hoorde de psycholoog in kwestie mijn problematiek aan en constateerde in 20 minuten dat mijn problematiek al zo vergevorderd was dat ze mij niet zou kunnen helpen. Ze verwees me wederom door naar een specialist voor intensieve trauma therapie.

Dit brengt mij ongeveer op de dag van vandaag en hier ligt tevens mijn vraag aan jullie. Mijn verzekering vergoedt niks aan psychotherapie en al zou ik overstappen naar een andere verzekering dan krijg je tegenwoordig nog maar 5 sessies vergoed. Aangezien ik nog steeds niet stabiel genoeg ben om direct aan traumatherapie te mogen beginnen zou ik eerst een voorbereidend traject met psychotherapie moeten doorlopen om dan in de loop der tijd aan de traumatherapie te mogen beginnen. Het gaat dus om tientallen sessies en de kosten daarvoor lopen dus in de duizenden euro’s. Kosten die ik overduidelijk niet kan betalen.Ik heb al geprobeerd om vanuit mijn uitkering bijzondere bijstand aan te vragen maar deze aanvraag is afgewezen aangezien mijn conditie niet meer onder ‘chronische ziekten’ valt.

Mijn bezoek aan de fysiotherapeut was al net zo dramatisch. Hij wilde mijn rug voelen maar dat kon niet eens want telkens als hij me aanraakte op de zere plekken kromp ik in elkaar van de pijn en brak het zweet me zichtbaar uit; hij kon me niet eens aanraken. Binnen 5 minuten had hij geconstateerd dat hij me momenteel niet eens kan behandelen omdat mijn lichaam in dusdanige stress en pijn verkeerd dat hij me niet eens oefeningen kan geven omdat dat meer kwaad dan goed zal doen. Hij zei dat dit dweilen met de kraan open zou worden en dat als er geen zicht op verbetering in mijn geestelijke toestand is dat hij mij niet kan behandelen omdat het simpelweg niet uit zal maken. Daarnaast krijg ik maar 9 sessies van de verzekering vergoedt. De fysiotherapeut vertelde me dat er minstens 50 sessies voor nodig zouden zijn om enige verbetering te gaan zien; dit kan ik dus wederom niet betalen…
De woorden 'ik ben 18 keer verhuisd in mijn leven' of 'ik heb al 2 jaar hevig PTSS maar kan geen therapie betalen' of ík voel me zo enorm gedeprimeerd elke dag en ben alle hoop verloren' of 'ik voel me zo ontzettend eenzaam' lijken niet genoeg. Woorden doen tekort aan de situatie. Ik voel niets meer, er is enkel leegte en gemis. Het voelt alsof ik elke dag een loodzware tas met me meezeul waarvan de inhoud niet meer te definiëren is. Ik ben niet meer in staat om er afzonderlijke herinneringen, bagage of 'trauma's' uit te halen. Ze lijken verloren te zijn gegaan in de massa en het enige wat ik nog merk is de last en het verdriet wat ze hebben veroorzaakt. En het frustreert me mateloos dat ik mensen niet duidelijk kan maken hoe zwaar het is om hier elke dag mee op te staan omdat ik simpelweg de woorden niet kan vinden. Ik weet niet waar ik moet beginnen want de herinneringen lijken ongrijpbaar..

Ik ben nu inmiddels 2 jaar verder en probeer al 2 jaar hulp te krijgen. Ik ben officieel met PTSS en Depressie gediagnosticeerd door meerdere therapeuten en artsen maar ik kan de vervolgstap maar niet zetten omdat ik het niet kan betalen. Ik kan geen traumatherapie volgen omdat ik het niet kan betalen en ik kan geen fysiotherapie volgen omdat mijn pijn te erg is en ik het heel lange traject wat daar voor nodig zal zijn ook niet kan financieren. En ondertussen loopt de tijd door, om over studie nog maar te zwijgen, en kom ik maar niet vooruit. Mijn dagen staan in het teken van leegte en pijn en ik weet niet meer hoe ik vooruit moet gaan komen zonder klein kapitaal…

Ik weet niet wat ik verder nog kan vertellen om jullie inzicht te geven in mijn situatie. Wederom voelt het alsof ik je pas 2% duidelijk heb kunnen maken maar voor nu laat ik het hier bij. Mijn vraag aan jullie is of iemand mij kan wijzen op instanties of personen die mij verder zouden kunnen helpen in mijn wanhoop..

Laatst bijgewerkt door Lalidan op 05-04-12 16:06, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: Verwijzing naar moeder verwijderd op verzoek.

**Geplaatst**: 02-04-12 16:19

Re: PTSS & Depressie maar therapie niet kunnen betalen

Geplaatst: 02-04-12 16:19

Ik kan me je topic nog heel erg goed herinneren, ik heb het toen met tranen in m'n ogen gelezen.

Ik weet dat er therapie instanties zijn die worden betaald door een potje van de gemeente/staat. Ik ben hier toen zelf viavia achtergekomen, maar ik neem aan dat je dit ook wel op kunt vragen via een andere instantie voor geestelijke gezondheidszorg.

**Geplaatst**: 02-04-12 16:22

Geplaatst: 02-04-12 16:22

Het is schrijnend dat door veranderingen in de verzekeringen mensen die het hard nodig hebben op deze manier geen stap verder komen.
Het eerste waar ik aan dacht was stichting mee, al weet ik niet zeker of zij in deze situatie iets kunnen doen is het altijd de moeite waard om het te proberen.

Verder is het als ik het goed begrijp zo dat specialistische tweedelijns zorgverlening wel volledig wordt vergoed met doorverwijzing van de huisarts dus dat zou je bij je zorgverzekeraar nog na kunnen vragen, wat bedoelen ze met specialistische geestelijke gezondheidszorg.

**Geplaatst**: 02-04-12 16:37

Re: PTSS & Depressie maar therapie niet kunnen betalen

Geplaatst: 02-04-12 16:37

Een tweedelijns behandeling word wel volledig vergoed, hierbij heb je alleen te maken met een eigen bijdrage. Heb begrepen dat dat ongeveer gelijk is met het eigen risico. Misschien is het een idee om te informeren bij je huisarts. Ik ging naar een therapeut die niet volledig vergoed werd, kwam qua financieen bijna in de problemen, ga inmiddels naar een tweedelijns. Heel veel succes.

**Geplaatst**: 02-04-12 16:38

Re: PTSS & Depressie maar therapie niet kunnen betalen

Geplaatst: 02-04-12 16:38

Die eigen bijdrage is maximaal 200 euro en kan in de meeste gevallen via de gemeente uit de bijzondere bijstand betaald worden.

**Geplaatst**: 02-04-12 16:45

Geplaatst: 02-04-12 16:45

Hoe dan ook heb je hulp nodig en het is verdomde zwaar om aan de bel te trekken en door te gaan/
Maar je moet! Bel naar de verzekering en vraag een gesprek aan. Zoek via de gemeente steun, maatschappelijk werk, iemand die jou gaat bijstaan!

Ik lees zoveel intens verdriet in je woorden door, dat is gewoon niet goed, en je móet hulp gaan krijgen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-04-12 18:25

Geplaatst door de TopicStarter : 02-04-12 18:25

Dank jullie wel., Ik ga mezelf er toe zetten om weer de huisarts te bellen voor een nieuwe verwijzing naar tweedelijns zorg.

**Geplaatst**: 02-04-12 18:56

Geplaatst: 02-04-12 18:56

Als eerste veel sterkte en kracht toegewenst.

Wat ik raar vind is dat je nooit bent doorverwezen naar 2e lijns.
Ik ben begin vorig jaar met depressive klachten bij de psycholoog terecht gekomen. Daarna ging het even goed om vervolgens weer helemaal terug te vallen en toen kwam ik gelijk bij een 2e lijns terecht.

Heb je niet een goede vriend of vriendin die je kan helpen hiermee, misschien wel een bokker?. Ik kan mij voorstellen dat het jezelf niet meer lukt gewoon omdat je nergens energie meer voor hebt.(dat lege gevoel).

**Geplaatst**: 02-04-12 19:02

Geplaatst: 02-04-12 19:02

Jee meid, ik heb het verhaal in je onderschrift gelezen en wat ben jij door een hel gegaan. Verschrikkelijk gewoon. Realiseer je ook dat het niet raar is dat je na zo'n trauma problemen hebt. Je klinkt als een sterk persoon en dan loop je snel het risico dat je emoties weg gaat drukken omdat je zelf vindt dat je door moet gaan. Waardoor je weer allerlei lichamelijke klachten krijgen. Heb je genoeg steun in je omgeving?

Wat betreft de psychotherapie zou ik idd eens goed informeren bij je huisarts hoe het zit met doorverwijzingen en vergoedingen. Neem ook contact op met je zorgverzekering. Ik kan me niet voorstellen dat je niks vergoed krijgt. Heel heel heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 02-04-12 19:12

Geplaatst: 02-04-12 19:12

Ik krijg hartzeer van je topic,zoveel verdiet.
Mag ik je de link geven http://www.ikhelpjewel.nl/
Mijn nicht heeft dit mee opgezet,eventueel heb ik via pb haar nummer voor je.
Ze is zelf ook hulpverlener en kan je zeker adviseren/verder helpen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-04-12 19:17

Geplaatst door de TopicStarter : 02-04-12 19:17

Er staat me vaag iets van bij dat daar anderhalf jaar geleden al gesprrekken over gevoerd zijn. Volgens mij hield het verband met dat ik niet stabiel genoeg was om die therapie te mogen volgen en daarom (nog) niet in aanmerking kwam voor tweedelijns. Ik kan het me allemaal zo slecht herinneren maar ik vraag me nu inderdaad ook af waarom niemand, therapeuten en verzekeraar inclusief, die ik gesproken heb me daarop gewezen heeft..

**Geplaatst**: 02-04-12 19:24

Geplaatst: 02-04-12 19:24

timokyana schreef:
Ik krijg hartzeer van je topic,zoveel verdiet.
Mag ik je de link geven http://www.ikhelpjewel.nl/
Mijn nicht heeft dit mee opgezet,eventueel heb ik via pb haar nummer voor je.
Ze is zelf ook hulpverlener en kan je zeker adviseren/verder helpen.

Wat een heel goed initiatief zeg!

**Geplaatst**: 02-04-12 19:28

Geplaatst: 02-04-12 19:28

Ik heb je een pb gestuurd, misschien is het een idee om een fonds aan te schrijven?
Die vergoeden vaak kosten als de voorliggende voorzieningen dit niet doen. Het is alleen wel zo dat een hulpverlener of specialist deze motivatiebrief voor je kan schrijven omdat een particulier dit vaak niet kan doen bij een fondsaanvraag.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-04-12 19:33

Re: PTSS & Depressie maar therapie niet kunnen betalen

Geplaatst door de TopicStarter : 02-04-12 19:33

timokyana: wat een geweldig initiatief inderdaad. Hier ga ik me op mijn gemak eens in verdiepen =) Het valt inderdaad niet mee om me nog tot iets te zetten. Ik kan het vaak simpelweg niet opbrengen om nog iemand te bellen of te benaderen.

**Geplaatst**: 02-04-12 19:34

Geplaatst: 02-04-12 19:34

phoe praat me er niet van

ik baal ook elke keer keihard als ik bv naar de apotheek ga en een rekening van eigen bijdrage mee krijg
terwijl ik chronisch ziek ben dus ik moet dus heel vaak bij betalen terwijl ik zoiezo ook al elke maand 130 verzekering betaal ...

**Geplaatst**: 02-04-12 19:44

Re: PTSS & Depressie maar therapie niet kunnen betalen

Geplaatst: 02-04-12 19:44

@winnie,als je zelf niet het iniatief kunt nemen wil ik haar ook wel vragen jou te bellen :-)

Laat het maar weten als je er aan toe bent,little steps.
Veel sterkte!

**Geplaatst**: 02-04-12 19:47

Geplaatst: 02-04-12 19:47

meis, wat vreselijk heftig..
ik zie zo'n eenzaamheid en verdriet in je verhaal
ik kan me voorstellen dat het lastig is om een vreemde 'zomaar' te benaderen, maar mijn pb staat voor je open!
ik denk met je mee...

**Geplaatst**: 03-04-12 07:46

Re: PTSS & Depressie maar therapie niet kunnen betalen

Geplaatst: 03-04-12 07:46

In elk geval je verhaal naar dingen als Radar en Kassa sturen. De minister is wel leuk met haar 'we monitoren de situatie', maar ondertussen vallen er heel veel mensen tussen wal en schip en komen ze ernstig in de problemen omdat ze geen hulp kunnen betalen.

Verder, ik weet niet wat je inkomsten zijn, maar klop eens aan bij je gemeente. Vaak hebben zij potjes voor dit soort dingen. Het verschilt echter per gemeente welke potjes er zijn, hoe groot die zijn en welke voorwaarden er aan vast zitten. Dat mogen ze namelijk zelf bepalen.
Stichting Mee is ook een goede tip, zij weten exact welke instantie je kan benaderen en op welke regelingen je aanspraak zou kunnen maken.

**Geplaatst**: 03-04-12 07:55

Geplaatst: 03-04-12 07:55

Je hebt PB.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-04-12 09:44

Re: PTSS & Depressie maar therapie niet kunnen betalen

Geplaatst door de TopicStarter : 03-04-12 09:44

Gemeentepotjes, bijzondere bijstand en collectieve vergoedingen heb ik allemaal al geprobeerd. Bij geen van allen succes omdat mijn conditie niet onder chronische ziekten valt.. In het laatste gesprek daarover werd mij verteld dat er dusdanig bezuinigd wordt op de term 'chronische aandoening' dat zelfs reuma daar niet meer onder valt.

**Geplaatst**: 03-04-12 10:12

Geplaatst: 03-04-12 10:12

Ik heb eigenlijk geen idee hoe het nu zit met die eigen risico.
Ik weet nog wel dat ik vorige jaar Dec nog gewaarschuwd werd van let op volgend jaar heb je eigen risico + nog eens 200 euro extra koste.
Nu loop ik sinds 2009 bij een eerstelijns.
In het begin 2009 kwam er bij elke sessie 10 euro bij.
Dit kwam boven op je eigen risico.
Na 2010 heb ik die aan slag niet meer gehad.
Nu 2012 na al die horror verhalen heb ik nog steeds geen extra koste gehad.
Alleen van uit het ggz daar heb ik 3 maanden gezetten dit moest van uit mijn pgb.
Daar ben ik de in jan dit jaar voor het last geweest en daar heb ik nog wel een rekening van gehad.
Maar van de eerstelijns nog steeds niet nu kan het natuurlijk nog komen.
Maar vind het vreemd dat ik daar nog geen rekening van heb.
Terwijl ik 2 keer per maand door over de vloer kom.
Dus begin nu ook een beetje te twijfel hoe en wat.

Nu vertelden mijn begeleidster daar er inderdaad een soort van pot is.
Waar dit soort dingen uit betaalt word.
Per gemeente verschillend.
Vreemde van alles is wel dat ik me er nooit voor op gegeven heb of wat dan ook.
Nu weet ik dus niet hoe het zit.
Want ik ben zelf dus 100% afgekeurd ( heb een Wajong uitkering en val nog onder de oude regeling als je onder de nieuwe valt geleden weer ander regelen ) dus neem aan dat dit wel bekent is bij de gemeente.
Of daarom automatisch ben aan gemeld.
Is wel jammer anders had ik je daar over mee kunnen vertellen.
Maar ga wel voor je even na vragen.
Dan weet ik zelf ook meer over hoe en wat.

Wat ik je wel aan tips kan mee geven is.
Praat er goed met je huis arts.
Misschien dat hun je verder kunnen helpen.
Door middel van verwijs brieven en dat je dat in een ander soort groep valt.
Waar door je sneller en meer hulp kan krijgen.
Verder is stichting mee ook wel iets.
Hoor er goede verhalen over.
Mij hebben ze in die tijd niet kunnen helpen.
Viel buiten hun doel groep.
Maar ze hebben me wel door kunnen sturen.
Dus probeer dat eens.

Mei heel veel sterkte.
Als ik meer weet laat ik het je zo snel mogelijk wegen.
Heb je nog vragen vraag ze gerust.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-04-12 13:05

Geplaatst door de TopicStarter : 05-04-12 13:05

Dank jullie wel voor de steun en tips., Gelukkig heb ik ook een geweldig lieve vriend die me ontzettend steunt en me erg gelukkig maakt. Sinds hij in mijn leven is voel ik me al vele malen sterker

Morgen een afspraak met de huisarts voor een nieuwe doorverwijzing, hopen dat het iets oplevert.

**Geplaatst**: 05-04-12 13:37

Geplaatst: 05-04-12 13:37

winnie03 schreef:
Dank jullie wel voor de steun en tips., Gelukkig heb ik ook een geweldig lieve vriend die me ontzettend steunt en me erg gelukkig maakt. Sinds hij in mijn leven is voel ik me al vele malen sterker

Morgen een afspraak met de huisarts voor een nieuwe doorverwijzing, hopen dat het iets oplevert.

Kijk gelijk of er folders zijn over instanties die je kunnen helpen! Ik lees al dat je tevergeefs aangeklopt hebt bij de gemeente, misschien kan MEE iets voor je betekenen?
Overigens heb ik je verhaal 2 jaar geleden niet gelezen. Ik vind dat je prima kunt verwoorden wat er aan de hand is en hoe je je voelt.
Daar ligt het niet aan...maar wat kan een mens zeggen als hij/zij je verhaal hoort? Hoe kan iemand helpen, als je al bij zoveel instanties hebt aangeklopt?
Gelukkig merkte iemand gelijk op dat 2-lijns hulp niet aan 5 sessies vast zit. En het is best mogelijk dat als je geestelijk goed geholpen word, er ook lichamelijke klachten verdwijnen.
Die school...is even niet belangrijk. Later als je weer prima in je vel zit , kan je altijd nog studeren! 1 ding tegelijk!!! Ik hoop dat voor jou snel het leven weer wat makkelijker wordt!
Als meehuilen hielp, deed ik dat gelijk voor jou

....wat een vervelende gebeurtenissen!!! Heel veel sterkte.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-04-12 12:28

Geplaatst door de TopicStarter : 10-04-12 12:28

Heb een doorverwijzing naar tweedelijns kunnen krijgen. Huisarts wilde me doorverwijzen naar Traumacentrum Enschede maar dat wordt (uiteraard) weer niet vergoed door mijn verzekering. Kan dus hopelijk wel spoedig terecht bij een psychotherapeut maar kan nog steeds geen traumatherapie volgen..

**Geplaatst**: 10-04-12 12:35

Re: PTSS & Depressie maar therapie niet kunnen betalen

Geplaatst: 10-04-12 12:35

Fijn zag, goed dat je dat hebt kunnen regelen, het is jammer dat het zo omslachtig moet maar misschien dat je nu wel uit je dal kan komen!!

Nomineer dit bericht ×