Geplaatst Enigste wat ik kon was liggen, als ik me bewoog, adem voelde ik de pijn gewoon. Als ik ging lopen of omhoog kwam kwam alles er zo weer uit.
Ik voelde me gewoon 10 kilo lichter. De pijn werd erger en ze konden me wel neer schieten tegen 5 uur toch spoedpost gebeld en kon half 6 terecht.
Alles liep beetje uit dus werd ik tegen iets voor 6 geroepen. Controlen gehad en bleek toch dat het me blindendarm ontstoken was. Ze had code Geel geven en binnen een uur kwam er een chirurg. Toen moesten ze prikken om het infus aan te sluiten. 3 x geprikt op nare plekken en helaas werkte de aders niet mee want die sloten met klepjes af. Daarna kwam er iemand anders en die heeft gelukkig 1 x goed geprikt. ondertussen waren me ouders, schoonouders, en vriend er weer bij en kon ik nog even kletsen tot iets over 8, en toen werd ik weg gebracht. Wat een dag zeg! nu lig ik hier terwijl ik eigelijk naast me vriend hoorde te liggen
en ik officeel dinsdag theorie examen van me scooter had. Ik was helemaal voor bereid maar dit is echt pech! Gelukkig heb ik hele lieve (schoon)ouders en vrienden. 
Ook wel is zoveel pech gehad?
De vocht ging daardoor onderhuids zitten, heel weird 
Gelukkig was de pijn bij mij een stuk minder. Had wel pijn natuurlijk, maar ben nog zelf met de auto naar het ziekenhuis gereden omdat ik dacht dat het wel wat meeviel. 
Ik mocht bij gods gratie van de HA nog even naar huis toe om wat te regelen. Ik heb de loonwerker verteld dat ze echt alles moesten doen, tot het naar binnen rijden aan toe. Alles open gezet dat ze zo door konden rijden. Met pijn in m'n lijf nog een geul staan te graven 
Moest een stroomkabel van het weideapparaat doorverbinden, aangezien die doorgang open moest blijven voor de loonwerker. Paarden op de wei gesmeten, water gegeven en gezegt dat ze zich moesten gedragen 
Ja leuk die blindedarm 
Mijn bloedwaarden waren blijkbaar niet tevredenstellend. Maar die 7 dagen hebben de zusters me weinig gezien hoor, Rina was de hele dag op sleep 
