Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-12 14:44

Hoe ga ik hiermee om..

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-12 14:44

Dit is een goedgekeurd schaduwaccount
En denkt iemand mij te herkennen zeg dit dan via PB en niet in dit topic

Ik weet eigenlijk niet precies waar ik moet beginnen maar ik probeer het te verwoorden.
Mijn ouders zijn gescheiden om een reden die ik hier verder nog uitleg.
Tot een jonge leeftijd heb ik in het buitenland gewoont en na de scheiding zijn wij verhuisd naar Nederland.
In de beginjaren dat we hier leefden was m'n moeder bij de een na de andere man, en daar werden mijn broer en ik maar naar meegesleept.
Een van die mannen heeft haar ook gestalkt, verkracht en bedreigd. Ik bleef niet lang op een school dus dat was sowiezo niet leuk.
Maar in ieder geval woonde we uiteindelijk op een vaste plek, waar we natuurlijk blij mij waren.
De laatste jaren ben ik dus achter vrij veel van de 'geheimen' gekomen.
Mijn vader besloot maar dat m'n moeder haar medicijnen niet meer mocht nemen waardoor de ziekte erger werd en er was ontzettend veel ruzie,
en hij bleek duizenden euro's schulden te hebben in nederland en daarom gingen ze dus naar 't buitenland(land zeg ik er maar niet bij)
ook is hij in 2008 opgepakt voor pedofilie en zit vandaag de dag nog in de gevangenis, hij heeft mijn zussen misbruikt en mij ook.
(mij heel wat minder erg dan m'n zussen maar het is toch gebeurd)
Mijn broer is een jaar of 1-2 terug het huis uitgezet/gehaald en kreeg de stempel onhandelbaar.
Me moeder heeft ook borderline en is hierdoor verschrikkelijk onvoorspelbaar en dan ook nog incl. de vele ziektes die ze erbij heeft.
Omdat ze een horrorjeugd heeft gehad is ze ook mentaal beschadigd en reageerd daarom dan ook vaak heel onverwachts en apart.
Nu ben ik sowieso ook bang dat ik ook als onhandelbaar bestempeld word, aangezien wij ook vaak aanvaringen heb om het zacht uit te drukken..

Natuurlijk snap ik dat haar ziekte en verleden haar achter navolgd maar ik vind persoonlijk dat je je kinderen daar niet of zo min mogelijk onder moet laten lijden. Ze heeft me zelfs verteld jaloers op me te zijn aangezien ik zo 'gelukkig ben. Wat ze niet weet is dat ik toch heel erg met het verleden zit. Ben ook ontzettend onzeker over m'n acties en lichaam.
Ik weet niet hoe ik me moet uitten oid, en ja ik heb genoeg geprobeerd.
Dit had een korte twee jaar terug geleid tot het beginnen aan automutilatie. Dit doe ik nu nog steeds, maar gelukkig wel veel minder.
Aangezien m'n vriendje me goed in de gaten houd en heel boos word als ik het weer gedaan heb.
Ik weet eigenlijk echt niet meer wat ik moet, Ik wil graag veranderen goed zijn voor iedereen.
Maar ik weet niet hoe, alles wat ik fout doe imo straf ik mezelf voor.
En altijd als het weer een beetje meezit komt er weer een tegenslag, en ik snap niet waaraan ik verdiend heb.
Ben geen slecht mens, natuurlijk maakt iedereen fouten maar ik heb nog nooit mens/dier of wat dan ook kwaad gedaan. (lees: fysiek, heb echt wel eens iemand beledigd oid maar daar verontschuldig ik me altijd voor en eerlijk)

Ik zou graag willen horen of iemand een vergelijkbare situatie heeft meegemaakt of iemand die tips voor me heeft er mee om te gaan.
Want het gaat altijd wel weer een tijdje goed, maar als ik weer een echte dip heb gaat het fout. En hiermee doel ik vooral op het automutileren.
En ik wil niet dat het fout gaat ,maar als ik eenmaal er écht doorheen zit denk ik niet na..

Hoop snel iets te horen van iemand.

**Geplaatst**: 13-03-12 14:49

Re: Hoe ga ik hiermee om..

Geplaatst: 13-03-12 14:49

ik stuur je even een pb´tje

**Geplaatst**: 13-03-12 14:54

Geplaatst: 13-03-12 14:54

Je bent ook geen slecht mens, je hebt ongelooflijk veel pech in je leven gehad. Een zeer slechte start :(:)

Knap dat het hier neer durft te zetten!

Heb je al professionele hulp? Want je redt het niet alleen....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-12 15:02

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-12 15:02

Heb geen professionele hulp en m'n moeder weet ook niks van hoe ik erover denk.
Maar ik zou graag willen weten of ik het zonder professionele hulp ook zou lukken?..
Want ik ben toch heel bang om dat te zoeken eerlijk gezegd..

**Geplaatst**: 13-03-12 15:02

Geplaatst: 13-03-12 15:02

Meis.... Wat een verhaal zeg... Jullie hebben een enorme pech gehad zeg!!

Ik heb hier geen ervaring mee (gelukkig) maar wil je wel zeggen dat ik het heel knap vind dat je het hier durft te plaatsen..

Kan je bij je huisarts terecht? Of een vertrouwenspersoon?
Dikke knuffel voor jou!!

**Geplaatst**: 13-03-12 15:03

Geplaatst: 13-03-12 15:03

Ik vermoed dat je hier echt wel hulp bij nodig hebt..

Hoe oud ben je eigenlijk? Of lees ik daar overheen..?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-12 15:05

Re: Hoe ga ik hiermee om..

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-12 15:05

14 jaar.
Maar Professionele hulp is ontzettend duur, daar is het geld niet voor..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-12 15:09

Re: Hoe ga ik hiermee om..

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-12 15:09

Ik heb wel een vertrouwenspersoon/leerlingbegeleider die niet alles weet, maar die voert eigenlijk niks uit.

**Geplaatst**: 13-03-12 15:09

Geplaatst: 13-03-12 15:09

Eerlijk? Nee, zonder hulp is de kans dat jij hier uit kan komen erg klein. Je hebt hulp nodig om echt een fijnere toekomst op te bouwen, waarin je alle ellende een plek kan geven en zelf vooruit kan kijken. Je hebt echt een goede plan van aanpak nodig, in de vorm van behandeling.
De huisarts kun je hiervoor aanspreken, maar dichterbij is misschien een vertrouwenspersoon op school?

Je kan zelf kijken wat je verzekering vergoed

**Geplaatst**: 13-03-12 15:18

Geplaatst: 13-03-12 15:18

Huisarts?
Is je mentor een idee?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-12 15:20

Re: Hoe ga ik hiermee om..

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-12 15:20

Ik zou inderdaad kunnen proberen met me mentor te praten.
Maar ben echt zo bang, wil geen aansteller zijn oid.
En ben bang voor de reacties van anderen..

**Geplaatst**: 13-03-12 15:22

Re: Hoe ga ik hiermee om..

Geplaatst: 13-03-12 15:22

Ik kan mij wel voorstellen dat het eng is... Maar als het er eenmaal uit is, is het alleen maar positief voor je. Dit heb je al zolang bij je gedragen, het is goed dat je het eruit gooit bij je mentor. Die wil ook graag weten wat er speelt en is er om je te helpen.

**Geplaatst**: 13-03-12 15:25

Re: Hoe ga ik hiermee om..

Geplaatst: 13-03-12 15:25

Misschien kan je dit verhaal uitprinten en aan je mentor laten lezen, als je het moeilijk vind om te praten?

**Geplaatst**: 13-03-12 15:28

Geplaatst: 13-03-12 15:28

Via je huisarts kun je begeleiding krijgen bij een verpleegkundige van het GGZ, dit kost je niets!!! Even navragen bij de huisarts...

Veel sterkte meid!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-12 15:28

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-12 15:28

Da's een goed idee, helaas heb ik geen printer.
Donderdag is hij weer op school, ik zal hem aanspreken.

**Geplaatst**: 13-03-12 15:40

Geplaatst: 13-03-12 15:40

angela1977 schreef:
Via je huisarts kun je begeleiding krijgen bij een verpleegkundige van het GGZ, dit kost je niets!!! Even navragen bij de huisarts...

Veel sterkte meid!!

Dit klopt. Deze mensen kunnen je indien nodig ook echt helpen. EN ze hebben geheimhoudingsplicht.

Heel veel sterkte.

**Geplaatst**: 13-03-12 17:23

Re: Hoe ga ik hiermee om..

Geplaatst: 13-03-12 17:23

Jeetje meis... Ik wens je heel veel sterkte!
Je bent al heel goed op weg!! Je hebt namelijk een begin gemaakt!
Vergeet niet dat jij NIET verantwoordelijk bent voor wat jou gebeurd is!! Niemand maar dan ook niemand zal jou daar raar op aankijken! Ik denk dat mensen je juist willen helpen.

Zet m op meis!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-12 17:27

Re: Hoe ga ik hiermee om..

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-12 17:27

Dankjewel voor jullie berichtjes, ik zal er zeker wat mee doen!

**Geplaatst**: 13-03-12 18:46

Re: Hoe ga ik hiermee om..

Geplaatst: 13-03-12 18:46

Allereerst knap zoals je het kunt vertellen, of je hier wel of niet zonder hulp van specialisten uit kunt komen weet ik niet. Je klinkt best helder en duidelijk. Een tip wil ik je meegeven, maak het jezelf naar de zin ipv het voor iedereen goed te willen doen. Je zou een onbezorgde puber moeten zijn en dat dat niet altijd kan in deze omstandigheden snap ik goed. Maar probeer wel te leven voor jezelf en niet voor iedereen om je heen, veel succes en sterkte.

**Geplaatst**: 14-03-12 14:34

Re: Hoe ga ik hiermee om..

Geplaatst: 14-03-12 14:34

Hoi, Wat vervelend wat jij allemaal hebt meegemaakt. Ik denk wel dat je professionele hulp nodig hebt, die wordt meestal voor een deel wel vergoed door je zorgverzekering, maar weet niet precies hoeveel. Het is goed als je erover praat, je moet het niet opkroppen.
Vergeet niet dat jij geen slecht mens bent, je hebt gewoon erg veel pech gehad in je leven. Ik vind het heel knap dat je dit hier durft te vertellen!

**Geplaatst**: 15-03-12 11:11

Re: Hoe ga ik hiermee om..

Geplaatst: 15-03-12 11:11

Dit is zonder proffesionele hulp niet te herstellen.
Ik heb een soort gelijk verhaal meegemaakt alleen heeft mijn moeder geen bordeline. (ik heb het)
Ik loop nu 3 jaar rond met een beetje dezelfde ellende als die jij hebt ik krijg 19 maart dan ook eindelijk de hulp die ik nodig heb. Ik raad je aan om bij een GGZ aan te kloppen voor hulp. Dit wordt vergoed, maar enkel als je ook daadwerkelijk naar de afspraken gaat, zo is dat bij mij geregeld.

Als je er verder over wil praten of wil weten hoe ik met dingen omga en tips nodig hebt staat mijn inbox voor je open. Er zijn genoeg mensen die ook in dit schuitje hebben gezeten en je willen helpen met het verwerken.

Nomineer dit bericht ×