Zondagmiddag 11 december,
Ik was op concours in Zeeland, ik had net 3 paarden gereden waarvan 1 in het B en 2 in het L
allemaal foutloos, was tevreden over hoe ze allemaal sprongen. Ik moest met de 4e het M springen.
Ik had hem opgezadeld en wilde opstappen, en opeens begon hij te bokken en te doen
ik dacht oh frissigheid, rijd veel jonge paarden dus ik vond het niet zo'n probleem.
Toen ik de binnenbak wilde instappen, stond hij stil en wilde die niet meer doorstappen
dus ik spoorde hem een beetje aan, hij begon te steigeren en klapte achterover.
Jammer genoeg op mijn been.
Opeens een vreselijke pijn in mijn knie, ik zag mijn knie gewoon opzwellen tot een grote bal.
En ik begon te schreeuwen van de pijn, ik zag mijn onderbeen niet doordat mijn knie zo groot was
maar ik voelde dat mijn onderbeen scheef zat onder mijn knie. Ik had echt nog nooit zo'n pijn gehad.
Papa bleef achter me staan en begon te zeggen dat het goed kwam. Toen werd ik heel stil maar ik moest
blijven praten van de EHBO. Toen kwam de ambulance eindelijk na een kwartier.
Ik kon alleen naar UMC St. Radboud omdat ze bij de andere ziekenhuizen dit soort breuken niet aan konden.
Toen ik bij het ziekenhuis aankwam, hebben ze het been rechtgezet (PIJNLIJK) en kreeg ik pas te horen
wat er nu eigenlijk aan de hand was. Ik dacht dat mijn knieschijf verbrijzeld was. Maar wat ik niet wist,
was dat ik
een obenbeenbreuk, verbrijzeld gedeelte op scheenbeen, 3 breuken in het onderbeen en 2 breuken in het bovenbeen had.
Ik wist niet eens dat ik een wond had, totdat mijn moeder zei dat mijn witte rijbroek, rood was.
Maandagnacht werd ik geopereerd, en tot mijn verbazing werd ik wakker met een stuk ijzer aan mijn been.
Ze hebben me uitgelegd dat ik een pen heb zitten in mijn bovenbeen en dat ik dus een externe fixateur heb
zitten in mijn onderbeen. Ze hebben me heel duidelijk gemaakt dat deze breuken heel zeldzaam zijn en dat
de kans er was geweest dat het been zelfs geamputeerd zou moeten worden. Maar gelukkig was dit niet het geval.
Ze zeiden tegen mij dat de externe fixateur er na 6 weken uit mocht en dat ik na een half jaar kon paardrijden.
Maar toen ik een andere arts kreeg, werd het opeens eens een paar maanden een externe fixateur en ik kan een jaar
tot anderhalf jaar niet paardrijden.
Nu, dinsdag 21 februari zit de externe fixateur nog steeds in mijn been.
Dus al bijna 3 maanden!! Aankomende dinsdag gaan ze kijken wanneer de externe fixateur eruit mag.
Ben zo benieuwd.
Nu was mijn vraag, heeft er hier iemand een externe fixateur (gehad).
Ik zou zo graag mijn verhaal met andere 'lotgenoten' willen delen.
Heb veel gezocht naar mensen die dit hadden, maar kon amper iets vinden

Ik zou zo graag willen weten over de duur van de revalidatie (ik weet dat dat voor iedereen anders is)
En ik zou gewoon zo graag het verhaal van andere mensen willen horen!
Sorry voor het lange verhaal,
maar korter kon ik het niet samenvatten (heb eigenlijk nog veel meer te vertellen maargoed)
X
Bij mij was het 1 week.
Ik heb er geloof ik nog niet gehoord van iemand met zoveel schade/breuken in 1 been, sodeknetter.
) gevallen op het ijs.
dat ik dat ook alleen doe als het echt niet meer gaat. Mijn dag bestaat uit van 09.00 tot 21.00 op de bank liggen (ik kan niet eens drinken pakken), overeind op krukken naar de wc tussendoor, en van 21.00 tot 09.00 op bed met mijn been omhoog, meer kan ik niet.

