Moderators: Essie73, NadjaNadja, ynskek, Polly, Telpeva, Muiz


amandananana schreef:Pff, ik kan amper in woorden uitdrukken hoe ik me dit weekend gevoeld heb.
Het verhaal:
Vrijdag kwam ik uit school, en toen ik mijn huis in stapte trof ik niet alleen mijn moeder en zusje, maar ook mijn stiefvader aan op de bank. Normaal zou hij werken om dat tijdstip. Mijn zusje was heel erg aan het huilen, en mijn moeder zag heel erg wit. Dus ik peilde even wat er aan de hand was, en toen vertelde mijn moeder me dus dat ze naar de dokter was geweest, omdat ze al twee maanden last had van een van haar borsten en 's ochtends een knobbeltje had gevoeld en dit niet vertrouwde. De dokter vertrouwde het ook niet, en heeft persoonlijk het ziekenhuis gebeld om voor maandag (vandaag) een afspraak te maken.
Toen mijn moeder me dit vertelde leek het echt alsof de grond onder mijn voeten weg werd geslagen. Dat is zulk vreemd en eng nieuws! Je denkt altijd "zoiets overkomt mij niet", maar nu kwam het allemaal toch even heel erg dichtbij. Er was nog niks bekend over dat vreemde bobbeltje in mijn moeders borst, maar je gaat dan toch de ergste dingen denken. Ik zag het al voor me: mijn moeder had borstkanker.
Ik was echt helemaal in shock, heb het hele weekend bijna niks kunnen doen dan voor me uit staren, en vanmorgen werd het me allemaal even te veel toen mijn moeder naar het ziekenhuis vertrok. Ik heb de hele ochtend zitten wachten op een smsje, en toen om 11 uur eindelijk mijn telefoon afging durfde ik het smsje bijna niet te openen, bang voor de uitslag. Ik ben uiteindelijk blij dat ik het toch heb gedaan: er is namelijk niks aan de hand!
Ik ben zo verschrikkelijk opgelucht, ik wilde dit even met jullie delen. Echt bizar wat er allemaal door je heen kan gaan als je nog niet eens weet wat er aan de hand is...