Gebrek aan doorzettingsvermogen

Moderators: Essie73, NadjaNadja, ynskek, Polly, Telpeva, Muiz

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Katie1989

Berichten: 1481
Geregistreerd: 06-07-04

Gebrek aan doorzettingsvermogen

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 05-02-10 23:13

Lang getwijfeld, maar nu toch de stap zetten...
Mijn probleem...

Eerder heb ik er al over nagedacht een topic te schrijven over mijn probleem, maar mijn schaamte weerhield me hiervan. De laatste tijd schaam ik me er niet meer voor, het is een deel van m'n karakter en de enige manier om ermee om te leren gaan, is het eerst te accepteren. Ik heb op internet gezocht naar eventuele sites met tips etc. Maar er is vrij weinig te vinden. Vandaar dat ik dit topic plaats,met name om mensen te vinden die eventueel last hebben van hetzelfde of tips hebben hoe je er mee om kan gaan;

Gebrek aan doorzettingsvermogen

Het werkt me tegen op alle vlakken; in het werk, in de sport, op school, maar ook in mijn sociale relaties. Waarom kan ik mezelf niet gedreven houden, waarom kan ik niet voor 100% ergens voor gaan, waarom geef ik zo snel op?
Het belangrijkste voor mij is uitvinden wat de reden ervoor is dat ik dingen niet door kan zetten.
Ik krijg alle mogelijkheden aangereikt om beter te leren paardrijden, super paarden, kan lessen en ik heb plezier in het paardrijden. Volgens mij zijn dat de ideale omstandigheden om door te groeien in de sport.
Mijn school idem dito; ik word goed begeleid, ben gezegend met een goed stel hersens en wil uitdaging, ingewikkelde dingen interesseren mij, maar waarom kan ik er dan toch zo ontzettend tegenop zien om naar school/stage te gaan.
Maar ook tegen kleine dingetjes kan ik ontzettend op zien, de drempel wordt in m'n hoofd reusachtig. Achteraf vraag ik me altijd weer af waarom ik me zo druk heb gemaakt, maar van tevoren bedenk ik elke mogelijke smoes om eronderuit te komen.

Via via kwam ik op het Viva-forum terecht waar een soortgelijk topic een jaar geleden geplaatst is geweest. Daar verwezen ze onder andere naar faalangst of ADD. Voor mezelf ben ik er nog steeds niet achter, maar wat ik wel weet is dat ik mezelf het leven vaak verdomd lastig maak. Daar komt nog eens bij dat ik redelijk impulsief ben en me dus vaak ook nog eens veel te veel op de hals haal.

Goed bij deze ben ik mijn verhaal een beetje kwijt en ik hoop mensen te vinden met hetzelfde probleem en tips en tricks om ermee om te gaan.

_Tara_

Berichten: 13203
Geregistreerd: 22-11-04

Re: Gebrek aan doorzettingsvermogen

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-02-10 23:24

Tja, waarom zie je ertegenop dan? Ben je ergens bang voor, geen zin, maar waarom dan geen zin? Kun je niet proberen om 't gewoon te accepteren zoals 't is? Dus niet erover na gaan denken of je zin hebt of waarom je wel/niet zou gaan. Maar gewoon: ok, zometeen om 9 uur moet ik op school zijn. Punt.

kehdra

Berichten: 6391
Geregistreerd: 29-07-06
Woonplaats: Groningen

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-02-10 23:27

Ikke ikke ikke!

Ik begin vaak ergens heel enthousiast aan, maar zodra ik ook maar enigsinds mijn doel heb bereikt (ook al is het het begin van het doel), dan is mijn enthousiastme weg. Zonder enthousiastme kan ik er beter mee ophouden..

een topic op bokt bijhouden? nee joh, dan moet ik alles bijlezen, reageren, en dan ook nog een nuttige bijdrage leveren. Gewoon meelezen is veel makkelijker. En ik denk dat het daarin schuilt, mijn motto is een beetje; Waarom moeilijk doen, als het makkelijk kan

Ik ben ook vreselijk impulsief, om moe van te worden... Het voordeel daarvan is dat alle dingen die spontaan op komen, worden meestal uitgevoerd, en in 99 van de 100 gevallen ook volledig uitgevoerd :j
Met opgelegde dingen gaat dat een stuk moeilijker.

Het enigste wat mij goed helpt, is om mijn doelen op te schrijven, realistische doelen weliswaar, en ook zeker met een tijd eraan vast.
(en dan nog zorgen dat je je daar daadwerkelijk aan houd natuurlijk)

Ik merk wel dat, hoe ouder ik word, hoe beter.
(enmisschien ook, hoe meer zelfkennis)

Sammyy

Berichten: 4616
Geregistreerd: 28-08-06

Re: Gebrek aan doorzettingsvermogen

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-02-10 23:29

Ook ik herken het; maar bij mij kwam het voort uit depressie.
Weet niet of dit voor jou op zou kunnen gaan? Hoop het iig van niet voor je ;)

Iig succes met uitzoeken met het hoe en het waarom :j

letziforevr

Berichten: 2553
Geregistreerd: 27-08-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-02-10 23:31

Heb je verhaal gelezen en het eerste wat in me opkomt is het volgende.....
Alles wordt je aangereikt, daardoor lijkt alles simpel, maar is het verrot moeilijk!!
Zelf heb ik dit ook ondervonden.
Ik kampte met hetzelfde "probleem", voelde me ondankbaar en begreep mezelf niet.
Uiteindelijk ben ik een baan gaan zoeken en ondervond ik dat dat niet was wat ik wilde.
Omdat ik het toch 4 jaar volgehouden heb, werd mijn motivatie getriggerd!
Ik kon niet stoppen met werken, had immers salaris nodig!
Heb toch de beslissing genomen om een opleiding daarnaast te gaan doen en ZELF te betalen.
Inmiddels heb ik zelf een eigen praktijk, werk daarnaast nog 12 uur extern en maak ons accountantskantoor wekelijks schoon.
Kortom..ik heb een zeer variabele werkweek en dat heb ik dan ook gewoon nodig om mezelf tevreden te houden, wat uidagingen betreft!
Ik heb geen spijt van mijn "bergen" die ik zelf creeerde, heb geen spijt van mijn motivatie-problemen.
Nee, ik heb er gewoon langer over gedaan om bepaalde keuzes te maken, knopen door te hakken en volwassen te worden.

Hopelijk heb je wat aan mijn verhaaltje!

kehdra

Berichten: 6391
Geregistreerd: 29-07-06
Woonplaats: Groningen

Re: Gebrek aan doorzettingsvermogen

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-02-10 23:33

@letziforevr; dat klinkt bekend zeg!
Vooral ook de zelf gecreeerde bergen die géén probleem zijn, maar zodra je verplicht word om ze te beklimmen, loop je er liever omheen :D
Ik ken dat...

_Tara_

Berichten: 13203
Geregistreerd: 22-11-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-02-10 23:37

Misschien kun je hier wat mee? http://www.sochicken.nl/jezelf/praktisc ... vatie.html

Je moet er gewoon niet bij stil staan. Jezelf de kans niet geven om er tegenop te zien dat je naar school moet ofzo. Het is gewoon zo. Klaar :P Als je dat iedere keer tegen jezelf zegt wanneer je weer excuses gaat verzinnen, denk ik dat 't snel beter gaat.

Amalarab

Berichten: 7596
Geregistreerd: 24-11-07
Woonplaats: Friesland

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-02-10 23:41

Er hoort vaak bij dat je met opleidingen begint en ze niet afmaakt om je vervolgens weer in een ander avontuur te storten.
Alles is al snel saai!
Hier dus een gevalletje van escapisme!

Urko
Berichten: 2964
Geregistreerd: 05-01-05

Re: Gebrek aan doorzettingsvermogen

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-02-10 23:46

dromen.. denken... durfen... doen... en doorzetten!!

Ik heb ook veel afwisseling nodig en mijn motivatie voor veel dingen is vaak zoek.. merk dat ik met veel afwisseling meer motivatie heb voor alles!

Katie1989

Berichten: 1481
Geregistreerd: 06-07-04

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 06-02-10 09:22

JaneJansen schreef:
Er hoort vaak bij dat je met opleidingen begint en ze niet afmaakt om je vervolgens weer in een ander avontuur te storten.
Alles is al snel saai!
Hier dus een gevalletje van escapisme!


Ook heel herkenbaar... Heb meerdere opleidingen zo'n paar maanden gedaan en ermee gestopt. Echter nu ben ik bijna klaar met mijn opleiding, deze ga ik dus zeker niet meer stoppen :P Want dat zou wel erg zonde zijn. Het feit dat ik nu 3kwart van de opleiding gedaan heb zorgt ervoor dat ik niet opgeef. Ik vind m'n opleiding ook echt wel leuk, maar bij tegenslag wil ik er graag onderuit.

samantha21 schreef:
Ook ik herken het; maar bij mij kwam het voort uit depressie.
Weet niet of dit voor jou op zou kunnen gaan? Hoop het iig van niet voor je ;)

Iig succes met uitzoeken met het hoe en het waarom :j


Depressie is een groot woord, zo wil ik het bij mij niet noemen. Ik heb echter wel periodes dat ik behoorlijk down ben en op dat soort momenten is doorzetten inderdaad een veel grotere ramp.

Laatst zat ik er ook ontzettend doorheen, op m'n stage hadden ze gezegd dat ik te traag was, ik deed dondershard m'n best, maar bleef onzeker over mezelf.
Thuis had ik conflicten met m'n moeder en ik had een pijnlijk nieuwtje gekregen. Op dat moment sluit ik mezelf het liefst op.
Uiteindelijk ben ik op m'n stagebegeleider afgestapt en heb een gesprek met hem gehad. Hij was wonderbaarlijk begripvol, boog mijn pijnlijke nieuwtje om naar iets positiefs en gaf aan dat hij vond dat ik het nu super deed op stage.
Vanaf dat moment gaat er dan bij mij een knop om, hoef ik mezelf niet te dwingen om naar de paarden te gaan *wat ik echt leuk vind*, maar sta ik thuis te popelen om weg te gaan...

Het heeft dus ook erg met mijn gemoedstoestand te maken...