Gisteren werd ik om 13.30 al opgenomen in het ziekenhuis. Even bloed laten prikken, en er kwam een co-assistent nog wat vragen stellen. Verder de hele dag maar een beetje door het ziekenhuis gelopen, boekje gelezen, en vies ziekenhuiseten gegeten. Ik kreeg te horen dat ik vanmiddag geopereerd zou worden, waarschijnlijk rond 12 uur, dus moest ik nuchter blijven. Als ik na 12 uur geopereerd zou worden mocht ik nog 2 beschuitjes voor 8 uur. Afgelopen nacht erg slecht geslapen, lag met 3 andere mensen op de kamer waarvan er twee niet zelf naar de wc konden en er dus steeds iemand langs kwam om te helpen. Vanmorgen nog maar tv gekeken, boekje gelezen en muziek geluisterd. Rond 12 uur kreeg ik alvast pijnstillers. Om 13 uur kreeg ik een kalmeeringstablet waardoor je al in een soort roesje verkeerd als je onder narcose gebracht word. Ik moest het o-zo-hippe operatieschort aan, en nog even in bed gaan liggen. De pil zou zo gaan werken en ik zou vast een beetje gaan slapen, er zou zo iemand me op komen halen om me naar de operatiekamer te brengen. Rond half 2 kwam er eindelijk weer iemand langs... Met de mededeling dat ze het heel vervelend vond, maar dat het erg was uitgelopen en dat er geen tijd was voor mijn lange operatie. Ik lag daar al helemaal suf op bed. Ik moest even wachten totdat ik weer wat helderder was en mocht daarna weer naar huis.
Ik snap ook dat het allemaal niet expres is, en dat niemand er echt wat aan kan doen dat het uitloopt. Maar mij al zo 'van de wereld' helpen, en dan komen zeggen dat m'n operatie niet door gaat. Pff, dat vind ik niet zo leuk

Nu zit ik dus weer thuis en als het goed is word ik volgende week donderdag geopereerd, dan is er pas weer plaats. Ik heb wel kunnen regelen dat ik donderdagochtend mag komen, en niet weer woensdagmiddag al in het ziekenhuis moet zijn.
Zo, moest even m'n verhaal kwijt
