Bokt.nl

**Geplaatst**: 24-02-15 20:54

Geplaatst: 24-02-15 20:54

Elke situatie vraagt om andere manieren. Maar ik ben van mening dat in vrijwel elke situatie een of andere manier van sporten in te bouwen is als de persoon in kwestie dat graag wil.
Wil die persoon dat niet - geen probleem. Maar niet kunnen? bij de meesten geloof ik daar niet in.

Wat is precies het punt waar nu omheen geredeneerd wordt?

**Geplaatst**: 24-02-15 21:10

Geplaatst: 24-02-15 21:10

Collie2008 schreef:
Nee je haalt bijzondere uitzonderingssituaties aan om de grote groep mee te vertegenwoordigen

Als je al die uitzonderingen bij elkaar optelt (mensen met zware banen en wellicht wat minder dan perfecte supermenskracht, mensen met veel verantwoordelijkheden buiten hun werkende leven, mensen met allerhande wel en niet goed geconstateerde aandoeningen en beperkingen) heb je wel degelijk een behoorlijke groep te pakken. (En bedenk daarbij: in de meeste gevallen gaat het om mensen die helemaal niet uitzonderlijk leven, maar die de pech hebben om er bij hele normale omstandigheden zwaarder uit te zien dan anderen.)

Uit al die groepen geven mensen steeds weer aan dat ze gekwetst worden door het gemak waarmee ze veroordeeld worden. Er is zoveel onbegrip en zoveel mensen krijgen het verwijt dat ze gewoon niet genoeg willen terwijl ze wel willen, ontzettend hun best doen, maar tegen een aantal flinke grenzen aan lopen.

En (ook @sheran) dat is het punt dat ik wil maken. Je veroordeelt en kwetst mensen door je gemakkelijke oordeel dat het 'excuses' zijn. Dat is veel te simpel gedacht en absoluut niet terecht.
Respecteer andere mensen, en laat je oordeel achter wege. Erken simpelweg dat je niet kunt oordelen over de meeste mensen, omdat je de meeste mensen en hun situaties helemaal niet kent.

**Geplaatst**: 24-02-15 21:12

Re: acceptatie mensen met overgewicht

Geplaatst: 24-02-15 21:12

Ik geef het toe: ik ben mens. Ik heb met grote regelmaat gewoon weg geen zín om te sporten. Want ik vind sport k-u-t. Paardrijden vind ik dan nog wel leuk, maar voor de rest: geef mijn portie maar aan fikkie. Hardlopen, zwemmen, de sportschool (oh de gruwel van een sportschool... brrrr) het is allemaal helemaal niets voor mij.

**Geplaatst**: 24-02-15 21:15

Geplaatst: 24-02-15 21:15

Dank je wel voor de verheldering. Toch zie ik niet in (echt niet!) waarom het geen excuses zijn. Alles waarom je iets niet doet is toch een excuus? Je hebt daaronder goede en slechte excuses. Als ik niet kan hardlopen omdat ik in een rolstoel zit is dat een excuus (ok, reden...). Als ik niet wil hardlopen omdat ik liever kaasfondue eet ook.
Ik vind het prima als mensen andere keuzes maken dan ik zou doen. Ik vind ze er nog even aardig om. Ik zeg ook niet dat ik ze helemaal begrijp of dat ik helemaal weet hoe ze in elkaar steken. Natuurlijk weet ik dat niet. Maar ze maken wel excuses, en daar moet ik zelf vaak door zuchten. Ik denk dan: prima dat je niet wil afvallen, maar geef niet de wereld de schuld.

Laatst bijgewerkt door Sheran op 24-02-15 21:20, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 24-02-15 21:16

Geplaatst: 24-02-15 21:16

Is zeggen dat iemand iets als excuus gebruikt dan een oordeel? Je ziet iets toch als reden om iets niet te doen? Dat is toch een excuus? Kan je negatief of positief opvatten.

Sorry hoor Shadow, maar de groep waar jij hebt over hebt blijft zeker weten ondervertegenwoordigd en je kan alles aangrijpen als...jawel...'excuus' waarom je bij die groep zou horen.

Als mijn ouders plotseling omkomen bij een vliegtuigcrash zou dat mij zeker weten 'verlammen'. Wellicht ga ik emotie eten en word ik inactief. Dus op zich logisch als ik mezelf dan niet kan activeren toch? Toch ben ik de enige op de hele wereld die mezelf weer kan mobiliseren (al dan niet met hulp) Ik heb 2 keuzes. Of ik blijf slachtoffer van de omstandigheden, of ik probeer mijn mind-set binnen die omstandigheden aan te passen. Daarmee verander je de situatie en omstandigheden niet, maar jezelf wel

Mensen beseffen niet dat zijzelf de sleutel zijn.

**Geplaatst**: 24-02-15 21:18

Geplaatst: 24-02-15 21:18

In een rolstoel zitten is geen excuus, dat is een reden

**Geplaatst**: 24-02-15 21:19

Geplaatst: 24-02-15 21:19

Qimm schreef:
In een rolstoel zitten is geen excuus, dat is een reden

Ook goed, als je ze wil scheiden... het was even om mijn punt duidelijk te maken. Je mag het ook lezen als 'ik hou niet van de buitenlucht' als je dat fijner vindt.

**Geplaatst**: 24-02-15 21:20

Geplaatst: 24-02-15 21:20

Vjestagirl schreef:
Ik geef het toe: ik ben mens. Ik heb met grote regelmaat gewoon weg geen zín om te sporten. Want ik vind sport k-u-t. Paardrijden vind ik dan nog wel leuk, maar voor de rest: geef mijn portie maar aan fikkie. Hardlopen, zwemmen, de sportschool (oh de gruwel van een sportschool... brrrr) het is allemaal helemaal niets voor mij.

Nou hier nog iemand hoor. Ik hou niet van sporten, ik vind sportscholen saai, ik ben soms liever lui dan moe. Zwemmen is leuk, maar vooral in de vakantie met een mojito aan het strand. Choco pasta op brood is lekkerder dan tomaat. Ik neem de lift i.p.v. de trap etc. Ik kan niet hardlopen vanwege mijn knieeen (en traplopen dan helemaal niet meer). Ik hou niet van kou en regen en tegenwind en m'n fietszadel voelt altijd te hard.

Ik ben geen die hard sporter hoor....I wish! Toch probeer ik op andere manieren 'in balans' te blijven. Door heel vaak te kiezen voor iets dat ik liever niet had willen doen. Door iets niet te nemen terwijl ik het wel zou willen, etc.

En nee, gedisciplineerd ben ik al helemaal niet, maar ik besef wel wat mijn lichaam kan, verdraagt en nodig heeft

**Geplaatst**: 24-02-15 21:22

Geplaatst: 24-02-15 21:22

Collie2008 schreef:
Is zeggen dat iemand iets als excuus gebruikt dan een oordeel? Je ziet iets toch als reden om iets niet te doen? Dat is toch een excuus? Kan je negatief of positief opvatten.

Sorry hoor Shadow, maar de groep waar jij hebt over hebt blijft zeker weten ondervertegenwoordigd en je kan alles aangrijpen als...jawel...'excuus' waarom je bij die groep zou horen.

Als mijn ouders plotseling omkomen bij een vliegtuigcrash zou dat mij zeker weten 'verlammen'. Wellicht ga ik emotie eten en word ik inactief. Dus op zich logisch als ik mezelf dan niet kan activeren toch? Toch ben ik de enige op de hele wereld die mezelf weer kan mobiliseren (al dan niet met hulp) Ik heb 2 keuzes. Of ik blijf slachtoffer van de omstandigheden, of ik probeer mijn mind-set binnen die omstandigheden aan te passen. Daarmee verander je de situatie en omstandigheden niet, maar jezelf wel

Mensen beseffen niet dat zijzelf de sleutel zijn.

Die ga ik onthouden. Amen voor je post, je omschrijft precies wat ik al pagina's lang probeer te zeggen.
Ik kan niet voor anderen praten, maar toen ik me dit besefte ging mijn knop om. Ikzelf ben verantwoordelijk, anderen kunnen geen excuus zijn en tot vandaag vind ik die mindset echt ontzettend bevrijdend. Ik geef niks of niemand meer de schuld van het gebakje dat ik heb gegeten ("klaasje had gebak meegenomen en ik vond het ook ongezellig om niet mee te doen"), van het feit dat ik op de bank ben blijven hangen ipv sporten of van het feit dat ik een patatje heb gegeten ipv een salade (om maar wat te noemen). Deze gedachte maakt ook dat wat anderen vinden mij ineens veel minder boeit. Ik heb de regie in handen en ik leid mijn eigen leven...

**Geplaatst**: 24-02-15 21:25

Re: acceptatie mensen met overgewicht

Geplaatst: 24-02-15 21:25

Precies! En als de mening van anderen jou minder gaat boeien ga je leven voor jezelf en kom je uiteindelijk in balans zowel mentaal als lichamelijk!

**Geplaatst**: 24-02-15 21:25

Geplaatst: 24-02-15 21:25

Magrathea schreef:
secricible schreef:
Ik probeer helemaal niks. Het zal me namelijk een zorg zijn, ik ben alleen van mening dat je dan een keuze hebt gemaakt en dus niet moet roepen dat het niet kan. Het kan wel, maar je hebt andere prioriteiten. Mij best.

Verder is sporten m.i. Het minst belangrijke als je af wilt vallen. Gezond eten heeft veel meer effect.

Helaas... Lichaamsbeweging brengt je metabolisme op gang en verbetert de bloedsomloop waardoor je afvalstoffen kwijt kan en je dus afvalt.
Het is niet of of, maar én
Stel je wilt afvallen maar het lukt niet... Als je al gezond eet moet je misschien eens meer gaan bewegen, en als je je een ongeluk sport moet je misschien eens naar je eetgewoontes kijken.

Interessant artikel: http://www.sparkpeople.com/blog/blog.as ... ing_weight

Uiteraard het liefst en en, dat spreekt voor zich. Maar you can't outtrain a bad diet. En alleen de kcal inkorten zonder daarbij intensief te sporten is wel een optie (maar zeker geen ideale optie, daar heb je gelijk in)

**Geplaatst**: 24-02-15 21:27

Re: acceptatie mensen met overgewicht

Geplaatst: 24-02-15 21:27

Ik denk dat je sporten ook breder moet zien. Sporten is calorieen verbranden, fitheid en spierversteviging. Dat kan ook zonder sportschool maar op de fiets naar je werk bijvoorbeeld.

Alleen gezonder eten maakt je geen fysiek fitter mens (of je nu zwaar of niet zwaar bent) alleen bewegen evenmin. Het moet een combinatie en juiste balans van beiden zijn

**Geplaatst**: 24-02-15 21:30

Geplaatst: 24-02-15 21:30

Collie2008 schreef:
Precies! En als de mening van anderen jou minder gaat boeien ga je leven voor jezelf en kom je uiteindelijk in balans zowel mentaal als lichamelijk!

Kennelijk blijft mijn lichamelijke balans steken op een bepaald formaat :')

**Geplaatst**: 24-02-15 21:30

Geplaatst: 24-02-15 21:30

Ik beoefen zelf sinds 2 maanden crossfit, een sport die in amerika razend populair is en veel wordt beoefend door oorlogsveteranen. Het mooie is dat alle oefeningen aangepast kunnen worden zodat het geschikt is voor iedereen (ja, iedereen). Daardoor zie je ontzettend veel mensen in een rolstoel, met missende ledematen , chronisch zieken enz. deze sport uitoefenen.
Zo inspirerend, als deze mensen kunnen sporten, is er toch geen excuus in de wereld waarom wij gezonde mensen dat niet zouden kunnen. Datje andere prioriteiten stelt is je eigen keuze, maar er is absoluut geen reden in de wereld om het niet te kunnen.

Als voorbeeld een filmpje wat ik heel inspirerend vond: http://youtu.be/rHlC1W9r704

**Geplaatst**: 24-02-15 21:34

Re: acceptatie mensen met overgewicht

Geplaatst: 24-02-15 21:34

Alles kan, maar je moet het ook écht willen anders is het niet vol te houden

**Geplaatst**: 24-02-15 23:21

Geplaatst: 24-02-15 23:21

Qimm schreef:
Alles kan, maar je moet het ook écht willen anders is het niet vol te houden

Dat is toch juist waar bij de meeste mensen de schoen wringt?
Ik zou ook heel graag een "body to die for" willen hebben, maar ik wil daarbij niet alles doen wat daar voor nodig is, zoals al mijn voeding bijhouden en "cheats" daarbij in plannen.
Dus dan ben ik niet gedreven genoeg, en wil ik dus niet genoeg, dat lichaam bereiken.

En nee, ik zeg niet dat dat bij iedereen zo is, maar dit komt wel vaak voor.

**Geplaatst**: 25-02-15 07:47

Re: acceptatie mensen met overgewicht

Geplaatst: 25-02-15 07:47

Dat is voor mij ook de reden denk ik. Ik zou van zó bewust leven helemaal kriegel worden. Dan liever te zwaar en gelukkig hoor

**Geplaatst**: 25-02-15 08:46

Re: acceptatie mensen met overgewicht

Geplaatst: 25-02-15 08:46

Maar dat is dan toch prima? Als jij jezelf accepteert en tevreden bent met jouw manier van leven? Denk dat dat het allerbelangrijkste is wat er is

**Geplaatst**: 25-02-15 08:55

Geplaatst: 25-02-15 08:55

Collie2008 schreef:
Maar dat is dan toch prima? Als jij jezelf accepteert en tevreden bent met jouw manier van leven? Denk dat dat het allerbelangrijkste is wat er is

Dat vind ik ook. En dan wordt er een belerend vingertje naar je gewezen, want als dikkere ben je duurder in zorgkosten...

**Geplaatst**: 25-02-15 08:56

Re: acceptatie mensen met overgewicht

Geplaatst: 25-02-15 08:56

Wordt der echt gewezen of voel je je aangesproken als men het heeft over zware mensen en dure zorgkosten?

**Geplaatst**: 25-02-15 09:00

Geplaatst: 25-02-15 09:00

Collie2008 schreef:
Maar dat is dan toch prima? Als jij jezelf accepteert en tevreden bent met jouw manier van leven? Denk dat dat het allerbelangrijkste is wat er is

Juist

Niet iedereen heeft dezelfde ambities. Zowel privé, carrière als lichaam. Gelukkig maar, want anders zal het ook zo'n kleurloos geheel worden. Het is toch mooi dat we allemaal anders zijn?

Maar, ongeacht hoe zwaar iemand weegt: Het moet wel gezond blijven. En wat per definitie gezond is dat weet ik niet. Daar ben ik geen deskundige in.
(Ben wel aan het lezen in de voedselzandloper, wel een leuke eye-opener)

**Geplaatst**: 25-02-15 09:05

Geplaatst: 25-02-15 09:05

Qimm schreef:
Dat is voor mij ook de reden denk ik. Ik zou van zó bewust leven helemaal kriegel worden. Dan liever te zwaar en gelukkig hoor

Maar dat wordt toch al de hele tijd gezegd dat dat prima is? Maar dan maak je iig zelf die afweging

Overigens kun je ook best gelukkig worden als je je eten wel bijhoudt en zo bewust leeft hoor

**Geplaatst**: 25-02-15 09:18

Geplaatst: 25-02-15 09:18

Collie2008 schreef:
Wordt der echt gewezen of voel je je aangesproken als men het heeft over zware mensen en dure zorgkosten?

Met dit topic wel, want daarom bestaat dit topic. En ik ben zeker 20 kilo te zwaar als het geen 25 is. In het dagelijks leven verder niet hoor.

**Geplaatst**: 25-02-15 09:19

Geplaatst: 25-02-15 09:19

secricible schreef:
Qimm schreef:
Dat is voor mij ook de reden denk ik. Ik zou van zó bewust leven helemaal kriegel worden. Dan liever te zwaar en gelukkig hoor

Maar dat wordt toch al de hele tijd gezegd dat dat prima is? Maar dan maak je iig zelf die afweging
Overigens kun je ook best gelukkig worden als je je eten wel bijhoudt en zo bewust leeft hoor

Geloof me, uit ervaring kan ik je vertellen dat ik dat niet trek. Iedereen is anders.

**Geplaatst**: 25-02-15 09:30

Geplaatst: 25-02-15 09:30

Qimm schreef:
Alles kan, maar je moet het ook écht willen anders is het niet vol te houden

Dat is niet waar. Veelvuldig misverstand, maar sommige dingen kunnen toch echt gewoon niet, ook niet als je heel erg wilt. En waar de grenzen liggen, kun je van de buitenkant niet zeggen. Bij iemand in een rolstoel snapt men gelukkig wel dat het meestal niet reeel is om te verwachten dat die persoon weer kan rennen als ze maar echt wil. Maar grenzen zijn vaak subtieler en onzichtbaarder dan dat - maar daarom niet minder echt.

Nomineer dit bericht ×