jesito schreef:Mindim schreef:Mensen hebben altijd wat te zeuren, als je geen kind wilt dan zeuren ze, heb je er een dan gaan ze zeuren om een tweede, heb je geen vriend, vragen ze wanneer die komt, heb je een vriend, dan vraagt men wanneer je gaat trouwen. Als je je aldoor druk moet maken om wat een ander vind en om wat ander vind wat je moet doen, dan blijf je bezig.
Ik zeg tegenwoordig gewoon dat het iemands zaak niet is.
Hetzelfde als je kinderen hebt. Bijna alle kinderen hebben de fase dat ze gaan liggen jengelen in een winkel. Laat je ze liggen, dan krijg je verwijtende blikken van mensen die zich daar aan storen, pak je je kind aan, dan krijg je weer van die bemoeials die vinden dat je je kind te hard aan pakt. Je kunt het nooit goed doen.
Ik kan niet een ieder tevreden stellen, dus ik doe fijn wat me zelf goed dunkt, scheelt een hoop een gezeur.
Ik denk ook niet dat het het probleem is als het eens gevraagd wordt maar sommige weten van geen ophouden.
Ik zit zelf in die situatie.
Als ik antwoord geef dan ontken ik en als ik dus niks zeg dan verzwijg ik![]()
Ik zwijg nu dus gewoon en doe alsof ik het niet hoor, dan moet toch ergens duidelijk zijn dat ik er klaar mee ben.
Stel je eens voor ik ben momenteel bezig om zwanger te raken en het lukt niet en je moet je zo'n gezeik steeds aanhoren, daar wordt je diep treurig van.
Bij een vriendin is het heel erg en iedere keer gaat het hier over, het hele riedeltje komt voorbij: je weet niet wat je mist, het is het mooiste, blabala.............
Ik begin meestal gewoon over iets anders te praten.
Had ik het laatst met mijn moeder over, we zijn het eindelijks eens ergens over eens. Wij vinden het heel brutaal om zulke vragen te stellen. En het is ook nog eens heel vervelend om steeds dezelfde vragen te beantwoorden.
. 

