Sleeper schreef:Ayasha schreef:*heeft geen schoonmoeder, iig geen die ze ziet

*
Weet je wat het is. Je kan je verzetten tegen je schoonmoeder/ouders maar het is nog altijd de moeder/ouders van je partner. Je kan je daar je hele leven tegen verzetten of zelf daar op een manier mee omgaan dat je er mee kan dealen. Een ander kan je niet veranderen, je eigen instelling wel

He als hij haar niet wil zien, dan ga ik hem er niet toe dwingen. 
*denk dat je mijn post een beetje fout geïnterpreteerd hebt
*
Mindim schreef:Dan heb je een goede vriendin.
Ik praat niet over mijn kind, hij komt af en toe eens ten sprake. Maar als mijn vriendin een belangrijke hap uit mijn leven zou negeren bij mij in huis (en je hoeft hier echt niet over de wieg te hangen en te kweelen en ook een fles niet, maar ik neem aan dat dat bij jouw vriendin ook niet hoeft) dan kon ze vertrekken. Dat vind ik namelijk geen goede vriendin, als ze mijn bloed zweet en tranen, waar ik 9 maanden mee heb gelopen, straal zou negeren, puur omdat ze ze niet leuk vindt. Dan geeft ze namelijk niets om mijn geluk en wat me gelukkig maakt, maar denkt ze puur aan haar eigen gemak en wat haar gelukkig maakt. Als jouw vriendin jouw wat betreft kinderen zoveel mogelijk ontziet, je niet op de kraamvisite verschijnt en haar kind zoveel mogelijk negeert omdat ze weet dat je er een gruwelijke hekel aan hebt, dan doet zij een stuk meer voor jou, dan jij voor haar moet ik zeggen.
Ik noem dat egoistisch.
Vriendinnen, en heb ik ook. Ze weten wat ze aan me hebben. Ik weet wat ik aan hen heb. 
Ik ben egoïstisch
Ik leef voor mezelf, niet voor een ander. 
Zíj is er gelukkig mee en daar ben ik blij om, ik gun haar dat geluk, maar daarom hoef ík toch niet te doen alsof het het mooiste is dat ik al ooit gezien heb?
Ze hoeft me ook niet te ontzien. Ze moet alleen niet te veel verwachten. Ze moet niet verwachten dat ik op kraamvisite kom want dat boeit me simpelweg niet. Ik verwacht ook niet van haar dat ze naar mijn paard komt. En neen, voor gaat steigeren, ik vergelijk een paard niet met een kind, maar mijn paard is mijn geluk en ik dwing haar ook niet om daar aandacht aan te besteden. Die maakt ook deel uit van mijn leven. Als ze mijn kerel niet kan uit staan, hoeft ze niet met hem om te kunnen. Ik denk dat míjn vriendschappen veel opener en vrijer zijn dan dat traditionele gezeur dat tegenwoordig voor vriendschap door gaat. Zou ik naar het ziekenhuis racen om der kind er op tijd te krijgen als zij geen vervoer heeft? JA, met alle liefde. Maar ik ga er niet op passen of mee spelen enz.