Bokt.nl

**Geplaatst**: 24-05-06 11:07

Re:

Geplaatst: 24-05-06 11:07

Ik ben mijn vader ook verloren toen ik 10 jaar oud was...
Hij is overleden aan kanker...
Hij was altijd super gezond, deed niks verkeerd echt het goede voorbeeld...... maar toch..

Ik ben nu 18 en praat er liever niet over maar heb er ook geen moeite mee om erover te praten...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-05-06 17:17

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 24-05-06 17:17

Mijn ouders ware vandaag 21 jaar getrouwt .. mijn moeder is egt verdrietig vandaag helemaal niet gezellig haat dit soort dagen:(

**Geplaatst**: 24-05-06 18:08

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 24-05-06 18:08

Mijn vader is 2 jaar geleden overleden aan kanker.

**Geplaatst**: 25-05-06 07:10

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 25-05-06 07:10

Hallo allemaal

Ik heb het hele topic gelezen en ik moet zeggen dat ik er erg van onder de indruk ben.
Ik ben 42, heb drie kinderen van 12, 15 en 17 en ik heb borstkanker wat is uitgezaaid naar mn botten, lever en hersenen.
Er wordt nog wel behandeld om het leven nog wat te rekken en leefbaar te houden maar het einde gaat onherroepelijk komen...
Ik ga dus drie kinderen achterlaten.

Nu is mijn vraag aan jullie, kunnen jullie aangeven wat je gemist hebt in de laatste periode van het leven van degene die is overleden?
Had er iets moeten gebeuren waardoor het voor jullie makkelijker zou zijn geweest diegene te moeten missen?
Ik kan niet voorkomen dat mijn kinderen hun moeder moeten gaan missen maar misschien kan ik wel voorkomen dat ze net als jullie in de problemen gaan komen hierdoor.
Dank

**Geplaatst**: 25-05-06 08:30

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 25-05-06 08:30

Ja, vorig jaar oktober. Mijn moeder. Ze was pas 53.....

**Geplaatst**: 25-05-06 08:34

Re:

Geplaatst: 25-05-06 08:34

Jeetje, ik word van dit topic heel erg stil..

Ik heb zelf gelukkig allebei mijn ouders nog, maar ik word van dit soort topics wel heel erg verdrietig, en ga dan nadenken hoe het voor mij zou zijn als ik ze zou moeten missen. Op momenten zoals dit merk je weer hoeveel je om ze geeft.

Ik wil iedereen heel erg veel sterkte wensen. Ik bewonder het hoe jullie er mee omgaan. Daar moet je wel heel erg sterk voor zijn.

**Geplaatst**: 25-05-06 08:47

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 25-05-06 08:47

Topcob schreef:
Hallo allemaal

Ik heb het hele topic gelezen en ik moet zeggen dat ik er erg van onder de indruk ben.
Ik ben 42, heb drie kinderen van 12, 15 en 17 en ik heb borstkanker wat is uitgezaaid naar mn botten, lever en hersenen.
Er wordt nog wel behandeld om het leven nog wat te rekken en leefbaar te houden maar het einde gaat onherroepelijk komen...
Ik ga dus drie kinderen achterlaten.

Nu is mijn vraag aan jullie, kunnen jullie aangeven wat je gemist hebt in de laatste periode van het leven van degene die is overleden?
Had er iets moeten gebeuren waardoor het voor jullie makkelijker zou zijn geweest diegene te moeten missen?
Ik kan niet voorkomen dat mijn kinderen hun moeder moeten gaan missen maar misschien kan ik wel voorkomen dat ze net als jullie in de problemen gaan komen hierdoor.
Dank

ik wordt hier echt helemaal stil van. sjonge, dit is echt vreselijk. missen doen ze u toch wel, maar mijn moeder wist ook wel een beetje dat ze ons niet zou zien opgroeien en ze heeft er dan ook alles aan gedaan om mooie herinneringen voor ons te maken. misschien moet u foto's van uw gezin maken met u erbij, of iets doen wat de kinderen nooit meer zouden vergeten.

ik mis mn moeder in t praten met dingen, vooral over als je puber wordt zeg maar, ik heb hoe het in mekaar zit, tegen mn zusje moeten vertellen, wat echt niet meeviel.

verder kan je denk ik weinig doen, maar ik vind het heel vreselijk voor u. en uw kinderen en familie.

**Geplaatst**: 25-05-06 08:53

Re:

Geplaatst: 25-05-06 08:53

pfff, dat is nogal een heftig bericht.

Wat het mij zwaar maakte waren idd die momenten dat je ouder er niet is.
Verjaardagen, je vriendje laten keuren

Je huis laten zien, dat soort dingen.

Mijn broers zijn getrouwd, op zo'n dag mis je hem ook heel erg.

Maar dat zijn dingen die je gewoon nooit kunt veranderen.

Ik geloof ondertussen in leven na de dood.
Ook in een hiernamaals.
En ik weet zeker dat mijn vader dus toch alles ziet, bij me is.
En dat geeft mij wel steun

**Geplaatst**: 25-05-06 09:06

Re:

Geplaatst: 25-05-06 09:06

ik geloof in God, dus ook in het hiernamaals. en ben blij dat ze daar geen pijn meer heeft en dat ik dr ooit weer terug zie. Dat is mijn grootste troost.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-05-06 10:38

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 25-05-06 10:38

@Topcob .. probeer zo veel mogelijk leuke dinge te doen.. toen de dokter vertelde dat mijn vader niet meer beter zou worden zijn we met vaderdag (gewoon onderschool dus;)) naar Spanje geweest .. dat is onze laatste vakantie met zijn 4e geweest en daar heb ik nog veel goede herinneringen aan.. mijn vader is rond kerst overleden dat is dan ook een moeilijke tijd voorons vooral als je dan allemaal gelukkige gezinnetjes ziet enz.. verjaardagen zijn ook moeilijk en nog veel meer!! ik heb van mijn vader een medaljon gekregen met een foto van hem en van mij erin dat kettinkje betekent egt veel voor mij.. mischien is dat ook nog een idee??

**Geplaatst**: 25-05-06 11:04

Re:

Geplaatst: 25-05-06 11:04

jee wat een verhalen allemaal.............ik val echt helemaal stil.
mijn vriend is in augustus 2003 zijn vader verloren aan maagkanker,en hetwerd ontdekt in februari toen hij met maagpijn naar de dokter ging...........
en het allerergste op dit moment is nog dat zijn moeder echt verschrikkelijk egoistisch is.
het intresseert haar geen bal dat andere mensen ook verdrietig zijn om het verlies van haar man.ze scheld mijn vriend soms de huid vol,want ja zij heeft toch verdriet en een ander niet?
ze heeft ook 2 honden die van hun samen waren,die ze nu helemaal verwaarloosd.ze krijgen goed te eten,maar daar is ook alles mee gezegd.ze mogen 2x per dag even naar buiten in de tuin,maar wel vast aan een longeerlijn.
en een van de 2 zit al zowat haar hele leven in een bench,want ze zouden niet met elkaar overweg kunnen.
ik heb mijn schoonvader nooit gekend(ik leerde mijn vriend kennen vlak na de dood van zijn vader)maar op een vreemde manier mis ik hem toch,gewoon omdat zijn moeder zo vreselijk onuitstaanbaar is.........altijd als ik er ben heeft ze het wel over kanker of hoe zielig ze is.......echt ik vind het vreselijk wat er gebeurd is,maar zoals ze zich gedraagd.........soms zou ik haar weleens wakker willen schudden.en het is nu nog steeds even erg als in augustus 2003.
ze komt ook alleen het huis uit voor boodschappen,want ze heeft tenslotte toch geen man meer om leuke dingen mee te doen....

**Geplaatst**: 25-05-06 11:36

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 25-05-06 11:36

Topcop,
Ten eerste wil ik jou en jou gezin heel veel sterkte wensen in deze moeilijke tijd.

Mijn vader is 2 jaar geleden overleden en ik heb gelukkig nog heel veel met hem kunnen praten over dingen zoals hij alles graag wou laten verlopen.( begravenis, kleding, graf, wel/geen bloemen, enz.)

Verder was ik er heel erg blij mee om te horen hoe hij tegen ons zei dat wij ons niets van andere mensen moesten aantrekken wat betreft ons manier van verwerken.
Zijn motto was, leef en wees gelukkig met wat je hebt en geniet ervan.

Verder was ik heel erg blij om te horen dat hij trots op ons was van wat er van ons was geworden.

Wat missen voor jou kinderen ook goed/leuk zou zijn, dingen opschrijven zoals, herinneringen, belevenissen en andere gekke dingen die jullie als gezin hebben meegemaakt.
Ook leuke/gekke uitspraken van gezinsleden opschrijven.

Verder mischien zoveel mogenlijk vertellen of opschrijven van jou gevoelens, van eerder en van deze periode, goed en slecht.
Misschien dat ze daar later heel veel aan kunnen hebben om het te verwerken.

Hou eventueel een dagboek bij.

Nogmaals heel veel sterkte en hopenlijk kunnen jullie nog heel lang samen genieten.

**Geplaatst**: 25-05-06 16:05

Re:

Geplaatst: 25-05-06 16:05

Ik ga helemaal met taiga mee

Heel graag wilde ik ook wat hebben van mijn vader, iets wat je kunt vasthouden als je je rot voelt, iets wat je bij je kunt dragen als je ergens heen gaat, dat mis ik wel.
Ik vind het erg leuk om dingen tie lezen die hij heeft geschreven.
Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd, Knuffel van Lisette

**Geplaatst**: 25-05-06 16:53

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 25-05-06 16:53

Ja, iets langer dan 2 jaar geleden is mijn moeder overleden aan kanker

ik heb het die tijd veel weg gedrukt,,, ik wou er niet over praten,, met niemand, ik ben die tijd ook erg depri geweest.
Ik heb daar ong. 1 jaar helemaal alleen voor gestaan met niemand gepraat.
Nog praat ik er niet graag over.

**Geplaatst**: 25-05-06 17:07

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 25-05-06 17:07

OMG .. ik vind het echt klote voor jullie

**Geplaatst**: 25-05-06 20:02

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 25-05-06 20:02

Topcob schreef:
Hallo allemaal

Ik heb het hele topic gelezen en ik moet zeggen dat ik er erg van onder de indruk ben.
Ik ben 42, heb drie kinderen van 12, 15 en 17 en ik heb borstkanker wat is uitgezaaid naar mn botten, lever en hersenen.
Er wordt nog wel behandeld om het leven nog wat te rekken en leefbaar te houden maar het einde gaat onherroepelijk komen...
Ik ga dus drie kinderen achterlaten.

Nu is mijn vraag aan jullie, kunnen jullie aangeven wat je gemist hebt in de laatste periode van het leven van degene die is overleden?
Had er iets moeten gebeuren waardoor het voor jullie makkelijker zou zijn geweest diegene te moeten missen?
Ik kan niet voorkomen dat mijn kinderen hun moeder moeten gaan missen maar misschien kan ik wel voorkomen dat ze net als jullie in de problemen gaan komen hierdoor.
Dank

Verschrikkelijk! Heel veel sterkte ermee

Na het overlijden van mijn vader zijn er bij ons heel veel vragen achter gebleven...
Waarom heeft mijn vader (en voor mn moeder man) vroeger dit en dat gedaan (zowel zakelijk als prive)
Waarom vond mijn vader werken belangrijker dan prive
Waarom hebben we zo weinig dingen gedaan

Ook in zijn ziekte periode heeft hij weinig antwoord gegeven op onze vragen, dus ik wil zeggen... praat met je kinderen en geef antwoord op de vragen
Ga nog leuke dingen zolang het kan
Ga een weekje op vakantie
Ga naar een pretpark
Geniet van het leven!!
Laat je kinderen meedenken met elke beslissing die je neemt

Heel veel sterkte in deze hele moeilijke tijd!

**Geplaatst**: 25-05-06 20:41

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 25-05-06 20:41

Dank jullie wel voor de reakties, hier kan ik zeker iets mee.
We willen graag in juli nog met het hele gezin op vakantie naar Wales en ik hoop dat dat ook gaat lukken.
Ik ben nu ook van plan voor ieder kind een soort van boekje te maken waarin ik ze vertel waarom ik zo trots op ze ben.

**Geplaatst**: 25-05-06 20:57

Re:

Geplaatst: 25-05-06 20:57

Ik heb gelukkig allebij mijn ouders nog en ik lees dit topic en heb veel respect voor de mensen die zoveel ellende al meegemaakt hebben..

Topcob ik heb het boek gelezen van Kluun - Komt een vrouw bij de dokter..
Daarin overlijd zijn vrouw aan kanker en zij maakt voor hun dochterje ook speciale herinneringen en videobanden en boekjes en dat vond ik zo mooi. Ik heb het niet droog gehouden bij dat boek..

Ik denk dat ik het heel erg fijn zou vinden als mijn moeder tastbare herinneringen achter laat en ook haar gedachten op papier voor mij achter zou laten zodat ik op de een of andere manier toch nog zou kunnen weten hoe mijn moeder was als ik zelf oud genoeg ben om het te begrijpen..

Heel veel sterkte voor jou en je gezin en heel veel respect uit het diepste van mijn hart..

**Geplaatst**: 26-05-06 07:50

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 26-05-06 07:50

Ik ben 24 en m'n moeder is overleden aan kanker toen ik 18 was.
Natuurlijk is het iets verschrikkelijks en mis ik haar nog iedere dag maar ik kan wel zeggen dat ik het allemaal heb verwerkt en het een plek heb kunnen geven.
Inmiddels woon ik samen met m'n vriend en m'n vader heeft ook weer een lieve vriendin.

Ik ben blij dat ik niks heb hoeven missen, het afscheid was heel moeilijk maar mooi, de laatste woorden die mijn moeder tegen me zei zal ik nooit vergeten.

Heel veel sterkte voor Topcob en haar gezin!!

**Geplaatst**: 26-05-06 07:54

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 26-05-06 07:54

Topcob schreef:
Hallo allemaal

Ik heb het hele topic gelezen en ik moet zeggen dat ik er erg van onder de indruk ben.
Ik ben 42, heb drie kinderen van 12, 15 en 17 en ik heb borstkanker wat is uitgezaaid naar mn botten, lever en hersenen.
Er wordt nog wel behandeld om het leven nog wat te rekken en leefbaar te houden maar het einde gaat onherroepelijk komen...
Ik ga dus drie kinderen achterlaten.

Nu is mijn vraag aan jullie, kunnen jullie aangeven wat je gemist hebt in de laatste periode van het leven van degene die is overleden?
Had er iets moeten gebeuren waardoor het voor jullie makkelijker zou zijn geweest diegene te moeten missen?
Ik kan niet voorkomen dat mijn kinderen hun moeder moeten gaan missen maar misschien kan ik wel voorkomen dat ze net als jullie in de problemen gaan komen hierdoor.
Dank

Wat een ontroerend bericht. Wat heel erg helpt en steun biedt is schrijven, briefjes/brieven schrijven waarin je dingen uitlegd, kinderen blijven vaak met vragen zitten. Schrijf op hoe je voelde, wat je voor hun voelt, wat ze moeten doen als ze verdrietig zijn. Dit helpt heel erg. Als ze dit later lezen geeft dit zoveel warmte en steun alsof hun moeder nog een beetje bij hun is. Ik weet zelf hoe apart het was om kleine korte briefjes/aantekeningen te vinden van mijn vader, nog zoek ik nog weleens of ik wat kan vinden.

Ik wil je alle kracht en sterkte toewensen en ik bewonder je hoe je nog in het leven staat en hierover kan praten, bewonderenswaardig!!

Liefs

**Geplaatst**: 26-05-06 12:52

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 26-05-06 12:52

Pfff, als ik dit lees besef ik nogmaals wat een geluk wij hebben gehad. Mijn vader kreeg 2 jaar geleden vlak voor kerst een hartinfarct. Hij was thuisgekomen van voetbal, ging nog even de hond uitlaten maar toen hij weer thuiskwam ging het mis, hij stortte inelkaar voor de badkamer. Mijn broertje heeft mij toen geroepen (die was wakker geworden van de klap, het was 01.00) want ik en mijn zusje slapen op zolder. Mijn moeder, zusje en ik hebben toen mijn vader gereanimeerd en mijn broertje heeft de buurvrouw gehaald (die is een verpleegster). We hebben gereanimeerd tot de ambulance kwam. Zij hebben mijn vader meer dan een uur gereanimeerd en geklapd (hij is 42 keer geschokt) en toen uit het raam getakeld omdat de trap te smal was. Ik heb alles gezien, die schokken zijn echt vreselijk, dat is echt niet het laatste beeld wat je van je vader wilt hebben. Mijn moeder is toen met haar broer met mijn vader meegegaan en ik bleef bij mijn broertje en zusje, wachtend op het verlossende telefoontje. Hij heeft 3 dagen in coma op de ic gelegen, toen hij wakker werd bleek dat hij een hersenbeschadeging had. We hebben zoveel geluk gehad; mijn vader leeft nog. Maar door die hersenbeschadeging is mijn vader wel ánders'. In die zin heb ik afscheid genomen van mijn oude vader en heb nu een nieuwe, een andere. De afgelopen 12 jaar ben ik ontzettend veel mensen verloren waarvan ik gigantisch veel hield. O.a. mijn tante, die mijn peetmoeder was. Ze woonde vlak bij mij in de buurt, ik zat er meerdere malen per week maar ze was ziek. De dokter vertelde haar dat het de overgang was maar na anderhalf jaar klachten ging ze naar het ziekenhuis, het bleek geen overgang te zijn maar kanker. Drie weken later overleed ze in het ziekenhuis. Mijn oom is 6 jaar later gegaan, hij kon het verdriet niet aan en heeft zichzelf de dood ingedronken. Nare ervaringen moet je naar mijn idee over praten, het een plekje kunnen geven. Wat dat betreft is dit misschien wel een goede plek om daar mee te beginnen...

**Geplaatst**: 26-05-06 16:43

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 26-05-06 16:43

Mijn vader heeft 8 jaar geleden een scooterongeluk gehad, hij was totaal verlamd en kwam in een rolstoel terecht. Ik was pas zeven en ik dacht dat het toen allemaal wel weer goed zou komen. Maar toen ik twaalf was overleed hij. Mijn moeder trouwde vrij snel weer, ik kon best goed overweg met mijn stiefvader, maar ik kreeg de kans niet om de dood van mijn vader te verwerken. Twee jaar later kreeg ik een soort van flashback, waarin ik alles weer opnieuw beleefde. Maar een vriendin van mij heeft op dezelfde leeftijd haar moeder verloren, dus we konden er goed over praten.

Ik heb het wel een plekje kunnen geven, maar er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan mijn vader denk. Ik vind het ook heel erg dat hij mij nooit heeft zien paardrijden, of er niet bij was bij sommige speciale dagen.
Ik geloof er wel in dat ik mijn vader ooit nog zal zien. Althans, dat hoop ik...

**Geplaatst**: 26-05-06 16:47

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 26-05-06 16:47

Topcob schreef:
Dank jullie wel voor de reakties, hier kan ik zeker iets mee.
We willen graag in juli nog met het hele gezin op vakantie naar Wales en ik hoop dat dat ook gaat lukken.
Ik ben nu ook van plan voor ieder kind een soort van boekje te maken waarin ik ze vertel waarom ik zo trots op ze ben.

Jeetje heftig verhaal zeg.
Maar wat je hierboven beschrijft vind ik echt een goed idee.
Mijn moeder had ook een stukje geschreven voor ons allemaal, en ook al had het van mij veel langer mogen zijn, het is toch iets waar je af en toe naar terug kan grijpen. Ik zou dat ook zeker doen. Dingen opschrijven die ze vroeger deden, waarom je trots op ze bent, uitspraken die ze gedaan hebben, gewoon allerlei herinneringen!

Heel erg veel sterkte komende tijd!

**Geplaatst**: 26-05-06 17:30

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 26-05-06 17:30

Topcob schreef:
Dank jullie wel voor de reakties, hier kan ik zeker iets mee.
We willen graag in juli nog met het hele gezin op vakantie naar Wales en ik hoop dat dat ook gaat lukken.
Ik ben nu ook van plan voor ieder kind een soort van boekje te maken waarin ik ze vertel waarom ik zo trots op ze ben.

Wat erg zeg dat je weet dat je afscheid moet gaan nemen! Maar als je naar Wales gaat ga dan absoluut naar Gower toe! Daar heb je zoveel mooie natuur dat je daar echt prachtige foto's kan maken die hele dierbare herinneringen zullen worden. Ik zit nu in Wales en kan maar geen genoeg krijgen van Gower. (kijk maar op mijn site www.geocities.com/elleninwales en dan bij foto's week 7 - 18 maart en week 14 - 6mei)

Veel sterkte aan iedereen die een (of beide) ouders moet missen. Ik heb ze gelukkig allebei nog en hoop dat ze ook nog lang bij me blijven.

**Geplaatst**: 26-05-06 18:38

Re: zij er meer mense hier die 1vn hun ouders hebbe verlore

Geplaatst: 26-05-06 18:38

Topcob schreef:
Hallo allemaal

Ik heb het hele topic gelezen en ik moet zeggen dat ik er erg van onder de indruk ben.
Ik ben 42, heb drie kinderen van 12, 15 en 17 en ik heb borstkanker wat is uitgezaaid naar mn botten, lever en hersenen.
Er wordt nog wel behandeld om het leven nog wat te rekken en leefbaar te houden maar het einde gaat onherroepelijk komen...
Ik ga dus drie kinderen achterlaten.

Nu is mijn vraag aan jullie, kunnen jullie aangeven wat je gemist hebt in de laatste periode van het leven van degene die is overleden?
Had er iets moeten gebeuren waardoor het voor jullie makkelijker zou zijn geweest diegene te moeten missen?
Ik kan niet voorkomen dat mijn kinderen hun moeder moeten gaan missen maar misschien kan ik wel voorkomen dat ze net als jullie in de problemen gaan komen hierdoor.
Dank

pfff,Zoiets lijkt me ook als moeder zijnde echt ontzettend moeilijk..

m'n zus en ik hebben allebei van mijn moeder in de tijd dat ze ziek was een mooie knuffel uit mogen kiezen,
een soort van steun, die je kon pakken als je verdrietig was enzo,
ik ben nu inmiddels 16 en m'n zus 18 jaar, en we hebben die knuffel nu nog steeds op bed liggen,
en hecht er ook echt een ontzettende waarde aan! ben echt blij dat ik die toen gekregen heb.

Want het is echt iets wat ik toen die tijd van haar heb gekregen voor op momenten dat we het moeilijk zouden hebben.
Jou kinderen zijn wel een stuk ouder dan m'n zus en ik toen, maar zoiets zou je misschien ook kunnen doen.

En m'n moeder heeft ook altijd tegen ons duidelijk gezegd, dat het leven nu niet ophoud zonder haar,
en dat wij zouden beloven dat wij ons leven weer op zouden pakken,
dat gaf/geeft mij ontzettende steun als je er even helemaal doorheen zit,
dat ik gewoon verder moet, vooral omdat zei zo graag wil dat wij een gelukkig leven hebben.

Verder wens ik je nog een ontzettende geweldige leuke tijd met je gezin toe. geniet van alles!

Nomineer dit bericht ×