Bokt.nl

**Geplaatst**: 06-01-15 18:26

Re: Zijn paardenmensen hard voor zichzelf?

Geplaatst: 06-01-15 18:26

Heeft nix met alleen paardensport of mensen met paarden te maken.Wat al eerder gezegd is,het is maar net waar je passie ligt.Mijn passie ligt bij voetbal en paarden/paardrijden en ja,ik ga ook door de pijn heen met beide sporten.Heeft nix met bikkel te maken,je wil dit gewoon heel erg graag.En als ik écht ziek ben dan zoek ik toch wel iemand die voor me kan invallen.Maar bij lichte griep, Ibuprofen en gaan.
Ik heb 3 Hernia's,maar nog niet echt veel last van en een stenose,maar ik voel me goed en ga dan ook door met de sporten.De een gaat door tot het bittere eind, de ander doet een stuk voorzichter.

**Geplaatst**: 06-01-15 18:36

Geplaatst: 06-01-15 18:36

Goof schreef:
Ik heb echt heel weinig begrip voor mensen die niet kunnen werken, maar wel naar stal kunnen. Is niet persoonlijk tegen jou, dus excuus als dat zo over komt

Ik geloof er niet in dat mensen geen vrienden, familie of stalgenoten hebben die even een dagje je paard kunnen doen. Ik vraag me dan ook serieus af wat er gebeurt als je je been breekt, een auto-ongeluk krijgt of om een andere reden even uit de running bent.

Nee, geen stalgenoten.
Paardjes staan letterlijk inmijn achtertuin.
Als ik ziek ben, moet ik helaas wel de beesten doen.
Mesten ed doe ik dan niet, en mijn man voert dan als hij naar zijn werk gaat; maar ind e winter zulen ze toch extra voer/drinken moeten hebben.
Daarnaast heb ik 3 kids (nu wat groter gelukkig), maar toen ze kleiner waren, wa sik toch degene die ze moest verzorgen.

Toen ik echt weken niet voor mijn paardjes kon zorgen, moesten ze op pension.
En kwam mijn moeder overdag in huis.
Maar normaal heb ik geen invalhulp en gaan we daardoor oa al 4 jaar niet op vakantie.

**Geplaatst**: 06-01-15 20:14

Geplaatst: 06-01-15 20:14

We kunnen onszelf natuurlijk heel stoer vinden en alles schuiven op karakter of opvoeding, maar soms heb je geen keuze, dan lukt het echt niet, hoe graag je het ook zou willen of dat het perse moet. Je hebt niet alles in de hand. Heb er zelf een leuk voorbeeld van, ik heb 2 x een virus op m'n evenwichtsorgaan gehad. Believe me…. ik kon niet eens mijn ogen open doen, manlief heeft mij naar het toilet moeten helpen, daar hebben we zo'n 10 minuten over gedaan, ik mijn ogen dicht, mijn handen op zijn schouders en hij centimeter voor centimeter naar de badkamer schuifelend. Ik kon echt niet in mijn uppie in beweging komen, dan zou ik keihard onderuit gaan. Bijna iedere beweging zorgde voor een kots aanval met daarbij het gevoel alsof de hele wereld sneller dan het geluid om mij heen tolde. Wens je je ergste vijand iets toe? Wens hem/haar dan deze kwaal. Ik heb er maar 1 woord voor: verschrikkelijk.

**Geplaatst**: 06-01-15 21:40

Re: Zijn paardenmensen hard voor zichzelf?

Geplaatst: 06-01-15 21:40

In mijn omgeving zijn toch veel paardenmensjes wel wat harder voor zichzelf dan de gemiddelde mens moet ik zeggen.
Maar ik denk dat ik sowieso soms te lang door ga dan goed voor me is. Maar dat geldt niet alleen voor mijn paarden maar ook bijvoorbeeld m'n werk.

Ik ben idd van ja knol moet toch eten en een schone stal, ook als ik ziek ben. Als ik echt heeeeel ziek ben, heb ik wel mensen die het voor me doen hoor.

Wat ik wel vaak merk is dat ik mij irriteer aan klasgenootjes die het 'druk' hebben en moe zijn en dan vervolgens alleen studeren. Ik werk, studeer, woon op mezelf en heb paardlief is natuurlijk eigen keuze en klaag ook niet maar sommige mensen weten echt niet wat 'druk' en 'moe zijn' is.

**Geplaatst**: 06-01-15 21:54

Geplaatst: 06-01-15 21:54

Ik geloof ook wel dat paardenmensen in het algemeen wat harder voor zichzelf zijn
Ook als je ziek bent moet t paard verzorgd worden, als je gevallen bent moet het toch weer op stal komen, of als je in het bos bent gevangen worden. (Onlangs zelf meegemaakt, zwaar in de kreukels in the middle of nowhere achter mijn paard aan gelopen.. ben wel een paar weken kapot geweest, kon niet eens liggend slapen em hoe ik wel sliep ga ik dus echt niet online zetten :')

). Als hij op je voet heeft gestaan brengt hij zichzelf ook niet naar stal. Je moet wel. Je hebt gewoon verantwoordelijkheid en dat is wel een hetgene wat mij uit bed haalt als ik de griep zit. Net als een kind. Het moet ..

Ziek zijn is voor de zwakken 8-)

**Geplaatst**: 06-01-15 22:26

Re: Zijn paardenmensen hard voor zichzelf?

Geplaatst: 06-01-15 22:26

Ik vind het wel knap dat mensen hier over andermans pijn(tjes) kunnen oordelen. Hoe weet jij nou hoeveel pijn jouw collega/de buurman/je facebookvriendinnetje heeft?

Daarnaast, dat jij (ongeveer) dezelfde kwaal hebt als een ander, betekent nog niet dat jullie dezelfde hoeveelheid pijn hebben?

**Geplaatst**: 06-01-15 22:34

Re: Zijn paardenmensen hard voor zichzelf?

Geplaatst: 06-01-15 22:34

Ik denk niet dat specifiek paarden mensen harder zijn voor zich zelf, maar mensen die iets graag willen bereiken dat zijn.

Ik ben met bepaalde dingen ook minder dan de andere keer. Zo ga ik bijvoorbeeld makkelijker niet naar college. Maar een training overslaan? Ben je gek ofzo?

**Geplaatst**: 06-01-15 22:38

Geplaatst: 06-01-15 22:38

Danique_G schreef:
Ik denk niet dat specifiek paarden mensen harder zijn voor zich zelf, maar mensen die iets graag willen bereiken dat zijn.

Ik ben met bepaalde dingen ook minder dan de andere keer. Zo ga ik bijvoorbeeld makkelijker niet naar college. Maar een training overslaan? Ben je gek ofzo?

Haha idd hell no

Ik ga gewoon lessen als ik barstende koppijn heb, advil en gaan met die banaan!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-01-15 00:07

Geplaatst door de TopicStarter : 08-01-15 00:07

Goed, even wat meer uitleg over de discussie die ik in de OP noemde.
Die discussie was met de collega die een whiplash en gekneusde ribben had maar toch op jumping ging.
Ik zei dat ze eerst voor zichzelf had moeten zorgen en de wedstrijd had moeten afzeggen. "Ach, jou kennende was je ook gegaan, want je bent net zo'n keihard echt paardenmens" zei ze.

Vandaar ging het naar oude blessures dankzij het hele paardengebeuren en hoe we daarop gereageerd hadden. Vervolgens naar wat de mensen zonder paarden, die we kennen, gedaan zouden hebben.

Eigenlijk komt de vraag of paardenmensen harder voor zichzelf zijn daar vandaan.

Van wat ik uit de reacties lees is het eigenlijk meer karakter, opvoeding en verantwoordelijkheidszin dan echt harder zijn dan een ander?

**Geplaatst**: 08-01-15 00:28

Re: Zijn paardenmensen hard voor zichzelf?

Geplaatst: 08-01-15 00:28

Interessante stelling; in mijn optiek is iemand met voor mijn part 100 paarden, die al jaaaaaren actief is met paarden maar piept om pijntjes ondanks al die paarden gewoon geen "echt" paardenmens. En uiteraard zijn er ook mensen die niet eens een paard hebben, maar wel die typische mentaliteit hebben. Als dieren of kinderen/oudere mensen afhankelijk van jou zijn hoor je tot het uiterste te gaan. Ik las ergens een reactie op een eerdere post over arbo-artsen. Nou, wat mij betreft zijn controles en adviezen van de gemiddelde arbo-arts veel te soft. Als dat beleid eens aangescherpt zou worden zouden er een heleboel kosten bespaard kunnen worden. De gemiddelde zelfstandige ondernemer, of wie dan ook die met passie zijn beroep of hobby uitoefent is veel minder vaak en/of lang ziek dan de gemiddelde werknemer met een vast contract waar alles redelijk is afgezekerd. Ik ben jaren zelfstandig geweest binnen de paardensport en werk door omstandigheden nu in een kantoor-omgeving en ik sla soms achterover als ik de ziekmeldingen/doktersbezoekjes etc. van sommige collega's bekijk. Dat die dan ook nog allemaal serieus genomen worden door veel andere collega's en zelfs arbo-artsen verbaast me nog veel meer.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-01-15 01:06

Geplaatst door de TopicStarter : 08-01-15 01:06

Oreo schreef:
De gemiddelde zelfstandige ondernemer, of wie dan ook die met passie zijn beroep of hobby uitoefent is veel minder vaak en/of lang ziek dan de gemiddelde werknemer met een vast contract waar alles redelijk is afgezekerd.

Hmmm, niet alleen de paarden dus?!
Naast mijn baan ben ik ook nog zelfstandige geweest.
Dat verklaart misschien dat ik bij de geboorte van mijn kinderen geen zes weken "out" was. Veel erger, om 11 uur werd mijn oudste geboren en om 14.30 stond ik thuis koffie te zetten. En de volgende dag ging de winkel weer open.
Bij de volgende twee kinderen ongeveer hetzelfde verhaal. Alleen bij de vierde heb ik het een week of twee rustig aan gedaan, want dat was een keizersnede en dan heb je wat meer tijd nodig om te herstellen.

**Geplaatst**: 08-01-15 09:40

Geplaatst: 08-01-15 09:40

Oreo schreef:
Interessante stelling; in mijn optiek is iemand met voor mijn part 100 paarden, die al jaaaaaren actief is met paarden maar piept om pijntjes ondanks al die paarden gewoon geen "echt" paardenmens. En uiteraard zijn er ook mensen die niet eens een paard hebben, maar wel die typische mentaliteit hebben. Als dieren of kinderen/oudere mensen afhankelijk van jou zijn hoor je tot het uiterste te gaan. Ik las ergens een reactie op een eerdere post over arbo-artsen. Nou, wat mij betreft zijn controles en adviezen van de gemiddelde arbo-arts veel te soft. Als dat beleid eens aangescherpt zou worden zouden er een heleboel kosten bespaard kunnen worden

Ik zal proberen mijn mening en trouwens ook de feiten als bikkel zijnde braaf op te schrijven.
Ik ben een bikkel, vind ik zelf, maar dat betekent niet dat ik onvoorzichtig met mijn lichaam omga.
Aan borrelpraat die ik hier dus las - over een hernia, die sneller "over" zou zijn bij mensen die gemotiveerd zijn - heb ik een gruwelijke hekel.
Nu kan hernia een ongelukkig voorbeeld zijn: soms heb je als bikkel een kans op sneller herstel (soms helpt veel sporten bij de fysiotherapie) - soms ook niet. Dat zijn de feiten.
Aan roddel en achterklap dat iemand het verd*mt om te sporten en lekker lang betaald vakantie heeft, heb ik een gruwelijke hekel.
Idem dito voor ongenuanceerde opmerkingen waarin gesteld wordt "dat er kosten bespaard zouden kunnen worden" als arbo artsen eens wat minder soft zouden zijn.

De vergelijking met ondernemers raakt (...feiten! ) kant noch wal.
Zeer veel werknemers lijden niet aan ziekte vanwege hard werk, maar getreiter op het werk. (Met een onduidelijke term aangeduid als werkstress.)
Ik bedoel niet alleen pesten op het werk, maar ook nog honderd dingen waar een ondernemer geen last van heeft. Zoals niet je eigen tijd kunnen indelen, tot en met geplande vakantie moeten afzeggen omdat opeens de manager andere instructies krijgt. (Ja, als ondernemer kun je ook je vakantie afzeggen en op je buik schrijven, maar dan is daar een duidelijke reden voor.)
Of telkens weer je moeten inlezen in een suf software pakket om je prestaties aan je baas te kunnen rapporteren. (Sommige grote bedrijven werken zoals in de grappen over ambtenaren. Twee maal per jaar rapporteren, dat moet met een speciaal pakket dat ieder half jaar verandert. Als je eigen baas bent, heb je die ergernis niet en regel je het gewoon. )
En ga zo maar even door: deze bikkel is eigen baas en dat scheelt mij bakken stress.

Enne: volgens de wet moet een arbodienst toezien op een gezonde werkomgeving, nou: dat doen ze keurig voor gevaarlijke stoffen maar verder niet. (Ik ken werkgevers die botweg zeggen dat ze niets gaan veranderen in hun ziekmakende manier van doen en de zieke werknemer mag het zelluf opknappen. )
Ik denk dat daar veel geld te besparen valt.

**Geplaatst**: 08-01-15 21:01

Re: Zijn paardenmensen hard voor zichzelf?

Geplaatst: 08-01-15 21:01

Tuurlijk zijn er ook werknemers met een gezonde mentaliteit en tuurlijk is pesten op het werk een hot item. Daar ben ik het helemaal mee eens. Maar zo ken ik ook gevallen genoeg waar werknemers dus wel " ziekgemeld" vakantie vieren, stelen op het werk, privé-zaken regelen op het werk enz enz. In veel gevallen word daar nog "trots" over gesproken ook tijdens de door jou genoemde "borrelpraat". Alsof zoiets niet zwaar frustrerend is als werkgever die toch weinig kan ondernemen om dit soort zaken aan te pakken, tenzij er grote bedragen vrijgemaakt kunne worden voor controles aan huis etc. En vaak is het dan ook nog zo dat fraude hiermee gewoon amper te bewijzen is. "Patient" piept, Arbo gaat er maar in mee, en de werkgever moet gewoon betalen.
Veel van de zelfstandigen die ik ken gaan zelf niet of zelden op vakantie en als er iets onverwachts gebeurt zijn zijzelf degenen die de plannen wijzigen want tja, contractueel zijn vakanties etc. voor werknemers toch vastgelegd.

**Geplaatst**: 08-01-15 22:12

Geplaatst: 08-01-15 22:12

Nu ja, de regel is dat een burger die weet heeft van strafbare feiten de politie op de hoogte hoort te stellen - dat hoort niet op bokt.

Wat ik aankaartte als borrelpraat, is het giftige geklets "dat je sneller geneest van een hernia 'als je maar aanpakt'".
(Als gezegd: bij sommige hernia's is plat liggen en daarna langzaam opbouwen echt de enige remedie.)

**Geplaatst**: 08-01-15 23:00

Re: Zijn paardenmensen hard voor zichzelf?

Geplaatst: 08-01-15 23:00

Ik ben het zoals vele anderen voor mij het er niet mee eens dat een paardenmens per definitie harder voor zichzelf is dan een niet-paardenmens. Naar mijn idee ligt het voor een groot deel bij karakter en opvoeding.
Ik vind dat ik ook hard voor mezelf ben. Dat heeft dan niet per se met pijntjes te maken, maar je kan ook hard voor jezelf zijn door teveel hooi op je vork te nemen en weigeren in te zien dat het niet gaat. En ja, ik loop ook gewoon door met pijn. Twee paracetemols erin en weer door, sterk blijven daarin. Dat is absoluut niet goed, maar wel iets dat in karakter zit.

En wat betreft de mensen die zeggen dat het paard ook weer op stal moet op het moment dat jij verongelukt. Dat klopt. Maar wat doe je als het écht niet lukt. Ik ben een tijdje terug van mijn paard gevallen waarbij ik mijn kruisband en meniscus heb gescheurd. Op dat moment kon ik het alleen maar uitgillen van de pijn. Had ik even geluk dat de eigenaar er was, maar wat had ik gedaan als hij er niet zou zijn geweest? Ik kon met geen mogelijkheid opstaan. Toch was het eerste wat ik zei dat hij het paard moest pakken (dat overigens iets verderop rustig stilstond). Wat ik had gedaan in die situatie was iemand bellen die me kon helpen en hopen dat het paard ondertussen zichzelf niet ophing.
Overigens vond ik me ook toen bikkelhard, ondanks dat ik niet op kon staan en alleen maar lag te huilen.

En daarnaast; mensen die bikkelhard voor zichzelf zijn en 10 keer over hun eigen grenzen heen gaan (en daar bedoel ik mezelf ook mee) vind ik over het algemeen niet erg slim. Soms moet je voor jezelf kiezen. Heel banketstaaf als dat paard of die hond dan losloopt. Maar uiteindelijk is het 'maar' een dier en moet je jezelf toch op de eerste plek zetten. Als je namelijk iets oploopt waardoor je nooit meer of voor erg lange tijd niet meer voor ze kan zorgen, dan hebben ze een nog groter probleem. En jij uiteindelijk ook.

**Geplaatst**: 08-01-15 23:04

Geplaatst: 08-01-15 23:04

Wederom ben ik het best wel met je eens Janneke2. Met stelen op het werk doel ik op de kleinere zaken, die amper te bewijzen zijn, printpapier, plakband etc. Het begrip "langzaam weer opbouwen" na ziekte of blessure, daar zit veel rek in. De 1 wil gauw weer aan het werk of moet dat zelfs als hij zelfstandige is en de ander vind het allemaal wel best want tja wie bewijst dat de blessure voldoende genezen is? Het salaris komt toch wel dus ach het is lekker weer en we nemen het er nog even van.

**Geplaatst**: 08-01-15 23:04

Geplaatst: 08-01-15 23:04

Ik heb niet alle reactie's gelezen, dus misschien stond het er al, maar ik denk dat dat komt doordat de ''wel piepers'' na enige tijd stoppen met paarden. Omdat het gewoon niet voor piepers is. Die mensen vallen 1x hard van hun paard en durven er niet meer op. Op die manier blijven alleen de ''bikkels'' over. Daarnaast zullen er ook vast wel genoeg piepers op paardrijden zitten maar ik ben het wel enigszins met je eens. Kijk maar eens een voetbal wedstrijd, daar gaan ze al huilen als er iemand op hun teen trapt. Bij een springwedstrijd valt er vaak genoeg een ruiter door een sprong om vervolgens gelijk op te staan en zijn paard te pakken. :')

**Geplaatst**: 08-01-15 23:12

Geplaatst: 08-01-15 23:12

Over een ander oordelen is heel makkelijk.
Je weet niet hoeveel lichaamseigen pijnstilling iemand aanmaakt bij bepaalde pijntjes en veel mensen hebben geleerd dat doorlopen niet altijd gunstig is.

Als we moeten loopt iedereen door. Maar is dat altijd de verstandigste keuze?!

Altijd pijn hebben alleen maar vanwege het stomme eigenwijze gedrag van we moeten door. Slijtage aan nek, daar overheen een whiplash en ja nu regelmatig plat op mn plaat omdat een been zeer regelmatig dienst weigert. Was ik maar een watje.....

**Geplaatst**: 08-01-15 23:27

Re: Zijn paardenmensen hard voor zichzelf?

Geplaatst: 08-01-15 23:27

heeft niks met paarden te maken. je bent een die snel doorloopt of met hoge pijn grens of je zit meteen bij de arts.. en misschien ook nog wel er tussen in.

als iemand dat zo nodig wil doen hebben ze zich zelf ermee als ze daardoor meer schade of blijvende pijn houden dus ach het maakt mij niet uit. (ik loop zelf ook te lang door.)

als je echt flinke griep hebt dan kun je alleen maar in bed liggen, ik heb een kennis die met echt van alles door liep of je kon het soms niet eens lopen noemen.... maar vorig jaar drie dagen alleen ziek op bed heeft gelegen.

**Geplaatst**: 08-01-15 23:45

Re: Zijn paardenmensen hard voor zichzelf?

Geplaatst: 08-01-15 23:45

Dat klopt christiene. Hier ook net na de kerst. Met 39,5 kan ik dus blijkbaar nieteens meer kruipen. Nooit geweten.
En dat terwijl ik alleen maar een kuchje (longinfectie) had. Wist niet wat me overkwam. Mijn kinderen van 3 en 6 moesten mij ineens gaan verzorgen..

**Geplaatst**: 09-01-15 21:20

Geplaatst: 09-01-15 21:20

Herkenbare verhalen allemaal. Gelukkig ben ik niet vaak ziek.

Wanneer ik dat wel ben, heb ik meestal teveel hooi op mn vork (hoe toepasselijk :p) en raak ik overprikkelt. Hierdoor voel ik me grieperig maar heb dan geen koorts. Erfenisje van Hellp syndroom wat ik gehad heb. Ik blijf dan een dag thuis van mn werk om echt in stilte bij te komen. Of als ik het aan voel komen ga ik thuis werken zodat ik meer rust heb. Dit laatste heb ik wel echt moeten leren want ik ging altijd maar door met vervelende consequenties voor mijn gezondheid.

Meestal ga ik dan wel heel even een luchtje scheppen op stal (is om de hoek) wat me erg goed doet. Hoef verder niet te mesten ofzo. ik ga dan ook niet rijden maar geef mn paard een knuffel en een appel. Precies wat ik ook zou doen als hij aan huis zou staan. Dus er even uit gaan helpt mij dan juist wel om sneller weer beter te worden.

Ben verder ook geen 'piepert', vorig jaar doorgereden met een liesblessure omdat ik 6 weken rust niet zag zitten, duurde natuurlijk super lang voordat het over was.

Van de week mn verstandskies laten trekken en een dag later weer op mn paard en aan het werk. Oja en na mn KS zat ik na 3 dagen alweer in de auto want ik wilde op pad.. Of het allemaal even slim is, dat hebben we het maar niet over

gewoon doorgaan... Familietrekje!

Nomineer dit bericht ×