Bokt.nl

**Geplaatst**: 12-12-14 23:02

Re: Ik zit vast...

Geplaatst: 12-12-14 23:02

Oh Ts, ik herken dit zo erg,
Ik kan je niet helpen, ik dacht er door te zijn maar lijk er toch weer te eindigen.
Ik kan alleen maar zeggen, zoek en vraag steun, probeer dingen te doen en geniet van de kleine dingen.

Vind het jammer dat ik niet meer voor je kan doen.
Maar ik wil je mijn steun aanbieden en PB als je dat nodig vindt.

En een dikke knuffel :+:

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-12-14 23:16

Geplaatst door de TopicStarter : 12-12-14 23:16

Iedereen bedankt voor de steun, ik heb tranen in mijn ogen, ik wil het allemaal zo graag geloven...

Ja Shirley, ik lees alles. Misschien kom ik er inderdaad sterker uit, en ik zal de signalen zeker herkennen, maar wat ik nu voel is dat ik van binnen kapot ga en dat geeft me niet bepaald een 'sterk' gevoel.

Janneke2 schreef:
Mij viel op, dat je een aantal keren sprak over "je zieke kant", waar de meeste hulpverlening die ik voor de neus heb gehad gewoon sprak over 'je beschermende kant'. -En je hebt als mens je bescherming hard nodig, jij zeer zeker! !!

Ik snap niet helemaal wat je met die 'beschermende kant' bedoelt, zou je dat uit willen leggen?

**Geplaatst**: 12-12-14 23:21

Re: Ik zit vast...

Geplaatst: 12-12-14 23:21

Je hoeft ons niet te geloven, meid, je moet in jezelf gaan geloven en in je eigen kracht!
Dat betekent niet dat je het allemaal alleen hoeft te doen, want er zijn genoeg mensen om je heen die je willen steunen ...
Ook hier :(:)

**Geplaatst**: 12-12-14 23:29

Geplaatst: 12-12-14 23:29

Hoi Kever,
Wat jij hebt meegemaakt, is niet alleen het overlijden van je vader - maar ook dat je niet echt werd opgevangen. Wat ook pijnlijk is.
Dan zit je bij een hulpverlener - dat je dan "opeens moet praten", in de hoop dat iemand je niet voor de zoveelste keer alleen zal laten - dat is op zijn minst een gok.
Dat je de kat uit de boom kijkt, is zeer zeker "zo gek nog niet" - dat heeft echt niets te maken met depressie of 'negatieve aandacht vragen' of noem t maar op.
Als iemand bereid is, bereid blijkt om "jou tot spreken te horen", zoals de uitdrukking luidt, jou zo serieus neemt, dat je voelt dat het veilig is - dan heeft spreken zin.
Dat je bij minkukels die er helaas rondlopen in de hulpverlening je mond houdt - ergens heb je alleen maar groot gelijk. (Het trieste is dat dat gelijk hebben zelf je ook geen hulp oplevert, terwijl je dat beslist gebruiken kan - maar praten met een minkukel is het ook niet.)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-12-14 23:35

Re: Ik zit vast...

Geplaatst door de TopicStarter : 12-12-14 23:35

De angst dat ik alleen wordt gelaten is heel, heel groot. Ik heb zoveel mensen gehad die na mijn verhaal zeiden: 'ik ben er altijd voor je, je kunt echt altijd bij me terecht en ik zal je nooit in de steek laten.' Zat ik een tijdje later mooi weer in mn eentje. Anderen zullen dat hoofdstukje sluiten en een nieuwe openen, ik schrijf graag door... kan niks achter me laten, alles waar ik ooit onzeker van ben geworden achtervolgt me en het sloopt me.

**Geplaatst**: 13-12-14 00:09

Geplaatst: 13-12-14 00:09

Precies wat Janneke zegt schreef ik dus ook al. Die beschermer is er niet voor niets en een goede hulpverlener prikt daar doorheen en zal weten dat je niet zomaar even gelijk je hele verhaal op tafel kunt gooien. Vertrouwen is het toverwoord en vertrouwen en een band opbouwen met een hulpverlener heeft tijd nodig. Geef jezelf die tijd en neem het jezelf niet kwalijk als praten niet gelijk lukt. Het is echt een kwestie van de juiste hulpverlener tegen komen en ja, je kunt flink pech hebben maar ze zijn er zeker hoor, goede hulpverleners. Geef het een kans om samen aan de slag te gaan. Verlatingsangst is een lastig iets, vaak heeft dat weer bepaald gedrag tot gevolg waardoor mensen je net weer de rug toe keren. Er zijn echt wel mensen die je willen helpen en die er voor je willen en kunnen zijn, maar iedereen heeft natuurlijk grenzen. Er "altijd" voor iemand zijn moet je misschien wat minder letterlijk proberen te nemen. Het feit dat iemand er ook een keer niet voor je kan zijn hoeft niet te betekenen dat ze niet om je geven of dat ze er een volgende keer wel weer voor je kunnen/willen zijn. Probeer in dit geval (ook al voel jij je op dat moment wel degelijk in de steek gelaten) niet gelijk die deur dicht te gooien. Geef mensen ook de kans om er wel voor je te zijn indien het wél mogelijk is voor ze.

**Geplaatst**: 13-12-14 11:20

Geplaatst: 13-12-14 11:20

kevertje04 schreef:
De angst dat ik alleen wordt gelaten is heel, heel groot. Ik heb zoveel mensen gehad die na mijn verhaal zeiden: 'ik ben er altijd voor je, je kunt echt altijd bij me terecht en ik zal je nooit in de steek laten.' Zat ik een tijdje later mooi weer in mn eentje.

Grrrrr!!!!!
Het is toch ook #$^&*#@#$&$#@ nog aan toe om uit je vel te springen! !!

Citaat:
... kan niks achter me laten, alles waar ik ooit onzeker van ben geworden achtervolgt me en het sloopt me.

Ja - zo werkt trauma.
Iets wat mij wel eens irriteert: veel mensen hebben last van dit soort dingen en de meeste psychologen weten er weinig van. (Dan krijg je geblaat te horen 'dat je zo niet moet denken'. Over het woord denken valt al te twisten, het is al meer 'verwoord gevoel' dan iets anders. Maar vooral: het is het beschrijven van het eindresultaat, hoe je daar moet komen, "stilte".)
Goed, trauma dus.
Mensen, paarden, alle zoogdieren, vogels etc etc hebben een overlevingsinstinct. Een van de orgaantjes in je hersenen die dat uitvoert heet amygdala.
Je amygdala heeft als doel om jou in leven te houden en daartoe is ze 24 uur per dag actief. Ze heeft haar eigen geheugen en kan erg goed juist dingen onthouden, "die slecht voor je zijn". Haar manieren van waarschuwen is angst. Je kunt de amygdala niet sturen met je wil. En als je amygdala zo ongeveer non stop om haar moverende redenen jou in angst en spanning zet, dan wordt dat trauma (ptss) genoemd. Ik roep dus nog wel eens 'dat angst geen emotie is', het komt uit een ander deel van je brein. En bij "gewoon verdriet" helpt het om je emoties te uiten en de tranen te laten rollen - huilen kan opluchting geven bij angst, maar verder verandert er weinig.
En anno 2014 : er zijn goede psychologische technieken die de amygdala kunnen beïnvloeden, emdr is de bekendste. Door emdr, of somatic experiencing of gespecialiseerde kinesiologie wordt de amygdala "gestopt
om overijverig te zijn". En als gevolg daarvan kun je nare ervaringen omzetten in kennis ('zo kan het gaan, ik weet hoe het er uitziet) en kun je 'andere keuzes' gaan maken. Je voelt je dan ook heel anders, trouwens. (Dat is even wennen maar went snel. Milieu onvriendelijk voorbeeld: als je nu op het vliegtuig stapt en uitstapt bij vriendelijk, warm "zomer"weer - dat moet ook wennen.)

**Geplaatst**: 13-12-14 15:10

Geplaatst: 13-12-14 15:10

Sorry hoor Janneke2 maar daar gaan we weer met allemaal moeilijke woorden en theoriën. Ts studeert niet voor arts of psychiater. Ze is pas 17 en zit in een diepe zwarte put. Zullen we het een beetje begrijpelijk en behapbaar laten voor haar? Denk dat een luisterend oor, haar het gevoel geven dat we er hier voor haar willen zijn of haar helpen met het zoeken naar wegen die naar snellere hulp leiden een stuk belangrijker zijn dat theoriën over amygdala en welke mogelijke therapieopties er zijn om haar trauma's te verwerken. Mocht dat nodig blijken dan komt ze daar uiteindelijk echt wel via haar hulpverlener terecht, als ze daar aan toe is.

TS hoe is het met je vandaag? Lukt het een beetje?

**Geplaatst**: 13-12-14 15:54

Re: Ik zit vast...

Geplaatst: 13-12-14 15:54

Lieve TS. Wat erg oubollig klinkt, simpel klinkt, maar toch echt werkt: een stapje tegelijk. Met stap voor stap beklim je immers een berg. Dus: letterlijk uit je bed stappen douchen tanden poetsen.
En een kus van mij. Morgen weer een stapje zetten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-12-14 18:20

Re: Ik zit vast...

Geplaatst door de TopicStarter : 13-12-14 18:20

Vandaag gaat het redelijk. Ik heb van 11 tot half 6 gewerkt en geniet daarvan als ik bezig ben, maar zodra ik stilzit kak ik in. Ben nu net een kwartiertje thuis en meteen gaat het minder.

Vanavond ga ik proberen uit bed te blijven in de hoop dat ik dan beter slaap en morgen fijn kan trainen.

**Geplaatst**: 13-12-14 18:47

Geplaatst: 13-12-14 18:47

Redelijk? Klinkt als n goede dag. Top gedaan. Nu n lekkere grote kop thee om jezelf te verwennen want dat heb je verdiend. Xxx

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-12-14 19:09

Re: Ik zit vast...

Geplaatst door de TopicStarter : 13-12-14 19:09

Het is pas een goede dag als ik niet in kak. Ik heb alleen echt geen idee wat ik moet doen om dat te voorkomen nu.

**Geplaatst**: 13-12-14 19:10

Geplaatst: 13-12-14 19:10

kevertje04 schreef:
Het is pas een goede dag als ik niet in kak. Ik heb alleen echt geen idee wat ik moet doen om dat te voorkomen nu.

Probeer in plaats van meteen 'klagen' over hoe slecht je dag is en hoe rot je je voelt als je thuis komt eens tegen jezelf te zeggen:"He, lekker gewerkt, was gezellig, prima dag. Goed gedaan van mezelf".

**Geplaatst**: 13-12-14 19:18

Re: Ik zit vast...

Geplaatst: 13-12-14 19:18

ts, je mag me altijd een pb sturen, ik snap ongeveer wat je door maakt (niet helemaal natuurlijk, maar dat is ook onmogelijk). iniedergeval veel succes, ik geloof dat je hier uit kan komen!

**Geplaatst**: 13-12-14 19:28

Geplaatst: 13-12-14 19:28

kevertje04 schreef:
Vandaag gaat het redelijk. Ik heb van 11 tot half 6 gewerkt en geniet daarvan als ik bezig ben, maar zodra ik stilzit kak ik in. Ben nu net een kwartiertje thuis en meteen gaat het minder.

Vanavond ga ik proberen uit bed te blijven in de hoop dat ik dan beter slaap en morgen fijn kan trainen.

Hoi Kever,
Wat is voor jou 'inkakken'....?
Bij depressie is het belangrijk om je energie niet te overvragen!
Fijn, dat je je prettig hebt gevoeld tijdens het werken - dat is al heel wat, maar

het uitrusten daarna hoort er ook bij!

Hopelijk kun je morgen idd fijn trainen!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-12-14 20:07

Re: Ik zit vast...

Geplaatst door de TopicStarter : 13-12-14 20:07

Als ik 'in kak' komen de zinnen 'ik wil niet meer' en 'ik wil dood' terug in mijn hoofd.

**Geplaatst**: 13-12-14 20:49

Geplaatst: 13-12-14 20:49

Ja - dat klinkt bekend.
En "bah!" - het zijn nare zinnetjes!!!

In mijn ervaring is het eigen aan de combinatie van depressie plus uitrusten. (.....en uiteraard is "altijd doorhollen" iets wat niet kan, en pogingen daartoe verergeren helaas de depressie.)

Ik heb het destijds opgelost, licht romantisch, door de zinnetjes buiten mij te plaatsen.
Dus ipv 'ik ben oerstom' werd het: 'iemand zegt dat ik oerstom ben. Nu ja, dat ik oerstom zou zijn.' Afstand nemen, dus.
Aan de ene kant zijn er de rotgedachten en de rotgevoelens - maar ik ben het er niet mee eens en ik probeer mezelf nu ook echt mijn rust te gunnen.

Ik zat ook bij een therapeute die mij stimuleerde 'om al mijn zintuigen te gebruiken' - ofwel: het paraat hebben: als je aan het inkakken bent:
welke thee wil je drinken?
Welke kleur kleren wil je aan je lijf hebben?
Welke cd draaien?
Is er een geur die je kunt opdoen? (Wierook oid kan ook, maar kan gedoe met je moeder geven, etc)
Kun je jezelf masseren? (Google eens naar de touches van Linda Tellington) Of onder de douche? Etc.
......en uiteraard: zodra je een idee hebt mbt een van de 5 zintuigen: voer het uit en merk op of het werkt.

**Geplaatst**: 13-12-14 21:02

Re: Ik zit vast...

Geplaatst: 13-12-14 21:02

Even een hele dikke knuffel vanaf hier :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-12-14 21:42

Re: Ik zit vast...

Geplaatst door de TopicStarter : 13-12-14 21:42

Nu gaat het weer slechter. Als ik zie dat andere mensen leuke dingen doen, voel ik me meteen weer ellendig. Het is verschrikkelijk wisselvallig, ik kan een fantastische dag en een bijpassend humeur hebben maar binnen een kwartier kan dat omgeslagen zijn. Heel moeilijk te voorspellen en dus ook bijna niet op in te spelen van zowel mijn kant als die van mijn moeder/wie dan ook. Bah

**Geplaatst**: 13-12-14 21:59

Re: Ik zit vast...

Geplaatst: 13-12-14 21:59

.....het lijkt me ook heel erg verdrietig: "Zij wel en ik niet".

:(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-12-14 22:17

Re: Ik zit vast...

Geplaatst door de TopicStarter : 13-12-14 22:17

Ik heb nu mijn chocoladeletter aangebroken en ben draadstaal bloopers aan het kijken

Voor ik slapen ga niet meer facebooken, dan moet vannacht in ieder geval goed komen.

**Geplaatst**: 13-12-14 22:29

Re: Ik zit vast...

Geplaatst: 13-12-14 22:29

Ik heb je een PBtje gestuurd, als je even je hart moet luchten kan je bij mij terecht

En idd, geniet van de kleine dingetjes. Soms kan het kleinste dingetje een dag weer goed maken

**Geplaatst**: 13-12-14 22:52

Geplaatst: 13-12-14 22:52

Janneke2 schreef:
kevertje04 schreef:
De angst dat ik alleen wordt gelaten is heel, heel groot. Ik heb zoveel mensen gehad die na mijn verhaal zeiden: 'ik ben er altijd voor je, je kunt echt altijd bij me terecht en ik zal je nooit in de steek laten.' Zat ik een tijdje later mooi weer in mn eentje.

Grrrrr!!!!!
Het is toch ook #$^&*#@#$&$#@ nog aan toe om uit je vel te springen! !!
Citaat:
... kan niks achter me laten, alles waar ik ooit onzeker van ben geworden achtervolgt me en het sloopt me.

Ja - zo werkt trauma.
Iets wat mij wel eens irriteert: veel mensen hebben last van dit soort dingen en de meeste psychologen weten er weinig van. (Dan krijg je geblaat te horen 'dat je zo niet moet denken'. Over het woord denken valt al te twisten, het is al meer 'verwoord gevoel' dan iets anders. Maar vooral: het is het beschrijven van het eindresultaat, hoe je daar moet komen, "stilte".)
Goed, trauma dus.
Mensen, paarden, alle zoogdieren, vogels etc etc hebben een overlevingsinstinct. Een van de orgaantjes in je hersenen die dat uitvoert heet amygdala.
Je amygdala heeft als doel om jou in leven te houden en daartoe is ze 24 uur per dag actief. Ze heeft haar eigen geheugen en kan erg goed juist dingen onthouden, "die slecht voor je zijn". Haar manieren van waarschuwen is angst. Je kunt de amygdala niet sturen met je wil. En als je amygdala zo ongeveer non stop om haar moverende redenen jou in angst en spanning zet, dan wordt dat trauma (ptss) genoemd. Ik roep dus nog wel eens 'dat angst geen emotie is', het komt uit een ander deel van je brein. En bij "gewoon verdriet" helpt het om je emoties te uiten en de tranen te laten rollen - huilen kan opluchting geven bij angst, maar verder verandert er weinig.
En anno 2014 : er zijn goede psychologische technieken die de amygdala kunnen beïnvloeden, emdr is de bekendste. Door emdr, of somatic experiencing of gespecialiseerde kinesiologie wordt de amygdala "gestopt
om overijverig te zijn". En als gevolg daarvan kun je nare ervaringen omzetten in kennis ('zo kan het gaan, ik weet hoe het er uitziet) en kun je 'andere keuzes' gaan maken. Je voelt je dan ook heel anders, trouwens. (Dat is even wennen maar went snel. Milieu onvriendelijk voorbeeld: als je nu op het vliegtuig stapt en uitstapt bij vriendelijk, warm "zomer"weer - dat moet ook wennen.)

Janneke waarom zit je allemaal met deze lastige ingewikkelde taal te gooien. Ts is 17 en ook nog niet in haar beste doen hart onder de riem en tips kan ook in gewone nederlandse taal. En soms geef je best negatief af op psychologen zal best vanuit je eigen ervaring komen maar ts is al niet echt positief over hulpverleners lijkt mij vooral belangrijk dat ze nu wel iemand treft die met haar klikt. Maar als je dan vooral negatieve dingen over hulpverleners hoort ga je alleen maar minder open staan voor hulp.
Ts er zijn ook echt goede hulpverleners en ga nogmaals naar je huisarts en geef daar je gedachten weer. Print desnoods wat teksten hier uit je topic uit. Nu nog 3 maanden wachten op hulp lijkt mij niet verstandig. In zulke gevallen is er soort van crisis hulpverlening beschikbaar maar dan moet je huisarts wel weten hoe het echt gaat.
Heel veel sterkte ermee! En denk maar zo je hebt vandaag gedeeltelijk een goede dag gehad is beter als de hele dag slecht toch?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-12-14 22:57

Geplaatst door de TopicStarter : 13-12-14 22:57

Ik ga niet meer naar die huisarts

Ik heb al bij de crisisdienst gelopen, daar heb ik een sessie of drie gehad maar heb me in een enorme dip verstopt voor die hulpverlener. Lees: telefoontjes niet beantwoorden en doen alsof ik er niet was als ze me wilde spreken. Ik durf daar niet meer heen, uit angst dat ze boos wordt. En ik weet dat ze dat wordt want zo is die vrouw: extreem direct en vrij imponerend in haar blikken en gedrag.

**Geplaatst**: 13-12-14 23:11

Re: Ik zit vast...

Geplaatst: 13-12-14 23:11

Jeetje TS, wat een verhaal... Ik weet nooit zo goed wat ik kan zeggen bij dit soort dingen.. :(:)

Ik heb in dezelfde situatie gezeten, vorig jaar ook een flink aantal maanden in een zware depressie gezeten, nu gaat het goed met soms een terugval, maar die zal je altijd houden denk ik. Ook 17 & 6 VWO net gehaald, nu m'n examens nog, zie ze niet zitten. Ook dat vele onbegrip en het gevoel van alleen zijn herken ik.

Maar het gaat nu niet over mij! Zoals ik al zei, weet ik dus niet zo goed wat ik kan zeggen om je te helpen.. Ik wil je in ieder geval heel erg veel sterkte wensen en ik hoop dat je een beetje kracht kan vinden om door te gaan, hoe verschrikkelijk moeilijk dit ook is.. Zoals mensen al zeggen, doe het stapje voor stapje, niet alles tegelijk. M'n pb box staat altijd voor je open, mocht je iets willen vragen of wil je gewoon wat kwijt, dan kan dat! Heel veel sterkte meid! :(:)

Nomineer dit bericht ×