Bokt.nl

**Geplaatst**: 04-10-14 20:29

Geplaatst: 04-10-14 20:29

Ik was vroeger ook een ontzettend slechte eter

Ik luste geen groente, 's morgens ontbijten was een paar hapjes en dan zat ik vol en ik was eigenlijk altijd wat te licht. Maar ik was vrij weinig ziek omdat mijn moeder altijd wel wat goede trucjes had om me te laten eten. Dwang werkt echt niet, ik kon met gemak een paar uur aan tafel blijven zitten, no way dat ik ging eten

Negeren of toetjes weigeren te geven ook niet, want ik had gewoon echt geen honger. Ik kon leven op een halve boterham per dag zonder hongergevoel te krijgen. Dus wat bij mij werkte was het eten gewoon leuk maken; zelf laten meehelpen, kleine 'kinderhapjes' maken.. Boterham in vier of negen kleine stukjes snijden en op elk stukje ander beleg.. En groente kreeg ik binnen met groentesoep, want gewone groente lustte ik niet. Achteraf gezien kwam dat ook deels door mn moeders kookkunsten :')

Aardappeltoefjes in de oven, ook een leuk idee waar kinderen aan mee kunnen helpen.. Of kleine diertjes gemaakt van worteltjes..
Tussendoor een paar stukjes banaan, of een paar druifjes.. Snoeptomaatjes.. Gewoon iets lekker kleins waar wel van vitamientjes in zitten

Maar onthoud: het is maar een fase, ze groeien er gewoon overheen hoor

een beetje te mager zijn kan geen kwaad. Als er maar wel wat vitamines binnen komen, desnoods middels een vitaminepil. Dat zou ik even met de moeder bespreken natuurlijk.

Laatst bijgewerkt door 8nnemiek op 04-10-14 20:32, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 04-10-14 20:29

Geplaatst: 04-10-14 20:29

Ik lees nu dat hij vaak ziek is, dat heeft mijn dochtertje gelukkig niet. Wellicht dat toch eens medisch verder zoeken om dat uit te sluiten?

**Geplaatst**: 04-10-14 20:30

Geplaatst: 04-10-14 20:30

Ik vind je toon over dit kind erg kritisch overkomen, maar dat kan aan mij liggen. In mijn ogen is een kindje van 3 praktisch nog een baby met een wat groter lijf en iets meer vaardigheden, maar net zo afhankelijk en kwetsbaar.

In de Nee fase is alles nee, dat is gewoon zoals het juist heel gezond is op die leeftijd. Glimlach erom zou ik zeggen, hij heeft het nodig om zijn eigen ikje vorm te kunnen geven om zo later een zelfverzekerd ok mens te worden.

Het kan heel serieus ook een probleem met slikken zijn voor hem. Of zou hij als hij snoep mag eten dat wel doen? Namelijk slikken is ook een vorm van controle loslaten. Kan goed zijn dat hij zich onzeker voelt in de situatie en echt blokkeert.

Zou je aanraden er echt even met een professional (kinderarts) over te praten, met name omdat hij uit een emotioneel onveilige situatie komt. (Gevecht om bezoekrecht etc) Moeder die wellicht ook niet helemaal 100% aanwezig voor hem is.

**Geplaatst**: 04-10-14 20:31

Geplaatst: 04-10-14 20:31

Mijn zoontje is 2.5 jaar geleden uit China bij mij gekomen en was van bij het begin een heel moeilijke en kleine eter. Wat hij per dag at, dat was nog niet de helft van wat de andere kleinkinderen in de familie bij 1 maaltijd aten. Als hij bvb 's middags 1 fishstick at was dat al fantastisch en had hij veel gegeten

. Hij leefde in die tijd vooral op groeimelk. Niet de ideale keuze maar als kersverse ouder zit je ook in je maag met vitamines en toch iets binnenkrijgen enzovoort. Resultaat van het verhaal...op vierjarige leeftijd al zes gaatjes in de tanden (groeimelk is blijkbaar erg gesuikerd) en een volledige narcose bij de tandarts in het ziekenhuis voor een gebitssanering waarbij 1 tandje al getrokken moest worden... -O-

Aanvankelijk zette ik hem in de kinderstoel en bracht ik hem aangepaste maaltijden maar ik werd meestal terug naar af gestuurd

, zelfs als ik "Chineesachtig" probeerde te koken haha. Wat in die periode soms wel hielp was hem op schoot houden als ik at zodat hij uit mijn bord kon "stelen", dat vond hij leuk. Verder ook in zo wat alles toegegeven: eten uit het vuistje, eten voor tv...als er maar iets binnenging.
Naarmate hij ouder werd is dat heel stilletjes verbeterd. Nu is hij 4.5 jaar en zijn hoeveelheid voor een warme maaltijd is bvb: een half aardappeltje, een zestal boontjes en wat stukjes worst, dan heeft hij al geweldig gegeten.
Want nu nog helpt is:
- het eten in verschillende potjes doen, bvb een potje met groentjes, één met vlees en één met aardappelen (allemaal in mini-hoeveelheden) en daar een parcours mee aanleggen waarbij hij de verschillende potjes mag bezoeken
- tijdens het koken een potje groentje in de living zetten (bvb bloemkool, broccoli of boontjes) en zeggen dat ik die daar zet om af te koelen en dat hij er zeker niet aan mag komen of dat hij er moet op letten dat de kabouters die groentjes niet komen opeten. Dat vindt hij geweldig en ze zijn dan ook snel verdwenen.
- ik probeer zijn bord ook heel vaak leuk te maken: een gezichtje maken met de aardappelen en de groenten, een spin maken met puree en boontjes...

Je zou zeggen van oh jeetje, niet aan tafel eten , krijg je dat er nog uit maar dat gaat ook steeds meer de goeie kant uit. We maken het samen gezellig, zetten een kaarsje op tafel en dan geniet hij ervan om samen aan tafel te eten. Vaak wel nog met zijn handen maar mijn volgorde is: eerst eten, dan aan tafel eten en dan aan de tafelmanieren werken

.
Over het algemeen verloopt het eten dus al heel anders dan vroeger. Tijdje geleden heb ik wel eens ondervonden dat hij in een periode van stress zoals bvb vlak voor het begin van een nieuw schooljaar, ineens weer minder gaat eten.

Hij groeit goed en lijkt beter en beter bestand tegen de kleuterschool microben dus ik ben tevreden.

**Geplaatst**: 04-10-14 20:36

Geplaatst: 04-10-14 20:36

Verschrikkelijk maar dan ook vooral voor je vriend dat ie zijn zoontje geregeld lange tijd dus echt ziek-ziek heeft

.

Maar zwarte aardbeien? Uhu een 3 jarig kind als die wel is aardbeien op hebben dan weten ze wel te vertellen dat die rood zijn

. Zelfs mijn jongste van net 2 jaar weet dat aardbeien rood zijn.
Mijn oudste van 4 jaar eet sinds kort pitloze groene druiven en mandarijnen.

Zonnatura knijpfruit zou ie dat wel lusten? Anders gewoon eens proberen.

En zou toch echt proberen dat je vriend eens goed hartig woordje met zijn ex gaat praten hoor, kom op zijn 2 volwassen mensen die wel ff een kind samen verwekt hebben en daar dus ook verantwoordelijk voor zijn.

Is je vriend wel eens bij zijn ex nog thuis geweest of anders vraag eens of je vriend met zijn zoon wil praten en dan hem vragen of ie het wel nog leuk heeft bij mama, en wat ie daar dan wel zoal eet?

**Geplaatst**: 04-10-14 20:36

Geplaatst: 04-10-14 20:36

Ik zou het zonder druk gewoon blijven proberen. Je geeft aan de laatste tijd heel veel verschillende dingen te hebben geprobeerd, hij kan daardoor best een beetje in de war zijn "wat zou er nu weer komen". Als hij merkt dat het gewoon een standaard ritueel is (zelf wat opscheppen als hij dat leuk vindt, mag eten met zijn handen als hij dat wil, als jullie klaar zijn met eten wordt gevraagd of hij ook klaar is, zo ja, dan wordt nu je bord weggehaald). Jullie gaan gewoon ondertussen lekker met elkaar kletsen, lekker ongedwongen sfeertje en dan zie je wel wat er gebeurt. Geeft hij later aan toch wat te willen eten, geef je hem gewoon wat gezonds, of een broodje ofzo.

En ik zou ook gewoon structureel blijven vragen wat hij lekker vindt om te eten. Als hij er antwoord op geeft, kan je het meenemen, geeft hij er geen antwoord op, kan je altijd nog zeggen "Nou, dan kies ik voor vanavond dit, want ik vind (of papa en ik vinden) dat heel lekker!" of zoiets dergelijks. Weer geen druk opzetten, gewoon laten merken dat zijn mening er ook toe doet en als hij zich op de vlakte houdt, dat het ook oke is.

Nu is het voor mij natuurlijk makkelijk praten, maar ik zie in mijn omgeving dat het uiteindelijk met alle kinderen op z'n pootjes terecht komt op deze manier. En aangezien ik zelf op jonge leeftijd dwang/druk/boosheid/etc. heb ervaren tijdens het eten en hier op mijn huidige leeftijd nog steeds last van heb, wil ik je gewoon waarschuwen dat een (in de ogen van de ouders) onschuldig iets, heel veel impact kan hebben. Het kan heel lang doorwerken en ook op anderen dingen, buiten eten om. Dat zou gewoon zonde zijn!

**Geplaatst**: 04-10-14 20:38

Geplaatst: 04-10-14 20:38

Elise_0o schreef:
Deze week is de eerste keer sinds maanden dat hij niet ziek is geweest en ik denk dat het komt doordat hij geen weerstand heeft, doordat hij niet eet. Daarom is het zo belangrijk dat hij iets qua voeding binnen krijgt.

Dat is erg vervelend, maar nog steeds helaas niet jullie positie. Je KUNT het niet veranderen in dat ene dagje. Dit is aan zijn moeder, zij draagt de zorg over hem. En dat is een rotpositie, maar de weg die je wilt (hem dwingen wat te eten) draagt alleen maar bij aan meer stress voor hem, en aan meer eetproblemen, en dat is alleen maar ongezonder.

Helaas is er hier geen 'beste' keuze - een fijne samenwerking met de moeder om het met een goeddoordacht plan samen op te lossen. Dus moet je het doen met de minst slechte keuze, en dat is: niet bijdragen aan extra problemen.

**Geplaatst**: 04-10-14 20:41

Re: Zoontje van vriend wil niet eten.

Geplaatst: 04-10-14 20:41

Veranderen lukt niet in 1 dag, maar ik vind wel dat een vader van een kind zich ook bezorgd mag maken om de situatie en gezondheid van het kind. Zoveel ziek zijn is niet oke. Niet bijdragen aan extra problemen en de andere kant op kijken vind ik zelf ook niet oke. Dat het lastig is door de verstandhouding met de moeder is iets anders.

**Geplaatst**: 04-10-14 20:44

Geplaatst: 04-10-14 20:44

XFiemoX schreef:
Verschrikkelijk maar dan ook vooral voor je vriend dat ie zijn zoontje geregeld lange tijd dus echt ziek-ziek heeft .

Maar zwarte aardbeien? Uhu een 3 jarig kind als die wel is aardbeien op hebben dan weten ze wel te vertellen dat die rood zijn . Zelfs mijn jongste van net 2 jaar weet dat aardbeien rood zijn.
Mijn oudste van 4 jaar eet sinds kort pitloze groene druiven en mandarijnen.

Maar kids op die leeftijd kunnen ook heerlijk lopen klootviolen he

Het ene moment zeggen ze dit, het andere moment weer dat en allemaal met een bloedserieus gezicht! Aten we laatst met een mannetje van die leeftijd sperziebonen. Heeft hij van tevoren al 2x gezegd dat het "groene boontjes" zijn, zegt hij opeens tegen mij: "Eet jij je vieze slangen op?" Dus ik "Wat zeg je nou?" Hij "Vieze slangen!" en wijst naar de bonen. Dus ik weer "Nee joh, dat zijn groene bonen!" Nee hoor, groenen bonen bestonden niet, had hij nog nooit gegeten (terwijl hij er 1 in zijn mond stopt) en zweerde bij hoog en laag dat het "vieze slangen" waren :')

**Geplaatst**: 04-10-14 20:45

Geplaatst: 04-10-14 20:45

MightyMike schreef:
En bedankt AmyII, dat zou beteken dat mijn kieskeur zo is door mijn opvoeding.. Erg kort door de bocht om dat te zeggen. Mijn schoonmoeder was ook zo, het ligt aan jezelf, haar kinderen aten vroeger alles. Fijn voor haar, maar toen kwamen haar kleinkinderen en die zijn veel bij haar, maar helaas, met dezelfde manieren eten daar er een paar niet van en haar mening was heel snel bijgesteld. Ik heb nog een dochter, 2 jaar ouder en met dezelfde opvoeding, moeten we dit meisje soms remmen met eten. Ze eet en probeert alles. De jongste echter begon al als baby moeizaam met haar eerste hapjes (en dan zijn ze 4 maand). Het zit gewoon soms echt in het kind en dan hebben ouders met makkelijke eters, makkelijk praten. Maar tips hoe ze het dan doen lees ik niet, behalve dat moest, deze ouders willen ook allemaal erg graag dat hun kinderen eten, echt geloof me, er is er niet 1 die zegt geeft niets, we willen allemaal dat ze het gaan proberen en lusten.

Eten moet leuk zijn en het negeren gaat over het zeurgedrag dat het kind niet wil eten, daar niet op in te gaan. Dwingen werkt echt niet en kan zelfs averechts werken. Het idee dat eten leuk is en het kind een supertrots gevoel geven wanneer het wel wat proeft, werkt volgens mij echt het beste. Mijn huisarts en het consultatieburo riepen dat ze letterlijk en figuurlijk van een plakje kaas kunnen leven. Al willen we natuurlijk alle vitaminen er wel in proppen, geduld is ook een schone zaak en inmiddels 2-3 jaar verder is onze dame voor haar doen goed aan het eten. Ik denk dan ook wel dat het goed gaat komen voor ts.

Mightymike, jij hebt het over een kieskeur. Ik ga er van uit dat jij niet alleen maar patat of pannenkoeken eet.
De ervaring die ik tot nu toe heb met iemand die weinig eet is een kind van 13 die uitsluitend patat en pannenkoeken lustte. Tot ik uitlegde dat patat en chips gemaakt werd van aardappel, toen lustte ze dat ook niet meer. Zij at geen groente om het niet eten van groente.
Kleine nuance zegmaar. Met haar heb ik zeer, zeeer weinig geduld en er is zeker iets mis met haar opvoeding.

Mijn partner daarentegen, lust bepaalde groenten niet. Jammer, maar helaas. Zo gebeurd het dat ik soms 1 persoons (voor iedere persoon een andere portie) porties groenten klaarmaak als ik weer eens trek heb ik spruiten, rode kool of tuinbonen.

Dat bedoelde ik te zeggen. Sorry dat ik je tegen het verkeerde been heb geschopt.
Ik begrijp best dat mensen dingen niet lusten (echt niet lusten) ik heb zelf ook 1 ding dat ik echt niet lust (ook niet ergens doorheen) en dat is vis, nouja, niks aan te doen. Als mijn partner vis wil, dan maak ik voor hem een visje klaar.
En zo gaat dat ook bij ons toekomstige kind. Hij of zij zal van alles wat proeven en van alles voor zijn of haar neusje krijgen, ook al lusten wij het zelf misschien niet.

**Geplaatst**: 04-10-14 20:46

Geplaatst: 04-10-14 20:46

Heb niet alle antwoorden gelezen,sorry al t dubbel staat.

Bij mij bepaal ik WAT we eten en de kinderen bepalen Hoeveel ze eten.

Een half uur voor t eten niets meer drinken (en eten natuurlijk)

Kids kunnen volhardend zijn. Maar honger vinden ze echt niet leuk.

Hou moed,hou vol. Sterkte!

**Geplaatst**: 04-10-14 20:52

Geplaatst: 04-10-14 20:52

MightyMike schreef:
Veranderen lukt niet in 1 dag, maar ik vind wel dat een vader van een kind zich ook bezorgd mag maken om de situatie en gezondheid van het kind. Zoveel ziek zijn is niet oke. Niet bijdragen aan extra problemen en de andere kant op kijken vind ik zelf ook niet oke.

Niet de andere kant opkijken. Het is een hele bewuste keuze om de minst slechte weg te kiezen. Maar je kunt niet veel anders. Je kunt dit soort dingen niet oplossen in 1 dag per week, dat ligt bij de hoofdverzorger, en dat is op dit moment de moeder.

(Als het echt te erg wordt moet je de andere kant op, dus voogdij aanvragen, kinderbescherming inschakelen. Dat is enorm ingrijpend, dus dat moet je niet lichtvaardig of half doen, maar als het echt nodig is, dan moet het. Maar dan wel ook echt. Dan verpest je alle communicatie met de moeder, voor nu en in de eeuwigheid, en dat zal het zoontje schaden, maar als dat minder schadelijk is dan de gezondheidsproblemen, dan moet dat. )

Maar tot die tijd is dwingen gewoon niet de manier om het op te lossen, en dus moet je dat niet doen. En als het jongetje verder wel gewoon vrolijk en actief is, dan zou ik toch eerst eens kijken hoever je komt met rust en structuur en minder spanning.

**Geplaatst**: 04-10-14 20:53

Geplaatst: 04-10-14 20:53

Kieskeur, zo kun je mijn dochter ook niet geheel noemen hoor, ze at rond die leeftijd ook compleet niets... Ik heb het dan over brood, broodbeleg, avondeten, niets, alleen drinken en sommige snoepsoorten. Soms kwam ze op een dag alleen rond van een klein hapje brood. Patat vind ze nog steeds niet lekker, pannenkoeken ook niet, nu met bijna 6 jaar loopt ze alleen warm voor pizza en snoep. In het verleden vond ze mc Donalds wel lekker, maar wanneer we nu roepen we gaan naar de Mac staat mijn andere dochter te juichen en zij te huilen, moet dat nou, ik wil wel pizza.. Juist als baby gaven wij al heel gevarieerd hapjes die we zelf maakten, geen potjes (af en toe voor het gemak). Maar helaas heeft het voor eentje wel geholpen en de ander niet. Wij eten idd niet alleen patat en pannenkoeken, maar juist erg gevarieerd. Maar uit al dat aanbod is er eigenlijk niets behalve pizza wat ze lekker vind. Inmiddels proeft ze verplicht wel steeds meer. Kip, knakworst en visstick proeft ze nu bijv en eet ze een aantal happen van, helaas groente is echt vreselijk. Ze moet van alles minstens een hap proeven, maar helaas geen succes. Ik maak wel eens met haar van bladerdeeg quiches in cupcake formaat en dat vind ze erg grappig. Ongemerkt eet ze dan met het bladerdeeg wat champignons ui en tomaat mee. Je begrijp dat ik die dus wel regelmatig maak, haha.

**Geplaatst**: 04-10-14 20:54

Geplaatst: 04-10-14 20:54

NatasjavE schreef:
Anoeska27 schreef:
Het is ook een beetje de leeftijd, mijn dochter van bijna 3 eet ook niet geweldig op dit moment. Wij maken er geen gevecht van (en stellen er ook geen beloning tegenover). In het weekend zetten we regelmatig een Monkey Platter op tafel en ongemerkt eet ze dan toch wat meer mee.

http://kiind.nl/articles/552/MonkeyPlat ... iezen.html

Kom zo nu en dan berichtjes tegen van jou over kinderen,...maar ik geloof dat ik mijn kids bij zou wel zou durven achter laten(voor een dag of zo , kan mijn kinderen niet zo goed missen)

Wat lief, ze zijn van harte welkom hoor.

**Geplaatst**: 04-10-14 20:57

Geplaatst: 04-10-14 20:57

Misschien is hij niet ziek omdat hij niet eet, maar eet hij niet omdat hij ziek is?
Misschien heeft hij bijvoorbeeld gluten of lactose intolerantie of een parasiet?

Ik zie hier aanvallende reacties op negeren. Maar je hebt negeren als zijnde 'buitensluiten' maar ook negeren als 'doen of je het niet ziet'. Aandacht op eten kan een slokdarm dichtknijpen. Negeer je de pogingen door niet het kind buiten te sluiten maar geen aandacht aan het eten te besteden dan kan dat helpen.
Ik kon vroeger niets eten als het stil was bijvoorbeeld, want dan hoorde ik alle geluiden en voelde ik me geobserveerd. Zaten andere mensen gewoon een gesprek te voeren buiten mij om dan had ik geen probleem.

**Geplaatst**: 04-10-14 21:46

Re: Zoontje van vriend wil niet eten.

Geplaatst: 04-10-14 21:46

Dit ga je niet oplossen door wat voor druk, beloningen of gedoe dan ook. Zeker niet omdat je dit kind niet voltijd bij je hebt.
Niet moeilijk doen over eten. Maak je geen zorgen over wat hij niet binnen krijgt als hij bij jullie is. Ziek en geen niet willen eten is logisch, niet over gaan stressen. Wel enkel gezond/redelijk verantwoord eten aanbieden, want enkel friet, snoep en rotzooi is gewoon niet gezond. Wat Sizzle aangeeft kan een (deel) van het probleem zijn, zoveel mogelijk dingen aanbieden waar weinig/geen allergieën van bekend zijn is zeker optie.

En omdat hij kennelijk zich snel buitengesloten voelt dat juist niet laten gebeuren. Maakt niet uit of hij eet, maar ook hij hoort er bij en eten doe je samen. Wat dan wel een optie is, is om die momenten juist even samen aan tafel te zitten (iedereen die in huis is dus), wat kletsen/knutselen/voorlezen misschien?, tussendoortje (zo'n monkeyplate is dan goede optie) of maaltijd en iets te drinken er bij.

**Geplaatst**: 04-10-14 22:16

Re: Zoontje van vriend wil niet eten.

Geplaatst: 04-10-14 22:16

Kun je het kinderdag verblijf niet vragen om info over hoe hij daar eer, drinkt en ontlast? Aks hij daar geregeld komt zullen ze je daar wel wat over kunnen vertellen.

Dan krijg jd een beetje beeld van zijn patroon. Wat, hoeveel, hoevaak, etc.
Zeker als je deze info van moeder niet gaat krijgen

**Geplaatst**: 04-10-14 22:29

Geplaatst: 04-10-14 22:29

Ts je gaf aan dat moeder bij de voedselbank loopt. Over het algemeen eten mensen die hier afhankelijk van zijn niet echt gezond. Denk oa aan een heel gezin dat eet van 1 potje babyvoeding gemend met aardappels om maar iets van vitamines en voedingsstoffen binnen te krijgen. Vlees, fruit en groenten hebben veel kinderen helaas nog nooit gezien. Echt, dit komt in Nederland voor!
Het zou zo maar eens kunnen zijn dat het mannetje een hoop dingen niet kent/herkent als voedsel. je gaf aan dat er contact is met de kinderopvang. Misschien kunnen jullie daar eens navraag doen hoe het eten daar gaat?
Dwingen zal in ieder geval niet werken. Smaak moet ontwikkelen en eten moet je leren, denk maar eens terug hoe je eerste biertje smaakte. Pas na een paar keer proeven zullen dingen herkenbaar worden. Vaak hetzelfde aanbieden wil wel eens helpen, bijvoorbeeld iedere keer een appeltje zodat de smaak herkend wordt.
Lastig dat er niet met de moeder gepraat kan worden, zeker als ze in deze omstandigheden een klein mannetje groot moet brengen.

**Geplaatst**: 05-10-14 08:05

Geplaatst: 05-10-14 08:05

Eet hij helemaal niks? Of wel brood? Meeste kinderen zijn wel gek op brood.

**Geplaatst**: 05-10-14 08:07

Geplaatst: 05-10-14 08:07

Hoe meer druk je op het eten zal leggen hoe erger het probleem zal worden. Laat het los en hou het gezellig! Eten is ook een machtsmiddel voor kinderen, je kan ze nu eenmaal niet dwingen, dus doe dat ook niet. Dat verlies je nl gewoon. Probeer als hij er is wat 'kindvriendelijke' dingen te eten en maak daar desnoods een prakje van. Bak 's middags gezellig pannenkoeken op het gourmetstel samen of iets dergelijks.
Het komt later écht vanzelf weer goed, geloof me ik heb dit met beiden kinderen meegemaakt. Het consultatieburo en de huisarts zullen het zelfde advies geven, het eten moet gewoon niets beladens krijgen. Koop een potje kindervitamines en maak het gewoon gezellig als hij er maar een paar uurtjes is!

Laatst bijgewerkt door DatBenIkNou op 05-10-14 08:10, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 05-10-14 08:09

Geplaatst: 05-10-14 08:09

Zou inderdaad al beter zijn als hij dagelijks zo'n Davitamon kauwtabletje zou nemen. Krijgt hij tenminste iets aan vitamines binnen.

**Geplaatst**: 05-10-14 08:23

Geplaatst: 05-10-14 08:23

Wij bestellen ook wel eens eten, wat onze zoon van 3 met geen vinger aanraakt..
jammer dan. Zolang hij het naar z'n zin heeft, komt dat allemaal wel goed. Dan gaan we daarna thuis in bad en krijgt hij nog een banaan welke hij dan wel eet. Gewoon zodat hij niet hongerig naar bed hoeft. Wil hij de banaan ook niet eten, ook goed..... maar geen snoep voor in de plaats.
Nooit zal ik zeggen dat hij moet eten, want dat gaat echt niet werken.
Als je er zelf een issue van maakt, geef je het kind macht- want alleen hij kan bepalen of hij wel of niet gaat eten.
Wel het goede voorbeeld geven met gezonde dingen eten en dan komt het echt vanzelf wel.

Hij is echt veel beter gaan eten vergeleken een jaar terug. Ik was zelf ook een slechte eter vroeger en mijn moeder ook.
Met dwingen ga je het probleem maken, een probleem dat er niet was....

**Geplaatst**: 05-10-14 08:26

Geplaatst: 05-10-14 08:26

Lijkt wel een beetje of het nooit goed is op Bokt. Zie zoveel reacties in topics met stiefkinderen dat stiefmoeder zich niet inleeft in kind etc, en nu heb je een Bokster die zich terecht zorgen maakt over het welzijn van haar stiefzoon, en dan maakt ze zich te druk, doet ze teveel en zeurt ze teveel lijkt het wel.

TS snap heel goed dat jij je zorgen maakt, een hapje appel op een dag die van 9 tot 6 duurt is echt niet genoeg terwijl goed eten en drinken heel belangrijk is voor zo'n kleine dreumes. Snap ook niet dat mensen daar zo laconiek overdoen. Ik kan je helaas weinig tips geven maar zoek inderdaad contact met huisarts of andere profs die je misschien wat meer inzicht kunnen geven over kinderen en eten en hoe je dat kan stimuleren.

**Geplaatst**: 05-10-14 08:34

Re: Zoontje van vriend wil niet eten.

Geplaatst: 05-10-14 08:34

Laconiek is niet het zelfde als er geen druk opzetten. Dat laatste verergert nl de zaak alleen maar! De meesten tips zijn toch echt van ervaringsdeskundigen die allemaal ervaren hebben dat dit een fase is wat gewoon weer over gaat.

**Geplaatst**: 05-10-14 08:45

Geplaatst: 05-10-14 08:45

Inderdaad, DatBenIkNou, zo denk ik er ook over. Veel mensen delen hier hun eigen verhaal, net opdat TS er iets zou aan hebben.
Wat mij opvalt in het verhaal is dat hij alles rondom het eten leuk lijkt te vinden en pas dichtklapt op het moment dat er echt gegeten moet worden. Je zou eigenlijk bijna moeten kunnen uitvissen hoe dat komt, al is dat niet gemakkelijk natuurlijk.

Wat ik nog vergeten te schrijven was, er bestaan vitamines in snoepjesvorm, heb er hier bvb staan van Cars en die vreet mijn ventje altijd vrolijk op. Moeten natuurlijk wel dagelijks genomen worden maar vitamines uit fruit en groenten moet je ook best dagelijks binnenkrijgen dus

Wat het ziek zijn betreft, ik weet niet of hij naar school of naar een kinderopvang gaat. Hier is het heel opvallend en is het pas nu aan het verbeteren (gaat al bijna 2 jaar naar school). Van zodra het 1 week school is, heeft hij een verkoudheid. Als het vakantie is, blijft hij nog 1 week snotteren en dan is hij genezen. Pas nu (4.5 jaar) lijkt hij resistenter te worden, het schooljaar is nu al een dikke maand bezig en de eerste kuchjes en snotjes dienen zich nu pas aan.

Nomineer dit bericht ×