Bokt.nl

**Geplaatst**: 30-08-14 11:54

Geplaatst: 30-08-14 11:54

Ik ben getest op een IQ van 151.

Afgezien van leeftijdsgenoten die mijn manier van praten vreemd vonden heb ik er door de jaren heen weinig last van gehad en ik 'doe' ook niets met mijn IQ. Ik heb het vwo nooit afgemaakt en ben wdb diplomaloos.
Meer ben ik een autodidact en ik doe verscheidene, erg uiteenlopende dingen om m'n brood te verdienen, waar ik dan wél weer certificaten voor heb behaald. Op deze manier raak ik niet verveeld.

Mijn man heeft een hoger IQ dan ik en is zo mogelijk nog luier :')

Ik ga onze dochter dan ook vooral prijzen bij hard werk, ik denk dat dat beter werkt dan zeggen dat iemand zo slim is

**Geplaatst**: 30-08-14 11:57

Geplaatst: 30-08-14 11:57

Ik ben neem ik aan niet HB. Ik heb vroeger wel enorm veel problemen gehad die hier ook allemaal voorbijgekomen zijn. Introvert, te volwassen voor je leeftijd zijn, meer verantwoordelijkheidsgevoel hebben dan leeftijdsgenoten, geen aansluiting vinden met leeftijdsgenoten, verlegen etc etc. Daar ben ik gewoon volwassen overheen gegroeid. Ook ik vond pas eerst echt aansluiting op het vervolgonderwijs. Dat is vrij normaal namelijk. Dat is een probleem waar een gigantische groep mensen tegenaanloopt. Op de basisschool ben je nog kind en kinderen kunnen vreselijk gemeen zijn. Op het vervolgonderwijs zit je ineens tussen mensen die en bewuste keuze gemaakt hebben.

Als je je verveeld, waarom maak je er dan niet wat beters van? Mijn man heeft bijvoorbeeld haast meer bijles gegeven dan dat hij schooluren maakte omdat dit te eenvoudig was.
Hij is een lopende wikpaedia omdat hij zich breder ging inlezen dan dat wat er op school wordt aangeboden. Zo is mijn neefje gaan pianospelen. Omdat school te eenvoudig was kon hij makkelijk meer dan 2 uur per dag aan pianostudie besteden. Hij is nu echt vreselijk goed en speelt ook voorstellingen e.d.

**Geplaatst**: 30-08-14 22:05

Geplaatst: 30-08-14 22:05

Sizzle schreef:
Ik ken veel mensen die bovengemiddeld intelligent zijn door mijn opleidingsniveau. Deze mensen hebben zeker niet speciaal aanpassingsproblemen. Als je daar mee te kampen hebt zou ik het eersder zoeken in een ander probleem.
Dingen die ik hier voorbij ziekomen als, eerst aansluiting vinden op de uni, sociale problemen, zelfs lui zijn, angststoornissen etc etc die komen in elke bevolkingsgroep voor.
Is het echter iemand met een normaal IQ, dan wordt zo iemand als dom en lui bestempeld. Kun je wel goed leren dan mag je dat ineens onder het kopje hoogbegaafd scharen. Daar heb ik doorgaans een beetje moeite mee.

Zo was er laatst een professor op tv die gewoon een hork van een vent was en dan ook steeds met het excuus kwam dat hij daar niets aan kon doen want hij was hoogbegaafd

Ik denk dat men daar erg mee moet oppassen en gewoon sociale problemen vooral niet moet gaan koppelen aan het hoogbegaafd zijn. daarmee zet je jezelf in een verdomhoekje.

Ja, dit is ook wat ik een beetje wilde zeggen met mijn post eerder

**Geplaatst**: 30-08-14 22:13

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 30-08-14 22:13

Van een beetje hoogbegaafde mag je volgens mij juist wel wat meer inschattingsvermogen verwachten

**Geplaatst**: 30-08-14 22:16

Geplaatst: 30-08-14 22:16

Toch kijk je dan eigenlijk niet ver genoeg. Zoals ik al eerder zei: mensen worden niet lui geboren. Het is meer dat als je de eerste 12 jaar van je leven nergens moeite voor hebt hoeven doen, je dat ook niet meer gaat leren. Dat zit er dan gewoon niet meer in. Noem dat lui... Kan je doen. Het is een omschrijving, net zoiets als 'lui oog'. Is dat oog lui? Nee. Maar het functioneert niet zoals het zou moeten.
Problemen zijn niet aangeboren bij hoogbegaafdheid, maar door de omstandigheden worden ze wel ontwikkeld. Door juiste begeleiding kunnen we ze grotendeels voorkomen. En daarom is het dus ook belangrijk dat het (h)erkend wordt.

**Geplaatst**: 30-08-14 22:31

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 30-08-14 22:31

Nog een hoogbegaafde hier! Mijn IQ is ooit eens getest, ligt wss als ik het goed heb tussen die 145 en 150 in, zoiets tenminste. Tja.. Altijd 'die Nerd', de 'Softie', en whatever geweest, genoeg gepest doordat ik door privé omstandigheden sws al niet lekker in mijn vel zat en erg onzeker was (privé als in mijn klas wist het niet), en daardoor altijd een makkelijk doelwit geweest. Altijd hoge cijfers gehaald, nooit een flubber uitgevoerd :')

Nu heb ik heel erg veel van de kenmerken van ADHD, en daarom word ik binnenkort ook getest. Mede dankzij die vele klachten dat ik ook gewoon geen hw en alles kan maken (maar het oo wonderbaarlijke wijzen toch nog af heb rond 1-2u 's avonds :')

).

Tja.. Eigenlijk heb ik geen idee wat ik zou moeten typen, maar als je vragen oid hebt mag je wat mij betreft altijd PB'en

**Geplaatst**: 30-08-14 22:32

Geplaatst: 30-08-14 22:32

Blue_Eyes schreef:
Toch kijk je dan eigenlijk niet ver genoeg. Zoals ik al eerder zei: mensen worden niet lui geboren. Het is meer dat als je de eerste 12 jaar van je leven nergens moeite voor hebt hoeven doen, je dat ook niet meer gaat leren. Dat zit er dan gewoon niet meer in. Noem dat lui... Kan je doen. Het is een omschrijving, net zoiets als 'lui oog'. Is dat oog lui? Nee. Maar het functioneert niet zoals het zou moeten.
Problemen zijn niet aangeboren bij hoogbegaafdheid, maar door de omstandigheden worden ze wel ontwikkeld. Door juiste begeleiding kunnen we ze grotendeels voorkomen. En daarom is het dus ook belangrijk dat het (h)erkend wordt.

Eens! En dat sociale probleem komt niet zo zeer doordat 'wij' niet sociaal zijn, maar vaak niet dezelfde denkwijze hebben als de meeste mensen. Hier door sluiten wij niet aan, en zeg nou zelf... Je gaat toch niet de hele dag of zo (noem maar wat) met iemand wat doen terwijl je geen klik hebt... Ik snap niet zo goed hoe ik het moet uitleggen.
Ik snap je wel, maar ik ben het er niet mee eens Sizzel/Sheran

**Geplaatst**: 30-08-14 22:36

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 30-08-14 22:36

Dat niet, maar tijdelijk aanpassen moet toch binnen de mogelijkheden liggen. Ik kan prima meekomen met anderen en grotere groepen, maar kies er verder voor om vrij vriendinnen-loos door het leven te gaan omdat ik met hele andere dingen bezig ben.

**Geplaatst**: 30-08-14 22:40

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 30-08-14 22:40

Heb ik ook... ik heb het supergezellig met mijn hele paardrijclub thuis (die niet hoogbegaafd zijn) maar ik ga daar gewoon heel anders mee om dan met mijn vrienden in Amsterdam, waarvan de meesten dat wel zijn. Je praat gewoon over hele andere dingen. Vroeger kon ik ook niet goed aansluiting vinden, maar dat kwam meer doordat de kinderen op mijn basisschool erg fysiek waren.

**Geplaatst**: 30-08-14 23:11

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 30-08-14 23:11

Hmm dat zou persoonlijk zijn denk ik.
Ik houd er totaal niet van om mij de hele dag aan te passen, dat irriteert mij soms als ze bijvoorbeeld (voor mij) simpele dingen niet snappen.
Hartstikke leuk en gezellig, maar ik heb gewoon geen behoefte om mij de hele tijd aan te passen.

En wat versta je onder tijdelijk? Ik zit toch nog echt 3 jaar in deze klas bijvoorbeeld...

**Geplaatst**: 30-08-14 23:19

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 30-08-14 23:19

Wow herken mezelf in zoveel! Misschien toch eens een testje doen haha.

Het hebben van een soort dwangneurose , het niet stil kunnen zitten , snel een oplossing hebben en dat dromerige. En huiswerk ook nooit gemaakt. Snel verveeld in de klas en alles gehaald met 2 vingers in mijn neus.

**Geplaatst**: 30-08-14 23:33

Geplaatst: 30-08-14 23:33

bobje26 schreef:
Hmm dat zou persoonlijk zijn denk ik.
Ik houd er totaal niet van om mij de hele dag aan te passen, dat irriteert mij soms als ze bijvoorbeeld (voor mij) simpele dingen niet snappen.
Hartstikke leuk en gezellig, maar ik heb gewoon geen behoefte om mij de hele tijd aan te passen.

En wat versta je onder tijdelijk? Ik zit toch nog echt 3 jaar in deze klas bijvoorbeeld...

Ik had er ook moeite mee op school, maar je zal zien dat het goed te leren valt, net als veel andere dingen in het leven. Met tijdelijk bedoel ik de uren die je doorbrengt op je werk bijvoorbeeld. Het niveau zal tijdens de pauzes niet heel hoog zijn, of je moet het getroffen hebben met je baan. Tijdens die uren kan ik me prima aanpassen maar moest dit wel leren. Het staat of valt met wat je belangrijk vind, ik vond het belangrijk genoeg om gewoon leuk met collega's om te gaan ipv me af te zonderen met m'n eigen gedachten.

**Geplaatst**: 30-08-14 23:58

Geplaatst: 30-08-14 23:58

phormicola schreef:
bobje26 schreef:
Hmm dat zou persoonlijk zijn denk ik.
Ik houd er totaal niet van om mij de hele dag aan te passen, dat irriteert mij soms als ze bijvoorbeeld (voor mij) simpele dingen niet snappen.
Hartstikke leuk en gezellig, maar ik heb gewoon geen behoefte om mij de hele tijd aan te passen.

En wat versta je onder tijdelijk? Ik zit toch nog echt 3 jaar in deze klas bijvoorbeeld...

Ik had er ook moeite mee op school, maar je zal zien dat het goed te leren valt, net als veel andere dingen in het leven. Met tijdelijk bedoel ik de uren die je doorbrengt op je werk bijvoorbeeld. Het niveau zal tijdens de pauzes niet heel hoog zijn, of je moet het getroffen hebben met je baan. Tijdens die uren kan ik me prima aanpassen maar moest dit wel leren. Het staat of valt met wat je belangrijk vind, ik vond het belangrijk genoeg om gewoon leuk met collega's om te gaan ipv me af te zonderen met m'n eigen gedachten.

Ja daar heb je zeker gelijk in! Maar ik zit ook zo zwaaaaar onder mijn niveau op school (mbo en dan wel heel technisch dus nog wel ok) dus mijn vriendjes zitten wel een klein beetje op een level, maar om naast school iets te doen, heb ik geen behoefte aan. Verder is mijn beste vriendin een gewone vmbo student en doet nu ook een mbo, ik denk ook echt aan dat het moet klikken.
Ik vind mensen wel aardig, maar snel vrienden maken doe ik niet. Ik heb maar echt 3 echte vrienden.
Ik vind het gewoon lastig om de halve schooldag over 'lucht' ( :')

) te praten. Meestal bemoei ik mij ook nergens mee.
Qua humor zit ik ook gewoon op een heel ander level dan mijn klas.
Dan kan ik helemaal stuk gaan om iets wat echt alleen mijn moeder begrijpt bijvoorbeeld. Dat vind ik jammer, die aansluiting en connectie mis ik zeg maar. Het begrijpen en begrepen worden...

**Geplaatst**: 31-08-14 00:13

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 31-08-14 00:13

Het heeft ook meer met de klik te maken denk ik

. Ik ken mensen die hoogbegaafd zijn, maar waar ik het echt niet goed mee kan vinden, en mensen die alleen hun middelbare school hebben afgemaakt waar ik ook graag bij ben. Bij de meeste boeren bijvoorbeeld die ik ken. Het is juist soms heel verhelderend om niet zo opgesloten te zijn in ingewikkelde gedachten. Ik vind het erg fijn om bij mensen te zijn die anders denken dan ik, en ook simpeler denken. Maar wel denken over de dingen waar ik van hou. Ik hoef het bijvoorbeeld echt niet over make-up ofzo te hebben, maar dat ligt ook in het karakter van de gesprekspartner, het ligt niet aan het intelligentieniveau.

Van ieder mens is iets moois te leren.

**Geplaatst**: 31-08-14 09:21

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 31-08-14 09:21

Ik praat wél graag over make up

Maar niet over wat ik allemaal wil hebbuh, maar over de beste technieken en trucjes die ik heb bedacht. Alles kan interessant zijn.
Waar ik persoonlijk echt niet tegen kan is praten over andere mensen. Daar kan ik niet aan wennen en is ook de hoofd reden dat ik buiten werk met niemand om ga. Verder praat men veel over problemen en drama, ook daar pas ik voor. Zo onboeiend :')

Ik heb altijd het idee dat ze erop kicken ofzo, bah.

**Geplaatst**: 31-08-14 11:07

Geplaatst: 31-08-14 11:07

bobje26 schreef:
Eens! En dat sociale probleem komt niet zo zeer doordat 'wij' niet sociaal zijn, maar vaak niet dezelfde denkwijze hebben als de meeste mensen. Hier door sluiten wij niet aan, en zeg nou zelf... Je gaat toch niet de hele dag of zo (noem maar wat) met iemand wat doen terwijl je geen klik hebt... Ik snap niet zo goed hoe ik het moet uitleggen.
Ik snap je wel, maar ik ben het er niet mee eens Sizzel/Sheran

Met zo'n instelling beperk je jezelf enorm. Ik heb de middelbareschool onder mijn niveau gedaan omdat ik te verlegen en introvert was. Daardoor had ik ook 0 aansluiting, werd veel gepest en hoefde nooit huiswerk te maken om goed te scoren. Echter gebruikte ik mijn tijd om bij een fokker paarden te trainen en wedstrijden te rijden. Ik heb daar nog steeds dagelijks profijt van. Niet alleen vanwege de paardenkennis maar ook vanwege de enorme verantwoordleijkheid die toen al vrij jong op mijn schouders lag.

Ga op zoek naar iets wat je fascineerd en waar je je energie in kwijt kan.

**Geplaatst**: 31-08-14 11:14

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 31-08-14 11:14

Ik ben ook hoogbegaafd, ik heb een hele andere manier van denken dan de meesten van mijn leeftijd en ik doe ook een niveau lager dan ik zou kunnen.
Ik ben ook gepest omdat ik nooit mn werk deed en mn huiswerk ook niet.

**Geplaatst**: 31-08-14 12:16

Geplaatst: 31-08-14 12:16

Sizzle schreef:
bobje26 schreef:
Eens! En dat sociale probleem komt niet zo zeer doordat 'wij' niet sociaal zijn, maar vaak niet dezelfde denkwijze hebben als de meeste mensen. Hier door sluiten wij niet aan, en zeg nou zelf... Je gaat toch niet de hele dag of zo (noem maar wat) met iemand wat doen terwijl je geen klik hebt... Ik snap niet zo goed hoe ik het moet uitleggen.
Ik snap je wel, maar ik ben het er niet mee eens Sizzel/Sheran

Met zo'n instelling beperk je jezelf enorm. Ik heb de middelbareschool onder mijn niveau gedaan omdat ik te verlegen en introvert was. Daardoor had ik ook 0 aansluiting, werd veel gepest en hoefde nooit huiswerk te maken om goed te scoren. Echter gebruikte ik mijn tijd om bij een fokker paarden te trainen en wedstrijden te rijden. Ik heb daar nog steeds dagelijks profijt van. Niet alleen vanwege de paardenkennis maar ook vanwege de enorme verantwoordleijkheid die toen al vrij jong op mijn schouders lag.

Ga op zoek naar iets wat je fascineerd en waar je je energie in kwijt kan.

Dit doe ik ook zeker, ik heb precies zoals jij bij een grote stal gewerkt, veel gereden en zadelmak gemaakt.
Nu werk ik bij de Prenatal en ik heb schijnbaar een enorme klik met baby's want ze lachen altijd bij mij haha :')

En verder beperk ik mij niet, ik heb ook meerdere 'slimme' vrienden. Ik vind mijn schoolgenootjes wel aardig, maar ik voel mij niet op een lijn met ze. Dus ik zou nooit na school nog bijvoorbeeld met ze afspreken.
Maar door iets te doen wat je fascineert, maar totaal niet met mensen is, zonder je jezelf toch ook af

?
Dus in dat opzicht begrijp ik je berichtje niet helemaal.
Verder ben ik totaal niet ongelukkig of zo, maar kan soms mijn ei gewoon niet makkelijk kwijt.

**Geplaatst**: 31-08-14 12:21

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 31-08-14 12:21

Mijn man heeft hetzelfde probleem, bobje, hij wordt zelfs echt dood ongelukkig van het gebrek aan contact op één lijn. Zelf snap ik dat niet zo, als ik geen klik heb met mensen doe ik alles gewoon in m'n uppie, dat is mij compleet om het even. Ik voel de noodzaak ook niet om begrepen te worden, terwijl ik toch normaal functioneer in sociale situaties. Lijkt me heel erg naar als je dit zo hard nodig hebt en bijna niet kan krijgen. Ik weet ook nooit zo goed hoe ik mijn man daarmee kan helpen.

**Geplaatst**: 31-08-14 13:24

Geplaatst: 31-08-14 13:24

Blue_Eyes schreef:
Zoals ik al eerder zei: mensen worden niet lui geboren. Het is meer dat als je de eerste 12 jaar van je leven nergens moeite voor hebt hoeven doen, je dat ook niet meer gaat leren.

Niet alleen niets hoeven doen, ook actief gedemotiveerd worden in een aantal gevallen. Zowel door leerkrachten als door de omgeving - je kunt tegen heel wat onprettige reacties oplopen. (Dit is trouwens niet exclusief voor hoogbegaafdheid hoor, uberhaupt worden kinderen veel te veel beoordeeld op hoe ze hadden 'moeten' zijn, ipv geaccepteerd en gezien zoals ze werkelijk zijn. Maar het is wel heel schadelijk.)

Overigens is het niet waar dat je het dan nooit meer kunt leren, alleen zijn in onze maatschappij heel ironisch de situaties waarin je werkelijk kunt leren (dus inclusief fouten maken) steeds beperkter. Je moet het meteen goed doen, en anders val je af. Terwijl leren toch juist ook zo vaak is dat je je ook door fouten heen worstelt, dat je je eigen weg daarin vindt. En als je vanaf het begin gewoon exact op het 'juiste' tempo de schoolstof doorloopt dan komt dat meestal goed, maar als je (om welke reden dan ook) een minder gebruikelijke route neemt kom je in de problemen en heb je nauwelijks meer de kans om bepaalde vaardigheden alsnog op de toen of bepaalde ontwikkelingen alsnog door te maken. Niet omdat je dat als mens niet meer zou kunnen, maar omdat we als maatschappij die ruimte niet bieden. Kwalijke zaak vind ik dat.

**Geplaatst**: 31-08-14 13:36

Geplaatst: 31-08-14 13:36

Bobje. ik reageerde meer op het niet kunnen vinden van mensen waarmee je een klik hebt. Mensen die op een zelfde lijn zitten zijn ook weer niet zooooo moeilijk te vinden.
Ik ben bijvoorbeeld op de lagere school een tijdje bij een schaakvereniging gegaan. Daar was duidelijk dat IK in iedergeval NIET HB was, want man o man, wat waren dat snelle denkers

Het wordt echter absoluut eenvoudiger als je gaat studeren.

Ik vind het trouwens wel ook een 'fout' van de ouders als er zo weinig stimulatie geboden wordt.
Zo heb ik bijvoorbeeld als 6 jarige alle basis boekjes blokfluit zonder les in mijn eentje doorgewerkt zonder enkele hulp en mocht daarna als beloning een mooie dwarsfluit kado waar ik nog lang les mee gehad heb totdat de paarden de overhand namen.

Mijn man heeft echt voor zijn leeftijd destijds bakken geld verdiend met bijles op het gymnasium zodat hij altijd leuke dingen kon kopen.

Wij hadden ook enige tijd een zeer hb meisje in de klas op de basisschool. Het was toen ook al snel duidelijk dat dit voor haar te weinig uitdaging gaf. Haar ouders hebben haar toen naar een andere school gedaan waar meer zelfstandigheid verwacht werd. Montesori of Steiner, weet niet meer zeker welke.

**Geplaatst**: 02-09-14 14:54

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 02-09-14 14:54

Vroeg me trouwens af wat jullie van school (gewoon of hoger) vonden? Omdat dat ook 'geestdodend' kan werken, zodat de hersenen niet vrij kunnen beredeneren maar de leerstof voor examens de hele tijd opnieuw moeten doorkauwen. Of hebben jullie hier geen last van? Vraag kwam in me op en ik dacht, ik stel hem even

**Geplaatst**: 02-09-14 16:09

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 02-09-14 16:09

Waar zien jullie kansen voor dingen die anders/ beter hadden gekund nu je terug kijkt? En hoe hebben je ouders je gestimuleerd? En ik ben ook benieuwd naar de strategieën die je jezelf hebt aangeleerd.

**Geplaatst**: 02-09-14 17:53

Geplaatst: 02-09-14 17:53

Mijn ouders hebben me top begeleid, op mijn basisschool was wel veel meer te halen.
Begrip, stof op niveau, het leren leren...

Ik heb geen leerstrategieën, ik lees alles en dan onthoud ik het, topcombinatie is dat en bij de les zijn..

Of wilde je het uitgebreider?

En Aria_zz, best geestdodend ja. Liefst kwam ik ook niet... Ik weet het toch al... O:)

**Geplaatst**: 02-09-14 23:33

Re: Hoogbegaafde lotgenootjes?

Geplaatst: 02-09-14 23:33

Ik heb school altijd geestdodend gevonden. Zelfs nu op de uni vind ik dat 80% van de tijd. Statistiek vind ik wel leuk en uitdagend, daar geef ik dan ook bijles in, want de lessen die ik zelf krijg in statistiek gaan dan weer zo traag en simpel dat ik zelfs dát zou gaan haten :')

Mijn ouders hebben me (helaas!) geen jaar laten overslaan, maar ze hebben me verder wel altijd gestimuleerd. Als 3,5 jarige verslond ik "leer zelf lezen en schrijven" boekjes, die mijn ouders in hoog tempo moesten bijkopen. Net zoals de leesboekjes vlak erna. Op mijn vierde las ik de krant, en begon pap me Frans te leren. Ik mocht ook naar de BBC kijken (ook al kon mijn moeder dan geen snars meer volgen van het nieuws :')

) en ik ben nooit tegengehouden als ik ineens dolenthousiast in mijn hoofd kreeg om weer eens iets nieuws te gaan leren, ofwel thuis met studieboeken of via groepscursussen. Ze klaagden ook nooit dat ik, elk uur dat ik niet op school zat, stil in een hoekje zat te lezen. En als ik kortverhalen schreef (als 5 jarige maak je hele lelijke spelfouten :')

) wilde pap ze er altijd voor me uithalen + bijbehorende uitleg.

Ik ben dus heel blij met hoe m'n ouders het hebben aangepakt

ik kan me voorstellen dat ze bij "een kind krijgen" wel iets anders hadden verwacht

Nomineer dit bericht ×