
Ik vind heel veel dingen die mijn ouders lekker vinden (en de manier waarop ze het lekker vinden) namelijk ook echt niks


Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Geryon schreef:Snadrem schreef:Ook hier iemand die zich er in herkent!
Bij mij was eten vroeger een en al drama. Ik herinner me nog dat mijn ouders me in de houdgreep namen om er maar wat te eten in te krijgen, die waren bang dat ik anders van de honger om zou komen. Alles kwam er echter even hard weer uit. Vlees lustte ik wel. Brood lustte ik soms. Groente vond ik vreselijk en gekookte aardappels krijg ik nog altijd niet weg. De textuur van veel gerechten staat me onwijs tegen: ineens knapperige taugé tussen je bami vinden bijvoorbeeld, gatverredamme! Ik presteerde het zelfs om bij nasi de stukjes groente er uit te vissen. Eten bij andere mensen en uit eten gaan vond ik vreselijk. Ik schaamde me omdat ik zo'n slechte eter was, want "je bord leeg eten" is voor iedereen kennelijk de normaalste zaak van de wereld en ik zag mensen dingen eten die ik werkelijk waar afschuwelijk vond. Rode kool met ragout en aardappelpuree bijvoorbeeld, daar kan ik nog steeds met mijn verstand niet bij. Dat is gewoon niet eetbaar, punt. Toen ik op mijn 18e het huis uit ging, woog ik 50 kilo met mijn 1.76 meter. Veel en veel te licht.
Pas toen ik op mezelf ging wonen, begon het na een tijdje beter te gaan met eten. Ik bepaalde nu zelf wat ik at. Ik heb me een tijdlang gevoed met de dingen die voor mij veilig waren (veelal junkfood) en toen dat begon te vervelen ben ik andere dingen gaan uitproberen. Inmiddels kook ik ook wel eens groente, al eet ik er nog altijd geen hele grote hoeveelheden van) en ben ik een stuk minder moeilijk met eten. Nog altijd geen held, maar ook niet meer de ramp van vroeger. En het belangrijkste: op een gezond gewicht in een gezond lijf, want ik weeg tegenwoordig 70 kilo bij dezelfde lengte
Hopelijk kan het voor jou ook makkelijker worden als je voor jezelf moet gaan zorgen. Dan heb je niet meer zo'n last van die angst voor wat anderen op tafel zetten en vinden van hoe jij zou moeten eten.
Maar wat eet jij dan zoal? Slik je vitamine pillen?
Snadrem schreef:Geryon schreef:
Maar wat eet jij dan zoal? Slik je vitamine pillen?
Nee. Ik eet drie "grote" maaltijden per dag, en tussendoor pak ik nog wat extra's. Grofweg gezegd:
Ochtend:
3x Wasa zuurdesem meergranen cracker met smeerworst
Tussendoor:
Koffie met melk en suiker, eierkoeken/ mueslirepen
Lunch:
Varieert, kan een half pak crackers met smeerworst zijn of een broodje carpaccio van de broodjeszaak bij mijn werk om de hoek (bruin stokbrood met carpaccio, sla, komkommer, tomaat, etc)
Tussendoor weer koffie en eierkoek/ mueslirepen
Avondeten:
Gebakken aardappels (goed doorbakken, lekker krokant anders krijg ik het niet weg), vlees en bijvoorbeeld als groente mais, snijboontjes, sperzieboontjes, groene asperges of sla. Pasta eten we ook vaak, maar daar gooi ik dan geen groente door. Meestal maak ik er een tomatensalade of zo bij om dan toch wat "groens" naar binnen te krijgen.
Na het avondeten soms nog iets van een stroopwafel, nootjes of een handje chips en ik varieer gedurende de dag met fruit: soms een banaan, soms meloen of blauwe bessen... soms ook dagen of weken geen fruit. Het is maar net of ik er trek in heb of niet.
miss_lizje schreef:Pfff, ik voel me echt zwak. Vriendlief zou vandaag gaan wokken (gewoon thuis). Helaas gooide hij dus de witte rijst door de wokgroente en kip heen. Daar ging mijn witte rijst.![]()
Ik heb 1 peultje op en voor de rest de rijst er tussen uit gevist. Toen vriendlief vroeg of ik echt niet ging proberen een stukje kip in mijn mond te stoppen had ik het niet meer.Ik kan het gewoon niet, het ziet er niet uit als eten en ik durf het dus al niet eens in mijn mond te stoppen. Uiteindelijk maar een blikje tomatensoep van Unox open gemaakt (die ik wel inclusief groente stukjes heb opgegeten).
Echt even een "ik voel me de grootste loser" gevoel.