Bokt.nl

Marit schreef:

Mensen die zeggen 'hij moet niks' vind ik niet helemaal juist.

Als je er voor kiest kinderen te nemen is dat een wel overwogen besluit, en dat betekend dus ook dat je ervoor kies verantwoordelijkheid te nemen en voor ze te zorgen tot ze minstens 18 zijn. Als jullie allen weten dat je moeder binnenkort niet meer in leven zal zijn, komt alle verantwoordelijkheid dus op de vader neer. Als hij ervoor kiest om zich vol te eten met groot risico op vroeg sterven, dan faal je gewoon in die verantwoordelijkheid. Je laat ze dan gewoon in hun eentje achter. Hij is dan nog de enige ouder, de enige die voor de kinderen kan zorgen. Lijkt me dat dat toch al genoeg motivatie is.
Ik weet niet hoe oud jullie zijn, maar zolang jullie onder de 18 zijn vind ik dat hij wel degelijk 'moet'. Voor je kinderen moet je kunnen zorgen, anders had je geen kinderen moeten nemen. Wat 'ie daarna doet is zijn eigen pakkie aan.

hanny_jelke schreef:

mijn tip,
leg het naast je neer, hij gaat echt niet luisteren als ik je zo lees.
sterker nog hoop heel hard voor je dat hij dit niet leest. want mij pa zou dit echt niet waarderen.

je bent 23 ga lekker op je zelf als je het niet aan kan zien, inplaats van je met zijn leven bemoeien

inochiyo schreef:

hanny_jelke schreef:

mijn tip,
leg het naast je neer, hij gaat echt niet luisteren als ik je zo lees.
sterker nog hoop heel hard voor je dat hij dit niet leest. want mij pa zou dit echt niet waarderen.

je bent 23 ga lekker op je zelf als je het niet aan kan zien, inplaats van je met zijn leven bemoeien

doe eens ff normaal, hoe zou jij zijn als je pa of ma zich aan het dood eten is??

inochiyo schreef:

hanny_jelke schreef:

mijn tip,
leg het naast je neer, hij gaat echt niet luisteren als ik je zo lees.
sterker nog hoop heel hard voor je dat hij dit niet leest. want mij pa zou dit echt niet waarderen.

je bent 23 ga lekker op je zelf als je het niet aan kan zien, inplaats van je met zijn leven bemoeien

doe eens ff normaal, hoe zou jij zijn als je pa of ma zich aan het dood eten is??

Marit schreef:

Mensen die zeggen 'hij moet niks' vind ik niet helemaal juist.

Als je er voor kiest kinderen te nemen is dat een wel overwogen besluit, en dat betekend dus ook dat je ervoor kies verantwoordelijkheid te nemen en voor ze te zorgen tot ze minstens 18 zijn.

deviltjh schreef:

liesjecryos, jeetje wat een naar bericht,
Ik ga er vanuit dat maartje haar vader zeker wel steunt in deze tijd.
Ze is echt niet iemand die alleen maar commentaar heeft.
Steun geven in deze situatie is iets anders dan de tips waar ze om vraagt.

chelle_dora schreef:

Marit schreef:

Mensen die zeggen 'hij moet niks' vind ik niet helemaal juist.

Als je er voor kiest kinderen te nemen is dat een wel overwogen besluit, en dat betekend dus ook dat je ervoor kies verantwoordelijkheid te nemen en voor ze te zorgen tot ze minstens 18 zijn.

TS is 23, dus die gaat niet helemaal op.

Hier ook de tip; kan je er niet tegen, ga het huis uit en bemoei je er gewoon niet meer mee. Doe jij dingen die je levensduur kunnen verkorten? Vast wel. Jouw ouders zullen ook vast niet achter als je beslissingen staan, maar je kan en mag ze wel doen, omdat je volwassen bent.

Over het groot opscheppen; sommige mensen zijn gewoon grote eters. Als jouw vader gewoon heel erg trek/honger heeft tijdens het avondeten, wie ben jij dan om te zeggen dat hij een klein bordje op moet scheppen en het daarbij moet laten?
Je zal het goed bedoelen, maar je komt erg naar over. De een eet heel veel, de ander eet heel weinig; zo kan ik maar krapaan een kindermenu op als we gaan eten ergens, een kinder pizza is voor mij al te groot en na 1 happy meal van de mac zit ik ook vol; maar m'n vriend kan wel eten als de beste. Nouja, prima toch? Wie ben ik om te zeggen dat hij niet meer mag eten, hij zegt tegen mij ook niet dat ik niet meer mag paardrijden, wat net zo gevaarlijk is voor mij als teveel eten zal zijn voor hem. Het weinig eten is weer heel slecht voor mij, ik heb al een ondergewicht en moet juist aankomen, maar ja, wat wil m'n vriend doen dan, het met een trechter bij me naar binnen stoppen? Als ik niet eet, dan eet ik niet. Net als met je vader; als hij eet, dan eet ie, punt.

In feite is ieder mens egoïstisch; er is altijd iets wat je beter niet kan doen, wat je niet mag doen, wat niet goed is voor je. Zo ben ik heel egoïstisch iedere keer dat ik op een paard stap, want ik kan mezelf wel kapot vallen en verlamd raken, of een hartaanval krijgen op m'n pony. Ik ben me zeer bewust van deze risico's en tóch doe ik het, en mijn vriend accepteert dat, want ík word daar gelukkig van en ík moet 's avonds in bed kunnen liggen en blij kunnen zijn met de dag. En dat ben ik als ik naar m'n pony ben geweest, niet als ik een klaagzang heb gehad over mijn levensstijl.

Ik dénk dat je vader zich op dit moment ook zo voelt en daarom ook zegt 'ik eet, omdat ik daar gelukkig van word en daar ga ik gewoon mee door'. Nou, dat is toch prima, laat je vader eten. Hij is oud en wijs genoeg om die keuzes zelf te kunnen en te mogen maken. De mens is nou eenmaal heel egoïstisch, en van leven ga je dood. Iedereen moet zelf weten hoe diegene dood gaat, en als jouw vader al etend dood wil gaan, dan is dat zíjn keuze en mag hij dat helemaal zelf weten, daar is hij volwassen voor geworden.

Dat jij het hele huishouden runt in het weekend is bewonderenswaardig, maar is niet jouw taak en dat doe je ook jezelf aan.

Ik zou het laten rusten, het is je vader, in plaats van iedere dag met hem en zijn eetpatroon te vechten kan je het beter leuk maken; je zegt zelf al dat je je moeder binnenkort kan begraven, als je vader daar achteraan gaat; doe dat dan met een gevoel van leuke dingen, en begraaf de strijdbijl om het eten iets eerder dan je je vader begraaft.

Ir1ne schreef:

Het is als met elke "verslaving". Iemand die niet geholpen wil worden kun je niet helpen..

delvira schreef:

ken het probleem, maar dan met mijn moeder...
als iemand niet wil veranderen, kan je blijven pushen wat je wilt...
maar dat is verspilde energie...

ik zeg er niets meer van tegen mij moeder