Bokt.nl

_Deco_ schreef:

Ik meld me ook.. de verhalen in dit topic geven me toch wat zorgen als ik zie hoelang het kan duren. ik ben nu een week of 4 onder de pannen en ben het ongelooflijk zat. De acute fase is wel voorbij maar ik ben nog heel erg moe. Ik werk halve dagen en slaap meestal s middags maar t gewone leven gaat ook door.. de boodschappen, het huishouden en mn paard, het moet wel gebeuren. Hoe doen jullie dit? ik merk dat alles een beetje langs me heen gaat, met name met veel prikkels om me heen. Hoe doen jullie het met werk? Werken jullie gewoon door? ik voel me soms echt een watje en dwing mezelf soms ook gewoon om dingen te doen. Weet uit werk ervaring dat mensen snel in klachten blijven hangen en dat wil ik bij mezelf echt voorkomen.. baal nog het meest dat sporten niet mag, en ook niet lukt trouwens.. bleegh

IvankBacardi schreef:

ik begon met een griepje waar ik moeilijk uit kwam, dan toch maar na 3 weken langs de dokter en bloed laten prikken. het begon bij mij eind oktober, en kan nu eindelijk zeggen dat het weer beter met me gaat.
k heb tussendoor wel een aantal terug vallen gehad ik dacht weer te kunnen gaan rijden maar de dag erna was ik helemaal gesloopt. nu kan ik wel gelukkig weer 2 paarden rijden en k begin nu weer met een uurtje per dag werken bij de ah, als ik klaar ben heb ik nog wel het gevoel of ik een maraton heb gelopen.

_Deco_ schreef:

Vanaf eind oktober al? pffff. Zijn er ook mensen die er wel maar een paar weken last van hebben gehad? Ik pas wel op met eten, eet geen vette dingen, drink geen alcohol en koffie ivm de lever. En zit aan de echinaecea en multivitamine pillen. wellicht dat het misschien nog helpt.
zo te horen hebben jullie er wel meer last van gehad dan ik. Ik doe het liefst de hele dag niks maar slaap niet de hele dag. Wel merk ik dat fietsen bijvoorbeeld amper gaat, ik s middags echt rust nodig heb, en het werken eigenlijk niet gaat, maar ik ga toch. Ook voor de afleiding, kan zo moeilijk niks doen, ook al zegt mn lijf dat het moet.

saskiamax schreef:

Apart om te lezen hoelang mensen er soms inzitten.
Ik heb nu ongeveer al anderhalf jaar last van moeheid. Gewoond dat ik smiddags moet slapen en dan er weer een beetje ben.
Lange weg afgelegd bij de dokters, eerste dokter zei ik weet niet wat het is leer er maar mee leven.
De 2e dokter wou eerst afwachten of het erger werd. (en dat werd het) Dus uiteindelijk maar algeheel bloedonderzoek gedaan. Niks uitgekomen, dan maar naar de internist.
ik heb vorige week de uitslag van mn bloed en urine te horen gekregen. Ik heb (ooit) pfeiffer gehad.
Mijn moeheid is dus makkelijk daarop te gooien maar ze wil een extreme soort van winterdip met alle bijkomende stress ook niet uitsluiten.

In de meeste verhalen van jullie lees ik dat je wel wil maar het niet kan omdat je dr geen puf meer voor hebt. Daar kan ik me gewoon zo in vinden! Mensen begrijpen het niet en denken dat je jezelf aanleert om even lekker te gaan slapen en dat als je niet gaat slapen je er zo vanaf bent.


Ik hoop het ook niet voor je meid ! Klinkt heftig allemaal... lijkt me verschrikkelijk zo'n lange weg af te leggen en er dan nog niet achter komen wat het is...
Keelpijn etc. krijg je (volgens mij) alleen in het begin van de ziekte, daar begint het vaak mee... Volgens mij kan je het niet écht tussendoor of iets krijgen...
Iedereen heel veel sterkte hiermee. Hoop dat het bij mij niet zo erg door gaat slaan nog als bij andere mensen (keelpijn ed.) want dat heb ik nooit gehad.

Goof schreef:

Oh je werkt ook nog in het onderwijs?
Ik dus ook. Ik ga na 3 weken thuis weer lesgeven aan mijn examenklassen. Kansloos natuurlijk, al die prikkels, ik volgde het allemaal niet, die drukte aan mijn hoofd, ik kon niks.
Vanaf toen ben ik inderdaad ook vervangen, vreselijk gevoel he? Alsof je onwijs faalt....