Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
franka75

Berichten: 11203
Geregistreerd: 05-10-09
Woonplaats: Den Haag

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 01:13

Als het mij zou overkomen zou ik het hoe dan ook houden denk ik heb en vaste vriend, maar weinig geld maar zou er wel echt alles aan doen, of het moet niet goed zijn. Ik ben niet tegen abortus maar dit word je wel gegeven door god of anderzijds. En dat weegt voor mij echt mee. knuffel vanaf hier

Sentido

Berichten: 4209
Geregistreerd: 22-03-06
Woonplaats: Friesland

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 01:58

Ik wil even heel wat anders toevoegen: je bent niet verplicht je werkgever in te lichten tot vrij laat in de zwangerschap. Ik weet natuurlijk niet wanneer je contract verloopt maar dat hoef je ze dus niet te vertellen en mag ook niet de reden zijn om niet te verlengen. Dat geldt naar mijn weten ook in sollicitatiegesprekken. Of het wel of niet netjes is.. Tja, als alleenstaande moeder zul je vast vaker hard moeten zijn voor de buitenwereld. Maar mocht je kiezen het te houden, je hebt heel wat rechten arbeidstechnisch. Gebruik die. :)

Verder wens ik je heel veel sterkte, welke keuze je ook maakt :(:)

Ps. Heb het zelfs even opgezocht (kan niet slapen :+ ) en je bent wettelijk verplicht het 3 weken voor ingang van zwangerschapsverlof te melden.

avaluna

Berichten: 4429
Geregistreerd: 02-07-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 04:16

Ik ben een beetje moe, dus misschien wel een heel warrige post :D

Tjee, wat ontzettend moeilijk, zeg.
Het is wat met keuzes, je krijgt nooit de garantie dat je de goede maakt en zulke beslissingen zijn niet weer even terug te draaien.

Zelf gelukkig nooit in jouw situatie gezeten, maar ben wel moeder en heel lang getwijfeld wanneer we maar eens ouders "moesten" worden, want altijd was er iets nog een extra opleiding, een nieuwe baan, paard verder uitbrengen etc.
Ik wil hiermee aangeven dat veel mensen twijfelen, omdat een zwangerschap natuurlijk beperkingen met zich mee brengt, het hebben van kinderen natuurlijk ook.
Op een gegeven moment besloten er helemaal voor te gaan en eenmaal zwanger helemaal blij, maar ook wel twijfels over hoe het zou gaan, of we wel goede ouders zouden zijn etc. Inmiddels is onze dochter 8 jaar oud, ondanks alle beperkingen vond ik het waanzinnig bijzonder om zwanger te zijn, dat kindje in je buik, zo dicht bij jou.
Verder is moeder uiteraard de overtreffende trap van moe ;) , het kost heel veel energie en is niet altijd gemakkelijk, maar ben er trots op om moeder te mogen zijn.

Dit is natuurlijk een heel ander verhaal, maar hier ondanks de heel andere omstandigheden ook twijfels.
Het lijkt me gewoon zo ontzettend lastig, neem je tijd en maak jouw eigen beslissing :j :(:)

piewie

Berichten: 1920
Geregistreerd: 11-05-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 07:59

Ten eerste wil ik je van harte feliciteren met je zwangerschap. Dit omdat je er zelf niet geheel negatief tegenover staat!

Maar wat krijg jij even veel voor je kiezen zeg! Zelf ben ik 29 en sinds 1jr moeder. Tijdens mijn zwangerschap, wat overigens gepland was....ben ik ook heel onzeker geweest. Heb ik ook gedacht wat als etc. Zwangerschap zelf ging niet zoals het hoort en dat bracht nog meer onzekerheid mee.
Ik wilde wel graag kinderen, liefst 2, maar ik had niets met kids van anderen. Na mijn zwangerschap is mijn mening bijgedraaid. Ik wil geen kids ermeer bij, ben super blij dat ik 1 gezonde meid heb, die het ontzettend goed doet en kids van anderen kijk ik nu ook anders tegenaan. Ik vind ze weliswaar ook leuk geworden.

Ik begrijp heel goed dat je zit te twijfelen. Ik vind het dan ook erg dapper van je dat je er wel over na denkt en dat je eerst de echo wil afwachten. Als ik het goed begrijp krijg je je echo met 6,5wk. Dan zie je nog niets anders dan een boontje van 1,5cm en als je geluk heb, kunnen ze het hartje horen kloppen.
Dus pin je niet vast op echo's die je vaak op tv ziet. die zijn met 12wk gemaakt.
Dan zie je een heel wezentje.
Ik kan alleen maar zeggen volg je gevoel. Zelf heb ik ook altijd een vrij uitbundig leven gehad voor de zwangerschap. Moet je zeggen dat dat wel helemaal anders is als je een kleine hebt. Je moet dingen regelen, nu zelfs na 1jr loop ik hier nog weleens tegen aan. Alles moet net even anders gepland worden.

Heel veel sterkte en succes bij het nemen van je beslissing.

Lottie84
Berichten: 8689
Geregistreerd: 17-11-05

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 08:07

Ik vind jouw posts overigens kraakhelder! Niks wazigs aan..
Misschien omdat ik in grote lijnen dezelfde gevoelens heb gehad.

Blue_Eyes
Winnaar Bokt Veulenverkiezing 2025

Berichten: 20908
Geregistreerd: 17-07-07
Woonplaats: Zuid

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 09:28

burl schreef:
Je vertelt dat je nog maar pas zwanger bent. Dan zie je natuurlijk een baby in gedachten maar eigenlijk is het met 5 weken nog niets wat op een baby lijkt. Volgens mij is het niet meer dan een hoopje cellen.
Misschien dat je het vanuit dat opzicht makkelijker kan redeneren wat te doen.
Veel sterkte.

Dat is onzin, er is al beginnende hersenactiviteit en het hartje klopt al. TS mag van mij kiezen wat ze wil, maar doe dat nou niet op basis van leugens.

ashley1

Berichten: 2671
Geregistreerd: 04-09-09
Woonplaats: In 't mooie Zeeuwse land

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 10:40

Een klompje cellen, ja maar ook al een deel 'echt' hoor.
Met 5 weken wordt bijv het middenrif al gesloten (iets wat bij mijn dochtertje nooit gebeurd is).

applejoo
Berichten: 65
Geregistreerd: 04-12-12

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 10:58

Wow erg heftig verhaal inderdaad.. Je moet inderdaad echt zelf de keuze maken.
Maar ik heb ook ervaringen met abortus van iemand... En zij heeft er zo vreselijk
veel spijt van... Het is wel een levend wezentje wat in je buik zit en wat groeit tot
iets wat ook jou bloed is.. een wondertje wat op jou lijkt. Ze vraagt zich echt nog
elke dag af van.. hoe zou het kindje nu anders zijn geweest? Zou het een hij of een
zij zijn.. Abortus is vaak een emotionele en psygische ernstige klap. Ik vind persoonlijk
dat mensen daar zoo luchtig over doen..

IK denk als je aan moeders vraagt wat het mooiste is wat hun is overkomen is hun antwoord het krijgen van een kindje.. (Heb trouwens zelf nog geen kinderen ;) )
Tuuurlijk is het een behoorlijk "tijd verdrijf en ben je er druk mee, maar kijk ook hoeveel
liefde je er van terug krijgt.. "

Wens je heel veel sterkte met je beslissing en hopende op een goede beslissing voor jezelf!

betadine

Berichten: 3273
Geregistreerd: 19-08-10
Woonplaats: Belgie

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:03

Vind het eerlijk gezegt niet ok om het kind te houden als de vader het niet wil. Zijn bloed gaat een dorp verder rondlopen, jij gaat hem alleen opvoeden zonder steun van de vader. Wat ga je doen daarna ? Niet meer gaan werken om bij jij kind te kunnen zijn, of je kind bij iedere afwezigheid bij je ouders droppen ? Leven van bijstand omdat je kind je verhindert van voltijds te gaan werken ?
De vader wil dit kind niet en jij wilt het houden (je zegt dat je neigt naar abortus, maar gezien hoe je erover spreekt is het bijna overduidelijk dat je het wilt houden).
Ik wil je niet afbreken ofzo, maar zo denk ik er gewoon over. Ik vind het egoist om een kind in deze omstandigheden te willen. Je zegt dat de vader het foute type is, maar je zoekt hem wel op en verwacht smsjes terug, wie is dan het foute type ? Hij wil niets met jou en jij komt hem vertellen dat je een kind van hem verwacht...
Ergens begrijp ik dat het, nu je zwanger bent, je naar dit kind begint te verlangen, maar blijf het gewoon egoist vinden. Wat ga je doen als het kind het spiegelbeeld word van de vader, genetisch is al heel veel vastgelegd en daar kun je zelf met de beste opvoeding niets aan doen, ga jij hiermee kunnen omgaan. Mensen die hem kennen en het kind zien gaan het mischien zelf kunnen zien, want sommige kinderen lijken gewoon heel erg op hun vader, vooral als die bepaalde atypische kenmerken heeft die doorgegeven worden.

OnlyFroukje

Berichten: 1406
Geregistreerd: 03-09-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:07

ano28 schreef:
Bigone: Situatie is inderdaad totaal anders, maar ik zou me niet verbazen dat ik dezelfde gevoelens zou kunnen krijgen.

Gooiske: Bedankt, Al weet ik inderdaad niet of gefeliciteerd het juiste woord is. Maar snap het zeker dat je zo over denkt :). (ik ergens ook, dat maakt het zo lekker dubbel)

Elizevds: De echo is over een week, in principe zou ik meteen erop volgend een abortus kunnen laten plaatsvinden. Maar ik heb al besloten mezelf een paar dagen te geven na de echo.

Froukjeloves: het kindje kan er idd niks aan doen. Al is het wel een eigenwijs mormel als het door de morning after pil en zonder ECHTE liefde toch komt :P. Ik moet zeggen als ik mijn karakter optel bij het beeld wat ik van de vader heb, dat het ook wel echt een zeer eigenwijs lastig ding moet zijn :P


Oei, net mijn moeder verteld over het positieve gevoel (genoemd als in: niet negatief).. Ze heeft een duidelijke voorkeur in mijn keuze. En zei me bijna dat ik beter wel een negatief gevoel er kon hebben. (is idd ook makkelijker als ik richting abortus denk)

toen ik zwanger was van de eerste
had me schoonmoeder een lijstje gemaakt met negatieve dingen en positive( deze zwangerschap kwam ook door pil heen)
op die 2 a4tjes negatief en positief op negatief stond heel veel positief helemaal niks.
Echter heb ik gekozen het te houden en ik moet zeggen geen spijt van. tuurlijk is het wat anders we zijn nog bij elkaar alleen ik was jong toen (19 jaar)
het is echt een keuze die je moet maken moet wel zeggen de kleine kan ook jou karakter hebben natuurlijk he;)
echter zou ik voor je de keuze heb gemaaktnog niet over de echo nadenken,.. wij hebben toen gezegt wij wachten de echo af..
Toen ik de echo kreeg en het babytje zag kon ik niet meer en was me keus gelijk gemaakt. daarom zou ik zeggen beslis zonder echo want zoon echo is echt hard dan hoor als je in deze keuze zit.
als je een keer wil praten staat me pb open voor je
echt heel veel suces gewenst

p.s ik ben het totaal niet eens met Betadine maar dat is mijn mening

Mear

Berichten: 1359
Geregistreerd: 13-11-12
Woonplaats: Ridderkerk/Delft

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:07

betadine schreef:
Vind het eerlijk gezegt niet ok om het kind te houden als de vader het niet wil. Zijn bloed gaat een dorp verder rondlopen, jij gaat hem alleen opvoeden zonder steun van de vader. Wat ga je doen daarna ? Niet meer gaan werken om bij jij kind te kunnen zijn, of je kind bij iedere afwezigheid bij je ouders droppen ? Leven van bijstand omdat je kind je verhindert van voltijds te gaan werken ?
De vader wil dit kind niet en jij wilt het houden (je zegt dat je neigt naar abortus, maar gezien hoe je erover spreekt is het bijna overduidelijk dat je het wilt houden).
Ik wil je niet afbreken ofzo, maar zo denk ik er gewoon over. Ik vind het egoist om een kind in deze omstandigheden te willen. Je zegt dat de vader het foute type is, maar je zoekt hem wel op en verwacht smsjes terug, wie is dan het foute type ? Hij wil niets met jou en jij komt hem vertellen dat je een kind van hem verwacht...
Ergens begrijp ik dat het, nu je zwanger bent, je naar dit kind begint te verlangen, maar blijf het gewoon egoist vinden. Wat ga je doen als het kind het spiegelbeeld word van de vader, genetisch is al heel veel vastgelegd en daar kun je zelf met de beste opvoeding niets aan doen, ga jij hiermee kunnen omgaan. Mensen die hem kennen en het kind zien gaan het mischien zelf kunnen zien, want sommige kinderen lijken gewoon heel erg op hun vader, vooral als die bepaalde atypische kenmerken heeft die doorgegeven worden.

De 'papa' had ook zijn verantwoordelijkheid kunnen pakken een een rubbertje gebruiken :x

Blue_Eyes
Winnaar Bokt Veulenverkiezing 2025

Berichten: 20908
Geregistreerd: 17-07-07
Woonplaats: Zuid

Re: Mijn verhaal… (ongewenst zwanger)

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:09

Ja net. Ik vind jouw reactie eerlijk gezegd ook wel een beetje kort door de bocht, Betadine.

betadine

Berichten: 3273
Geregistreerd: 19-08-10
Woonplaats: Belgie

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:10

Wat zou jij dan doen moest er iemand die je niet graag ziet en beschouwde als een one shot plots aan je deur staan met het blije nieuws ? Hij gaf aan geen kinderen te willen... +ts heeft geen vaste baan...
Laatst bijgewerkt door betadine op 11-01-13 11:12, in het totaal 1 keer bewerkt

veerledec

Berichten: 6847
Geregistreerd: 25-02-05
Woonplaats: Clinge

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:11

Kinderen krijgen/willen is altijd een egoïstische beslissing. Ik heb in ieder geval nog nooit een reden gehoord om kinderen te willen/houden die geen 'ik' bevatte.

En ik heb ooit gelezen dat 1 op de 6 ouders spijt hebben van het krijgen van kinderen (en dat zijn dan alleen de mensen die het toegeven), dus zo kan het natuurlijk ook lopen.

Veel sterkte met je beslissing!

Blue_Eyes
Winnaar Bokt Veulenverkiezing 2025

Berichten: 20908
Geregistreerd: 17-07-07
Woonplaats: Zuid

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:12

@betadine: hij heeft duidelijk zijn handen ervanaf getrokken. Zij geeft aan hem geen verantwoordelijkheid te willen geven. Hij hoeft er dus niets mee, is niet meer dan de verwekker. Baas in eigen buik geldt dan toch twee kanten op? Had ze het hem pas verteld als het kind geboren is, was het dan ook goed geweest om het maar te laten ombrengen, want hij wilde geen kinderen?

Kwanyin
Berichten: 18995
Geregistreerd: 14-08-03
Woonplaats: belgië

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:13

De papa heeft nergens last van. De papa moet niet met het verdriet en de onmacht zitten van de moeder wanneer zij haar kind weghaalt terwijl ze dat eigenlijk niet wil. De papa heeft er geen last van als de TS over vijf jaar nachtmerries heeft en niet meer kan slapen, omdat ze steeds maar moet denken aan dat leven in haar buik waar ze stiekem wel aan gehecht geraakte. De papa is niet meer in beeld, die wil zich niet eens bekommeren. Die heeft geen enkel recht van spreken meer. Ik ga mezelf echt nooit door een psycische hel sturen omdat er ergens een vent zou zijn die dan "een kind van zijn bloed" heeft rondlopen.

Verder is er niks mis met te gaan werken en het kind bij een opvang of ouders te doen, of er juist voor te kiezen om thuis te blijven. Dat is bij koppels helemaal niet anders? Die moeten toch ook kiezen: of we gaan beide werken en kind blijft bij onthaal/ouders, of een van ons blijft een paar jaar thuis en "leeft van de bijstand"?

Sherlock1
Berichten: 732
Geregistreerd: 26-06-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:14

Gelukkig zijn we altijd nog baas over ons eigen lichaam..


Ben zelf moeder sinds 8 weken en ben 20..Was ook niet gepland maar na bekomen te zijn van de schrik is het wel het mooiste wat er is gebeurd.
En ik doe ook gewoon nog leuke dingen met en zonder haar, ga gerust een avondje stappen terwijl ze lekker bij opa en oma is en geloof me..die doe ik er een groot plezier mee !!!

applejoo
Berichten: 65
Geregistreerd: 04-12-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:14

Mear schreef:
betadine schreef:
Vind het eerlijk gezegt niet ok om het kind te houden als de vader het niet wil. Zijn bloed gaat een dorp verder rondlopen, jij gaat hem alleen opvoeden zonder steun van de vader. Wat ga je doen daarna ? Niet meer gaan werken om bij jij kind te kunnen zijn, of je kind bij iedere afwezigheid bij je ouders droppen ? Leven van bijstand omdat je kind je verhindert van voltijds te gaan werken ?
De vader wil dit kind niet en jij wilt het houden (je zegt dat je neigt naar abortus, maar gezien hoe je erover spreekt is het bijna overduidelijk dat je het wilt houden).
Ik wil je niet afbreken ofzo, maar zo denk ik er gewoon over. Ik vind het egoist om een kind in deze omstandigheden te willen. Je zegt dat de vader het foute type is, maar je zoekt hem wel op en verwacht smsjes terug, wie is dan het foute type ? Hij wil niets met jou en jij komt hem vertellen dat je een kind van hem verwacht...
Ergens begrijp ik dat het, nu je zwanger bent, je naar dit kind begint te verlangen, maar blijf het gewoon egoist vinden. Wat ga je doen als het kind het spiegelbeeld word van de vader, genetisch is al heel veel vastgelegd en daar kun je zelf met de beste opvoeding niets aan doen, ga jij hiermee kunnen omgaan. Mensen die hem kennen en het kind zien gaan het mischien zelf kunnen zien, want sommige kinderen lijken gewoon heel erg op hun vader, vooral als die bepaalde atypische kenmerken heeft die doorgegeven worden.

De 'papa' had ook zijn verantwoordelijkheid kunnen pakken een een rubbertje gebruiken :x


Betadine: de vader was er net zo goed bij.. Vindt het persoonlijk wel heel hard hoe jij het brengt. Ik bedoel toen ze de liefde bedreven was er vast wel een vonkje... Je moet beiden de verantwoordelijkheid dragen voor wat er is gebeurd. Hoezo is het het egoistisch om een kind te houden?? VInd het eerder egoistischer om een leven af te breken van iets wat nu al een heel klein mensje is. En waar je zelf bij was toen je het maakte..

ElizeVdS
Berichten: 6567
Geregistreerd: 04-08-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:15

Sorry Betadine, maar vind jouw reactie behoorlijk overtrokken en aanvallend.

Een kind alleen opvoeden is niet egoïstisch, het is niet ideaal, maar daar is alles mee gezegd. Er zijn voldoende kinderen die zo opgroeien en een stuk beter af zijn dan in een (bijvoorbeeld constant vechtend) twee-ouder gezin. TS geeft aan een goede opleiding te hebben, dus die baan komt echt wel goed. Niet iedereen gaat meteen op de gat zitten en hand ophouden voor de bijstand.

Je opmerking over kind bij haar ouders droppen slaat ook kant nog wal, als dit al zo is, is daar niets mis mee. En hoeveel kinderen uit twee-ouder gezinnen groeien niet praktisch elders op omdat ouders zich een slag in de rondte werken?

Je opmerkingen zijn zo nogal voorbarig. Aan alles zit meerdere kanten, maar je weet niet eens wat TS zou doen, mocht ze besluiten het kindje te willen houden.

Ja, vader kan genetisch veel doorgegeven worden, maar dan kom je toch weer op het nature/nurture verhaal. En bij mijn weten is geen van beiden doorslaggevend. Ja, het kindje zal op de vader lijken, maar ook op de moeder. De reden dat ze samen niet verder gaan is, zoals ik het lees, omdat ze niet op die manier om elkaar geven, maar er is blijkbaar voldoende aantrekkingskracht geweest dat ze elkaar toch een poosje wel leuk vonden. En dat anderen de vader er in zien? So what. Het is de vader, daar kan je niets aan veranderen, maar waarom is dit per se slecht?

Het enige in je verhaal waar ik me een heel klein beetje in kan vinden is dat zij dan zou besluiten dat hij een kind krijgt. Maar hierin heeft hij destijds ook een risico genomen. En als ik het goed gelezen heb heeft hij een voorkeur voor het niet geboren te laten worden, wil hij er niets mee te maken hebben, maar verbieden, tsja.. Vrouwen hebben nog altijd het recht (gelukkig) baas in eigen buik te zijn, dit houdt ook de keuze in het te houden!

moonfish13
Berichten: 18516
Geregistreerd: 20-08-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:19

Lastig verhaal vind ik het.
Enerzijds ben ik van mening dat jij het kind draagt dus jij hier de keuze in hebt.
Anderzijds zit hij straks misschien met alimentatie, terwijl hij het hele kind niet wil.
Dan kom je nog op het stukje dat het ook wel een beetje het risico van het vak is natuurlijk..

Winged

Berichten: 34081
Geregistreerd: 28-12-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:20

betadine schreef:
Wat zou jij dan doen moest er iemand die je niet graag ziet en beschouwde als een one shot plots aan je deur staan met het blije nieuws ? Hij gaf aan geen kinderen te willen... +ts heeft geen vaste baan...

Maar moeders krijgen bij mijn weten wel een bepaalde toeslag en een bepaald verlof. Geloof dat je een aantal jaar zelfs vrij bent van werken. Maar hoe deze regeling exact zit weet ik ook niet.

De keuze is aan de TS, het is haar leven, haar buik, haar besluit. Wat ze ook kiest, wij als buitenstaander hebben daar eigenlijk helemaal niks mee te maken. TS wil haar verhaal kwijt en dat moet toch kunnen :)

Daarnaast: Een kind maak je met zijn tweeën. Tenzij je een spermadonor hebt, maar dan is het een bewuste keuze.

BugsFunny

Berichten: 1937
Geregistreerd: 17-05-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:20

Moeilijk verhaal.

Maar als ik jou berichten zo lees, lijk je toch meer naar houden te nijgen dan abortus ook al zeg jezelf anders.
Je hebt het al over genegenheid over wat er in je groeit.
Hoe je het went of keert, het is en blijft een wonder wat er in je groeit.

Ondanks de map is het blijven zitten.

Ok het zal misschien zwaar zijn om het alleen te doen, maar aan de andere kant er zijn meer alleenstaande moeders die het minder getroffen hebben dan jij.
En het belangrijkste, je kindje heeft jou, en je familie.

Sentido

Berichten: 4209
Geregistreerd: 22-03-06
Woonplaats: Friesland

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:22

Betadine: naar mijn weten is seks bedoelt om als voortplanting, wat je ook gebruikt aan anticonceptie de kans dat je toch zwanger raakt is er altijd. Dus als meneer zeker weten geen kinderen wil moet hij zich of laten helpen of geen seks meer hebben. Aangezien het TS haar lichaam is waar iets in groeit of waar ze iets uit laat halen, met voor haar alle emotionele gevolgen en zij degene is die het op gaat voeden, is zij ook degene die de beslissing neemt :j

betadine

Berichten: 3273
Geregistreerd: 19-08-10
Woonplaats: Belgie

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:26

Ik zeg niet dat het egoist is om een kind te houden. Wel in deze omstandigheden.
+ van een one shot een vader maken, bravo. Tuurlijk heeft de man er ook fout aangedaan om zich niet te beschermen, maar als ts niet aangeeft dat ze onbeschermd is, zijn ze beiden fout.

Kwanyin, jij denkt dus dat een man geen gevoelens heeft en hij hier niet van gaat wakker liggen... !?

Kun je het een man kwalijk nemen dat hij geen kind wil met een one night stand ? Ik zou dat namelijk ook niet willen...

Maar goed, ik ben mischien te hard naar ts toe, het is mijn mening erover. Iedereen staat aan ts haar kant en feliciteert haar alvast voor haar zwangerschap en "het is het mooiste wat er is" , ik sta aan de kant van de man die niets gevraagd heeft. Er lopen mannen genoeg, waarom geen kind uit liefde maken en de keuze van een man die geen kinderen wil respecteren ?

Winged

Berichten: 34081
Geregistreerd: 28-12-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-01-13 11:28

betadine schreef:
Maar goed, ik ben mischien te hard naar ts toe, het is mijn mening erover. Iedereen staat aan ts haar kant en feliciteert haar alvast voor haar zwangerschap en "het is het mooiste wat er is" , ik sta aan de kant van de man die niets gevraagd heeft. Er lopen mannen genoeg, waarom geen kind uit liefde maken en de keuze van een man die geen kinderen wil respecteren ?

Ik ben het met je eens dat het positieve gevoel nogal in dit topic zit. Maar ik neem aan dat de TS haar keuze op haar eigen mening en gevoel baseert.

Maar ik snap de angst 'stel dat ik het nu weg haal en als ik later wel kinderen wil het niet meer lukt' ook. Zelf ben ik als de dood om zwanger te raken omdat het op dit moment alles behalve ideaal is (hoewel mijn vriend en ik in het voorjaar 2 jaar samen zijn) en op die manier snap ik de angst van de TS ook.